บทที่ 1566 : ราชาแห่งวงการพนัน

บทที่ 1566 : ราชาแห่งวงการพนัน “ท่านเซียนหลินต่อให้ผมจะใจกล้าเพียงใด ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของท่านเซียนหลินอย่างแน่นอน!” หลังจากที่ได้ยินคำปฎิเสธของหลิงหยุนเหอเหวินช่านที่เวลานี้จงรักภักดีกับหลิงหยุนเป็นอย่างมาก ก็ได้แต่จ้องมองเขาพร้อมกับพูดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “แต่เรื่องนี้..ผมได้สั่งทนายของผมมิสเตอร์เวเบอร์ ให้จัดการร่างเอกสารทั้งหมดเตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว และเวลานี้ เอกสารทั้งหมดก็อยู่ที่นี่แล้วด้วย” “…” หลิงหยุนได้แต่นิ่งอึ้งไปและแอบคิดอยู่ในใจว่า ชายชราผู้นี้เตรียมการไว้รอบคอกกว่าที่เขาคิดไว้มาก ดูเหมือนว่า หลังจากที่เขารักษาอาการบาดเจ็บให้กับชายชราในคืนนั้น และสั่งให้เขานอนหลับพักผ่อน ดูท่าชายชราจะไม่ได้พักผ่อนตามที่เขากำชับเลยแม้แต่น้อย จากนั้นเหอเหวินช่านก็ยกมือขึ้นชี้ไปทางลูกๆของตนเองที่นั่งอยู่ในห้อง พร้อมกับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ท่านเซียนหลินลองถามลูกๆของผมดูก็ได้ว่าผมเป็นคนที่รักษาคำพูดของตนเองมากเพียงใด ตลอดชีวิตของผมนั้น คำพูดของผมจะเสมือนสายน้ำ ที่พูดออกไปแล้วจะไม่มีวันไหลย้อนกลับ!” หลิงหยุนเห็นท่าทีของเหอเหวินช่านก็ถึงกับยิ้มออกมาเขารู้ดีว่า ที่เหอเหวินช่านจงใจพูดเช่นนี้ ก็เพื่อเป็นการบอกกับลูกๆของเขาเป็นนัยๆว่า ห้ามไม่ให้ใครขัดขวางการตัดสินใจในครั้งนี้ของเขาโดยเด็ดขาด! นับเป็นการกระทำที่เฉลียวฉลาดยิ่งนัก! และการที่เหอเหวินช่านมีธุรกิจมากมายจนกลายเป็นนักธุรกิจใหญ่โตแห่งคาบสมุทรมาเก๊ามานานกว่าครึ่งศตวรรษได้นั้น ก็เพราะการเป็นคนรักษาคำพูดของเขานี่เอง! และคำพูดที่ชาญฉลาดเพียงแค่นี้ก็สามารถปิดปากลูกหลานของเขาที่ต้องการจะคัดค้านได้อย่างสนิท! ความจริงแล้วหลังจากที่เหอเหวินช่านประกาศจบนั้น ลูกๆของเขาก็ดูเหมือนจะไม่ยอมรับการตัดสินใจครั้งนี้ของเขา และต้องการที่จะคัดค้าน แต่หลิงหยุนกลับชิงปฏิเสธขึ้นเสียก่อน ทำให้ทุกคนได้แต่นิ่งเงียบไป เพราะคิดว่าทุกอย่างคงจะจบลงในเมื่อหลิงหยุนปฏิเสธไม่ยอมรับ แต่กลับคิดไม่ถึงว่าชายชราจะยังคงยืนกรานหนักแน่นที่จะมอบหุ้นให้กับหลิงหยุนให้ได้ อีกทั้งยังปิดช่องทางที่พวกเขาจะสามารถคัดค้านไว้ได้อีก! “แต่พ่อครับ..” ในที่สุด..เหอไฉหมิงซึ่งเป็นลูกชายคนที่สามของเหอเหวินช่าน ก็ไม่อาจทนนิ่งเฉยต่อไปได้ จึงตัดสินใจหันไปพูดกับผู้เป็นพ่อว่า“พ่อครับ..การที่เกิดเรื่องอันตรายแบบนี้ขึ้นกับพ่อ พวกเรายอมรับว่ามีตนเองก็มีส่วนผิด เพราะฉะนั้น พ่อจะลงโทษพี่ใหญ่ แล้วก็แบ่งหุ้นให้ทุกคนเท่านี้ พวกเราต่างก็ไม่กล้ามีปัญหาอะไรทั้งนั้น..”