บทที่ 1558 : พ้นขีดอันตราย

บทที่ 1558 : พ้นขีดอันตราย หลิงหยุนหาได้มีนิสัยกระต่ายตื่นตูมที่จะตกใจอะไรจนเกินเหตุไม่.. แม้ว่าเหอเหวินช่านจะมิได้รับบาดเจ็บทางด้านร่างกายแต่ก็นับว่าได้รับความเสียหายทางด้านจิตวิญญาณอย่างมาก แม้แต่คนหนุ่มสาวที่แข็งแรงหากถูกดวงวิญญาณสกปรกเช่นนี้ห่อหุ้มจิตวิญญาณไปเพียงแค่สองสามวัน ก็คงจะเจ็บไข้ได้ป่วยสาหัสหลังจากนั้นเป็นแน่ จึงแทบไม่ต้องพูดถึงเหอเหวินช่าน ซึ่งเวลานี้มีอายุเก้าสิบกว่าปีแล้ว เขาถูกวิญญาณชั่วร้ายนี้สิงสู่และทรมานมานานนับปีพลังหยินในร่างกายของชายชราจึงเพิ่มขึ้นอย่างมาก และนี่คือวิธีที่คุนปาใช้ทำร้ายจิตวิญญาณของคนทั่วไป หากหลิงหยุนมาไม่ทันเวลา แน่นอนว่าชายชราจะต้องมีจุดจบที่น่าสังเวชอย่างแน่นอน เวลานี้ชายชราไม่ต่างจากมนุษย์ผัก หลิงหยุนจึงต้องระมัดระวังเป็นอย่างมาก และหลังจากที่ทุกคนออกไปจากห้องแล้ว เขาจึงได้เรียกหลิวเทวะวิญญาณ พร้อมด้วยศิลากลั่นวิญญาณออกมา พลังชีวิตจากหลิวเทวะวิญญาณสามารถบำรุงและซ่อมแซมร่างกายของเหอเหวินช่าน ให้กลับมามีพลังเช่นเดิมได้ ส่วนศิลากลั่นวิญญาณนั้น ก็จะช่วยให้จิตวิญญาณของชายชรา ตื่นจากการถูกวิญญาณร้ายครอบงำได้ในช่วงระยะเวลาสั้นๆ และด้วยคุณสมบัติของสมบัติล้ำค่าทั้งสองชิ้นประกอบกับทักษะทางการแพทย์ที่ล้ำเลิศของหลิงหยุนแล้ว การรักษาเหอเหวินช่านย่อมต้องเป็นไปได้อย่างราบรื่น หลิงหยุนจัดการวางต้นหลิวเทวะวิญญาณไว้ข้างเตียงของชายชราและวางศิลากลั่นวิญญาณไว้ที่หน้าผากของเขา จากนั้นหลิงหยุนก็นั่งลงข้างเตียงพร้อมกับเอื้อมมือออกไปสัมผัสข้อมือของเหอเหวินช่านอย่างนุ่มนวล เขาเริ่มขับไล่พลังหยินในร่างกายที่เกินออก พร้อมกับถ่ายเทพลังหยางบริสุทธิ์ของตน เข้าสู่ร่างกายของผู้เฒ่าเหอแทน ขั้นตอนนี้นับว่าเป็นขั้นตอนธรรมดาจึงมิได้ใช้เวลานานมากนัก แต่ก็มิได้รวดเร็วจนเกินไปเช่นกัน หลิงหยุนจำเป็นต้องทำทุกอย่างให้อยู่ในความเหมาะสม มิให้เร็วจนเกินไป เพราะเกรงว่าหากรีบร้อนถ่ายเทพลังหยางจนเร็วเกินไป อาจทำให้ร่างกายของเหอเหวินช่านเปลี่ยนจากร้อนมาเป็นเย็นอย่างกะทันหัน ซึ่งอาจเกิดผลคาดเคียงที่คาดไม่ถึงได้.. และเวลานี้ศัตรูก็ถูกจับกุมตัวไว้ได้แล้ว หลิงหยุนจึงไม่จำเป็นต้องรีบร้อนอะไรนัก.. เวลาผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมงกว่าอย่างไม่ทันรู้ตัวภายใต้ความช่วยเหลือของหลิวเทวะวิญญาณ และพลังหยางบริสุทธิ์ของหลิงหยุน ทำให้ร่างกายที่เคยมีพลังหยินมากเกินไปจนเย็นชืดนั้น ได้เริ่มมีความร้อนปรากฏขึ้น และเวลานี้ร่างกายของผู้เฒ่าเหอก็ดูมีชีวิตชีวามากขึ้น สีหน้าสดใสมีเลือดฝาด ไม่ซีดเซียวเย็นชืดเหมือนก่อน “เรียบร้อย!” หลิงหยุนพึมพำออกมาด้วยความโล่งใจพร้อมกับปล่อยมือจากข้อมือของชายชรา และขั้นตอนที่นับว่ายากที่สุดก็ผ่านพ้นไปแล้ว ขั้นตอนต่อไปก็เพียงแค่อาศัยยันต์บำบัดระดับเจ็ดช่วยในการรักษาเท่านั้นหลิงหยุนจัดการติดยันต์บำบัดระดับเจ็ดลงบนร่างกายของเหอเหวินช่านพร้อมกับสั่งให้ยันต์ออกฤทธิ์ในวันเปิดคลินิกสามัญชนของหลิงหยุนนั้นเขาอยู่เพียงแค่ระดับสูงสุดขั้นปรับกายา-7 แต่ก็ยังสามารักษาผู้ป่วยที่มีอาการทางจิตให้หายได้ ด้วยยันต์บำบัดระดับสี่ และศิลากลั่นวิญญาณได้หลังจากได้รับการเยียวยารักษาที่ถูกต้องผู้ป่วยจึงมีอาการดีขึ้นเรื่อยๆเวลานี้..ใบหน้าของเหอเหวินช่านเริ่มมีเลือดฝาด และกลายเป็นสีชมพู ลมหายใจเริ่มเสถียรมากขึ้น เปลือกตาที่เคยปิดอยู่ตลอดเวลานั้น เริ่มกระตุกเบาๆ ประหนึ่งว่าจะสามารถลืมขึ้นมาได้ทุกเมื่อ………..“เหอเหวินช่านขอบคุณท่านเซียนที่ช่วยชีวิต!”จนกระทั่งผ่านไปครู่ใหญ่ในที่สุดผู้เฒ่าเหอก็ค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างช้าๆ และทันทีที่เห็นหลิงหยุน เขาก็เอ่ยขอบคุณเป็นประโยคแรก เห็นได้ชัดว่าจิตใจของชายชราได้รับการฟื้นฟู จนสามารถกลับสู่ความเป็นปกติดังเดิมได้แล้วหลิงหยุนเพียงแค่ยิ้มให้แต่เมื่อเห็นชายชราดิ้นรนเพื่อที่จะลุกขึ้นจากเตียงให้ได้ เขาจึงรีบเข้าไปจับชายชราให้นอนนิ่งๆ พร้อมตอบกลับไปว่า“เรื่องเล็กน้อยเท่านั้นอาวุโสอย่าได้เกรงใจ ได้โปรดนอนลงก่อน..”“ท่านเซียน..ผมเหอเหวินช่าน ได้ใช้เวลาทั้งชีวิตในการก่อสร้างธุรกิจ นำพาตระกูลเหอให้ขึ้นมาโดดเด่นไปทั่วทั้งคาบสมุทรมาเก๊าแต่กลับคิดไม่ถึงว่า ตนเองจะต้องมาประสบกับชะตากรรมที่เลวร้ายเช่นนี้ จนเกือบจะนำพาหายนะมาสู่ตระกูล ไม่เพียงตระกูลเหอของผมจะต้องถูกทำลายป่นปี้ แต่ยังนำพาหายนะที่คาดไม่ถึงนี้มาสู่ประเทศชาติด้วย ช่างน่าอับอายมากจริงๆ!”ชายชราเอ่ยบอกหลิงหยุนด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจอย่างที่สุดและเวลานี้น้ำตาก็ได้ไหลพร่างพรูออกมาจากด้วงตาของเขามากมาย“นับว่าโชคดีที่หลานสาวของผมอวี้ฉงได้พบเจอกับท่านเซียนในวินาทีสุดท้าย จึงได้สามารถพลิกสถานการณ์ที่เลวร้ายนี้กลับมาได้ ความเมตตาของท่านเซียน ผมไม่รู้ว่าจะตอบแทนอย่างไรดี..”หลิงหยุนได้แต่อมยิ้มพร้อมกับโบกมือไปมาก่อนจะตอบชายชรากลับไปว่า “นี่คงจะเป็นรางวัลสำหรับอาวุโสกระมัง จึงได้มาพบเจอกับข้า เอาล่ะ.. เวลานี้อาวุโสเพิ่งจะฟื้นตัวจากอาการป่วยสาหัส สิ่งสำคัญหลังจากนี้คือต้องพูดให้น้อย พักผ่อนให้มาก อาวุโสทำได้เพียงแค่นี้ ก็นับเป็นการตอบแทนข้าแล้ว..”“ว่าแต่..”หลังจากนั้นหลิงหยุนก็ได้เอ่ยถามในเรื่องอื่นขึ้นมาแทน��