บทที่ 1538 : ของขวัญแสดงความขอบคุณ

บทที่ 1538 : ของขวัญแสดงความขอบคุณ “หลงฮ่าวหลาน..ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์นั่น ยังคงคิดไม่ดีต่อตระกูลหลิงของเรา เขาจึงไม่สมควรจะได้รับการต้อนรับในฐานะแขกของตระกูลหลิง!” ภายในห้องส่วนตัวขนาดใหญ่หลังจากที่หลิงลี่ได้ฟังคำอธิบายทั้งหมดของหลิงหยุน เขาก็รู้สึกราวกับถูกอสุนีบาตผ่าลงกลางศรีษะ! หลิงลี่ร้องตะโกนออกมาด้วยความเดือดดาล“หยุนเอ๋อ เหตุใดเจ้าจึงไม่เปิดเผยเรื่องนี้ต่อหน้าผู้คน ทุกคนจะได้เข้าใจเจ้า และรู้ว่าหลงฮ่าวหลานคิดกับตระกูลหลิงของเราเช่นใด” หลิงหยุนตอบกลับยิ้มๆ“ข้าสามารถลงมือสังหารสองพ่อลูกได้อย่างง่ายดาย แต่การให้บทเรียนอีกฝ่ายจนยอมถอย ก่อนที่จะเกิดปัญหาต่างหาก เป็นสิ่งที่ควรทำ..” ภายในห้องส่วนตัวที่อยู่ถัดไปหลังจากที่เย่เทียนสุ่ยได้ยินคำพูดของหลิงหยุนว่า เขาสามารถสังหารสองพ่อลูกได้อย่างง่ายดาย เย่เทียนสุ่ยก็อดไม่ได้ที่จะกรอกตามองบนจนเห็นตาขาว.. เย่เทียนสุ่ยได้แต่แอบคิดในใจว่าเจ้าไม่สังหารสองพ่อลูกตระกูลหลง แต่กลับทำทั้งคู่เสียหน้ามากมายถึงเพียงนั้น ยังหวังว่าพวกเขาจะยอมถอยอีกรึ แต่ในที่สุดเย่เทียนสุ่ยก็ได้เข้าใจเหตุผลที่หลิงหยุนขับไล่หลงฮ่าวหลานออกไปเช่นนั้น และได้แต่นึกอัศจรรย์ใจอยู่ไม่น้อย! สิ่งที่หลิงหยุนทำลงไปนั้นก็ไม่ต่างจากการสังหารผู้คนโดยมิต้องหลั่งโลหิต ซึ่งเหนือกว่าหลายเท่านัก.. และหลิงหยุนเองก็เข้าใจความหมายนี้ดีหาไม่แล้วหากเหตุการณ์ในวันนี้เปลี่ยนเป็นผู้อื่นที่มิใช่หลิงหยุน คงต้องถูกหลงฮ่าวหลานสังหารโดยมิต้องหลั่งโลหิตต่อหน้าแขกเหรื่อมากมายไปแล้ว มิหนำซ้ำยังต้องรู้สึกซาบซึ้งในน้ำใจของอีกฝ่ายด้วย “นับว่าหลิงหยุนเก่งกาจยิ่งนักทุกคนต่างก็รู้ว่าหลิงหยุนอยู่ในระดับสูงสุดขั้นลิ่วเฉิงชี่ (ขั้นพลังชี่-6) เหตุใดเขาจึงสามารถวิเคราะห์โอสถนั่นได้” เย่เทียนตูซึ่งนั่งจิบเหล้าอยู่ข้างเย่เทียนสุ่ยเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาด้วยความงุนงงสงสัย เขาถึงกับต้องอาศัยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ กลบเกลื่อนความรู้สึกด้อยของตนเองในเวลานี้ไว้ ในเมื่อวันนี้มีแขกสำคัญมากันอย่างล้นหลามภายในห้องส่วนตัวขนาดใหญ่นี้ จึงต้องตั้งโต๊ะขนาดใหญ่ถึงสองโต๊ะ และแต่ละโต๊ะนั้นก็สามารถรับแขกมากถึงยี่สิบกว่าคน ภายในโต๊ะที่หลิงลี่นั่งนั้นก็มีหลิงเสี่ยว หลิงเย่ว จินเหยียว รวมถึงหลิงหยุน