บทที่ 1553 : ตัดสินใจผิดพลาด

บทที่ 1553 : ตัดสินใจผิดพลาด ไม่มีการเตือน.. นับตั้งแต่ที่ก้าวเท้าเข้ามาภายในบ้านในที่สุด หลิงหยุนซึ่งนิ่งเงียบมาโดยตลอด ก็ได้ตัดสินใจลงมืออย่างรวดเร็ว โดยไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัว! “ห๊ะ!” อาจารย์ที่นั่งนิ่งเงียบอยู่บนโซฟาไม่พูดไม่จามาโดยตลอดถึงกับร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ และเวลานี้หลิงหยุนกับตัวเขาก็อยู่ในระยะที่กระชั้นชิดกันมาก การที่หลิงหยุนจู่โจมอย่างกะทันหันโดยที่ไม่แม้แต่จะขยับร่างกายของตนเองนั้น แล้วเขาจะสามารถหลบหลีกทันได้อย่างไรกันเล่า ภายใต้การจู่โจมที่รวดเร็วและกะทันหันของหลิงหยุนกระบี่เหินเงาธนู และกระบี่กังฉีได้พุ่งตรงเข้าใส่บริเวณหน้าอก และท้องน้อยของอาจารย์ผู้นั้นในทันที! โดยที่กระบี่เหินเงาธนูพุ่งเข้าใส่หน้าอกแม้จะสามารถหลบกระบี่เหินเงาธนูได้ แต่กระบี่กังฉีก็ได้พุ่งเข้าใส่ท้องน้อยของเขาอย่างรวดเร็ว แต่แล้วก็กลับพุ่งออกมาในทันทีเช่นกัน และปลายกระบี่กังฉีก็ได้หันเข้าใส่ร่างของหลิงหยุนแทน ก่อนที่จะพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว และในครั้งที่กระบี่กังฉีพุ่งกลับออกมานั้นหาใช่การควบคุมของหลิงหยุนไม่ แต่เป็นการควบคุมของอาจารย์ผู้นั้นต่างหาก! ‘อย่างน้อย..คนผู้นี้ก็ต้องเข้าสู่ระดับสูงสุดขั้นก่อสร้างรากฐานแล้วจริงๆสินะ!’ หลิงหยุนตกใจเพียงเล็กน้อยและรีบใช้โล่ลมปราณป้องกันตนเองไว้ ในขณะที่กระดูกสันหลังของเขาก็เปล่งประกายสีทองสุกสว่าง ก่อนที่จะหอกมังกรทองจะพุ่งออกมา และทะยานเข้าใส่ร่างของอาจารย์ผู้นั้นอย่างรวดเร็ว อาจารย์คุนปาเปล่งเสียงร้องออกมาดังเพื่อระบายความรู้สึกเจ็บปวดที่เกิดขึ้น แล้วร่างของเขาก็หมุนคว้างขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะทะยานเข้าใส่กำแพงทั้งสามด้าน และในที่สุดก็ลอยอยู่กลางอากาศ หลิงหยุนคาดเดาไม่ผิดและยอดฝีมือผู้นี้ก็คืออาจารย์คุนปาที่ชายถอดศรีษะกล่าวถึงจริงๆ นับตั้งแต่ที่หลิงหยุนก้าวเท้าเข้ามาในห้อง เขาก็เฝ้าจับตามอง และสังเกตหลิงหยุนอย่างละเอียด แต่สิ่งที่เขาไม่นึกไม่ฝันก็คือหลิงหยุนจะลงมือสังหารตนเองอย่างรวดเร็วเช่นนี้ อีกทั้งกระบี่เหินทั้งสองเล่มของหลิงหยุน ยังเป็นของวิเศษระดับสมบัติ ซึ่งสามารถทะลุทะลวงเข้าไปในร่างกายของเขาได้อย่างง่ายดาย! หากไม่ใช่เพราะต้องการช่วยชีวิตคนและที่นี่ก็มีศัตรูอยู่มากมายเช่นนี้ หลิงหยุนก็คงจะไม่ลงมือดุดัน และรุนแรงเช่นนี้ เขาจำเป็นต้องจัดการกับยอดฝีมือผู้นี้ให้ได้โดยเร็วที่สุดเพราะอาการของเหอเหวินช่านเวลานี้ อาจเรียกว่าอยู่ในขั้นวิกฤตแล้วก็ได้ แม้ชายชราที่นั่งอยู่บนรถเข็นเวลานี้จะเป็นเหอเหวินช่านจริงหาใช่ตัวปลอมแต่อย่างใดไม่ แต่คำพูดที่ออกจากปากของชายชราก่อนหน้านี้ กลับมิใช่คำพูดของเขา แต่เป็นคำพูดของอาจารย์คุนปาผู้นี้ต่างหากเล่า! นั่นเพราะคุนปาได้ใช้เวทย์มนต์ควบคุมร่างของเหอเหวินช่านไว้จึงสามารถที่จะทำให้เหอเหวินช่านกล่าว หรือแสดงสิ่งใดออกมาก็ได้ตามใจต้องการ รวมทั้งกระทั่งการพูดของเขา! การที่ผู้มีวิชาสามารถควบคุมจิตใจและร่างกายของใครสักคนได้นั้นหากยังไม่ชนะก็เหมือนกับชนะ เพราะภายใต้การควบคุมนี้ เขาสามารถทำให้ผู้ที่ถูกควบคุมนั้นตายเมื่อไหร่ก็ได้!