บทที่ 1357 : บ่อเมฆา เขามรกต

หลิงหยุนสามารถสัมผัสได้ถึงความรักที่เย่ชิงซินมีให้แก่ตนแม้จะไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาแม้แต่คำเดียวก็ตามมันคือความรักที่ผู้ใหญ่มีให้กับเด็กคนหนึ่ง แม้ว่าทั้งคู่จะเพิ่งเคยพบเจอกันครั้งแรก แต่ก็สามารถถามตอบกันได้อย่างเปิดเผย.. แม้ว่าเย่ชิงซินจะจงใจปกปิดบางเรื่องและไม่ยอมเอ่ยออกมา แต่หลิงหยุนก็พอจะคาดเดาได้ว่า ที่นางปกปิดไม่ยอมบอกแก่ตนนั้น ก็เป็นเพราะความห่วงใยเกรงว่าเขาจะยังแข็งแกร่งไม่พอ และจะเกิดอันตรายได้ เขาจึงไม่คะยั้นคะยอที่จะเอาคำตอบอีก แม้ว่านี่จะเป็นการพบกันครั้งแรกของหลิงหยุนแต่สำหรับเย่ชิงซินนั้น นี่นับเป็นครั้งที่สองแล้วที่นางได้พบกับเขา “หลิงหยุนเจ้าก้าวหน้าได้รวดเร็วจนน่าอัศจรรย์ ภายในเวลาเพียงแค่ยี่สิบกว่าวัน แต่เจ้ากลับสามารถพัฒนาได้ถึงขั้นนี้ แม้แต่ข้าเองยังตกใจไม่น้อย!” เย่ชิงซินยิ้มให้กับหลิงหยุนพร้อมกับเปลี่ยนเรื่องคุยทันที.. หลิงหยุนถึงกับนิ่งอึ้งไปเพราะเมื่อยี่สิบกว่าวันก่อน เขาเพิ่งจะผ่านการประลองกับยอดฝีมือตระกูลซันและตระกูลเฉินไป “เอ่อ…” “น้าหญิงเย่ในคืนที่ข้าประลองกับตระกูลซันและตระกูลเฉินนั้น ผู้ที่ไปแอบดูการประลองก็คือท่านเองหรอกรึ” เย่ชิงซินยิ้มกว้างและตอบกลับไปว่า “ไม่ได้มีเพียงข้าเท่านั้น แต่ยังมีหลงฮ่าวหลานผู้นำตระกูลหลงอีกด้วย!” “…” หลิงหยุนได้แต่นิ่งอึ้งไปในขณะที่เย่ชิงซินยังคงพูดต่อ.. “การประลองในคืนนั้นนับว่าน่าสนใจและเยี่ยมยอดนัก!ข้ากับหลงฮ่าวหลานเฝ้าดูการประลองครั้งนั้นตั้งแต่ต้นจนจบ พวกเราเหาะอยู่เหนือพื้นดินราวสามพันเมตรได้..” “น้าหญิงเย่ไม่ทราบว่าหลงฮ่าวหลานอยู่ในขั้นใดแล้วงั้นรึ” หลิงหยุนไม่ลืมที่จะถามคำถามสำคัญยิ่งกับเย่ชิงซิน “หากดูผิวเผินอาจคิดว่าเขาอยู่ในระดับสูงสุดขั้นลิ่วเฉิงชี่(ขั้นพลังชี่-6) แต่นั่นเป็นเพราะเขาจงใจยับยั้งขั้นของตนเองไว้มานานหลายปี ข้าเชื่อว่าหากเขาตัดสินใจไม่ยับยั้งขั้นของตนเองอีก เขาจะแข็งแกร่งและเหนือกว่าหลงฮ่าวเฉียนมากทีเดียว!”“หลงฮ่าวหลานจัดเป็นบุคคลที่ผู้ใดก็ยากจะหยั่งรู้จิตใจของเขาได้พรสวรรค์ของเขานั้นเหนือกว่าหลงฮ่าวเฉียนมากนัก อีกอย่าง คนตระกูลหลงก็รักใคร่กลมเกลียวกันไม่ได้ด้อยไปกว่าตระกูลหลิงของเจ้าเลย..”