และเหล่าทายาทรุ่นเล็กของตระกูลหลิงทั้งหมด แม้กระทั่งเกาเฉินเฉินก็นั่งอยู่ในโต๊ะนี้ด้วย เนื่องจากวันนี้เป็นวันเกิดของหลิงเสี่ยว เหล่าสมาชิกตระกูลหลิงทั้งหมดจึงต้องมานั่งร่วมโต๊ะกัน ไม่เพียงเพื่อให้สะดวกต่อการที่สมาชิกในตระกูลจะสนทนากันแต่ยังง่ายต่อการที่แขกเหรื่อจะเข้ามาทักทายคนในตระกูลหลิงอีกด้วย ส่วนคนอื่นๆที่มีสิทธิ์นั่งร่วมโต๊ะนี้ ก็ล้วนแล้วแต่เป็นคนสนิทของหลิงหยุน และตระกูลหลิงทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นโจวเหวินอี้ เกาจิ้นสง หลี่กวนผิง และอีกสองสามคน ส่วนเย่ชิงเฟิงนั้นด้วยท่าทีของเขาที่แสดงออกมาอย่างจริงใจต่อหน้าทุกคนที่บ้านบรรพชนตระกูลหลิง จึงได้รับเกียรติให้นั่งข้างโจวเหวินอี้ด้วยเช่นกัน ในขณะที่เย่ชิงซินนั้นก็ได้นั่งอยู่ข้างจินเหยียว และโต๊ะขนาดใหญ่นี้ก็ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของห้องส่วนตัว.. ส่วนโต๊ะอีกหนึ่งตัวซึ่งอยู่ทางด้านตะวันตกก็ล้วนแล้วแต่เป็นแขกที่เดินทางมาจากจิงฉู ซึ่งก็คือมู่หลงเวิ่นฉี และเฉิงเทียนกับคณะ นอกจากนั้นก็ยังมีถังเมิ่ง ตี้เสี่ยวอู๋ ตู้กู่โม่ และตงฟางถิง.. แม้ว่าทั้งตู้กู่โม่และตงฟางถิงจะมิได้มีพลังบ่มเพาะที่สูงส่งนักอีกทั้งยังมาจากตระกูลผู้ฝึกวรยุทธเท่านั้น ซึ่งเทียบไม่ได้เลยกับยอดฝีมือที่สูงส่งอีกหลายคนภายในงาน แต่เป็นเพราะทั้งคู่คือสหายของหลิงหยุน จึงได้รับเกียรติให้นั่งในโต๊ะนี้ แต่เนื่องจากเพียงแค่แขกของหลิงหยุนจากจิงฉูก็แทบเต็มโต๊ะแล้วทำให้เย่เทียนสุ่ยกับเย่เทียนตู ที่แม้จะมีฐานะที่สูงส่ง กลับต้องถูกแยกไปนั่งอีกห้องหนึ่ง แต่ทั้งคู่ก็ไม่อาจโต้แย้งอันใดได้วันนี้นับเป็นอีกหนึ่งวันที่หลิงลี่มีความสุขยิ่งนัก!เรื่องที่หลิงหยุนประกาศต่อหน้าทุกคนในห้องจัดเลี้ยงกว่าเจ็ดแปดเรื่องนั้นจะมีสมาชิกตระกูลหลิงคนใดที่ไม่รู้สึกภาคภูมิใจบ้างเล่าเพราะเรื่องที่เขาประกาศออกไปทั้งหมดนั้นไม่มีเรื่องใดเลยที่ไม่ทำให้ผู้คนในงานต้องตกตะลึงแม้กระทั่งหลงฮ่าวหลานที่เดินทางมาด้วยตัวเองยังถูกหลิงหยุนไล่บดขยี้ตั้งแต่มาจนกระทั่งกลับไป เรียกได้ว่าหลงฮ่าวหลานต้องเสียหน้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เพราะยังไม่ทันได้ดื่มแม้กระทั่งชาสักถ้วย ก็ถูกหลิงหยุนไล่กลับไปอย่างไม่ใยดี!……เหตุการณ์ในวันนี้แสดงให้เห็นว่าตระกูลหลิงเหมาะสมยิ่งนักที่จะได้ก้าวขึ้นมาเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของประเทศนี้หลิงลี่ดื่มชาอย่างมีความสุขและภาพแห่งความรุ่งเรืองของตระกูลหลิงเมื่อสี่สิบปีก่อน ก็ปรากฏขึ้นในห้วงมโนของเขาอีกครา“หยุนเอ๋อ..