บทที่ 1556 : จับคุนปา

บทที่ 1556 : จับคุนปา ในขณะที่ท้องทะเลกำลังดุเดือดคลื่นในผืนน้ำบังเกิดขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า เหนือท้องทะเลกว้างใหญ่ หลิงหยุนและคุนปาซึ่งยืนห่างกันกว่าร้อยเมตรนั้น ก็กำลังต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตายเช่นกัน หลิงหยุนมีนิสัยเช่นนี้เสมอมาหากเขาลงมือเมื่อใด ก็จะไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัวเลย.. เวลานี้พอลผู้ทำหน้าที่เป็นล่ามให้กับหลิงหยุน ถูกสั่งให้ถอยออกไปให้ห่างจากรัศมีการต่อสู้ และเวลานี้พอลก็ไปยืนอยู่ด้านหลังของหลิงหยุน ไกลออกไปกว่าหนึ่งกิโลเมตรได้ “สังหารมัน!” กระบองสีดำของคุนปานั้นแม้จะเป็นของวิเศษในระดับวิญญาณเท่านั้น แต่ด้วยพลังเวทย์มนต์ที่แข็งแกร่งของคุนปา มันจึงสามารถรับมือกับหอกมังกรทองของหลิงหยุน ซึ่งเป็นของวิเศษระดับสมบัติได้ และเวลานี้ของวิเศษทั้งสองก็กำลังปะทะกันอย่างรุนแรงอยู่เหนือท้องทะเลกว้างใหญ่ ส่วนกระบี่กังฉีของหลิงหยุนนั้นก็ถูกสร้อยข้อมือสีดำของคุนปาสะกัดกั้นไว้ได้เช่นกัน ฉะนั้น ในระยะเวลาช่วงสั้นๆของการประมือกัน หลิงหยุนจึงยังไม่สามารถทำอันตรายอะไรคุนปาได้ “หึ..ยอดฝีมือหนานหยางมีฝีมือเพียงเท่านี้เองงั้นรึ!” ระหว่างที่กำลังประมืออยู่กับอีกฝ่ายนั้นหลังจากได้เห็นของวิเศษทั้งสองชิ้นของคุนปา หลิงหยุนก็อดที่จะนึกขันไม่ได้ หลังจากปล่อยให้ของวิเศษทั้งสองชิ้นปะทะกันอยู่ครู่หนึ่งในที่สุดหลิงหยุนก็คร้านที่จะเสียเวลาต่อไปอีก จึงได้เรียกกระบี่เหินเงาธนูออกมา ฟิ้ว.. ทันทีที่กระบี่เหินเงาธนูปรากฏขึ้นมันก็พุ่งตรงเข้าใส่ร่างของคุนปาทันที! “ห๊ะ!!” คุนปาร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจพร้อมกับกระโดดหมุนตัวขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะพุ่งร่างของตนเข้าไปหากระบี่เหินเงาธนูของหลิงหยุน พร้อมกับใช้ฝ่ามือตบเข้าอย่างแรง หลังจากที่ได้เห็นคุนปาสามารถจู่โจมใส่กระบี่เหินเงาธนูของตนเองเช่นนี้หลิงหยุนก็ได้แต่ร้องอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย เพราะคิดไม่ถึงว่ากายเนื้อของอีกฝ่ายจะแข็งแกร่งถึงขั้นที่กล้าสัมผัสกับกระบี่เหิน ซึ่งเป็นยุทธภัณฑ์ระดับสมบัติของตนได้ “ห๊ะ!” “ข้าเองก็อยากจะรู้นักว่าเจ้าจะสามารถต้านทานกระบี่เหินของข้าได้อีกนานเพียงใด!!” หลังจากที่หายตกใจหลิงหยุนก็ได้เอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน พร้อมกับควบคุมกระบี่เหินเงาธนูให้พุ่งเข้าใส่ร่างของคุนปาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว กระบี่เหินเงาธนูพุ่งขึ้นพุ่งลงบ้างเหาะวนไปรอบๆตัวของคุนปาบ้าง และพยายามที่จะพุ่งเข้าใส่ทั่วทุกสรรพางกายของคุนปา ทำให้ฝ่ามือของคุนปาต้องโบกสะบัดไปมาระวิง