บทที่ 1573 : คิดถึงใครบางคน

บทที่ 1573 : คิดถึงใครบางคน โจวเหยากวงตัดสินใจเดินตามไปส่งหลิงหยุนและเซิ่งหยิงหยิงที่ลิฟท์สำหรับขึ้นไปห้องพักด้วยตัวเอง แต่เมื่อประตูลิฟท์ปิดลงสีหน้ายิ้มแย้มของโจวเหยากวง พลันเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นมาทันที ก่อนจะรีบหันหลังเดินกลับไปที่ห้องวีไอพีเมื่อครู่ทันที “เจ้านาย..” ผู้จัดการเฟิ่งที่เข้ามายืนรออยู่ก่อนรีบเอ่ยทักทายโจวเหยากวงทันที.. “ปิดประตูห้องก่อน!” โจวเหยากวงออกคำสั่งในขณะที่ตนเองเดินไปทรุดตัวลงนั่งที่โซฟา เขาซุกร่างลงไปในโซฟาตัวใหญ่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือขึ้นตบโต๊ะเสียงดัง! “ไปตรวจสอบให้ฉันด่วนเลย!ตรวจดูให้ละเอียดว่า เด็กหนุ่มนั่นมันเป็นใครกันแน่” สีหน้าท่าทางของโจวเหยากวงดุดันเป็นอย่างมากและหันไปตวาดใส่ผู้จัดการเฟิ่งเสียงดัง “ก่อนสามทุ่มตรงคืนนี้ จะต้องสืบรู้ฐานะที่แท้จริงของเด็กหนุ่มที่ชื่อหลินเทียนให้ได้!” “ครับเจ้านาย!” ผู้จัดการเฟิ่งเห็นโจวเหยากวงผู้เป็นเจ้านายโมโหเกรี้ยวกราดขนาดนี้จึงไม่กล้าที่จะพูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว “ครับๆอะไรกัน” โจวเหยากวงปรายตามองผู้จัดการเฟิ่งพร้อมกับตวาดเสียงดัง“หนังสือเดินทางของเด็กหนุ่มนั่นไม่ต่างจากกระดาษเปล่า คุณจะตรวจสอบยังไงผู้จัดการเฟิ่ง” ผู้จัดการเฟิ่งถึงกับต้องยกมือขึ้นปาดเหงื่อและตอบกลับไปว่า “เอ่อ.. เจ้านายพอมีวิธีมั๊ยครับ!” โจวเหยากวงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งในที่สุดก็พูดขึ้นว่า “เมื่อครู่หยิงหยิงบอกว่าเด็กหนุ่มหลินเทียนเป็นแฟนของเธอ การที่ทั้งคู่พักห้องเดียวกันแบบนี้ แน่นอนว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ต้องไม่ธรรมดา เพราะฉะนั้น ฐานะของหลินเทียนก็ต้องไม่ธรรมดาด้วยเหมือนกัน..” “เด็กหนุ่มคนนี้อาจจะเป็นศิษย์ของโคตรเซียนหกนิ้วที่อยู่จีนแผ่นดินใหญ่ก็ได้หรือไม่ก็อาจเป็นนักพนันหน้าใหม่ที่้เพิ่งเข้าสู่วงการ! ฉันไม่ปล่อยให้เด็กนั่นเอาเงินกลับไปได้แน่!” ระหว่างที่คาดเดานั้น ศรีษะของโจวเหยากวงก็สะบัดขึ้นสะบัดลงไม่ต่างจากไก่ที่กำลังจิกข้าว ยังไม่ทันที่จะได้เล่นกับหลิงหยุนโจวเหยากวงก็เริ่มมีอารมณ์แล้ว! ผู้จัดการเฟิ่งได้แต่ตอบกลับไปพึมพำคล้ายต้องการจะพูดอะไร“แต่ว่า เจ้านายครับ..” โจวเหยากวงเงยหน้าขึ้นมองผู้จัดการเฟิ่งพร้อมกับเอ่ยขึ้นว่า “มีอะไรจะพูดก็พูดมาเถิดผู้จัดการเฟิ่ง เรื่องวันนี้จะโทษคุณก็ไม่ถูกนัก เพราะแม้แต่ฉันก็ยังยากที่จะจัดการกับเรื่องนี้ได้..” “ขอบคุณครับเจ้านาย!