เจ้าทำได้ดีมาก! ทุกอย่างในวันนี้ใช้เวลาเพียงแค่ครึ่งปีเท่านั้น!”หลิงลี่เอ่ยชมหลิงหยุนต่อหน้าทุกคนและประโยคหลังนั้นก็ทำเอาเย่ชิงเฟิงกับโจวเหวินอี้ถึงกับต้องนั่งนิ่ง เพราะทั้งคู่รู้สึกละอายใจว่า หากเป็นตนก็ไม่สามารถทำได้ดังเช่นที่หลิงหยุนทำอยู่ ไม่เพียงแค่เย่ชิงเฟิงกับโจวเหวินอี้ที่รู้สึกเช่นนั้นทุกคนในงานต่างก็รู้ดีว่า เวลาเพียงแค่ครึ่งปีที่หลิงหยุนนำพาตระกูลหลิงขึ้นสู่อันดับสูงสุดได้อีกครั้งนั้น ช่างเป็นเวลาที่รวดเร็วอย่างน่าอัศจรรย์และน่าตกใจยิ่ง!“ท่านปู่ท่านดื่มมากเกินไปแล้ว อย่าลืมว่าคืนนี้ท่านปู่จะต้องเข้ารับทัณฑ์สวรรค์!”หลิงหยุนยิ้มออกมาพร้อมกับเอ่ยเตือนหลิงลี่ทั้งที่รู้ดีว่า หลิงลี่สามารถขับแอลกอฮอล์ในร่างของตนเองออกได้ในเวลาเพียงไม่กี่นาทีหลังจากที่หลิงหยุนเอ่ยเรื่องการรับทัณฑ์สวรรค์ขึ้นมาโจวเหวินอี้จึงได้เอ่ยถามออกไปว่า “หลิงหยุน ในเมื่อวันนี้จะมีคนรับทัณฑ์สวรรค์ถึงสามคน เจ้าต้องการให้ข้าไปช่วยคุ้มกันให้หรือไม่”หลิงหยุนได้ยินเช่นนั้นจึงได้ตอบกลับไปยิ้มๆ“อาวุโสโจว.. ข้ายังคิดว่าท่านจะแสร้งทำไม่รู้ไม่ชี้กับเรื่องนี้เสียอีก และในเมื่อท่านเสนอตัวเช่นนี้ ข้าย่อมยินดี..” ความจริงแล้วการที่หลิงลี่ หลิงเสี่ยว และจินเหยียวรับทัณฑ์สวรรค์พร้อมกันเช่นนี้ หลิงหยุนมั่นใจว่า เพียงแค่เขาผู้เดียวก็สามารถดูแลมิให้เกิดอันตรายใดๆได้ แต่ในเมื่อโจวเหวินอี้เสนอตัวเช่นนี้ หลิงหยุนย่อมมิต้องการที่จะปฏิเสธให้อีกฝ่ายต้องเสียหน้า..เย่ชิงเฟิงกระแอมเบาๆก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “ท่านลุงหลิง.. น้องหลิงเสี่ยว.. หากไม่เกรงว่าข้าจะไปสร้างความวุ่นวายให้กับพวกท่านแล้วล่ะก็ การคุ้มครองพวกท่านในคืนนี้ ให้นับรวมข้าไปด้วย!”โจวเหวินอี้ปรายตามองเย่ชิงเฟิงอย่างรู้ทันเพราะรู้ดีว่าเย่ชิงเฟิงต้องการที่จะไปดูการรับทัณฑ์สวรรค์ของทั้งสามคนด้วยตาตัวเองนั่นเอง“พี่หลิงเสี่ยวพี่จินเหยียว ข้าเองก็ต้องการไปช่วยคุ้มครองพวกท่านด้วย!” เย่ชิงซินเอ่ยขึ้นเช่นกัน“เยี่ยมๆยิ่งมีคนไปช่วยมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นเรื่องดี!” หลิงหยุนไม่ปฏิเสธและยอมให้ทุกคนไปด้วยโดยไม่เอ่ยถามอันใดแม้แต่น้อย..หลังจากนั้นหลิงหยุนก็ได้เรียกถังเมิ่งกับตี้เสี่ยวอู๋มา และได้ถือโอกาสฝากฝังคนทั้งคู่กับโจวเหวินอี้ และเย่ชิงเฟิง