บทที่ 1379 : เผชิญหน้ากับผู้เฒ่าทั้งห้า

หลงลั่วอวี๋พูดออกไปเช่นนั้นแล้วจึงหยุดไปเล็กน้อยเขาจ้องมองไปยังยอดฝีมืออีกสี่คน ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น.. “หลังคืนงานชุมนุมชาวยุทธหลงเทียนฟางได้ประมือกับหลิงหยุน ทำให้ตระกูลหลงของข้ามีโอกาสได้ล่วงรู้ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของมัน และได้เห็นไพ่ในมือของมันมาแล้ว!” “ขอบอกทุกท่านตามตรง..ข้าหลงลั่วอวี๋หาใช่ต้องการที่จะเอาชีวิตของเขาให้ได้เพื่อความยิ่งใหญ่ของตระกูลหลง แต่เป็นเพราะหลิงหยุนนั้นแข็งแกร่งมากขึ้นทุกวันจนน่ากลัว!” “แม้แต่เทียนฟางหลานชายของข้าซึ่งฝึกฝนจนได้กายามังกรที่แข็งแกร่ง อีกทั้งยังยับยั้งขั้นพลังของตนมานานหลายปี ในคืนที่ประมือกับหลิงหยุนถึงกับต้องพัฒนาขั้นพลังของตนเข้าสู่ระดับสูงสุดขั้นลิ่วเฉิงชี่ (ขั้นพลังชี่-6)..” “ในขณะที่หลิงหยุนอยู่เพียงแค่ขั้นซานเฉิงชี่(ขั้นพลังชี่-3) แต่กลับกล้าที่จะประมือกับเทียนฟางโดยไม่หวาดหวั่น และไม่ว่ากายเนื้อหรือพลังจิตของเขาในครั้งนั้น กลับไม่ได้ด้อยไปกว่าเทียนฟางเลย..” “และจากคำบอกเล่าของเทียนซินหลิงหยุนมีไพ่ในมือที่น่ากลัวอยู่มากมาย โดยเฉพาะหอกมังกรทอง ที่แม้แต่เทียนฟางซึ่งพัฒนาพลังของตนเข้าสู่ระดับสูงสุดขั้นลิ่วเฉิงชี่แล้ว ก็ยังไม่อาจรับมือได้ อีกทั้งเมื่อครั้งที่ประมือกับหลงฮ่าวเฉียนลูกชายคนโตของข้า เขาก็ยังสามารถเสกกระบี่สีทองอร่ามแทงทะลุหน้าอกลูกชายข้า จนได้รับบาดเจ็บสาหัส” หลงลั่วอวี๋ยิ่งพูดก็ยิ่งโกรธ“หลิงหยุนยังอายุน้อยเพียงเท่านี้ แต่กลับสามารถแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆจนน่ากลัว และดูเหมือนจะยังไม่หยุดอยู่เพียงเท่านี้ ตระกูลหลงของข้าสืบสายเลือดมาหลายพันปี การที่ตระกูลหลงจะได้เป็นตระกูลยิ่งใหญ่ในประเทศนี้จึงไม่ใช่เรื่องแปลกอันใด..” “แต่เด็กหลิงหยุนนี่กลับไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำกล้าทำร้ายคนตระกูลหลงของข้าจนได้รับบาดเจ็บถึงสองคน มิหนำซ้ำยังต้องการเหยียบตระกูลหลงไว้ใต้ฝ่าเท้า