บทที่ 1575 : ไพ่ลงยันต์ “โอ้ว..”

บทที่ 1575 : ไพ่ลงยันต์ “โอ้ว..” “นั่นล่ะ..ช่างสบายเนื้อสบายตัวยิ่งนัก!” “นี่..เจ้าออกแรงอีกหน่อยสิ! นั่นล่ะ.. อย่างนั้น! ทำตัวหมดเรี่ยวหมดแรงคล้ายคนไม่ได้กินข้าวไปได้!” “อย่าขี้เกียจนักสิ!” หลังจากรับประทานอาหารเย็นเรียบร้อยแล้วในราวสองทุ่ม หลิงหยุนก็กลับมานั่งชมวิวอยู่หน้าผนังกระจก โดยมีเซิ่งหยิงหยิงทำหน้าที่ยืนนวดคลายเมื่อยตามร่างกายให้กับเขา “นับว่าฝีมือการนวดของเจ้าไม่เลวเลยทีเดียวนี่เจ้าไปเรียนมางั้นรึ” เวลานี้เซิ่งหยิงหยิงกำลังยืนอยู่ด้านหลังของหลิงหยุน มือทั้งคู่บีบนวดไหล่ทั้งสองข้างของเขาอย่างช่ำชอง แต่แม้นางจะออกแรงจนสุดกำลังแล้ว หลิงหยุนก็ยังเอาแต่พร่ำบ่นว่านางไร้เรี่ยวแรง แล้วก็เกียจคร้าน นางจึงได้แต่กัดฟันกรอดด้วยความโมโห และไม่ยอมตอบคำถามของเขา “นี่เจ้าโกรธข้ารึ” หลิงหยุนเงยหน้าขึ้นมองเซิ่งหยิงหยิงพร้อมกับกล่าวยิ้มๆ “แม้เจ้าจะโกรธข้าก็ไม่มีประโยชน์อันใด หากเจ้าอยากจะฝึกวรยุทธกับข้าจริงๆ สิ่งแรกที่ต้องทำให้ได้ก่อนก็คือ เจ้าต้องรู้จักเคารพอาจารย์ แล้วก็เป็นฝ่ายให้เสียก่อน ที่สำคัญอย่าได้คิดหาทางลัดโดยเด็ดขาด..” เซิ่งหยิงหยิบตอบโต้กลับไปด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“ที่เจ้าพูดเช่นนี้ก็เพราะไม่เชื่อว่าข้าจะเอาจริงเอาจังสินะ” “เชื่อสิ!” หลิงหยุนรีบตอบกลับไปทันที“ข้าย่อมเชื่อเจ้าอยู่แล้ว และรู้ว่าเจ้าเองก็เป็นคนที่กล้ามากคนหนึ่ง!” เซิ่งหยิงหยิงถึงกับยิ้มเก้อเขินเมื่อนึกถึงความใจกล้าบ้าบิ่นของตนเองเมื่อตอนบ่าย และใจก็ถึงกับเต้นแรง แต่ในระหว่างนั้น หลิงหยุนก็ยกมือขึ้นชี้ไปที่ท้องทะเลเบื้องหน้า “เจ้าดูเรือสำราญลำนั้นสิสวยงามมากทีเดียว!” เซิ่งหยิงหยิงหันมองไปตามปลายนิ้วของหลิงหยุนแล้วจึงเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม “นั่นน่ะเหรอ น่าจะเป็นเรือสำราญของตระกูลเหอ ภายในเป็นบ่อนคาสิโนเคลื่อนที่!” “บ่อนคาสินโนกลางท้องทะเลนี่นะ!”หลิงหยุนพึมพำออกมาด้วยความสงสัย เซิ่งหยิงหยิงยิ้มออกมาและตอบกลับไปว่า “ก็ใช่น่ะสิ! เจ้าอย่าลืมว่าธุรกิจหลักของมาเก๊าคือบ่อนคาสิโน ฉะนั้น ธุรกิจนี้ย่อมมีการพัฒนาไปเรื่อยๆอย่างไม่มีที่สิ้นสุด และจะมีอะไรๆที่เหนือความคาดหมายของผู้คนออกมาให้เห็นอีกเรื่อยๆ”“อืมม..เจ้ากล่าวได้มีเหตุมีผล!”หลิงหยุนพยักหน้าเห็นด้วย“เงินหมุนเวียนในธุรกิจประเภทนี้คงจะมากมายมหาศาลทีเดียวสินะ”“ใช่แล้ว!”“ในการเปิดบ่อนคาสิโนนั้นสิ่งที่พวกเขาหวาดกลัว ไม่ใช่การที่นักพนันจะเล่นชนะ และได้เงินกลับไป แต่ที่พวกเขากลัวก็คือ.. การไม่มีนักพนันเข้ามาเล่นในบ่อนต่างหากเล่า!”“อีกอย่างนักธุรกิจที่เปิดบ่อนคาสิโน ก็มักจะไม่ได้เปิดบ่อนเพียงอย่างเดียว แต่จะเปิดธุรกิจอื่นๆควบคู่ไปด้วย หากเจ้าสังเกตดูให้ดี รอบๆบ่อนคาสิโนจะมีธุรกิจให้บริการอื่นๆรายล้อมอยู่มากมาย ต่อให้นักพนันเล่นชนะได้เงินจากบ่อนออกมา ก็ยากที่จะต้านทานแรงดึงดูดของธุรกิจบริการด้านอื่นๆที่รายล้อมได้ไหว อีกอย่าง.. เงินที่ได้มาง่าย ก็มักจะไหลออกไปได้ง่ายเช่นเดียวกัน ท้ายที่สุด นักพนันเหล่านั้นมักจะกลับบ้านมือเปล่า..”