บทที่ 1477 : ฐานะที่แท้จริง

บทที่ 1477 : ฐานะที่แท้จริง “แม่นางอย่าได้มีพิธีรีตรองเลยพวกเราเข้าไปคุยกันด้านในจะดีกว่า..” หลิงหยุนเอ่ยขัดขึ้นเมื่อเห็นเหออวี้ฉงย่อตัวลงทำการคาราวะนางจึงมิสามารถทำการคาราวะหลิงหยุนได้อีก หลังจากที่ทั้งสามคนเดินเข้าไปในห้องแล้ว ถังเมิ่งก็ทำการปิดประตูห้องไว้ดังเดิม.. นี่เป็นห้องเพรสซิเดนท์สูทที่หรูหราที่สุดในโรงแรมหลิงหยุนพื้นที่กว่าสองร้อยตารางเมตรตกแต่งด้วยหินอ่อนและสีทองดูงดงามและสง่ายิ่งนัก วัสดุทุกอย่างที่ใช้ตกแต่งภายในห้อง ล้วนแล้วแต่เป็นวัสดุที่มีราคาแพงเกินกว่าที่คนธรรมดาทั่วไปจะจินตนาการได้ และแน่นอนว่าห้องที่หรูหราเกินกว่าที่คนธรรมดาจะสามารถจินตนาการได้นี้ ย่อมต้องมีราคาที่แพงมากถึง 98,888 หยวนต่อวัน ความจริงก่อนหน้านี้ราคาห้องก็มิได้สูงถึงเพียงนี้เพียงแต่หลังจากที่ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงแรมหลิงหยุน ห้องก็ถูกจองจนเต็มแทบทุกวัน ถังเมิ่งจึงได้ตัดสินใจปรับราคาห้องขึ้นจากเดิมอีกสี่หมื่นหยวนมาเป็นราคาห้องในปัจจุบัน โลกใบนี้ก็ช่างแปลกประหลาดยิ่งนักหลังจากที่ถังเมิ่งขึ้นราคาห้อง กลับกลายเป็นว่ายิ่งได้รับความนิยม และมีการจองเข้ามาจนเต็มมากยิ่งกว่าเดิม และการที่เหออวี้ฉงสามารถจองทั้งชั้นได้นั้น หาใช่เพราะนางร่ำรวยมีเงินทองไม่ แต่เป็นเพราะถังเมิ่งต่างหากที่เป็นผู้ตัดสินใจให้นางอยู่คนเดียวทั้งชั้น เพื่ออวดอำนาจบารมีของตนเองต่อหน้านาง –ถังเมิ่ง..นายนี่ทำขายขี้หน้าฉันมากจริงๆ!- ทันทีที่หลิงหยุนเห็นการกระทำที่อวดอำนาจบารมีของถังเมิ่งในครั้งนี้เขาก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเล็กน้อย และอดที่จะตำหนิถังเมิ่งผ่านทางกระแสจิตไม่ได้ –นายเป็นถึงCEO ของบริษัท หลิงหยุน คอร์ปอเรชั่น แต่กลับทำอะไรแบบนี้เพื่อให้ผู้หญิงสนอกสนใจ! นายอย่าลืมว่าเธอมาของความช่วยเหลือจากเรา เราไม่ได้ไปขอความช่วยเหลือจากเธอ!- ถังเมิ่งคิดไม่ถึงว่าเพิ่งจะก้าวเท้าเดินเข้าไปในห้องก็จะถูกหลิงหยุนต่อว่าทันทีเช่นนี้แต่ก็มิอาจตอบโต้ได้ และได้แต่คิดในใจว่า ‘เป็นพี่ที่ให้ฉันไปรับเธอมาเองไม่ใช่เหรอ’ “แม่นางเหอ..พวกเราพบกันอีกครั้งตามสัญญา” หลังจากตำหนิถังเมิ่งแล้วหลิงหยุนก็หันไปกล่าวกับเหออวี้ฉงต่อ และพูดตรงเข้าประเด็นที่ต้องการทันทีโดยมิอ้อมค้อม ก่อนหน้านี้หลิงหยุนได้รับปากกับเหออวี้ฉงว่าขอเวลาครึ่งถึงหนึ่งเดือน แล้วเขาจะกลับมาช่วยสะสางปัญหาของนางตามที่รับปากไว้ “อาวุโสหลินรักษาคำพูดเช่นนี้ข้าน้อยซาบซึ้งใจยิ่งนัก!” ระหว่างที่เหออวี้ฉงพักอยู่ที่ปักกิ่งนั้นไม่ว่าลุงของนางจะพยายามมาขอพบนางมากเพียงใด แต่นางก็จะหาเหตุผลมาปฏิเสธทุกครั้งไป ช่วงเวลาเพียงสั้นๆนั้นช่างยาวนานเสมือนหนึ่งปี หลังจากเวลาล่วงเลยไปร่วมสามอาทิตย์ เหออวี้ฉงก็เฝ้ารอด้วยความรู้สึกท้อแท้ แต่แล้วในที่สุด..