บทที่ 1485 : จบลงอย่างน่าพอใจ

บทที่ 1485 : จบลงอย่างน่าพอใจ นับว่าแผนการของหลิงหยุนเฉียบคมยิ่งนัก.. ปัญหาด้านอารมณ์ความรู้สึกระหว่างชายหญิงหากทั้งสองฝ่ายรักกันอย่างจริงใจ และมิมีปัจจัยภายนอกเข้ามาแทรก แม้พวกเขาจะอยู่ห่างไกลกัน แต่ก็ยังคงคิดถึงกันและกัน ซึ่งแตกต่างจากการที่ต่างฝ่ายต่างเข้าใจผิดกัน หรือต่างฝ่ายต่างทำสงครามเย็นเข้าใส่กัน เมื่อนั้นจะมิมีฝ่ายใดยอมลุกขึ้นเป็นฝ่ายรับผิดเพื่อให้เรื่องราวจบลงโดยเร็ว ด้วยเหตุนี้หลิงหยุนจึงต้องค่อยๆ ปรับเปลี่ยนแผนการของตน หลังจากที่เข้าใจอารมณ์ความรู้สึกระหว่างท่านหมอเสี่ยวกับเหมี่ยวเฟิงหวงได้อย่างลึกซึ้งแล้ว เขาปล่อยให้ท่านหมอเสี่ยวเดินทางมาที่เผ่าเหมี่ยวเจียงและเป็นฝ่ายโอนอ่อนให้มาโดยตลอด จนกระทั่งสามารถเข้าใจจิตใจของเหมี่ยวเฟิงหวงได้อย่างถ่องแท้แล้ว เขาจึงค่อยๆแสดงความแข็งกร้าวในแบบที่แม้แต่ท่านหมอเสี่ยวก็มิอาจบังคับควบคุมได้ออกมาให้เห็น และนี่คือความสามารถพิเศษของหลิงหยุน ยังมีจุดสำคัญอีกหลายจุดที่หลิงหยุนยังมิได้เปิดเผยต่อท่านหมอเสี่ยวและเหมี่ยวเสี่ยวเหมาซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือเขาจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนแผนการให้เหมาะสมกับสถานการณ์เฉพาะหน้า เขาต้องแอบสังเกตปฏิกิริยาของท่านหมอเสี่ยวและเหมี่ยวเฟิงหวงที่มีต่อกันด้วย หากเขามั่นใจว่าทั้งคู่คงมิอาจอยู่ด้วยกันได้อีกต่อไปจริงๆแล้วเขาก็จะล้มเลิกแผนการทั้งหมดทันที นั่นเพราะแตงที่ฝืนเด็ดจากต้นย่อมไม่หวานฉันใดชีวิตคู่ที่เกิดจากการบีบบังคับย่อมไม่ราบรื่นฉันนั้น ความรู้สึกระหว่างคนสองคนนั้นหากอีกฝ่ายเหนื่อยล้าและหมดรักอีกฝ่ายแล้ว ต่อให้ฝืนที่จะผูกมัดพวกเขาทั้งคู่ไว้ด้วยกัน ท้ายที่สุดผลของการกระทำอาจกลายเป็นจุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรม และการต่อต้าน แต่จากภาพที่หลิงหยุนเห็นในเวลานี้ทั้งสองคนยังคงรักใคร่กัน แล้วยังมีสิ่งใดให้ต้องกังวลอีกเล่า เหมี่ยวเฟิงหวง..หมดเวลาในการรักษาหน้าแล้ว! วิธีการหาได้สำคัญไม่ผลของมันต่างหากที่สำคัญกว่า.. เวลานี้หลิงหยุนเผชิญหน้ากับเหมี่ยวเฟิงหวงอย่างเต็มรูปแบบและมิมีผู้ใดคาดเดาได้ว่าเขากำลังคิดทำสิ่งใดกันแน่ อีกทั้งสิ่งที่หลิงหยุนกำลังทำนั้น ใช่ว่าอีกสองคนจะกล้าทำ นั่นเพราะว่าหลิงหยุนนั้นแข็งแกร่งและเก่งกาจยิ่งอีกทั้งวิธีการรับมือกับเหมี่ยวเฟิงหวงของหลิงหยุนนั้น ก็ยากที่เหมี่ยวเฟิงหวงจะคาดคิดได้! ที่ผ่านมาหลิงหยุนยอมอ่อนข้อให้มาโดยตลอดนั้นเพราะเขามั่นใจว่ายังมีไพ่ตายอยู่ในมือนั่นเอง และเป็นไพ่ที่จะสามารถทำให้เหมี่ยวเฟิงหวงต้องยินยอมศิโรราบให้กับเขาเลยทีเดียว! และไพ่ตายของเขาก็คือ..โอสถเยาว์วัย และโอสถโฉมสะคราญ!