เพื่อป้องกันไม่ให้กระบี่เหินเงาธนูทำอันตรายตนเองได้ แต่กระบี่เหินเงาธนูเคลื่อนที่ไปมาด้วยพลังจิตของหลิงหยุนเพียงแค่นึกให้ไปทางไหน กระบี่เหินก็จะพุ่งไปในทิศทางนั้นทันที จึงสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็ว และคล่องแคล่วว่องไวอย่างมาก ทำให้คุนปาต้องปัดป้องอย่างหนักจนแทบไม่อาจละสายตาได้ กระบี่เหินเงาธนูจู่โจมคุนปารวดเร็วมากขึ้นเรื่อยๆและมุมที่จู่โจมก็ดูเหมือนจะซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน ทำให้หลายครั้งที่ฝ่ามือของคุนปาไม่สามารถสะกัดกั้นไว้ได้ จนต้องถูกกระบี่เหินของหลิงหยุนแทงเข้าที่ร่างและในที่สุดกระบี่เหินเงาธนูก็พุ่งไปทางด้านหลังของคุนปา และแทงเข้ากับแผ่นหลังของเขาในทันที! ฉึก!กระบี่เหินเงาธนูแทงเข้าที่แผ่นหลังของคุนปาทำให้เกิดบาดแผล และมีโลหิตสีแดงพุ่งกระฉูดออกมา..“หลิงหยุน!นี่เจ้าใช้ทักษะใดควบคุมของวิเศษมากมายเช่นนี้ ข้าว่าพวกเรามาต่อสู้กันอย่างยุติธรรม โดยไม่ต้องใช้ของวิเศษเหล่านี้มิดีกว่ารึ?”คุนปาซึ่งมีเหงื่อเย็นไหลเต็มตัวเหาะหนีขึ้นไปกลางอากาศ เพื่อหลบหลีกกระบี่เหินเงาธนูของหลิงหยุน พร้อมกับร้องตะโกนบอกหลิงหยุนด้วยน้ำเสียงเดือดดาล“เจ้าพูดอะไรกัน..ข้าไม่เข้าใจสิ่งที่เจ้าพูด!”หลิงหยุนยืนนิ่งพร้อมกับร้องตะโกนออกไปหลังจากหัวเราะร่วนแล้ว หลิงหยุนก็ได้เรียกตราหยกจักรพรรดิออกมา“…”คุนปาถึงกับพูดอะไรไม่ออกบนท้องนภาที่มืดมิดตราหยกจักรพรรดิขยายใหญ่ และพุ่งออกไปขวางหน้าคุนปาไว้ทันที เพื่อเป็นการป้องกันมิให้คุนปาหนีไปได้“หลิงหยุนเจ้ามันขี้โกงและเอาเปรียบคู่ต่อสู้มากเกินไปแล้ว!”คุนปาร้องตะโกนออกมาด้วยความโมโหหงุดหงิดเขารู้ดีว่าหากยังขืนเป็นฝ่ายตั้งรับหลิงหยุนไปเช่นนี้ คงต้องถูกหลิงหยุนสังหารตายด้วยของวิเศษเหล่านี้เป็นแน่ จึงได้เปลี่ยนมาเป็นฝ่ายพุ่งเข้าจู่โจมเขากลับไปบ้าง“ดี!ข้าก็อยากจะรู้นักว่าเจ้าจะแข็งแกร่งมากเพียงใด”หลิงหยุนร้องตะโกนออกมาเมื่อเห็นว่าคุนปาเป็นฝ่ายพุ่งเข้าจู่โจมตนเองเช่นนั้น..หลิงหยุนทะยานเข้าหาคุนปาเช่นกันและเมื่อเข้าใกล้ในระยะกระชั้นชิด เขาจึงได้ปล่อยหมัดเข้าใส่ร่างของคุนปาอย่างรวดเร็ว!บูม!ในระหว่างนั้นร่างของหลิงหยุนก็ได้เปล่งประกายสว่างเจิดจ้า วิชาดาราคุ้มกายได้ดึงดูดเอารัศมีจันทรารอบตัวเข้ามาอยู่ในร่างกายของหลิงหยุน และแสงสีทองสุกสว่างนั้น ก็ได้บดบังรัศมีมืดดำของคุนปาไว้ทันที!ปัง!พลังหมัดของหลิงหยุนกระแทกเข้าใส่ร่างของคุนปาจนกระเด็นลอยละลิ่วออกไปไกลกว่าร้อยเมตร..ใบหน้าดำคล้ำของคุนปาถึงกับเปลี่ยนเป็นหมองคล้ำยิ่งกว่าเดิมเขากัดฟันแน่น และพยายามที่จะกลืนโลหิตลงลำคอไป แต่ในที่สุดคุนปาก็ไม่สามารถอดกลั้นไว้ได้ และต้องปล่อยให้ตัวเองกระอักเลือดออกมาต่อหน้าหลิงหยุน“หลิงหยุนคิดไม่ถึงว่าเจ้าจะเหี้ยมโหดถึงเพียงนี้!”