ด้วยเหตุนี้หากหลิงหยุนต้องการที่จะช่วยชายชรา สิ่งแรกที่เขาต้องทำก็คือ บีบให้คุนปาถอนเวทย์มนต์ที่ควบคุมร่างกาย และจิตใจของผู้เฒ่าเหอออกเสียก่อน โดยมิให้อีกฝ่ายได้ทันตั้งตัวแม้แต่น้อย.. และวิธีเดียวที่จะสามารถทำให้คุนปาถอนเวทย์มนต์ได้นั้นก็คือการจู่โจมอย่างกะทันหันและรุนแรง ซึ่งการกระทำเช่นนี้ จะเป็นการบีบให้คุนปาต้องหันมาปกป้องชีวิตตนเองก่อน จนต้องยอมทิ้งทุกอย่าง..และนั่นเป็นหนทางเดียวที่หลิงหยุนจะทำได้ในเวลานี้หากหลิงหยุนจะลงมือสังหารฝ่ายตรงข้ามทั้งหมดก่อน ก็เกรงว่าจะเป็นอันตรายต่อผู้เฒ่าเหอ ซึ่งหลิงหยุนไม่อาจเสี่ยงได้!เห็นได้ชัดว่าคุนปาเองก็ระมัดระวังหลิงหยุนตั้งแต่แรกแล้วเช่นกัน นั่นเพราะทันทีที่กระบี่กังฉีทะลวงเข้าสู่จุดตันเถียนของเขา เขาก็สามารถรีดเค้นมันออกจากร่างกายได้อย่างทันท่วงทีและเมื่อคุนปาถอนเวทย์มนต์ที่ควบคุมจิตใจและร่างของผู้เฒ่าเหอออกแล้วศรีษะของเหอเหวินช่านก็อ่อนพับลงทันที ดวงตาที่เปิดอยู่ปิดลง พร้อมกับนอนแน่นิ่งไร้สติอยู่บนรถเข็น “ท่านปู่!”เหออวี้ฉงเห็นเช่นนั้นก็ถึงกับร้องตะโกนออกมาด้วยความตกใจพร้อมกับร้องห่มร้องไห้ออกมา!“เจ้าอย่าได้กังวลใจไปผู้เฒ่าถังยังไม่ตาย!”ระหว่างที่หลิงหยุนวุ่นอยู่กับการจัดการกับคุนปานั้นก็ไม่วายที่จะใช้ดัชนีห้าธาตุทำการผนึกหัวใจของเหอเหวินช่านไว้ พร้อมกับใช้ยันต์บำบัดระดับเจ็ดปิดลงไปที่ศรีษะของเขา ก่อนจะร้องตะโกนสั่งให้ยันต์ออกฤทธิ์!ทุกอย่างเกิดขึ้นภายในเวลาเพียงแค่ชั่วพริบตาและเพียงแค่นี้ ต่อให้เหอเหวินช่านอยากจะตาย ก็คงไม่สามารถตายได้!ทั้งหมดนี้อยู่ระหว่างประกายไฟหลังจากจบสิ่งเหล่านี้ He Wenzhao ก็แค่อยากตายและไม่สามารถตายได้“ลงมือตามแผนได้!” สิ้นเสียงร้องตะโกนสั่งการของหลิงหยุนหวังชงเซียวและเอ็ดเวิร์ดก็พุ่งตรงเข้าไปคุ้มกันร่างของเหอเหวินช่านไว้ในทันที ส่วนเจสเตอร์ก็กระโดดเข้าไปยืนคอยคุ้มกันเหออวี้ฉงอย่างรวดเร็วเช่นกัน!นี่เป็นแผนการที่หลิงหยุนได้นัดหมายกับทั้งสามตั้งแต่ก่อนที่จะเดินเข้ามาในบ้านหลังนี้แล้ว..“พาทั้งคู่ออกไปก่อน!”หลิงหยุนสั่งให้คนของตนพาปู่หลานตระกูลเหอออกไปให้ห่างจากบริเวณนั้นทันทีเพราะการต่อสู้ระหว่างเขากับคุนปายังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง บริเวณนั้นจึงมีพลังปราณรุนแรงพวยพุ่งออกมา ยากนักที่คนธรรมดาจะสามารถยืนหยัดอยู่ได้หากถูกแรงปะทะเข้าไป..และในการต่อสู้กับคุนปาหลิงหยุนเพียงคนเดีวก็สามารถรับมือได้แล้ว!หลิงหยุนควบคุมกระบี่เหินทั้งสองของตนให้พุ่งไปด้านหลังห้องรับแขกตรงเข้าใส่ร่างของเหล่ายอดฝีมือทั้งสามสิบคนที่นั่งอยู่อย่างรวดเร็ว แล้วเสียงกรีดร้อง และความโกลาหลก็เกิดขึ้น..ฟิ้ว..อ๊าก..