การกระทำเช่นนี้ข้าไม่อาจยอมรับได้จริงๆ!” หลงลั่วอวี๋ก้มลงมองไปยังผืนน้ำทะเลเบื้องล่าง“ท่านนักบวชจาง ท่านนักบวชเล่ยถิง พวกท่านสองคนลองใคร่ครวญดูว่า ก่อนที่หลิงหยุนจะรับทัณฑ์สวรรค์ เขายังแข็งแกร่งจนน่ากลัวถึงเพียงนั้น แต่นี่เขารับทัณฑ์สวรรค์สำเร็จแล้ว พวกท่านคิดว่าจากนี้ไปจะมีผู้ใดบนผืนแผ่นดินจีนที่จะสามารถหยุดเขาได้อีกเล่า” เหนือท้องทะเลเวลานี้หลงลั่วอวี๋ หลงจ้าวเจียง หลงจ้าวไห่แห่งตระกูลหลง เล่ยถิงนักบวชฝ่ายชางจิงกงจากเขาหลงหู่ และจางหลู่เอวี๋ยนนักบวชฝ่ายเทียนชี่ฝูที่กำลังสนทนากันอยู่นั้น มีเพียงหลงจ้าวเจียงกับหลงจ้าวไห่เท่านั้นที่อยู่ในระดับกลางขั้นปาเฉิงชี่ (ขั้นพลังชี่-8) ส่วนที่เหลืออีกสามคนล้วนแล้วแต่อยู่ในระดับสูงสุดขั้นปาเฉิงชี่แล้วทั้งสิ้น การที่ทั้งห้าคนปรากฏตัวขึ้นที่นี่นั้นแน่นอนว่าสาเหตุหนึ่งเป็นเพราะนักบวชทั้งสองฝ่ายจากเขาหลงหู่ ได้ถูกหลิงหยุนสังหารตายในงานชุมนุมชาวยุทธ นักบวชเล่ยถิงฝ่ายชางจิงกงนั้นสวมชุดเสื้อคลุมแบบนักบวชสีม่วงส่วนนักบวชจางหลู่เอวี๋ยนนั้นสวมชุดคลุมสีเหลืองคล้ายหลวงจีน.. แม้ว่างานชุมนุมชาวยุทธจะสิ้นสุดลงแล้วแต่นักบวชทั้งสองฝ่ายต่างก็ถูกหลิงหยุนสังหารตายไปมากมาย ทำให้ทั้งนักบวชเล่ยถิงและนักบวชจางหลู่เอวี๋ยนไม่อาจนิ่งเฉยอยู่ได้ ส่วนตระกูลหลงนั้นก็สูญเสียไปไม่น้อยไม่เพียงพวกเขาต้องปล่อยให้มังกรหลุดมือไปถึงสองตัว แม้แต่หลงฮ่าวเฉียนยังได้รับบาดเจ็บสาหัส และเวลานี้ก็ยังไม่ได้สติ ส่วนหลงเท่านั้นที่อยู่ในระดับกลางขั้นปาเฉิงชี่ (ขั้นพลังชี่-8) ส่วนที่เหลืออีกสามคนล้วนแล้วแต่อยู่ในระดับสูงสุดขั้นปาเฉิงชี่แล้วทั้งสิ้น การที่ทั้งห้าคนปรากฏตัวขึ้นที่นี่นั้นแน่นอนว่าสาเหตุหนึ่งเป็นเพราะนักบวชทั้งสองฝ่ายจากเขาหลงหู่ ได้ถูกหลิงหยุนสังหารตายในงานชุมนุมชาวยุทธ นักบวชเล่ยถิงฝ่ายชางจิงกงนั้นสวมชุดเสื้อคลุมแบบนักบวชสีม่วงส่วนนักบวชจางหลู่เอวี๋ยนนั้นสวมชุดคลุมสีเหลืองคล้ายหลวงจีน.. แม้ว่างานชุมนุมชาวยุทธจะสิ้นสุดลงแล้วแต่นักบวชทั้งสองฝ่ายต่างก็ถูกหลิงหยุนสังหารตายไปมากมาย ทำให้ทั้งนักบวชเล่ยถิงและนักบวชจางหลู่เอวี๋ยนไม่อาจนิ่งเฉยอยู่ได้ ส่วนตระกูลหลงนั้นก็สูญเสียไปไม่น้อยไม่เพียงพวกเขาต้องปล่อยให้มังกรหลุดมือไปถึงสองตัว แม้แต่หลงฮ่าวเฉียนยังได้รับบาดเจ็บสาหัส และเวลานี้ก็ยังไม่ได้สติ ส่วนหลงเท่านั้นที่อยู่ในระดับกลางขั้นปาเฉิงชี่ (ขั้นพลังชี่-8) ส่วนที่เหลืออีกสามคนล้วนแล้วแต่อยู่ในระดับสูงสุดขั้นปาเฉิงชี่แล้วทั้งสิ้นการที่ทั้งห้าคนปรากฏตัวขึ้นที่นี่นั้นแน่นอนว่าสาเหตุหนึ่งเป็นเพราะนักบวชทั้งสองฝ่ายจากเขาหลงหู่ ได้ถูกหลิงหยุนสังหารตายในงานชุมนุมชาวยุทธนักบวชเล่ยถิงฝ่ายชางจิงกงนั้นสวมชุดเสื้อคลุมแบบนักบวชสีม่วงส่วนนักบวชจางหลู่เอวี๋ยนนั้นสวมชุดคลุมสีเหลืองคล้ายหลวงจีน..แม้ว่างานชุมนุมชาวยุทธจะสิ้นสุดลงแล้วแต่นักบวชทั้งสองฝ่ายต่างก็ถูกหลิงหยุนสังหารตายไปมากมาย ทำให้ทั้งนักบวชเล่ยถิงและนักบวชจางหลู่เอวี๋ยนไม่อาจนิ่งเฉยอยู่ได้ส่วนตระกูลหลงนั้นก็สูญเสียไปไม่น้อยไม่เพียงพวกเขาต้องปล่อยให้มังกรหลุดมือไปถึงสองตัว แม้แต่หลงฮ่าวเฉียนยังได้รับบาดเจ็บสาหัส และเวลานี้ก็ยังไม่ได้สติ ส่วนหลงเทียนฟางหลานชายสุดที่รักของหลงลั่วอวี๋นั้น เวลานี้เป็นตายเช่นใดก็ยังไม่อาจรู้ได้..หลงลั่วอวี๋ไม่เพียงนำลูกพี่ลูกน้องทั้งสองคนออกค้นหลงเทียนฟางในทะเลสาบผอหยางแต่ยังขอให้นักบวชเล่ยถิงกับนักบวชจางหลู่เอวี๋ยนช่วยกันค้นหาด้วย ทั้งห้าคนช่วยกันตามหาหลงเทียนฟางนานถึงสองวันเต็มๆ แต่ก็ไม่พบแม้แต่เงาของเขาแม้ว่าหลงลั่วอวี๋จะกระวนกระวายใจมากเพียงใดแต่ก็หยุดการค้นหาไว้ชั่วคราว และได้ตัดสินใจไปเมืองจิงฉูเพื่อที่จะนำหินมังกรเขียวที่หลงเทียนซินบอกกลับไปตระกูลหลงแต่กลับคิดไม่ถึงว่าเวลาสองวันที่เขาใช้ตามหาร่างของหลงเทียนฟางนั้น จะทำให้เขาไปช้าเพียงแค่หนึ่งก้าว เพราะเมื่อหลงลั่วอวี๋ลงไปใต้หลุมยักษ์ เขากลับพบว่าค่ายกลกำแพงศิลาที่หลงเทียนฟางสร้างไว้นั้นได้ถูกทำลายลงแล้ว และหินมังกรเขียวก็ถูกคนนำออกไปแล้วเช่นกัน จากนั้นหลงลั่วอวี๋จึงเข้าไปภายในถ้ำค้างคาวดูดเลือด แต่ก็ต้องพบว่าพลังหยินและหยางภายในดวงตาค่ายกลหยินและหยางนั้น ได้อันตธานหายไปจนหมดสิ้นนั่นเพราะหลิงหยุนได้ใช้พลังหยินและหยางภายในดวงตาค่ายกลทั้งสอง ไปกับพัฒนาขั้นพลังของตนเองจนหมด