บทที่ 1519 : ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว!

บทที่ 1519 : ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว! วันที่9 เดือน 9 ตามปฏิทินจันทรคติของจีน วันเทศกาลฉงหยาง.. ในตำราอี้จิ้งซึ่งเป็นศาสตร์ที่ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงเลข 6 หมายถึงหยิน และเลข 9 หมายถึงหยาง ซึ่งตัวเลขทั้งสองนี้ถือเป็นเลขมงคลของจีนทั้งคู่ ส่วนคำว่า ‘ฉง’ นั้นมีความหมายว่าคู่ จึงเรียกวันที่ 9 เดือน 9 ว่า ‘ฉงหยาง’ นั่นเอง เทศกาลฉงหยางนี้มีมานานกว่าสองพันปีแล้วและนับเป็นเทศกาลใหญ่ของชาวจีนในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง และในวันเกิดของหลิงเสี่ยวแห่งตระกูลหลิงก็ตรงกับวันนี้พอดี.. เมื่อรุ่งอรุณใหม่มาเยือนผู้คนในตระกูลหลิงไม่ว่าผู้ใด ต่างก็ตื่นขึ้นมาด้วยใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มสดใส ต่างคนต่างทักทายกันด้วยความสดชื่น นั่นเพราะทุกคนต่างก็รู้ว่าวันนี้นับเป็นวันสำคัญยิ่งวันหนึ่งของคนตระกูลหลิง นอกเหนือจากจะเป็นวันเกิดของคุณชายสามแห่งตระกูลหลิงแล้ว วันนี้ยังเปรียบเสมือนวันที่ตระกูลหลิงได้ประกาศขึ้นมาผงาดอย่างเป็นทางการในครั้งแรก และเป็นวันที่ตระกูลหลิงได้ขึ้นไปอยู่ในฐานะตระกูลที่ทุกคนในประเทศต่างก็ให้ความเคารพอีกครั้ง มิรู้ว่าเป็นเพราะเทพเจ้าดลบันดาลหรืออย่างไรท้องนภาในยามนี้จึงได้สดใสไร้ซึ่งเมฆหมอก ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าสดใสประหนึ่งกระจก ลมเย็นสดชื่นพัดโชยมาเป็นครั้งคราว นำความสดชื่นมาสู่คนตระกูลหลิงที่เวลานี้ตื่นเต้นกันอย่างมาก แม้เมื่อคืนจะเป็นคืนข้าวใหม่ปลามันของคู่รักที่เพิ่งกลับมาพบกันอีกครั้งแต่หลังจากร่วมรักกันไปแล้ว เกาเฉินเฉินก็คะยั้นคะยอให้หลิงหยุนรีบนอนหลับพักผ่อนทันที ในวันนี้เกาเฉินเฉินก็ตื่นขึ้นมาแต่เช้า และกำลังง่วนอยู่กับการค้นตู้เสื้อผ้า เพื่อหาชุดที่เหมาะสมจะสวมใส่ในงานวันนี้ให้กับหลิงหยุน “นี่เจ้ากำลังหาอะไร” หลิงหยุนตื่นขึ้นมาแล้วแต่ก็คร้านที่จะลุกจากเตียง จึงได้แต่ร้องตะโกนถามออกไป.. “ข้าก็กำลังหาเสื้อผ้าให้เราสองคนอยู่น่ะสิวันนี้เป็นวันเกิดของท่านพ่อทั้งที พวกเราคงต้องสวมใส่ชุดที่เหมาะสม เพื่อเป็นการให้เกียรติท่านพ่อ..” หลิงหยุน“…..” “ไม่ต้องหาแล้ว..ในแหวนของข้ามีเสื้อผ้าที่เพิ่งซื้อมามากมาย เดี๋ยวหยิบออกมาใส่สักตัวก็ได้แล้ว..” เกาเฉินเฉินดูเหมือนจะทำหูทวนลมนางยังคงรื้อค้นตู้เสื้อผ้าต่อไม่หยุด ก่อนจะหันไปยิ้มให้หลิงหยุนพร้อมกับตอบไปว่า “ไม่ล่ะ..เสื้อผ้าของเจ้าล้วนเป็นเสื้อผ้าที่เพิ่งซื้อมาใหม่ ยังไม่เคยแกะไปซักรีดเลยสักครั้ง แกะมาก็มีแต่รอยพับ ดูไม่เรียบร้อย” หลิงหยุนฟังแล้วได้แต่นิ่งอึ้งไปเล็กน้อยเวลานี้เกาเฉินเฉินดูเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนมากนัก “เจ้าลุกจากเตียงได้แล้วจะได้มาลองเสื้อเชิ้ตตัวนี้..”