เซิ่งหยิงหยิงไม่ได้เพิ่งจะมาเล่นที่บ่อนของเราเป็นครั้งแรก เธอมาเล่นพนันที่นี่หลายต่อหลายครั้งแล้ว แม้เธอจะมีเล่ห์เหลี่ยมในการเล่นพนันแพรวพราว แต่ที่ผ่านๆมา เธอก็แทบไม่เคยเล่นบาคาร่าเลย มีบางครั้งที่เธอนึกสนุกอยากจะเล่นบ้าง แต่ก็ผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ ไม่ได้ชนะทุกตาเหมือนวันนี้..” “อีกอย่างที่ผ่านมาเซิ่งหยิงหยิงก็ปฏิบัติตามกฏของคาสิโนเสมอมา เธอไม่เคยเล่นได้เงินเกินกว่าสามล้านเลยสักครั้ง แต่คิดไม่ถึงว่าครั้งนี้..”โจวเหยากวงเหลือบมองผู้จัดการเฟิ่งพร้อมกับบอกไปว่า “เรื่องพวกนี้คุณไม่จำเป็นต้องเล่าให้ผมฟัง ผมรู้เรื่องทั้งหมดดีอยู่แล้ว..”“ปัญหาในคืนนี้ไม่ได้อยู่ที่เซิ่งหยิงหยิงแต่อยู่ที่เด็กหนุ่มที่เธอพามาด้วยต่างหาก! หากเป็นเซิ่งหยิงหยิง ฉันคงจะสามารถจัดการเรื่องนี้จบไปได้ตั้งนานแล้ว! ดูก็รู้แล้วว่าเด็กหนุ่มหลินเทียนนั่นต้องไม่ธรรมดาแน่ ฉันมั่นใจว่าเขาแกล้งทำตัวไม่รู้อะไร แม้กระทั่งเรื่องกฏของบ่อนคาสิโน..”ผู้จัดการเฟิ่งก้มลงไปกระซิบเสียงเบาข้างหูโจวเหยากวง“เจ้านาย.. ผมรู้สึกว่าเด็กนั่นสามารถมองเห็นไพ่ในมือได้ทะลุปรุโปร่ง..”โจวเหยากวงได้แต่แน่นิ่งไม่ตอบอะไร..มีคนที่สามารถทำเช่นนั้นได้จริงๆน่ะหรือย่อมมีแน่นอน!ด้วยเหตุนี้โจวเหยากวงจึงไม่คิดว่า สิ่งที่ผู้จัดการเฟิ่งพูดนั้น จะเป็นเรื่องไร้สาระ!หาไม่แล้ว..จะมีใครบ้างที่กล้าเล่นพนันครั้งละสิบๆล้าน โดยที่มองไม่เห็นไพ่ในมือของอีกฝ่าย คนที่จะทำเช่นนั้นได้ ก็คงมีแต่คนบ้า หรือไม่ก็คนโง่เท่านั้นล่ะแต่แน่นอนว่าทั้งหลิงหยุนและเซิ่งหยิงหยิงย่อมไม่ใช่ทั้งคนบ้า และคนโง่แน่!“ถ้าเขาสามารถมองทะลุได้จริงๆแล้วการพนันในคืนนี้..”โจวเหยากวงรีบห้ามไม่ให้ผู้จัดการเฟิ่งพูดแต่กลับกวักมือเรียกเขาให้เข้ามาใกล้ พร้อมกับกระซิบบอกข้างหูเบาๆผู้จัดการเฟิ่งฟังแล้วก็ได้แต่พยักหน้า..“ในเมื่อเข้าใจแล้วก็ไปจัดการตามนั้น!”โจวเหยากวงบอกกับผู้จัดการเฟิ่งพร้อมกับโบกมือไล่ให้ออกไปจากห้อง แต่แล้วจู่ๆ ก็ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงได้ร้องสั่งผู้จัดการเฟิ่งว่า“อ่อ..อย่าลืมโทรหาคนของเราที่คนที่เราเลี้ยงไว้ด้วยล่ะ ได้เวลาที่เราจะต้องเรียกใช้งานเขาแล้ว!”“ครับเจ้านาย..ผมจะรีบทำตามคำสั่ง!”ผู้จัดการเฟิ่งพยักหน้ารับคำสั่งจากนั้นจึงรีบเดินออกไปจากห้องวีไอพีทันที ในขณะที่โจวเหยากวงก็ไม่ได้นิ่งเฉย เขากำลังขมักเขม้นอยู่กับการโทรหาใครบางคน…… “ว้าว!!ห้องนี้ใหญ่โตมากเลย ติดทะเลด้วย สามารถมองเห็นวิวทะเลได้ถึง 270 องศา!”เวลานี้ทั้งหลิงหยุนและเซิ่งหยิงหยิง กำลังพักผ่อนอยู่ในห้องชุดขนาดใหญ่ของโรงแรมแซนด์มาเก๊า นับว่าโจวเหยากวงลงทุนกับหนุ่มสาวทั้งสองไม่น้อยเลยทีเดียว“หลินเทียน..ข้ามาเล่นพนันที่มาเก๊าหลายต่อหลายครั้ง แต่ไม่เคยได้พักในห้องชุดที่ใหญ่โตหรูหราแบบนี้มาก่อนเลย!”ทันทีที่เข้าไปในห้องชุดซึ่งโจวเหยวกวงจัดไว้ให้เซิ่งหยิงหยิงก็วิ่งไปที่กระจกหน้าต่างบานใหญ่ พร้อมกับจ้องมองดูทิวทัศน์สวยงามด้านนอก ก่อนจะหันมาร้องบอกหลิงหยุนด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจ