บทที่ 1346 : พบเจ้าสีนิล

หลิงหยุนได้ใช้วิชาคลื่นคงคาสร้างมังกรน้ำขึ้นมาสิบสองตัวแต่เนื่องจากมีขนาดที่เล็กมาก จึงดูคล้ายกับเชือกที่มีชีวิตเสียมากกว่า และกำลังพุ่งออกจากคลื่นกำแพงยักษ์ที่หลิงหยุนสร้างขึ้น ตรงเข้ารัดรึงร่างของหลงเทียนฟางไว้อย่างรวดเร็ว แต่หลงเทียนฟางหาได้หวาดกลัวมังกรทั้งสิบสองตัวของหลิงหยุนไม่เพราะเขาเพียงแค่ใช้พลังจิตของตนเอง ก็สามารถคลายพันธนาการของมังกรทั้งสิบสองตัวได้อย่างง่ายดาย แต่สิ่งที่เขาหวาดกลัวอย่างมากคือหอกมังกรทองของหลิงหยุนนั่นเองเพราะเขารู้ดีว่าหอกมังกรทองนี้สามารถทะลุทะลวงเกราะกำบังของตนได้อย่างง่ายดาย! หลงเทียนฟางคิดว่าหากได้ต่อสู้กับหลิงหยุนใต้น้ำตัวเขาเองจะต้องเป็นฝ่ายได้เปรียบ และต่อให้หลิงหยุนจะมีไพ่อะไรอยู่ในมือก็ตาม เขาก็ย่อมสามารถอาศัยพลังแห่งธาราจัดการกับหลิงหยุนได้ไม่ยาก แต่กลับคิดไม่ถึงว่าหลงเทียนฟางจะประเมินผิดพลาดไปอย่างมากเพราะทันทีที่หลิงหยุนดำดิ่งสู่สายน้ำ เขาก็สามารถควบคุมสายน้ำให้เป็นไปได้หลากหลายอย่าง ซึ่งแต่ละวิธีที่หลิงหยุนใช้ควบคุมน้ำนั้น ก็เป็นสิ่งที่หลงเทียนฟางไม่เคยพบเห็น หรือได้ยินได้ฟังมาก่อนเลย! แม้กระทั่งหลิงหยุนซึ่งอยู่ใต้น้ำยังสามารถใช้หอกมังกรทองได้ดีไม่แพ้เมื่ออยู่บนผืนดิน หรือว่าอากาศเลย เช่นนี้แล้ว..ทะเลสาบผอหยางจึงไม่ใช่ถิ่นของหลงเทียนฟางเพียงฝ่ายเดียว แต่ยังเป็นถิ่นของหลิงหยุนด้วย! “ปล่อยข้า!” ระหว่างที่พูดหลงเทียนฟางก็ได้ใช้พลังจิตของตนคลายพันธนาการจากมังกรทั้งสิบสองตัวอย่างรวดเร็ว หลงเทียนฟางรู้ฤทธิ์เดชของหอกมังกรทองเป็นอย่างดี หลังจากคลายพันธะการได้แล้ว เขาก็รีบพุ่งร่างขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว! “มันสายไปแล้ว!” หลิงหยุนร้องตะโกนบอกหลงเทียนฟางเสียงดังมีหรือที่เขาจะยอมปล่อยให้หลงเทียนฟางหนีไปได้ง่ายๆเช่นนี้ “เชื่อมธารา..” หลิงหยุนโบกมือทั้งสองข้างไปมาพร้อมกับใช้วิชาคลื่นคงคาเคลื่อนผืนน้ำทั้งสองฝั่งให้เชื่อมต่อกันอยู่ด้านบนเหนือศรีษะของหลงเทียนฟางอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นหลังคาที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า สะกัดกั้นร่างของหลงเทียนฟางไว้ ฟิ้ว.. เสียงหอกมังกรทองพุ่งทะยานแทรกผิวอากาศขึ้นไปอย่างรวดเร็วและเพียงแค่พริบตาเดียวก็เข้าไปอยู่ตรงหน้าของหลงเทียนฟางแล้ว หลิงหยุนที่อยู่ใต้น้ำนั้นไม่ได้ต่างจากหลงเทียนฟางเลยแม้แต่น้อยในเมื่อเขาสามารถควบคุมน้ำได้เป็นอย่างดีเช่นนี้ หอกมังกรทองของเขาที่อยู่ใต้น้ำ ย่อมต้องเคลื่อนที่ได้เร็วกว่าอยู่บนอากาศอย่างแน่นอน! ในเมื่อหนีขึ้นฟ้าไม่ได้หลงเทียนฟางจำต้องใช้น้ำที่อยู่รอบตัวสร้างเป็นเกราะป้องกันตนเองขึ้น แต่ครั้งนี้หอกมังกรทองของหลิงหยุนสามารถพุ่งทะลวงเกราะน้ำของหลงเทียนฟางเข้าไปได้ และแทงเข้าไปที่ขาข้างขวาของเขาทันที! ฉึก! จากนั้นหอกมังกรทองก็พุ่งทะลุขาขวาของหลงเทียนฟางออกไปไกลอีกกว่าหนึ่งร้อยเมตร..