บทที่ 1366 : ทำลายค่ายกล

“ค่ายกลนี้แข็งแกร่งดังที่เจ้าบอกจริงๆเพราะแม้แต่ข้าที่อยู่ด้านบนเมื่อครู่ ยังไม่สามารถมองเห็นหินมังกรเขียวก้อนนี้ได้เลย แล้วนี่เจ้าจะเข้าไปในค่ายกลได้อย่างไรกัน” เย่ซิงเฉินเอ่ยขึ้นด้วยความตกใจและประหลาดใจไม่น้อยเพราะแม้แต่นางที่ยืนอยู่ตรงนี้ก็ยังไม่สามารถมองเห็นหินมังกรเขียวได้ และจิตหยั่งรู้ก็ถูกปิดกั้น เย่ซิงเฉินเพิ่งจะเข้าใจว่าเพราะเหตุใดหลิงหยุนจึงร้อนใจอยากจะรีบกลับจิงฉูโดยเร็ว “มีหนทางเดียวเท่านั้น..คือทำลายทิ้งเสีย!” หลิงหยุนร้องบอกเย่ซิงเฉินพร้อมกับเหาะขึ้นไปด้านบนเพื่อหาตำแหน่งของดวงตาค่ายกล หากเขาสามารถทำลายดวงตาค่ายกลได้ ค่ายกลก็จะสิ้นอานุภาพทันที! และแล้วกระบี่โลหิตเทวะก็ปรากฏขึ้นในมือของหลิงหยุนจากนั้นหลิงหยุนจึงฟาดกระบี่ที่คมกริบในมือนั้นลงไปยังหินขนาดใหญ่ก้อนหนึ่งที่อยู่ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว และกระบี่โลหิตเทวะก็สามารถตัดก้อนหินหนักหลายพันกิโลกรัมนี้ขาดได้อย่างง่ายดายราวกับตัดเต้าหู้.. แต่หลังจากที่หลิงหยุนฟันหินก้อนใหญ่นั้นขาดสะบั้นออกจากกันแล้วกลับมีหินก้อนมหึมาอีกมากมายหลายก้อนเคลื่อนมาปิดล้อมไว้หนาแน่นยิ่งกว่าเดิม และในเวลานั้นเองเย่ซิงเฉินกลับรู้สึกถึงความอึดอัดแน่นหน้าอก ราวกับว่ากำลังถูกหินก้อนใหญ่มากมายทับร่างไว้ก็ไม่ปาน และเวลานี้นางก็รู้สึกอึดอัดและแทบหายใจไม่ออก หลิงหยุนเห็นท่าทางของเย่ซิงเฉินจึงรีบร้องตะโกนออกไปว่า“ซิงเฉิน เจ้ารีบหลับตาลง หรือไม่ก็จ้องมองลงที่เท้าตนเอง อย่ามองไปที่กำแพงหินพวกนั้น!” ชัวะ..ชัวะ.. ชัวะ.. หลิงหยุนยังคงกระหน่ำฟันเข้าใส่ก้อนหินจำนวนมากมายอย่างต่อเนื่องและหลังจากที่ทำลายหินก้อนใหญ่ไปได้ถึงเก้าก้อน ในที่สุดเขาก็ค้นพบดวงตาของค่ายกลกำแพงศิลา! ดวงตาค่ายกลนี้เป็นหินก้อนมหึมาที่มีน้ำหนักกว่าหนึ่งหมื่นกิโลกรัมถูกแกะสลักให้มีลักษณะคล้ายกับหอยแม่นที่มีรูปร่างน่าเกลียดและแปลกประหลาด หนามทั้งเก้าของมันนั้นนอกจากจะมีขนาดใหญ่แล้ว ปลายของมันยังแหลมคมมากอีกด้วย ครั้งนี้หลิงหยุนยังไม่รีบใช้กระบี่ในมือฟันลงในทันทีเขาเพียงแค่ยกมือขึ้น และค่อยๆเอื้อมมือไปจับปลายที่แหลมคมของหนามซี่หนึ่งอย่างระมัดระวัง จากนั้นจึงค่อยๆออกแรงดันให้หินรูปร่างประหลาดนี้เคลื่อนออกจากตำแหน่งเดิมของมัน และเพียงแค่พริบตาเดียวก้อนหินขนาดใหญ่มากมายนับไม่ถ้วนที่รายล้อม และบีบรัดร่างของหลิงหยุนกับเย่ซิงเฉินจากทุกทิศทางนั้น ก็ได้อันตธานหายไปในทันที! เย่ซิงเฉินดีอกดีใจอย่างมากและในเวลาเดียวกันนั้นเอง แรงกดดันภายในใจที่ถาโถมเข้ามาเมื่อครู่ก็ได้หายไปด้วยเช่นกัน “…”แต่เมื่อหันไปมองรอบตัวเย่ซิงเฉินก็ได้แต่ตกตะลึงจนถึงกับต้องร้องตะโกนขึ้นมาเสียงดัง “ห๊ะ! มีก้อนหินจริงอยู่เพียงแค่สิบแปดก้อนเท่านั้นรึ?!”