บทที่ 1368 : เปิดโลงศพ

หลิงหยุนไม่รอช้าเขารีบเดินวิชาพลังลับหยิน–หยางทันที และเริ่มดูดซับเอาพลังหยินเข้าไปในร่างของตนอย่างรวดเร็ว! ทางเข้าถ้ำหินแห่งนี้ค่อนข้างเล็กและแคบแต่เมื่อทั้งคู่เดินตรงเข้าไปเพียงแค่สามสิบกว่าเมตร ก็พบลานกว้างที่มีพลังหยินอยู่หนาแน่น และอุณหภูมิภายในถ้ำก็ลดฮวบในทันที! หลิงหยุนและเย่ซิงเฉินเดินเลี้ยวขวาเข้าไปตรงทางแยกด้านหน้าจากนั้นหลิงหยุนจึงยกมือขึ้นชี้ไปด้านหน้าพร้อมกับพูดขึ้นว่า “ตรงไปทางนั้นคือถ้ำค้างคาวข้าเองก็ไม่รู้ว่าเวลานี้จะยังมีค้างคาวดูดเลือดหลงเหลืออยู่อีกหรือไม่” ครั้งก่อนนั้นทั้งหลิงหยุนกับเจ้าขาวปุยล้วนต้องเผชิญกับค้างคาวดูดเลือดนับพันตัวเขาฆ่าพวกมันไปตลอดทางจนทางเดินล้วนเต็มไปด้วยเลือด จากนั้นจึงรีบวิ่งเข้าไปภายในห้องที่อยู่ด้านหลังประตูศิลา และที่นั่นก็เป็นที่ที่เขาได้พบกระบี่โลหิตเทวะนั่นเอง “ค้างคาวดูดเลือดงั้นรึเจ้าเรียกเอ็ดเวิร์ดกับเจสเตอร์มาช่วยสิ!” เย่ซิงเฉินเอ่ยแนะนำหลิงหยุนทันที “เป็นความคิดที่ดี..ข้าจะลองตะโกนเรียกพวกมันทั้งสอง ดูสิว่าพวกมันจะได้ยินหรือไม่” เมื่อครั้งที่ลงมาหลุมยักษ์นั้นหลิงหยุนสังเกตเห็นว่าเอ็ดเวิร์ดกับเจสเตอร์ได้กลายร่างเป็นค้างคาวซ่อนตัวอยู่ในถ้ำหินบนหน้าผา แต่เขาร้อนใจและรีบที่จะไปนำหินมังกรเขียวกลับไปโดยเร็ว จึงมิได้สนใจที่จะร้องเรียกพวกมันทั้งคู่ แต่เวลานี้หลิงหยุนต้องการความช่วยเหลือของพวกมันเพราะแวมไพร์นับเป็นบรรพบุรุษของเหล่าค้างคาวดูดเลือด.. หลิงหยุนเปิดจิตหยั่งรู้ออกพร้อมกับใช้มังกรคำรามร้องเรียก“เอ็ดเวิร์ด เจสเตอร์ พวกเจ้ามาหาข้าที่นี่ได้แล้ว!” สองสามนาทีต่อมา..ค้างคาวตัวใหญ่สีม่วงสองตัวที่อยู่ภายในถ้ำหินมืดมิด ก็ได้กลายร่างเป็นนกยักษ์และบินตรงไปหาหลิงหยุนอย่างรวดเร็ว “เจ้านายที่เคารพนายหญิงที่เคารพ เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบกับพวกท่านอีกครั้ง!” ทันทีที่ร่อนลงพื้นทั้งเอ็ดเวิร์ดและเจสเตอร์ต่างก็รีบทำความเคาพหลิงหยุนกับเย่ซิงเฉินตามแบบฉบับของตนเอง “อืมม..” หลิงหยุนทำเสียงตอบรับในลำคอจากนั้นจึงยกมือขึ้นชี้ไปด้านหน้าพร้อมกับพูดขึ้นว่า “เอ็ดเวิร์ด เจสเตอร์ ถ้ำหินด้านหน้ามีค้างคาวดูดเลือดอยู่มากมาย พวกเจ้าไปจัดการให้ข้าที!”“เจ้านายโปรดวางใจปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเอง!”เอ็ดเวิร์ดกับเจสเตอร์ตรงเข้าไปในถ้ำด้านหน้าพร้อมกับร่ายมนต์ซาตานทันที“โอ้!ซิงเฉินไปกันได้แล้ว!” หลิงหยุนเปิดจิตหยั่งรู้ออกสำรวจภายในถ้ำด้านหน้าก็พบว่าค้างคาวดูดเลือดมากมายที่กำลังห้อยหัวลงมาจากผนังด้านบนนัน ต่างก็แน่นิ่งไม่สามารถขยับเขยื้อนได้ จึงรีบร้องบอกเย่ซิงเฉินให้เข้าไปด้านในทันทีครั้งก่อนเขาเกือบถูกเจ้าพวกค้างคาวดูดเลือดเหล่านี้ทำร้ายเอาแต่การมาในครั้งนี้ ทุกอย่างเปลี่ยนไปจากเดิมมาก..แม้ภายในถ้ำจะมืดแต่ก็ไม่มีผลต่อหลิงหยุน เพราะจิตหยั่งรู้ของเขาสามารถรับภาพได้อย่างชัดเจน เขาเดินตรงไปที่ประตูศิลา และจัดการกดปุ่มหินด้านข้างประตูทันทีประตูศิลาค่อยๆเปิดออกอย่างช้าๆหลังจากนั้นหลิงหยุนกับเย่ซิงเฉินก็ก้าวเข้าไปด้านใน และทันทีที่เดินเข้าไปภายในห้องศิลา โลงศพโลหะขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของคนทั้งสอง..หลิงหยุนจ้องมองโลงศพโลหะนี้ด้วยใบหน้าเคร่งเครียดก่อนจะหันไปบอกกับเย่ซิงเฉินว่า “ซิงเฉินข้าพบกระบี่โลหิตเทวะ และกระบี่มังกรขาวภายในโลงโลหะใบใหญ่นี้!”เย่ซิงเฉินเองก็จ้องมองโลงโลหะด้วยแววตาที่เปี่ยมด้วยความเคารพพร้อมกับหันไปถามหลิงหยุน“หลิงหยุนพวกเราจะทำเช่นใดต่อไป”“เปิดโลงศพออกดู!”ครั้งนี้มีเย่ซิงเฉินมาด้วยและนางก็รู้ความลับเกี่ยวกับพรรคมารมากมาย เป็นไปได้ว่านางจะต้องสามารถยืนยันฐานะของร่างที่อยู่ในโลงศพด้านในได้แน่ เขาจึงต้องการเปิดโลงศพพิสูจน์“เอ็ดเวิร์ดเจสเตอร์ พวกเจ้ามาช่วยข้าเปิดฝาโลงนี่หน่อย!”หลังจากที่แวมไพร์ทั้งสองร่ายมนต์แวมไพร์สะกดค้างคาวดูดเลือดให้หยุดนิ่งอยู่กับที่แล้วก็ไม่จำเป็นต้องสนใจอะไรพวกมันอีก เอ็ดเวิร์ดกับเจสเตอร์ตรงเข้าไปช่วยกันผลักฝาโลงโลหะขนาดใหญ่ตามคำสั่งของหลิงหยุนอย่างเร็วปัง!ฝาโลงหนักเป็นพันกิโลกรัมร่วงหล่นลงกระแทกกับพื้นเสียงดังและห้องศิลาทั้งห้องก็สั่นสะเทือนไปหมด