หอกมังกรทองที่ปลายของมันเปื้อนไปด้วยคราบโลหิตมังกรของหลงเทียนฟางนั้นเมื่อพุ่งทะยานออกไป เหล่าฝูงปลาน้อยใหญ่ต่างก็พากันว่ายตามกันไปเป็นพรวนในที่สุดหลงเทียนฟางก็ได้รับบาดเจ็บอีกเป็นครั้งที่สองเวลานี้เขาจึงรู้สึกโกรธมาก และได้เผาหลงหยวนอีกครั้งพร้อมกับสามร้อยหยด แล้วชกหมัดทั้งสองข้างของตนกระแทกเข้ากับผืนน้ำตรงหน้าอย่างแรง เพื่อให้พลังหมัดนี้ปะทะเข้ากับร่างของหลิงหยุนเช่นกัน“ครั้งนี้ข้าเองก็อยากจะรู้นักว่าผู้ใดจะช่วยเจ้าได้!”ที่ผ่านมาหลงเทียนฟางแทบไม่เคยได้รับบาดเจ็บมาก่อนแต่เขากลับไม่ใส่ใจกับอาการบาดเจ็บเล็กน้อยนี้ และมันก็ไม่ได้ส่งผลต่อการต่อสู้ในครั้งนี้ของเขาเลยแม้แต่น้อยในเมื่อไม่สามารถหลบหนีได้หลงเทียนฟางจึงได้อาศัยหวะที่หอกมังกรทองพุ่งเข้าใส่ตนนั้น เผาหยดหลงหยวน และซัดหมัดอันทรงพลังเข้าใส่ร่างของหลิงหยุน หมายสังหารให้ตายในทันทีเช่นกัน!ร่างของหลิงหยุนดิ้นขลุกขลักอยู่ในน้ำเพื่อที่จะขยับหนีพลังหมัดของหลงเทียนฟางที่ซัดเข้าใส่ร่าง แต่กลับพบว่าไม่สามารถขยับไปทั้งซ้ายและขวาได้เลยแม้แต่น้อย เพราะถูกพลังของหลงเทียนฟางสะกัดกั้นไว้หมด จนไม่อาจหลีกหนีไปทางใดได้!ในเมื่อเป็นเช่นนี้หลิงหยุนจึงดันร่างของตนให้ดิ่งลงไปที่ก้นทะเลสาบอย่างรวดเร็ว และทันทีที่เท้าของเขาสัมผัสกับผืนทรายด้านล่าง เขาก็รีบกระทืบเท้าลงกับผืนทรายนั้นทันที!ปัง!ปัง!เสียงดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นที่พื้นดินใต้ท้องทะเลสาบจากนั้นโคลนทรายที่อยู่ใต้ท้องน้ำ ต่างก็พากันเคลื่อนมารวมตัวกันเป็นกำแพงดินคุ้มกันร่างของหลิงหยุนไว้และนี่คือวิชาใต้พิภพนั่นเอง!ภายใต้วิชาที่เกี่ยวข้องกับธาตุทั้งห้านั้นหลิงหยุนได้ฝึกทั้งวิชามังกรทองคะนองในการสร้างหอกมังกรทอง ได้ฝึกการใช้วิชาคลื่นคงคาในรูปแบบต่างๆ และเวลานี้เขาก็กำลังฝึกใช้วิชาใต้พิภพที่เกี่ยวกับธาตุดินอยู่..หลงเทียนฟางเห็นเช่นนั้นก็ได้แต่เดือดดาลอย่างที่สุดเขาพุ่งหมัดสิบกว่าหมัดเข้าใส่กำแพงดินของหลิงหยุนจนพังทะลาย จากนั้นจึงพุ่งหมัดเข้าใส่ร่างของหลิงหยุนที่อยู่ตรงหน้าทันที!ตูม!แต่เมื่อพังกำแพงดินเข้าไปได้หลงเทียนฟางกลับพบว่าด้านในยังมีกำแพงน้ำแข็งขนาดใหญ่ขวางอยู่อีก หลงเทียนฟางไม่รีรอ และจัดการทำลายกำแพงน้ำแข็งนั้นจนย่อยยับ แต่กลับพบว่า หลิงหยุนได้หายไปแล้ว!ฟิ้ว…และจู่ๆหอกมังกรทองก็ได้พุ่งทะยานออกมาราวกับมังกรทองที่ดุดันอีกครั้ง และครั้งนี้ก็เร็วกว่าครั้งก่อนมากหลงเทียนฟางหมดหนทางต้านทานจึงได้แต่ทะยานหนีอีกครั้ง และครั้งนี้เขาหนีขึ้นไปกลางอากาศอย่างรวดเร็ว!ในเมื่อหลิงหยุนได้อวดไพ่ในมืออีกหนึ่งใบหลงเทียนฟางก็รู้ว่าการสังหารหลิงหยุนในน้ำไม่ได้ง่ายอย่างที่ตนคิดไว้ จึงรีบทะยานหนีเพื่อคิดหาสถานที่ต่อสู้ใหม่!