บทที่ 1491 : เผ่าจิ่วหลี

บทที่ 1491 : เผ่าจิ่วหลี ท่านหมอเสี่ยวและเหมี่ยวเฟิงหวงแต่งงานกันแล้วและที่นี่คือบ้านของพวกเขาทั้งคู่ หลิงหยุนจึงต้องแสดงความเคารพโดยมิถือวิสาสะเข้าไปด้านใน “ผู้มีคุณมา!” เมื่อได้ยินเสียงร้องตะโกนเรียกของหลิงหยุนท่านหมอเสี่ยวกับเหมี่ยวเฟิงหวงก็รีบออกมาทักทายทันที แต่เหมี่ยวเฟิงหวงนั้นรีบร้อนออกมาเร็วกว่า และครั้งนี้นางก็ยังคงเรียกหลิงหยุนว่าผู้มีคุณอีก.. เหมี่ยวเฟิงหวงเปิดประตูออกไปพร้อมกับเชื้อเชิญให้หลิงหยุนเข้ามาด้านใน.. เหมี่ยวเฟิงหวงเวลานี้แตกต่างจากก่อนหน้านี้ยิ่งนักนางดูแก่กว่าเหมี่ยวเสี่ยวเหมาเพียงแค่สองปีเท่านั้น แม้กระทั่งแต่งกายมิดชิดเช่นนี้ ยังมีแรงดึงดูดในแบบของหญิงสาวฉายออกมาอย่างเห็นได้ชัด “ท่านย่าเหมี่ยว..ท่านมีพิธีรีตรองกับข้าเช่นนี้ ข้าจะรับไหวได้อย่างไรกัน” หากเทียบกับโอสถสองเม็ดที่หลิงหยุนมอบให้ไปนั้นการที่เหมี่ยวเฟิงหวงจะเรียกเขาว่าผู้มีคุณก็ย่อมคู่ควร แต่หากพิจารณาจากวัยวุฒิแล้ว หลิงหยุนจึงได้แต่เอ่ยออกไปเช่นนั้น “ว่าไงพ่อหนุ่ม..เหตุใดจึงมาที่นี่แต่เช้า” ท่านหมอเสี่ยวยืนเท้าเอวด้วยมือข้างหนึ่งพร้อมกับเอ่ยถามหลิงหยุน.. หลิงหยุนยิ้มเล็กน้อยและจงใจเหลือบมองไปทางห้องนอนพร้อมกับเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ “ท่านปู่..หากข้ามาเร็วกว่านี้ คาดว่าเตียงแต่งงานของท่านน่าจะพอซ่อมได้ทัน” ท่านหมอเสี่ยวได้แต่นิ่งอึ้ง..“….” ด้านหลังหลิงหยุน..เหมี่ยวเฟิงหวงซึ่งกำลังเดินตามเข้า ถึงกับหน้าแดงก่ำเมื่อได้ยินคำพูดของหลิงหยุน! ระหว่างทางที่เหาะมานั้นหลิงหยุนได้เปิดจิตหยั่งรู้สำรวจดูก่อนหน้าแล้ว จึงได้พบว่าเตียงนอนในห้องส่งตัวของท่านหมอเสี่ยวกับเหมี่ยวเฟิงหวงได้หักลงเมื่อคืนนี้ และเวลานี้ทั้งคู่ก็ได้ใช้ไม้หกอันค้ำยันไว้แทน “เจ้าวายร้าย!!” “นี่เจ้ากล้าใช้จิตหยั่งรู้แอบดูข้างั้นรึ!วันนี้ข้าต้องจัดการกับเจ้าแน่ เจ้าวายร้าย!!” จากนั้นท่านหมอเสี่ยวก็วิ่งไล่หลิงหยุนที่รีบวิ่งหนีออกไปนอกบ้านส่วนหลิงหยุนก็ใช้เงาพลางร่างหลบหนีการจู่โจมของเสี่ยวเจิ้งจี๋ พร้อมกับร้องขอความเมตตาไปด้วย.. “ท่านปู่เสี่ยว..ข้าผิดไปแล้ว.. ข้าผิดไปแล้ว.. แต่ท่านอายุมากแล้วควรต้องระมัดระวังเอวด้วยล่ะ..” แต่คำร้องขอความเมตตาของหลิงหยุนนั้นกลับยิ่งเสมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองเพลิง ท่านหมอเสี่ยวยิ่งโมโหมากขึ้น แต่ก็มิสามารถไล่ตามหลิงหยุนได้ทัน จึงได้แต่ถอดรองเท้าปาออกไป “เจ้าเด็กวายร้าย!!” หลังจากปารองเท้าใส่หลิงหยุนไปแล้วท่านหมอเสี่ยวก็ได้แต่ยืนชี้หน้าหลิงหยุน พร้อมกับร้องตะโกนออกไปว่า “เจ้ากล้าพูดกับข้าเช่นนี้..ข้า.. ข้าจัดการกับเจ้าไม่ได้ก็จริง แต่มีคนผู้หนึ่งจัดการกับเจ้าได้แน่!” “ไว้ข้าว่างเมื่อใด..