“และการที่พ่อจะมอบอำนาจเบ็ดเสร็จในการบริหารดูแลกิจการของตระกูลเหอทั้งหมดให้กับอวี้ฉง เรื่องนี้พวกเราเองก็ไม่คัดค้านเช่นกัน เพราะอวี้ฉงเป็นคนเฉลียวฉลาด แล้วก็มีความสามารถในการทำธุรกิจ ซึ่งเหนือกว่าลุงป้าน้าอาทุกคนเสียอีก พวกเราต่างก็ยอมรับเรื่องนี้แต่โดยดี..”“และที่สำคัญ..อวี้ฉงก็เป็นคนตระกูลเหอ มีสายเลือดตระกูลเหออยู่ในตัว!”เมื่อเอ่ยมาถึงตรงนี้เหอไฉหมิงก็ไม่ลืมที่จะหันไปยกนิ้วโป้งเป็นการชื่นชมเหออวี้ฉง ก่อนจะหันมองไปทางหลิงหยุน พร้อมกับพูดต่อว่า“แต่..ท่านเซียนหลินผู้นี้ แม้จะช่วยพ่อกับอวี้ฉงไว้ก็จริง และยังช่วยตระกูลเหอของเราให้พ้นจากหายนะด้วย จะว่าไป.. ตระกูลเหอของเราก็ไม่มีทางตอบแทนบุญคุณท่านเซียนหลินได้หมดอยู่แล้ว! เพราะฉะนั้น ไม่ว่าจะเป็นเงินทอง หรือสิ่งใดก็ตามที่ท่านเซียนหลินต้องการ พวกเราทุกคนในตระกูลเหอ ย่อมต้องพยายามที่จะหามาให้เพื่อเป็นการตอบแทนอยู่แล้ว..”“แต่ว่า..ลูกขออภัยท่านพ่อที่จะต้องพูดออกไปตามตรง การที่พ่อมอบหุ้นและอำนาจในการตัดสินใจ ให้ไปอยู่ในมือของคนนอกแบบนี้ พ่อเคยคิดบ้างมั๊ยครับว่า ลูกๆทุกคนจะรู้สึกเช่นไร และมีใครรู้บ้างว่า วันข้างหน้าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้าง?”แม้ว่าเหอไฉหมิงจะค่อนข้างไม่พอใจและตื่นเต้นมาก แต่เขาก็สามารถอธิบายเหตุผลได้อย่างฉะฉาน หลังจากพูดจบแล้ว เหอไฉหมิงก็หันไปมองพี่ๆน้องๆที่อยู่ในห้อง และทุกคนต่างก็พยักหน้าเห็นด้วยอย่างเงียบๆ บ่งบอกว่าสนับสนุนคำพูดของเขาอย่างมากและแทบไม่ต้องให้พี่น้องคนอื่นๆออกความเห็นอีกเพราะแม้แต่หลิงหยุนที่นั่งฟังอยู่ ยังอดที่จะพยักหน้ายิ้มๆ เพราะเห็นด้วยกับเหตุผลของเขาไม่ได้ เขารู้สึกว่า เหอไฉหมิงพูดได้อย่างมีเหตุมีผล และเข้าใจธรรมชาติของมนุษย์ได้เป็นอย่างดี..และที่สำคัญการที่เขามาช่วยเหออวี้ฉงสะสางปัญหาภายในตระกูลเหอครั้งนี้ ก็ล้วนแล้วแต่เป็นข้อตกลงแลกเปลี่ยนระหว่างเขากับเหออวี้ฉง ตั้งแต่เมื่อครั้งที่อยู่ปักกิ่งนั่นเอง..และข้อตกลงของเขาก็คือ..เขาจะต้องช่วยรักษาอาการเจ็บป่วยของเหอเหวินช่าน และเขาก็ได้ทำตามข้อตกลงเรียบร้อยแล้ว!ในระหว่างที่ทุกคนในห้องได้แต่นั่งนิ่งเงียบและกำลังรอฟังการตัดสินใจของผู้เฒ่าเหอกันอย่างใจจดใจจ่อยู่นั้น เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้น..“เอาล่ะ..”เหอเหวินช่านที่นั่งนิ่งฟังเหตุผลของเหอไฉหมิงอย่างอดทนในที่สุดก็พยักหน้าอย่างช้าๆ พร้อมกับพูดต่อในทันที“เจ้าสามพูดได้ดีแกพูดได้ถูกต้องและมีเหตุมีผลมาก ฉันเข้าใจทั้งหมดที่แกพูดมา แล้วก็ค่อนข้างเห็นด้วยกับคำพูดของแก..” ฮู้ว!!!เสียงถอนหายใจด้วยความโล่งอกของเหล่าสมาชิกตระกูลเหอดังขึ้นมาทันทีหลังจากที่ได้ยินว่าผู้เฒ่าเหอเห็นด้วยกับคำพูดของเหอไฉหมิง และมีท่าทีว่าจะเปลี่ยนแปลงการตัดสินใจของตนเองใหม่