จากนั้นจึงได้ออกเดินทางไปยังทะเลจีนตะวันออกพร้อมเย่ซิงเฉินเพื่อรับทัณฑ์สวรรค์หลงลั่วอวี๋รู้ตัวทันทีว่าตระกูลหลงจะค่อยๆถดถอยลงไปทีละก้าวหากหลิงหยุนยังมีชีวิตอยู่ เมื่อคิดได้เช่นนี้จึงได้ตัดสินใจชักชวนคนที่เหลือทั้งหมดออกจากหลุมยักษ์ไป และเป็นเวลาเดียวกันกับที่ทัณฑ์เมฆาดำทะมึนได้ลอยมุ่งหน้าไปทางทะเลจีนตะวันออกพอดี..ยอดฝีมือทั้งห้าคนต่างก็รู้ดีว่าทัณฑ์เมฆาดำทะมึนนี้ลอยไปตามร่างของหลิงหยุนนั่นเอง แต่ที่ทำให้พวกเขาทั้งห้าตกใจอย่างที่สุดนั้น ก็คือความเร็วในการเคลื่อนที่ของทัณฑ์เมฆานั้น แม้แต่พวกเขายังเหาะตามไปแทบไม่ทัน..นอกจากความเร็วที่น่าอัศจรรย์ยิ่งแล้วทั้งหมดที่เหาะตามทัณฑ์เมฆาไปนั้น ยังไม่พบร่างของหลิงหยุนเลยแม้แต่น้อย หลงลั่วอวี๋ที่คิดขึ้นมาได้ว่า หลิงหยุนน่าจะไปตามเส้นทางในแม่น้ำที่อยู่ใต้หลุมยักษ์นั่น ก็ต้องถึงกับตกใจอย่างที่สุดอีกครั้งหลังจากที่คนทั้งห้าได้เหาะตามไปถึงทะเลจีนตะวันออกนั้นพวกเขาก็พบอสุนีบาตหลายสายที่ฟาดลงมาบนผืนดิน และรู้ได้ทันทีว่าหลิงหยุนเริ่มทำการรับทัณฑ์สวรรค์แล้ว จึงไม่กล้าที่จะเข้าไปในรัศมีของทัณฑ์เมฆา และได้แต่เหาะอยู่ห่างๆไม่กล้าเข้าใกล้ แล้วรอจนกระทั่งหลิงหยุนรับทัณฑ์สวรรค์เสร็จสิ้น..หลังจากที่ได้ฟังความคิดเห็นของหลงลั่วอวี๋นักบวชทั้งสองฝ่ายก็ได้แต่แอบสื่อสารกันผ่านทางกระแสจิต–ท่านจาง..ฟังจากที่หลงลั่วอวี๋พูด ดูเหมือนครั้งนี้เขาจะไม่คำนึงถึงฐานะและความเป็นอาวุโสของตนเองแม้แต่น้อย ปรารถนาที่จะสังหารหลิงหยุนให้จงได้!––ข้าเองก็คิดเช่นนั้นในเมื่อหลิงหยุนแข็งแกร่งขึ้นรวดเร็วอย่างน่าอัศจรรย์เช่นนี้ตระกูลหลงย่อมไม่สามารถทนนิ่งเฉยต่อไปได้ แม้พวกเราทั้งหมดจะมีศัตรูคนเดียวกันก็จริง แต่การที่พวกเราทั้งห้าคนจะร่วมมือกันจัดการกับคนที่เด็กกว่า อีกทั้งยังอ่อนแอกว่าเช่นนี้ มันจะเป็นการดีรึ!–จางหลู่เอวี๋ยนเองก็สูญเสียนักบวชในสำนักไปพร้อมกันถึงสี่คนแต่ก็ยังคงลังเลกับวิธีการของหลงลั่วอวี๋..–ข้าว่าไม่ดีแน่..-นักบวชเล่ยถิงรู้สึกกระดากใจกับวิธีการที่น่าอายเช่นนี้จึงได้แต่เอ่ยออกมาเขายังคงนึกถึงฐานะของตนเองไม่น้อย..