ข้าจะไปปักกิ่ง ไปฟ้องท่านพ่อกับท่านปู่ของเจ้าให้จัดการเรื่องนี้!!”ทางด้านเหมี่ยวเฟิงหวงที่ดูอยู่นั้นคราแรกนางก็ตกใจ แต่แล้วก็ได้แต่ยืนหัวเราะ“หลิงหยุนก็แค่หยอกเย้าเล่นเท่านั้น..ดูท่านสิ!!”ระหว่างที่หลิงหยุนกับเสี่ยวเจิ้งจี๋กำลังทะเลาะกันอยู่นั้นเหมี่ยวเฟิงหวงก็เดินเข้ามา พร้อมกับเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ“ท่านปู่..ข้าก็แค่หยอกเย้าท่านเล่นเท่านั้นเองนะ!”หลิงหยุนเดินตรงเข้าไปหาเสี่ยวเจิ้งจี๋พร้อมกับเอ่ยต่อ“ท่านปู่เสี่ยว.. ท่านแข็งแรงเช่นนี้ย่อมนับเป็นเรื่องดี ในเมื่อเตียงไม่แข็งแรง ข้าก็จะเปลี่ยนเตียงใหม่ให้ท่าน..”ระหว่างที่พูดนั้นหลิงหยุนก็ได้เรียกบางสิ่งบางอย่างออกมาจากแหวนจักรวาล แล้วท่อนไม้มากมายก็ลอยออกมากองอยู่ตรงหน้าหลิงหยุนกองใหญ่เสี่ยวเจิ้งจี๋และเหมี่ยวเฟิงหวงเฝ้ามองหลิงหยุนด้วยความตกใจ..นั่นเพราะไม้ที่กองอยู่ตรงหน้าหลิงหยุนเวลานี้ล้วนแล้วแต่เป็นไม้ท่อนใหญ่ที่มีน้ำหนักมาก เมื่อกองรวมกันพื้นดินยังถึงกับยุบลงไปเล็กน้อย และไม้เหล่านั้นก็มีไอปราณและส่งกลิ่นหอมอย่างน่าประหลาดไม้ทั้งหมดนี้ก็คือไม้มังกรที่หลิงหยุนยึดมาจากวังมังกรนั่นเอง..“นี่..นี่มัน..”หลังจากที่นิ่งอึ้งไปด้วยความตกตะลึงท่านหมอเสี่ยวก็ถึงกับพึมพำออกมา แม้จะพอคาดเดาได้ แต่ก็มิมั่นใจจึงมิกล้าเอ่ยออกมา..“นี่คือไม้มังกร!”หลิงหยุนเอ่ยตอบแทนพร้อมกับหัวเราะออกมาเบาๆ“นี่คือของขวัญที่ข้าตั้งใจจะมอบให้ในวันแต่งงานของอาวุโสทั้งสอง แต่เป็นเพราะเมื่อวานมีผู้คนอยู่มากมาย ข้าจึงยังมิได้นำมามอบให้กับพวกท่าน”“ไม้กองนี้น่าจะเพียงพอสำหรับทำเตียงใหม่ในห้องหอของพวกท่านได้..”“เอ่อ..”“อะไรนะ!”ท่านหมอเสี่ยวและเหมี่ยวเฟิงหวงต่างก็ร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจทั้งสองคนคิดไม่ถึงว่าหลิงหยุนจะนำไม้ที่ล้ำค่าเช่นนี้มาทำเป็นเตียงให้กับพวกเขา!“หลิงหยุน..มันจะดีรึ! ไม้มังกรล้ำค่ายิ่งนัก แต่เจ้าจะนำมาทำเป็นเตียงให้กับพวกเรา..”เสี่ยวเจิ้งจี๋ได้แต่ส่ายหน้าและปฏิเสธที่จะรับของขวัญชิ้นนี้ เหมี่ยวเฟิงหวงเองก็ส่ายหน้าไปมาเช่นกัน นี่เป็นไม้ล้ำค่าที่ยากจะพบเจอได้ง่ายๆ นางเองก็มิสามารถรับไว้ได้เช่นกัน“ข้ายังมีไม้มังกรอีกมากมายพวกท่านรับไว้เถิด อย่าได้กังวลใจไป!”หลิงหยุนควบคุมกระบี่เหินเงาธนูให้ทำการตัดไม้มังกรเป็นชิ้นขนาดพอเหมาะสำหรับสร้างเตียงไม้มังกรนั้นมีความแข็งแกร่งเสียยิ่งกว่าโลหะ หากใช้กระบี่หรือขวานธรรมดาย่อมมิสามารถตัดขาด แต่เวลานี้กระบี่เหินเงาธนูของเขานั้น นับเป็นยุทธภัณฑ์ระดับสมบัติขั้นสูง จึงสามารถตัดไม้มังกรได้อย่างง่ายดาย“ท่านปู่..เวลานี้ข้าเพียงแค่ช่วยท่านตัดไม้มังกรออกเป็นแผ่นเท่านั้น ส่วนการประกอบเป็นเตียง ท่านให้เสี่ยวเหมาช่วยได้ เวลานี้นางมีกระบี่เหินซึ่งเป็นยุทธภัณฑ์ระดับวิญญาณ สามารถตัดไม้มังกรได้เช่นกัน”