หลิงหยุนได้ฟังเช่นนั้นก็ได้แต่เอ่ยถามเย่ชิงซินยิ้มๆ“ตระกูลเย่เองก็ไม่ต่างกันไม่ใช่รึ”เย่ชิงซินหัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนจะตอบหลิงหยุนกลับไปว่า “ตระกูลใหญ่แทบทุกตระกูลในปักกิ่ง สมาชิกภายในตระกูลล้วนแล้วแต่ต้องรักใคร่กลมเกลียวกันทั้งสิ้น หากมัวแต่ทะเลาะกันเองภายใน จะสู้ศึกภายนอกได้อย่างไรกันเล่า”หลิงหยุนฟังแล้วก็ได้แต่พยักหน้าเห็นด้วยดูอย่างหลิงเจิ้นเป็นต้น เพียงแค่ต้องการได้ตำแหน่งผู้นำตระกูลหลิง ถึงกับยอมหักหลังคนภายในตระกูล ชักศึกเข้าบ้านจนทำให้ตระกูลหลิงเกือบล่มสลายไปจริงๆ“แต่ไม่ว่าหลงฮ่าวหลานจะฉลาดเจ้าเล่ห์เพียงใดสุดท้ายก็ต้องตกอยู่ภายใต้กฏธรรมชาติอยู่ดี เขามีส่วนทำให้ตระกูลหลิงของเจ้าต้องพินาศ แต่ตอนนี้เจ้ากลับนำพาตระกูลหลิงกลับขึ้นมาผงาดได้อีกครั้ง มิหนำซ้ำยังจะสามารถแข็งแกร่งได้มากกว่านี้อีกด้วย เพราะจากที่เห็นความก้าวหน้าของเจ้าทุกวันนี้ ข้าเชื่อว่าตระกูลหลงต้องมีชะตากรรมที่ยากลำบากขึ้นเรื่อยๆ และนั่นนับเป็นการแก้แค้นตระกูลหลงไปในตัวด้วย..”หลิงหยุนยกมือเกาศรีษะด้วยความเก้อเขินเมื่อได้ยินเย่ชิซินเอ่ยชมซึ่งหน้า“น้าหญิงเย่ ท่านกล่าวชมข้าเกินไปแล้ว!”เย่ชิงซินเหลือบมองหลิงหยุนพร้อมตอบกลับไปว่า“หลิงหยุน เมื่อครู่ข้าเห็นว่าเจ้าสามารถดูดซับเอาปราณมังกรของหลงเทียนฟางเข้าไปในร่างได้ อีกทั้งยังสามารถทำให้เขาได้รับบาดเจ็บอีกด้วย และที่เจ้าฟันหลงเทียนฟางจนมีบาดแผลทั่วทั้งตัวแต่ไม่ยอมฆ่าเขานั้น ก็เพราะเจ้าแอบเก็บโลหิตของเขาไม่ใช่รึ หรือเจ้าคิดว่าข้าไม่รู้ไม่เห็นอะไรเลย..”“ข้าว่าในวันข้างหน้าเจ้ากับตระกูลหลงจะต้องมีการต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตายเกิดขึ้นแน่ ถึงตอนนั้นเย่ชิงเฟิงก็คงจะเลือกที่จะนิ่งเฉยอีกอยู่ดี เจ้าควรวางแผนรับมือไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ”หลิงหยุนตอบกลับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม“ขอบคุณน้าหญิงเย่ที่เตือนข้าเรื่องนี้ ข้าจะจำใส่ใจไว้!”เย่ชิงซินพยักหน้าพร้อมกับจ้องลึกลงไปในดวงตาของหลิงหยุน“ข้าหวังว่าเจ้าจะจดจำคำพูดของข้าไว้ให้ดี ตระกูลหลงหาใช่มีเพียงแค่หลงฮ่าวหลาน หลงฮ่าวเฉียน หลงเทียนซิน และหลงเทียนฟางเท่านั้น ภายในตระกูลหลงยังมีบรรดาผู้เฒ่าที่วางมือไปนานแล้ว และพวกเขาก็น่ากลัวอย่างมากทีเดียว เจ้าควรต้องระมัดระวังตัวไว้ให้ดี..”หลิงหยุนเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า..เขาเองก็กำลังครุ่นคิดเรื่องนี้อยู่เหมือนกันนั่นเพราะในบรรดาสามตระกูลใหญ่นั้น มีเพียงตระกูลหลงตระกูลเดียวเท่านั้น ที่ส่งยอดฝีมือไปเผิงไล๋เมื่อสี่สิบปีก่อน และหลังจากนั้นก็ไม่เคยพบกับความสูญเสียอีกเลย เวลาผ่านมาเนิ่นนานจนถึงตอนนี้ ไม่รู้ว่าภายในตระกูลหลงจะน่ากลัวสักเพียงใด หลิงหยนุเองก็ไม่กล้าที่จะประมาทเช่นกัน..“หลิงหยุนเจ้าตามข้ามาทางนี้!”และจู่ๆเย่ชิงซินก็กระโดดนำหน้าไป ส่วนหลิงหยุนก็รีบกระโดดตามไปทันที