บทที่ 1559 : ใกล้เข้าสู่ขั้นต่อไป

บทที่ 1559 : ใกล้เข้าสู่ขั้นต่อไป หลังจากที่หลิงหยุนหายไปแล้วเขาก็เหาะขึ้นไปกลางอากาศ มุ่งหน้าสู่ท้องทะเลจีนใต้อีกครั้ง.. เพียงแค่หนึ่งนาทีหลิงหยุนก็เหาะออกไปไกลจากเกาะราวหนึ่งร้อยกิโลเมตร หลังจากมองหาเกาะเล็กๆ ที่ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ได้แล้ว เขาจึงรีบเหาะลงไปที่นั่นทันที นั่นเพราะในการต่อสู้ครั้งนี้หลิงหยุนได้ดูดซับเอาพลังปราณของศัตรูเข้าไปอย่างมากมาย และเวลานี้จุดตันเถียนของเขาก็ราวกับจะระเบิดออก แม้ว่าหลิงหยุนจะมีจุดตันเถียนที่ใหญ่และมีจุดซือไห่ที่ค่อนข้างแข็งแกร่ง แต่ถึงอย่างนั้น ทุกอย่างก็ล้วนมีขอบเขตและขีดจำกัดของมัน! การที่หลิงหยุนดูดซับเอาพลังปราณของยอดฝีมือร่วมสามสิบคนเข้าไปก่อนหน้านี้รวมถึงคุนปาซึ่งอยู่ในขั้นก่อสร้างรากฐานนั้น ทำให้หลิงหยุนมีสภาพไม่ต่างจากคนที่กินอาหารมากกว่าปกติถึงสิบเท่า มีหรือที่จะไม่มีอาการอึดอัดคล้ายท้องจะระเบิดได้! อีกทั้งพลังปราณทั้งหมดที่หลิงหยุนดูดซับเข้าไปในร่างกายของตนเองนั้นก็ยังเป็นพลังปราณที่ได้จากผู้ฝึกบ่มเพาะพลังจากหลายแหล่ง ไม่ว่าจะเป็นยอดฝีมือมวยไทย หรือยอดฝีมือที่บ่มเพาะพลังจากภูติผี และแน่นอนว่า การดูดซับพลังที่หลากหลาย และจำนวนมากๆเข้าไปพร้อมกันในคราวเดียวนั้น ย่อมก่อให้เกิดความปั่นป่วนเป็นธรรมดา ถึงแม้ว่าวิชาพลังลับหยิน–หยางจะสามารถแปลงพลังบ่มเพาะที่หลากหลายนั้น ให้กลายเป็นพลังหยินและหยางก่อนที่จะถูกดูดซับเข้าไปในร่างได้ก็ตาม แต่เนื่องจากระยะเวลาที่กระชั้นชิดและสั้นมากไป ทำให้หลิงหยุนยังไม่มีเวลาที่จะกลั่นพลังเหล่านั้นให้บริสุทธิ์ เพื่อส่งต่อไปทั่วร่างได้ ด้วยเหตุนี้หลังจากที่หลิงหยุนได้รักษาอาการป่วยให้กับเหอเหวินช่านจนพ้นขีดอันตรายแล้ว เขาจึงไม่สนใจสิ่งใดอีก และรีบเหาะมาหาที่สงบเงียบ เพื่อที่จะเริ่มกลั่นพลังปราณที่ดูดซับเข้าไปไว้ในจุดตันเถียนของตนทันที เกาะแห่งนี้เป็นเกาะเล็กๆที่ไม่มีชื่อและมีขนาดเพียงแค่ไม่กี่สิบเมตรเท่านั้น อีกทั้งยังเป็นเกาะเปลือยที่ไม่มีต้นไม้ใหญ่สักต้น มีเพียงแค่วัชพืชกระจัดกระจายอยู่ทั่วเกาะ หลิงหยุนหาพื้นที่นั่งลงขัดสมาธิและจัดการวางหินพลังชีวิตล้อมรอบตัว สร้างเป็นค่ายกลหลุมพลังขึ้น บูม! หลิงหยุนปลดปล่อยเปลวไฟห้าธาตุหยิน–หยางออกมาห่อหุ้มร่างกายไว้จากนั้นจึงเดินวิชาพลังลับหยิน–หยางไปทั่วร่าง บูม! ทันทีที่หลิงหยุนเดินวิชาพลังลับหยิน หยางกระแสวนก็ปรากฏขึ้นรอบตัว โดยมีร่างของเขาอยู่ตรงจุดกึ่งกลาง