เมื่อหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา หลิงหยุนก็ได้จัดการให้นางย้ายมาอยู่ที่เมืองจิงฉู และนั่นคือช่วงเวลาที่นางได้รับข่าวคราวจากเขา เหออวี้ฉงถึงกับร้องไห้ออกมามากมาย และรู้สึกราวกับได้ชีวิตใหม่ทีเดียว เหออวี้ฉงไม่รีรอและรีบตอบรับเหล่ากุ่ยก่อนจะจัดเตรียมเก็บข้าวของ และรีบรุดเดินทางมาที่จิงฉูทันที! ความจริงแล้วด้วยฐานะของเหออวี้ฉง การตัดสินใจต่อสู้นับเป็นการตัดสินใจที่อันตรายยิ่งนัก แต่นางก็ต้องการที่จะเดิมพันเวลานี้นางเปรียบเสมือนคนที่กำลังจมน้ำและนี่คือฟางเส้นสุดท้าย หากนางไม่คว้าไว้ก็ต้องตายเช่นกัน!เหออวี้ฉงรีบเอ่ยต่อทันที“ความจริงเพียงแค่อาวุโสหลินมีจิตใจที่จะช่วยเหลือข้าน้อย มิว่าจะต้องรอนานเพียงใด ข้าน้อยก็ยินดีที่จะรอคอย..”และคำพูดประโยคนี้ของเหออวี้ฉงก็ทำให้หลิงหยุนพยักหน้าด้วยความพอใจเขายิ้มออกมาเล็กน้อยพร้อมกับแนะนำตัวเองอีกครั้ง“แม่นาง..ความจริงชื่อของข้าก็คือหลิงหยุน!”“เอ่อ…”เหออวี้ฉงถึงกับนิ่งอึ้งไปต่อหน้าหลิงหยุนหลังจากที่เขาแนะนำตัวแม้จะได้สติแล้วแต่นางก็ยังคงตกใจอยู่ดี!“ห๊ะ!!”“หลิงหยุน!!”แม้ชื่อเสียงของหลิงหยุนจะขจรขจายไปไกลแต่น้อยคนนักที่จะมีโอกาสได้พบเห็นหน้าคร่าตาที่แท้จริงของเขา เว้นแต่ในเมืองจิงฉูที่มิมีผู้ใดไม่รู้จักหลิงหยุนส่วนในยุทธภพนั้นยอดฝีมือที่จะได้พบตัวจริงของเขาก็มีจำนวนไม่มากนักเช่นกัน..แต่เวลานี้เหออวี้ฉงกลับกำลังได้พบเจอกับหัวมังกรมิใช่หางเช่นนั้นแล้วจะมิให้นางตื่นเต้นตกใจได้อย่างไรกัน เพราชายผู้นี้คือหลิงหยุนที่โด่งดังทั้งในโลกปัจจุบัน และโลกยุทธภพแม้หลิงหยุนจะมิต้องการโด่งดังแต่เขาก็มิอาจหยุดยั้งชื่อเสียงที่ขจรขยายออกไปไกลได้..ที่ผ่านมา..หลิงหยุนได้ทำสิ่งที่สั่นสะเทือนไปทั้งโลกและสวรรค์ เรื่องที่หลิงหยุนทำแต่ละเรื่องนั้น นอกจากจะน่าอัศจรรย์ และเหลือเชื่ออย่างมากมายแล้ว หากผู้ใดได้พบเห็นก็ยากนักที่จะลืมเลือนได้ในชีวิตนี้ จึงเป็นไปมิได้เลยที่จะเก็บเรื่องราวเหล่านั้นไว้ภายในใจโดยมิบอกต่อยิ่งแทบไม่ต้องพูดถึงคนธรรมดาทั่วไปบนโลกนี้ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนนักเรียนในโรงเรียนมัธยมจิงฉู แม้กระทั่งคนใหญ่คนโตอย่างหลี่ยี่เฟิง เพียงแค่เอ่ยชื่อหลิงหยุน ทุกคนในมณฑลเจียงหนานก็มิมีใครที่ไม่รู้จักเขา..เช่นนี้แล้วจะมีผู้ใดหยุดยั้งชื่อเสียงของเขาได้อีกเล่าหนึ่งพูดต่อไปสิบสิบพูดต่อไปอีกเป็นร้อย จากร้อยพูดต่อไปอีกเรื่อยๆ จนกระทั่งชื่อเสียงของหลิงหยุนได้ขจรขจายไกลออกไปเรื่อยๆ..แต่หลิงหยุนก็หาได้สนใจกับชื่อเสียงเหล่านี้ไม่เขาปิดเครื่องมือสื่อสารแทบทุกอย่าง แม้แต่โทรศัพท์มือถือยังเก็บเข้าไปในแหวนจักรวาลมิได้นำออกมาเมื่อครั้งที่หลิงหยุนไปออกรายการของซูหลิงเฟยนั้นเพียงเพราะต้องการดึงศัตรูของตนเองให้ไปที่ยอดเขาเซียนเหยินหลิงเท่านั้น แต่หลังจากนั้นรายการนี้ก็ถูกห้ามนำมาออกอากาศอีก และคลิปทั้งหมดก็ถูกลบในเวลาอันรวดเร็ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อหลิงหยุนได้กลายเป็นหนึ่งในอาวุโสของหน่วยนภา เทปต้นฉบับของรายการนั้นก็ถูกหน่วยนภาเก็บไปทันที ทางสถานีจึงไม่มีเทปรายการนี้อีก