บทที่ 1577 : คุณชายผู้น่าสงสาร

บทที่ 1577 : คุณชายผู้น่าสงสาร แน่นอนว่าไพ่สำรับนี้เป็นไพ่ที่ผลิตด้วยวิธีไฮเทคอีกทั้งลวดลายด้านหลังยังได้รับการลงอักขระมาอย่างดีอีกด้วย แต่น่าเสียดายที่อำนาจสะกัดกั้นของมันยังอ่อนด้อยนัก จึงไม่อาจสะกัดกั้นเนตรหยิน–หยาง และจิตหยั่งรู้อันทรงพลังของหลิงหยุนได้ เวลานี้ไพ่ทั้งหมด 52 ใบนั้น หลิงหยุนสามารถมองเห็นหน้าไพ่ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง.. สิ้นเสียงประกาศอย่างเป็นทางการของโจวเหยากวงเมื่อใดชิปจำนวนแปดร้อยล้านที่วางอยู่บนโต๊ะ ก็จะต้องตกเป็นของเขาอย่างแน่นอน หลิงหยุนมั่นใจอย่างยิ่งว่า นักพนันทั้งแปดคน จะต้องเสียเงินอย่างน้อยคนละหนึ่งร้อยล้านให้ตนเองอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ส่วนคุณชายกัวที่นั่งอยู่ตำแหน่งที่แปดนั้นดูจากรูปลักษณ์แล้ว เขาคงจะไม่ยอมรับการพ่ายแพ้อย่างง่ายดายเป็นแน่ และอาจต้องเสียเงินให้กับหลิงหยุนมากกว่าคนอื่นๆ ยิ่งไปกว่านั้นหลิงหยุนยังรู้ด้วยว่า ในบรรดานักพนันทั้งแปดคนนี้ มีห้าคนที่โจวเหยากวงตั้งใจเชิญมาเพื่อให้จัดการกับเขา “ทุกท่านครับตาแรกจะลงเริ่มเล่นที่หนึ่งล้าน และเมื่อผ่านไปสองชั่วโมง เงินเดิมพันในแต่ละตาจะต้องเพิ่มขึ้นเป็นสองล้าน และทุกๆสองชั่วโมงผ่านไป เงินเดิมพันก็จะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า..” ก่อนที่พนักงานแจกไพ่จะเริ่มทำการแจกไพ่นั้นเขาก็ได้กวาดสายตามองไปรอบๆ พร้อมกับบอกกฏกติการกับนักพนันทั้งหมดที่อยู่บนโต๊ะ ไพ่โป๊กเกอร์ที่เหล่านักพนันนิยมเล่นกันมากที่สุดในโลกดูเหมือนจะเป็นไพ่เท็กซัสโฮลเอ็ม.. “ทุกท่านครับในตานี้ Small Blind จะวางเงินเดิมพันหนึ่งล้าน ส่วน Big Blind จะต้องวางเงินเดิมพันเป็นสองเท่าคือสองล้าน..” หลิงหยุนเคยเล่นเท็กซัสโฮลเอ็มในบ่อนส่วนตัวของเย่เทียนสุ่ยมาก่อนแล้วจึงเข้าใจวิธีการเล่นเป็นอย่างดี และไม่จำเป็นต้องให้เซิ่งหยิงหยิงอธิบายให้ฟัง และเพียงแค่ตาแรก..หลิงหยุนก็เสียเงินไปถึงสามล้านได้อย่างง่ายดาย! โจวเหยากวงยังคงยืนอยู่ในห้องวีไอพีและเฝ้าดูเกมการเล่นอยู่เงียบๆ และเมื่อเห็นหลิงหยุนเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ตั้งแต่ตาแรก เขาก็ถึงกับต้องแอบยิ้มออกมา ‘หึ!ตาเอ๊กซ์เรย์งั้นรึ ช่วยโชว์ให้ฉันดูหน่อย..’ โจวเหยากวงนึกกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจและในบางจังหวะก็แอบมองหลิงหยุนด้วยแววตาอาฆาต การเล่มไพ่เท็กซัสโฮลเอ็มยังคงดำเนินไปอย่างดุเดือดและเพียงแค่ตาที่สอง หลิงหยุนก็สูญเงินไปถึงหกล้าน ระหว่างเกมที่สามกำลังจะเริ่มต้นขึ้นโจวเหยากวงก็เดินเข้ามาทางด้านหลังของหลิงหยุนเงียบๆ พร้อมกับกระซิบเสียงเบา “คุณชายหลินจู่ๆทำไมถึงมือตกได้ขนาดนี้” “นั่นน่ะสิ!