ขนาดของกระแสวนหยินหยางเริ่มขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนมีขนาดเท่ากับค่ายกลหลุมพลัง จากนั้น กระแสวนหยินหยางก็เริ่มหมุนเร็วขึ้นอย่างเต็มกำลังและเวลานี้กระแสวนหยินหยางก็มีขนาดใหญ่เท่าๆกับเปลวไฟห้าธาตุหยินหยาง โดยมีร่างของหลิงหยุนถูกทั้งสองสิ่งโอบล้อมไว้ตรงกลางในระหว่างที่หลิงหยุนกลั่นพลังหยินและหยางในจุดตันเถียนให้บริสุทธิ์และค่อยๆโคจรไปตามเส้นลมปราณทั่วร่างนั้น เปลวไฟห้าธาตุหยินหยาง ก็ได้บ่มเพาะพลังปราณ และเส้นลมปราณทั่วร่างของเขาไปอย่างเชื่องช้า..ด้วยเหตุนี้หลิงหยุนจึงต้องใช้เวลานานร่วมสองชั่วโมงกว่า ในการที่จะกลั่นพลังปราณหลากหลายที่ถูกดูดซับเข้าไปไว้ภายในจุดตันเถียนของตน ให้กลายเป็นพลังหยินและหยางที่บริสุทธิ์ ประหนึ่งเป็นพลังหยินและหยางที่กำเนิดจากร่างกายของตนเองเลยทีเดียว ในขณะเดียวกันจุดซือไห่กลางหว่างคิ้วของหลิงหยุนเวลานี้ เสินหยวนก็กำลังหยดลงมาเป็นจำนวนมากราวกับห่าฝน และแทบจะเอ่อล้นออกมาได้ทุกเมื่อแต่เรื่องนี้หลิงหยุนหาได้รู้สึกกังวลใจแต่อย่างใดไม่เพราะเขารู้ดีว่า เมื่อใดที่เสินหยวนมีมากจนเอ่อล้นออกมา จะถูกกระบี่จักรพรรดิมังกร และพู่กันจักรพรรดิแห่งมนุษย์ ดูดซับเข้าไปอย่างแน่นอน!“เรียบร้อยแล้วสินะ..”หลิงหยุนสำรวจกลับเข้าไปมองภายร่างกายของตนเองและเมื่อพบว่าทุกอย่างเป็นไปด้วยดี ไม่มีสิ่งใดผิดพลาดแล้ว เขาจึงค่อยๆลืมตาขึ้นและเวลานี้..ดวงตาทั้งสองข้างของหลิงหยุนนั้น ข้างหนึ่งเป็นสีดำ และอีกข้างเป็นสีขาว..จุดซือไห่ของหลิงหยุนในตอนนี้ได้ขยายกว้างจนครอบคลุมพื้นที่ส่วนสมองไว้ทั้งหมดแล้ว และเสินหยวนก็ได้ท่วมพื้นที่ส่วนสมองของเขาไว้ทั้งหมดเช่นกันทั้งหมดนี้หลิงหยุนได้ทำการปูทางเพื่อที่จะตนเองเข้าสู่ขั้นชีเฉิงชี่“นับจากนี้อีกไม่นานรอเพียงแค่เตรียมความพร้อมอีกไม่เท่าไหร่ ข้าก็จะสามารถเข้าสู่ขั้นชีเฉิงชี่ได้แล้วสินะ!”หลิงหยุนพึมพำกับตัวเองก่อนจะลุกขึ้นยืน และจัดการเก็บหินพลังชีวิตกลับเข้าไปในแหวนดังเดิม พร้อมกับยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจกับสถานะของตนเองในเวลานี้อย่างมากหลังจากนั้นหลิงหยุนก็หันหน้าไปทางท้องทะเล พร้อมกับยกมือขึ้นโบกไปมา!ครืน!ผิวน้ำในท้องทะเลบริเวณกว่าหนึ่งร้อยเมตรได้ปรากฏคลื่นขนาดใหญ่ขึ้น ผืนน้ำทั้งหมดค่อยๆรวมตัวกัน และพุ่งทะยานขึ้นสู่ห้วงอากาศเบื้องบน จนกลายเป็นกำแพงขนาดใหญ่ และสูงกว่าสิบเมตร ก่อนจะค่อยๆซัดเข้าหาเกาะที่ไร้ชื่อแห่งนี้จากนั้นร่างของหลิงหยุนก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องนภาเบื้องบน และขึ้นยืนตระหง่านเหนือกำแพงคลื่นสูงใหญ่นั้น