“พูดง่ายๆก็คือแทบจะไม่มีนักพนันคนใด ที่สามารถกลับออกจากมาเก๊าพร้อมเงินพนันที่เล่นชนะได้เลย หรือต่อให้ชนะกลับไปได้ พวกเขาก็จะติดอกติดใจ จนต้องย้อนกลับมาเล่นอีกครั้ง ซึ่งครั้งต่อไปก็มักจะเสียจนหมดตัวเสมอ!”เซิ่งหยิงหยิงเล่าให้หลิงหยุนฟังเป็นฉากๆและสีหน้าของนางเวลานี้ก็เปลี่ยนเป็นจริงจังมากยิ่งขึ้นหลิงหยุนหันไปยิ้มให้กับเซิ่งหยิงหยิงพร้อมกับถามต่อว่า “หากเป็นดังเช่นที่เจ้าว่า แล้วบรรดานักพนันเก่งๆที่ได้ฉายาว่าราชันคาสิโนบ้าง หรือแม้แต่โคตรเซียนอย่างพ่อของเจ้า พวกเขาไม่มีเงินมีทองเหลือเลยงั้นรึ”“ฉายาเหล่านี้ก็ล้วนแล้วแต่ลวงโลก!”เมื่อสนทนามาถึงตรงนี้เซิ่งหยิงหยิงก็ได้หยุดบีบนวดให้หลิงหยุน แล้วเดินไปยกเก้าอี้มานั่นข้างๆเขาแทน พร้อมกับเล่าต่อว่า“ฉายาเหล่านั้นล้วนแล้วแต่ได้มาจากการแข่งขันเล่นพนันที่จัดขึ้นหากชนะในการแข่งขันใด ก็มักจะได้รับฉายาตามการแข่งขันนั้น..” “หลายคนได้ยินได้ฟังมาเพียงแค่ว่าโคตรเซียน ราชันคาสิโน หรือนักพนันเก่งๆที่ได้รับฉายาต่างๆนั้น เล่นได้เงินได้ทองไปมากมาย แต่คนเหล่านั้นไม่เคยรู้เลยว่า พวกเขาพร้อมที่จะสูญเสียแขน ขา หรือแม้แต่ศรีษะของตนเองได้ตลอดเวลา..”“เล่นพนันสิบตาต้องมีการโกงอย่างน้อยเก้าตา คนนอกอาจมองเห็นว่า พวกเขามีทักษะในการเล่นพนันได้ยอดเยี่ยมเหนือชั้น แต่พวกเขาไม่เคยรู้เลยว่า คำว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้านั้นเกิดขึ้นในวงการพนันอยู่ตลอดเวลา หากไม่รู้จักสังเกต หรือเขาใจกฏธรรมดาข้อนี้ให้ดี ต่อให้เซียนพนัน หรือโคตรเซียน ก็ย่อมต้องมีจุดจบที่น่าสังเวช!”หลิงหยุนยกมือขึ้นเกาศรีษะพร้อมกับเอ่ยถามเซิ่งหยิงหยิงว่า “เหตุใดข้าจึงรู้สึกราวกับว่า เจ้ากำลังเตือนข้าอยู่”“ข้าเพียงแค่บอกเล่าให้เจ้าฟังเท่านั้น!”เซิ่งหยิงหยิงปรายตามองหลิงหยุนพร้อมกับเอ่ยต่อ “โดยปกตินักพนักเก่งๆที่มีชื่อเสียงนั้น หลังจากที่สร้างชื่อเสียงให้กับตนเองจนโด่งดังเป็นที่รู้จักในวงการแล้ว พวกเขามักจะผันตัวจากนักเล่นไปทำงานให้กับบ่อนคาสิโนต่างๆแทน นอกจากจะได้เงินเดือนจากบ่อนแล้ว ยังสามารถเล่นกับลูกค้าเพื่อสร้างสีสันให้กับบ่อน และได้เงินที่เล่นชนะไปเป็นรางวัลบ้าง..”“หากไม่ไปทำงานให้กับบ่อนคาสิโนก็อาจจะไปขอร่วมหุ้นก็ได้ อย่างโจวเหยากังเป็นต้น เขาก็นำเงินที่ได้จากการเล่นพนัน เข้าไปขอร่วมหุ้นกับบ่อนคาสิโนใหญ่ๆแทน และทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลกิจการแทนเจ้าของที่แท้จริง แต่เขาจะต้องมีความสามารถพอที่จะคุมบ่อนไม่ให้ขาดทุนได้ ไม่อย่างนั้น เจ้าของที่แท้จริงคงจะไม่สนใจให้ร่วมลงทุนด้วยแน่..”หลังจากนั่งฟังเซิ่งหยิงหยิงเล่าอย่างเพลิดเพลินเขาก็หันไปถามนางว่า “แล้วพ่อของเจ้าล่ะ เป็นแบบใด”เซิ่งหยิงหยิงตอบกลับยิ้มๆ“พ่อของข้าเคยทำงานให้กับบ่อนคาสิโนของตระกูลเหอ แต่ตอนนี้เขาวางมือหมดแล้ว และได้นำเงินไปร่วมลงทุนในกิจการของตระกูลเหอ เพื่อกินเงินปันผลเล็กๆน้อยๆ”