บทที่ 1527 : ผยองอวดดี!

บทที่ 1527 : ผยองอวดดี! “ผู้นำตระกูลเย่มาด้วยตัวเอง!” ในเวลานั้นแขกราวสิบกว่าคนที่อยู่ภายในห้องรับรองของตระกูลหลิง ถึงกับผุดลุกขึ้นยืน พร้อมกับร้องอุทานออกมา ห้องรับรองที่ตระกูลหลิงจัดเตรียมไว้นั้นค่อนข้างกว้างขวางแต่ภายในเวลาเพียงแค่สองชั่วโมง กลับแน่นไปด้วยแขกเหรื่อนับพัน แต่นับว่าโชคดีที่เหล่ากุ่ยได้เคลื่อนย้ายเหล่าชาวยุทธที่มีฐานะต่ำต้อย ไปที่โรงแรมปากูเซเว่นสตาร์ก่อนแล้ว ด้วยเหตุนี้ ชาวยุทธที่ยังคงนั่งอยู่ในห้องรับรองเวลานี้ จึงล้วนแล้วแต่เป็นระดับผู้นำของตระกูลเก่าแก่ และเจ้าสำนัก และทั้งหมดนี้ล้วนแล้วแต่เป็นไปตามคำสั่งการของหลิงเย่ว ดังที่ได้ประชุมกันในช่วงเช้า.. หลิงเย่วรู้ดีว่าไม่อาจให้ต้อนรับเหล่าชาวยุทธร่วมกับแขกธรรมดาทั่วไปได้ จึงต้องแยกทั้งสองฝ่ายออกจากกันอย่างชัดเจน หาไม่แล้วคงมีเรื่องสนุกสนานให้เห็นไม่น้อยเป็นแน่ ก่อนหน้านี้ภายในห้องรับรองเดียวกัน เหล่านักธุรกิจก็ได้ทักทายกัน และสนทนากันเรื่องธุรกิจ และตลาดการค้า ข้างๆก็เป็นชาวยุทธผู้หนึ่งซึ่งเข้ามาทักทาย และเอ่ยยินดีกับความก้าวหน้าในการฝึกวิชาของหลวงจีนเจี๋วยหยวน ส่วนถัดไปก็เป็นกลุ่มของชาวต่างชาติ ที่สนทนาภาษาต่างประเทศกันอยู่.. สภาพของตระกูลหลิงจะเป็นเช่นใดนั้นคงคาดเดาได้ไม่ยากนัก! แต่นับว่าโชคดีที่หลิงเย่วและหลี่จวิ้นหัวได้เตรียมการมาอย่างดีเพราะคาดคิดไว้อยู่แล้วว่า สถานการณ์เช่นนี้จะต้องเกิดขึ้น จึงได้เตรียมการแก้ไขไว้ล่วงหน้าแล้ว ชาวยุทธที่มีคุณสมบัติจะนั่งอยู่ในห้องรับรองตระกูลหลิงจะต้องเป็นอยู่ในระดับสูงสุดขั้นเซียงเทียน-8 ขึ้นไป หากจิตหยั่งรู้ยังไม่ถือกำเนิด อย่างน้อยก็ต้องมีประสาทสัมผัสทั้งห้าที่เหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไปมาก ฉะนั้นเวลานี้ที่ประตูทางเข้าตระกูลหลิงเกิดอะไรขึ้นบ้าง ผู้ใดสนทนาอะไรกันบ้าง เหล่ายอดฝีมือที่อยู่ในห้องรับรองนี้ ย่อมสามารถได้รู้ได้เห็นอย่างชัดเจน! ตระกูลเย่เปิดโรงประมูลชาวยุทธมาหลายปีเหล่าชาวยุทธที่อยู่ภายในห้องรับรองเวลานี้ ต่างก็เคยไปร่วมประมูลกันหลายต่อหลายครั้ง เย่ชิงเฟิงเองก็จะไปปรากฏตัวที่โรงประมูลอย่างน้อยหนึ่ง หรือสองครั้งต่อปี พวกเขาย่อมต้องรู้จักเย่ชิงเฟิงเป็นอย่างดี ฉะนั้นทันทีที่เย่ชิงเฟิงก้าวลงจากรถ เหล่าชาวยุทธที่อยู่ภายในห้องรับร้อง จึงได้พากันลุกขึ้นยืน และส่งเสียงฮือฮา “ออกไปข้างกันดีกว่าผู้นำตระกูลเย่มาทั้งที นี่เป็นโอกาสดี พวกเรารีบออกไปทักทายกันดีกว่า..” จากนั้นทุกคนที่อยู่ภายในห้องรับรองต่างก็พากันเดินตรงไปที่หน้าประตูทางเข้าตระกูลหลิงทันทีห้องรับรองตระกูลหลิงอยู่ห่างจากประตูทางเข้าเพียงแค่สิบกว่าเมตรเท่านั้น..และเมื่อทุกคนภายในห้องรับรองเดินออกมาที่หน้าประตูทางเข้าตระกูลหลิง จึงมีผู้คนมุงดูกันอยู่อย่างหนาแน่นไม่เพียงแขกของตระกูลหลิงเท่านั้นแม้แต่เกาจิ้นสง หลี่กวนผิง และคนอื่นๆที่อยู่ด้านใน เมื่อรู้ว่าเย่ชิงเฟิงมาด้วยตัวเอง ต่างก็รีบเดินตามออกมาเช่นกันต่างฝ่ายต่างอยู่ในฐานะที่เสมอกันหากไม่ออกมาต้อนรับ เกรงว่าจะไม่เป็นการเหมาะสมนักทางด้านเย่ชิงเฟิงกับรู้สึกกระอักกระอ่วนใจยิ่งนักเขาไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้มานานนับสิบปีแล้วแน่นอนว่าเย่ชิงเฟิงย่อมรู้จักหลิงเสี่ยวกับหลิงลี่และเพิ่งได้พบเจอพูดคุยกับหลิงเย่วเมื่อสองสามวันก่อนเวลานี้ทั้งสามคนก็ได้มาถึงหน้าประตูแล้ว และถึงแม้เขาจะสังเกตเห็นโจวเหวินอี้ แต่ก็มิได้ใส่ใจนัก เขาต้องการที่จะทักทายหลิงลี่ หลิงเสี่ยว และหลิงเย่ว แต่เวลานี้ทั้งสามคนกลับยืนอยู่ด้านหลังของหลิงหยุนและหลิงหยุนก็เป็นถึงผู้นำตระกูลหลิงจำเป็นที่เขาจะต้องเอ่ยทักทายหลิงหยุนในฐานะผู้นำตระกูลเช่นกัน แต่ก็เห็นได้ชัดว่า หลิงหยุนจงใจที่จะดูว่าเย่ชิงเฟิงจะจัดการกับเหตุการณ์เฉพาะหน้านี้เช่นใดแต่วันนี้..เย่ชิงเฟิงเองก็ได้เตรียมใจที่จะถูกหลิงหยุนกลั่นแกล้งมาพร้อมแล้ว!หลิงหยุนจงใจแสดงท่าทีเมินเฉยกับเย่ชิงเฟิงอยู่ร่วมสิบกว่าวินาทีจนกระทั่งเย่ชิงซินต้องเป็นฝ่ายเอ่ยแนะนำขึ้นก่อนแต่หลิงหยุนกลับเพียงแค่ประสานมือพร้อมกับเอ่ยทักทายโดยไม่แม้แต่จะโน้มกายลง “ผู้นำตระกูลเย่ ข้ารอท่านอยู่นาน!” ไม่มีแม้แต่คำว่าอาวุโสหรือท่านลุง..เย่ชิงเฟิงได้แต่แอบยิ้มขื่นในใจแต่อยู่ต่อหน้าทุกคนเช่นนี้ เขาทำได้เพียงแค่ประสานมือ และตอบหลิงหยุนกลับไปว่า“ข้าได้ยินมาว่าขั้นพลังบ่มเพาะของผู้นำตระกูลหลิงนั้นล้ำเลิศยิ่งนัก วันนี้ได้มาเห็นกับตานับว่าเป็นโชคดีของข้า.. สมแล้วที่เป็นคนหนุ่มมีพรสวรรค์ล้ำเลิศ เสมือนมังกรในหมู่มวลมนุษย์..”หลิงหยุนเอ่ยตอบยิ้มๆ“ท่านมีอะไรก็เชิญพูดมาเถิด..”แม้เย่ชิงเฟิงจะแสดงท่าทีที่โอนอ่อนมากแล้วแต่หลิงหยุนกลับไม่มีท่าทีที่จะลดราวาศอกลงเลยแม้แต่น้อย..และแน่นอนว่าหลิงหยุนจะไม่มีทางทำเช่นนั้นโดยเด็ดขาด!นั่นเพราะวันนี้เป็นวันเกิดของหลิงเสี่ยวผู้เป็นบิดา และเขาก็เฝ้ารอเวลานี้มานาน!วันนี้จะเป็นวันที่ตระกูลหลิงประกาศกึกก้องด้วยการกระทำว่าจากนี้ไปตระกูลหลิงจะเป็นตระกูลที่ผยอง และไม่ก้มหัวให้แก่ผู้ใดอีก!“ผู้นำตระกูลเย่มาทั้งทีเหตุใดจึงทำเช่นนี้”