เกาเฉินเฉินเลือกได้เสื้อเชิ้ตตัวหนึ่งและคะยั้นคะยอให้หลิงหยุนลุกขึ้นมาลอง หลิงหยุนได้แต่บ่นพึมพำ“เฮ้อ..ช่างดูวุ่นวายนัก!”แต่หลิงหยุนก็ทำได้เพียงแค่นั้นและในที่สุดก็ต้องลุกไปลองเสื้อผ้าอยู่ดี ปากก็พร่ำบ่นว่า “ความจริงไม่ต้องลองก็ได้ ข้าใส่ได้หมดล่ะ นี่ตื่นเช้ามาข้ายังไม่ได้ฝึกวิชาเลยแม้แต่น้อย..”สำหรับหลิงหยุนแล้วการฝึกฝนวิชานับเป็นเรื่องที่สำคัญอย่างยิ่ง แม้แต่งานวันเกิดของหลิงเสี่ยวก็ไม่อาจหยุดยั้งการฝึกฝนวิชาของเขาได้ในบรรดาคนทำงานที่จัดอยู่ในกลุ่มบ้างานนั้นยังเทียบไม่ได้กับหลิงหยุนที่บ้าฝึกวิชา!ยิ่งในวันที่9 เดือน 9 ซึ่งมีทั้งพลังสุริยะและจันทรากล้าแกร่งเช่นนี้ อีกทั้งยังเป็นวันที่พลังหยางหนาแน่นที่สุดวันหนึ่ง เหมาะแก่การที่หลิงหยุนจะปรับร่างกาย และบ่มเพาะพลังชี่ยิ่งนัก และแน่นอนว่าเขาไม่ยอมพลาดโอกาสดีๆเช่นนี้แน่!“เจ้าลองเสื้อผ้าเสร็จแล้วก็ไปฝึกวิชาจากนั้นค่อยกลับมาอาบน้ำแต่งตัวก็ยังทัน..”หลิงหยุนจำต้องลุกขึ้นมาลองเสื้อผ้าที่เกาเฉินเฉินจัดหาให้และเขาก็สวมใส่ได้อย่างพอดีทุกชิ้น“เห็นหรือไม่ข้าบอกเจ้าแล้วว่าไม่ต้องลอง สามีของเจ้ามีเรือนร่างที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้ ใส่อะไรก็น่าดูน่ามองไปหมด!”เกาเฉินเฉินจ้องมองหลิงหยุนพร้อมกับหัวเราะคิกคักอย่างมีความสุข“อืมม.. นับว่าเจ้าเองก็ไม่ได้โอ้อวดเกินจริงนัก..” “เช่นนั้นข้าจะรีบออกไปฝึกวิชาก่อน..”ยังไม่ทันที่จะพูดจบประโยคดีนักร่างของหลิงหยุนก็หายไปจากบ้านทันที และเวลานี้ร่างของเขาก็ได้เหาะอยู่เหนือคฤหาสน์ตระกูลหลิงเวลาตีห้าครึ่ง..หากมองจากพื้นเบื้องล่างขึ้นไปบนท้องนภาจะพบว่าท้องฟ้ายังไม่สว่างเจิดจ้าดีนัก แต่เหนือจากพื้นดินไปหลายกิโลเมตรนั้น กลับสว่างไสวไปด้วยแสงสว่างของดวงตะวัน เช่นเดียวกับผู้ที่อยู่บนยอดเขา ที่จะต้องได้เห็นแสงแรกก่อนผู้ที่อยู่ด้านล่างหลิงหยุนนั่งขัดสมาธิเหาะอยู่กลางผืนนภาว่างเปล่าหันหน้าเข้าหาแสงอรุณที่ส่องมาทางทิศตะวันออก ในเช้าที่พลังหยางหนานแน่นเป็นพิเศษเช่นนี้ แน่นอนว่าหลิงหยุนต้องฝึกวิชาดาราคุ้มกายก่อนสิ่งอื่น!เมฆสีแดงกุหลาบที่เปล่งประกายเจิดจ้านี้ทำให้การฝึกฝนของหลิงหยุนก้าวหน้าไปได้ไกลอย่างน่าประหลาด “รวดเร็วถึงเพียงนี้เชียวรึ!”หลิงหยุนลืมตาขึ้นหลังจากฝึกวิชาไปร่วมสองชั่วโมงแววตาคู่งามของเขาเป็นประกายลึกล้ำยิ่ง..“น่าแปลกจริงๆคิดไม่ถึงว่าการฝึกในวันฉงหยางนี้ จะได้ผลรวดเร็วจากเดิมถึงสองเท่า..”และในวันนี้หลิงหยุนก็ตระหนักแล้วว่า ในวันที่ 5 เดือน 5 วันไหว้พระจันทร์ และวันที่ 9 เดือน 9 ตามปฏิทินจันทรคตินั้น หากสามารถเลือกฝึกวรยุทธบ่มเพาะที่เหมาะสมได้ จะช่วยให้คนผู้นั้นก้าวหน้าได้รวดเร็วมากขึ้นหลิงหยุนเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าสีครามประหนึ่งสรวงสวรรค์นั้นพร้อมกับพึมพำเบาๆ “หรือเทพเจ้าองค์ใดจงใจทำให้วันเหล่านั้นเป็นประโยชน์ต่อผู้ฝึกวรุยทธบ่มเพาะ..”