เมื่อครู่ผมกำลังจะชนะแล้วเชียว แต่ดันจั่วได้ไพ่ไม่ดี! ดูท่าคืนนี้ผมคงมือตกจริงๆ” หลิงหยุนแสร้งทำเป็นตอบเสียงเศร้า “คุณชายหลินอีกไม่เท่าไหร่ก็จะถึงเวลาที่จะต้องวางเดิมพันเป็นสองเท่าแล้ว ขืนยังเป็นแบบนี้อยู่ คงจะต้องเสียครั้งละหกล้านเชียวนะครับ..”“ผมรู้แล้ว..”หลิงหยุนแสร้งทำเป็นยกมือขึ้นปาดเหงื่อในขณะตอบ“ถ้าอย่างนั้นผมก็ขอให้คุณชายหลินโชคดี! มีอะไรเรียกผมได้ตลอดเวลา..”หลังจากบอกกับหลิงหยุนด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่องแล้วโจวเหยากวงก็เดินไปนั่งที่โซฟที่อยู่ถัดออกไป “นี่สหาย..นายคงจะไม่ดวงตกไปทุกตาหรอกน่า! แต่ช่วงนี้ฉันมือขึ้น ดูสิเดี๋ยวเดียวก็ได้เงินมาสามสิบล้านแล้ว..”คุณชายกัวบอกกับหลิงหยุนอย่างภูมิอกภูมิใจพร้อมกับหันไปจูบหญิงสาวที่นั่งข้างๆตนเอง…………การเล่นไพ่ภายในห้องวีไอพียังคงดำเนินไปราวสองชั่วโมงและเวลานี้ผู้เล่นก็ต้องเพิ่มเงินเดิมพันเป็นสองเท่า ซึ่งหลิงหยุนก็เสียไปอีกหกล้าน และเวลานี้ กองชิปตรงหน้าเขาก็เหลือไม่ถึงเก้าสิบล้านการเล่นไพ่บนโต๊ะของนักพนันทั้งแปดคนยังคงดำเนินไปอย่างดุเดือด และเวลานี้ทุกคนต่างก็พ่ายแพ้ให้แก่นักพนันหญิงชาวต่างชาติซึ่งนั่งอยู่ในตำแหน่งที่ 5ผู้เล่นชายสองคนได้แต่ส่ายหน้าและลุกออกไปจากโต๊ะไป..“สองคนนั่นล้วนแล้วแต่เป็นคนที่โจวเหยากวงจัดมา เพื่อส่งชิปต่อให้นักพนันหญิงในตำแหน่งที่ 5”เซิ่งหยิงหยิงโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูหลิงหยุน..“อืมม..”หลิงหยุนทำเสียงรับรู้อยู่ในลำคอหลังจากที่นั่งเล่นดูเชิงมามากกว่าสามตาหลิงหยุนจำต้องแสร้งทิ้งไพ่ดีๆไปเยอะ เพื่อการแสดงที่สมจริง แต่ในตาที่สี่ เขาก็ได้ทิ้งไพ่ที่เปิดมาทำให้ตนเองเป็นฝ่ายชนะ และได้เงินที่เสียไปกลับคืนมาเกือบยี่สิบล้านผ่านไปร่วมสองชั่วโมงในที่สุด หลิงหยุนก็ยังคงมีชิปครบอยู่หนึ่งร้อยล้านตามเดิม และหลังจากสองชั่วโมงผ่านไป ก็เหลือนักพนันที่เล่นอยู่เพียงแค่หกคนเท่านั้นแต่ในตาที่ห้านั้นคุณชายกัวก็ได้พ่ายแพ้ให้กับนักพนันหญิงตำแหน่งที่ห้าไปอีกร่วมห้าร้อยล้าน ทำให้เวลานี้เธอเป็นผู้ที่มีชิปมากถึงแปดร้อยล้านเลยทีเดียว!“นี่ฉันแพ้เหรอนี่ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ!”“ผู้จัดการเฟิ่งขอชิปเพิ่มอีกหนึ่งพันล้าน!” คุณชายกัวลุกขึ้นยืน พร้อมกับร้องตะโกนสั่งผู้จัดการเฟิ่งอย่างหัวเสียผู้จัดการเฟิ่งตอบกลับยิ้มๆ“คุณชายกัว ทางเรายินดีมอบชิปหนึ่งพันล้านให้ เพียงแต่ว่า..”“นี่คุณกลัวผมไม่มีเงินจ่ายคืนหรือยังไงเอานี่ไป! แล้วก็รีบไปนำชิปหนึ่งพันล้านมา” คุณชายกัวหันไปหาผู้จัดการเฟิ่ง พร้อมกับยื่นบัตรสีดำใบหนึ่งให้