ความจริงแล้วเมื่อเห็นสีหน้าของเหมี่ยวเฟิงหวงเวลานี้หลิงหยุนสามารถมอบโอสถให้กับนางได้โดยมิติดขัดเลยแม้แต่น้อย แต่เวลานี้เขาเห็นว่าโอสถระดับสมบัติของตนนั้น กลับกลายเป็นอาวุธชั้นดีที่จะสามารถทำให้เหมี่ยวเฟิงหวงยอมเชื่อฟังหลิงหยุนเองก็มิเชื่อว่าหลังจากที่เหมี่ยวเฟิงหวงได้เห็นท่านหมอเสี่ยวกลืนโอสถต่อหน้า และเปลี่ยนเป็นชายหนุ่มในวัยยี่สิบปีเช่นนี้ นางจะสามารถทนนิ่งเฉยอยู่ได้สำหรับสมบัติล้ำค่านี้ขึ้นอยู่กับผู้ใช้ว่าจะใช้มันเช่นใด และจะได้ผลดีที่สุดเพียงใด!การให้คนทั้งสองเพียงแค่กลับมาคืนดีกันหาใช่จุดประสงค์ของหลิงหยุนไม่และการที่เขามาหมู่บ้านเหมี่ยวในครั้งนี้ จุดประสงค์ก็เพื่อมาส่งทั้งคู่เข้าหอต่างหากจึงจะนับว่าเสร็จสิ้นสมบูรณ์!ฉะนั้นในเมื่อเหมี่ยวเฟิงหวงปรารถนาจะได้โอสถเยาว์วัยนั้น ย่อมต้องมีราคาที่นางต้องจ่าย..เหมี่ยวเฟิงหวงเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องพิษมีทักษะทางการแพทย์ และอยู่ในขั้นเซียงเทียน-3 การที่ได้เห็นท่านหมอเสี่ยวเปลี่ยนเป็นชายหนุ่มต่อหน้าต่อตา และได้เห็นกระบวนการที่น่าทึ่งตั้งแต่ต้นจนจบนี้ ก็เพียงพอให้นางยอมละทิ้งหน้าตา และความยับยั้งชั่งใจทั้งหมดได้ในทันที!นั่นเพราะอานุภาพของโอสถเยาว์วัยช่างมหัศจรรย์ยิ่งนัก!สามารถทำให้ท่านหมอเสี่ยวกลับกลายเป็นชายหนุ่มในวัยยี่สิบปี ซึ่งหนุ่มกว่าเมื่อครั้งที่นางได้พบกับเขาในคราแรกเสียอีกและที่สำคัญยิ่งกว่านั้นทั่วทั้งเรือนร่างของท่านหมอเสี่ยวเวลานี้ ดูมีชีวิตชีวาและมีจิตวิญญาณของความอ่อนเยาว์ยิ่ง! และที่น่าอัศจรรย์ยิ่งกว่านั้นก็คือ..รอยตำหนิบนเรือนร่างที่ปรากฏก่อนหน้านี้ ก็ได้อันตรธานหายไปจากร่างของท่านหมอเสี่ยวอย่างมหัศจรรย์!ทั้งหมดนี้เผยให้เห็นว่านอกจากโอสถเยาว์วัยจะสามารถช่วยฟื้นฟูวัยเยาว์ให้กับผู้คนได้แล้ว ยังมีผลต่อความงดงามดั่งกลืนโอสถโฉมสะคราญเข้าไปด้วย..นั่นเพราะส่วนผสมหลักในการกลั่นโอสถทั้งสองนั้นนอกจากจะใช้น้ำผึ้งหยกเหมือนกันแล้ว ส่วนผสมอื่นๆยังใกล้เคียงกันอีกด้วย ผลที่ได้จึงมิได้แตกต่างกันมากนักทางด้านเหมี่ยวเฟิงหวงเวลานี้ก็ครุ่นคิดไปไกลมากนางกำลังคิดว่าหากนางได้โอสถสีม่วงนี้มา นางก็จะได้ใช้ชีวิตที่เหลือนี้อยู่กับเสี่ยวเจิ้งจี๋ให้สมกับที่เฝ้ารอคอยมาเนิ่นนาน!และเมื่อหลิงหยุนบอกว่าโอสถนี้เขามีเพียงแค่เม็ดเดียวนั้นนางถึงกับผิดหวังจนทรุดฮวบ..และหากไม่มีโอสถนี้อีกเม็ดต่อให้ท่านหมอเสี่ยวยังยินดีที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับนาง นางก็คงยากที่จะยอมรับได้ นั่นเพราะหากดูจากรูปลักษณ์ในวัยที่แตกต่างกันนี้ นางกลับเป็นหญิงชราน่ารังเกียจ และแทบมิต้องพูดถึงท่านหมอเสี่ยวที่เพิ่งกลืนโอสถเยาว์วัยเข้าไปแต่เมื่อหลิงหยุนหยิบโอสถเยาว์วัยเม็ดที่สองออกมาและได้ยื่นเงื่อนไขให้กับนาง ทำให้นางรู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก เพราะเงื่อนไขของหลิงหยุนหาได้เกี่ยวข้องกับตัวเขาแม้แต่น้อย กลับเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ระหว่างนางกับเสี่ยวเจิ้งจี๋แทน..จากคำพูดของหลิงหยุนนั้นนางจะได้รับโอสถอีกเม็ดหรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของตนเองว่า จะสามารถยอมรับเงื่อนไขของขาได้หรือไม่“ข้า…”