ภายใต้อำนาจของค่ายกลกำแพงศิลาหินทั้งสิบแปดก้อนนี้จะทำให้ผู้ที่เผชิญกับค่ายกลถูกหลอกให้รู้สึกว่า ตนเองกำลังอยู่ท่ามกลางป่าศิลาที่มีก้อนหินอยู่มากมายนับไม่ถ้วน ไม่เพียงเท่านั้น อำนาจของค่ายกลนี้ยังจะทำให้คนผู้นั้นรู้สึกราวกับตกลงท่ามกลางทะเลศิลา จึงรู้สึกอึดอัดคล้ายถูกหินใหญ่มากมายทับถมจนแทบขาดใจ และนี่คืออานุภาพของค่ายกลกำแพงศิลา..หลิงหยุนตอบกลับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“ถูกต้องแล้ว มีหินเพียงแค่สิบแปดก้อนเท่านั้น! ความจริงแล้วค่ายกลกำแพงศิลาที่ใช้ก้อนหินเพียงแค่สิบเจ็ดก้อน บวกดวงตาค่ายกลอีกหนึ่งก้อนรวมเป็นสิบแปดก้อนที่หลงเทียนซินสร้างขึ้นนี้ เป็นเพียงแค่ค่ายกลกำแพงศิลาที่จำลองขนาดให้เล็กลงเท่านั้น..”เย่ซิงเฉินยิ้มกว้างให้กับความรอบรู้ของหลิงหยุนดวงหน้างดงามนั้นจ้องมองหลิงหยุนด้วยความรู้สึกชื่นชม พร้อมกับเอ่ยถามขึ้นว่า“เช่นนั้นแล้วค่ายกลกำแพงศิลาขนาดใหญ่จะต้องใช้หินจำนวนกี่ก้อนงั้นรึ”“ค่ายกลกำแพงศิลาขนาดกลางจะใช้หินทั้งหมดสี่สิบเก้าก้อน..”“แต่หากเป็นค่ายกลกำแพงศิลาที่แท้จริงจะต้องใช้หินทั้งหมดหนึ่งร้อยแปดก้อน และไม่จำเป็นต้องใช้ก้อนหินขนาดใหญ่ เพราะเพียงแค่ขนาดใหญ่กว่าก้อนกรวด ด้วยอานุภาพของมันก็สามารถทำให้คนธรรมดาทั่วไปกระอักเลือดตายได้แล้ว!”“การทำงานของค่ายกลกำแพงศิลานี้มุ่งเน้นเล่นงานที่จิตใจของมนุษย์ หากผู้ใดเข้าทำลายค่ายกล มันจะสร้างภาพลวงตาให้คนผู้นั้นเห็นว่ามีหินจำนวนมาก และยิ่งคนผู้นั้นทำลายหินได้จำนวนมากเท่าไหร่ จำนวนหินก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นมากเท่านั้น ทำให้ผู้ที่โดนค่ายกลกำแพงศิลาเล่นงานสูญเสียสติ และจะมุ่งทำลายหินจนคลุ้มคลั่ง..”“หากผู้ใดที่หลงเข้าไปในค่ายกลกำแพงศิลาและไม่เข้าใจกลไกการทำงานของมัน หรือไม่สามารถทำลายดวงตาค่ายกลได้ คนผู้นั้นก็คงต้องสิ้นใจตายอยู่ในค่ายกลกำแพงศิลา หรือไม่ก็ถูกกังขังไม่สามารถออกมาได้จนกระทั่งตายไปในที่สุด!”“และเมื่อตาย..ก็จะกลายเป็นเช่นนี้!”หลิงหยุนยกมือขึ้นชี้ไปที่หินดวงตาค่ายกลพร้อมกับเรียกเข้าไปเก็บไว้ในแหวนจักรวาลของตนทันที“นี่เจ้าพูดจริงหรือว่าหลอกข้ากันแน่!” เย่ซิงเฉินถึงกับตกตะลึงเมื่อได้ฟัง และร้องถามออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อหลิงหยุนยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะพูดขึ้นว่า“หากเจ้าไม่เชื่อข้าจะสร้างค่ายกลกำแพงศิลาขนาดกลางให้เจ้าทดสอบดูด้วยตัวเอง..” เย่ซิงเฉินยกมือทั้งสองข้างเท้าสะเอวพร้อมกับท้าทายว่า“เจ้ากล้าทำเช่นนั้นกับข้าก็ลองดู!”หลิงหยุนหัวเราะออกมาพร้อมกับยื่นแก้วจ้าวสมุทรให้เย่ซิงเฉินถือไว้พร้อมกับชี้ไปยังตำแหน่งของหินมังกรเขียว “หินมังกรเขียวอยู่ที่นั่น คิดไม่ถึงจริงๆว่าแท้จริงแล้วมันก็คือโครงกระดูกมังกร!”แม้ค่ายกลกำแพงศิลาจะถูกทำลายไปแล้วแต่ยังคงมีค่ายกลสะกัดวิญญาณอยู่อีก ทำให้หลิงหยุนยังไม่สามารถมองเห็นหินมังกรเขียวได้