บทที่ 1584 : ยึดเรือพิฆาต

บทที่ 1584 : ยึดเรือพิฆาต สำหรับหลิงหยุน..ผู้ที่ทัณฑ์สวรรค์ไม่เคยสังหารเขาได้นั้น การรับทัณฑ์สวรรค์จึงไม่ต่างจากการรับของกำนัลจากสรวงสวรรค์.. หลิงหยุนสัมผัสได้ว่าทัณฑ์เมฆาครั้งนี้ดูเหมือนจะแข็งแกร่ง และน่ากลัวกว่าทัณฑ์เมฆาของหลิงลี่ หลิงเสี่ยว และจินเหยียวหลายเท่านัก แต่หลิงหยุนเคยผ่านการรับทัณฑ์อสุนีบาตห้าธาตุที่ทรงพลังมาแล้ว เมื่อครั้งที่เขาเข้าสู่ขั้นอู่เฉิงชี่ (ขั้นพลังชี่-5) แต่เวลานี้เขาเข้าสู่ระดับสูงสุดขั้นชีเฉิงชี่ (ขั้นพลังชี่-7) แล้ว จึงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเผชิญกับทัณฑ์สวรรค์ระดับเดิมอีก ด้วยเหตุนี้ภายใต้ทัณฑ์เมฆาสีดำน่าสยดสยอง หลิงหยุนจึงได้แต่เหาะไป พร้อมกับต้องคอยเหลือบมองเหนือศรีษะของตนเองเป็นครั้งคราวไปด้วย “หึ!คิดจะสังหารข้าครั้งแล้วครั้งเล่า ทั้งที่รู้ว่าไม่อาจสังหารข้าได้ ดูเหมือนว่าการที่ข้าทะลวงขั้นได้ จะทำให้เจ้ารู้สึกไม่สบายใจมากสินะ! เจ้าจึงต้องคิดสังหารข้าอยู่ร่ำไป..” หลิงหยุนเฝ้าครุ่นคิดถึงเหตุการณ์เมื่อครั้งที่ดวงจิตของพู่กันจักรพรรดิปรากฏกายขึ้นช่วยเขาช่วงชิงของกำนัลจากสวรรค์ เมื่อคราที่หนิงหลิงยู่รับทัณฑ์สวรรค์ ครั้งนั้น..ฝ่ามือที่ปรากฏขึ้น เป็นฝ่ามือของผู้ใดกันนะ แต่ไม่ว่าจะเป็นฝ่ามือของผู้ใดเรื่องนี้จะต้องเกี่ยวข้องกับหนิงหลิงยู่เป็นแน่! เมื่อนึกถึงหนิงหลิงยู่ที่ตอนนี้อยู่เทือกเขาคุนหลุนแต่กลับหายเงียบไปไม่มีข่าวคราว ทำให้หลิงหยุนอดที่จะเป็นห่วงนางไม่ได้ แรงกดดันจากเบื้องบนดูเหมือนจะรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆทำให้หลิงหยุนตื่นจากภวังค์ความคิด และเมื่อรู้ตัวอีกที่ เขาก็ได้เหาะเลยจุดหมายปลายทางมาแล้ว และไม่รู้ว่าเวลานี้ตนเองกำลังอยู่ที่ใดกันแน่ ความจริงแล้วหลิงหยุนตั้งใจที่จะเหาะไปยังเกาะเล็กๆแห่งหนึ่ง ซึ่งเขาไปมาเมื่อสองสามวันก่อนหน้านี้ แต่เป็นเพราะมัวแต่คิดอะไรเพลิน ทำให้เขาเหาะเลยไป จนไม่รู้ว่าเวลานี้ตนเองกำลังอยู่ที่ใด เขาจึงต้องเรียกเครื่องมือสื่อสารของหน่วยนภาออกมา เพื่อค้นหาตำแหน่งที่ตนเองอยู่ และพบว่าที่นี่คือหมู่เกาะหนานซา! หลิงหยุนเหาะออกมาไกลราวหนึ่งพันสองร้อยกิโลเมตรและเวลานี้เขาก็เหาะอยู่เหนือพื้นที่ด้านใต้ของทะเลจีนใต้ “เฒ่าหวังบอกว่าช่วงนี้แถบทะลจีนใต้ไม่ค่อยสงบนักไหนๆข้าก็มาแล้ว ลองเหาะสำรวจดูรอบๆเสียหน่อย..” บูม! หลังจากนั้นหลิงหยุนก็ได้ขยายรัศมีจิตหยั่งรู้ของตนเองออกสุด ทำให้เขาพบเห็นเรือสามลำที่กำลังแล่นจากทางด้านทิศตะวันออก และกำลังมุ่งหน้าสู่ทิศตะวันตก ด้วยความเร็วที่ไม่เร็วนัก นี่มันเรือของนาข้าวเจ้ากล้าดียังไงมาก่ออาชญากรรมที่โจ่งแจ้งต่อทะเลหนานซาของข้า หลอกลวงข้าที่จีน ไม่มีใคร “นั่นมันเรือของทหารสหรัฐนี่!พวกแกกล้าดีอย่างไร ถึงได้แล่นเรือเข้ามาในเขตน่านน้ำบริเวณหมู่เกาะหนานซาเช่นนี้”ธงบนเรือพิฆาตทั้งสามลำนั้นสะดุดตาหลิงหยุนยิ่งนัก และเวลานี้ริมฝีปากของเขาก็แสยะยิ้มอย่างเย้ยหยัน“หึ!เป็นความโชคร้ายของพวกเจ้าเอง ที่บังเอิญมาพบเจอข้าเข้า!”ยังไม่ทันจะเอ่ยจบประโยคดีร่างของหลิงหยุนก็หายวับไป และไปปรากฏกายอีกครั้งใกล้ๆกับบริเวณที่เรืองทั้งสามลำแล่นอยู่……“โอ้!มีสิ่งแปลกปลอมลี้ลับ นั่นมันอะไรกัน!”เพียงแค่หนึ่งนาทีต่อมาเรือพิฆาตทั้งสามลำก็สามารถตรวจจับวัตถุบนท้องฟ้าได้ ทหารในเรือได้แต่พากันตกตะลึง ท่ามกลางความตกใจของใครหลายๆคนบนเรือนั้นนายทหารยศร้อยโทคนหนึ่งก็กำลังร้องตะโกนรายงานผู้บังคับบัญชาเสียงดัง“รายงานหัวหน้า..ผมสังเกตเห็นเมฆดำทะมึนกลุ่มใหญ่ปรากฏขึ้นแต่ไกล และเวลานี้ มันก็กำลังพุ่งมาทางเรือของเรา!”อันที่จริงนายทหารผู้นั้นแทบไม่ต้องรายงานด้วยซ้ำไป เพราะเวลานี้ เมฆดำทะมึนกลุ่มใหญ่นั้น ได้ลอยมาอยู่เหนือเรือของพวกเขาแล้ว และเหล่าทหารเรือคนอื่นๆ ต่างก็พากันวิ่งกรูขึ้นมาบนดาดฟ้าเพื่อดูว่าเมฆดำกลุ่มนั้นคืออะไรแน่“นี่มันอะไรกัน!”“เกิดอะไรขึ้นกันแน่!”“นั่นน่ะสิจู่ๆทำไมถึงได้เกิดอะไรแบบนี้ขึ้น ก่อนหน้านี้ท้องฟ้าก็แจ่มใสดี ไม่มีทีท่าว่าจะมีพายุฝนเลยแม้แต่น้อย แต่แล้วทำไมจู่ๆ ถึงได้มีกลุ่มเมฆดำทะมึนโผล่ขึ้นมาได้?!”เหล่าทหารอเมริกันต่างก็พากันตกอกตกใจเพราะเวลานี้ นอกจากทัณฑ์เมฆาสีดำจะมีขนาดใหญ่เกือบเท่าภูเขาแล้ว ภายในยังมีสายฟ้าที่ส่องประกายวูบวาบอยู่อีกมากมาย ทำให้พวกเขาต่างก็นิ่งอึ้งไปด้วยความตกตะลึง!อีกทั้งกลุ่มเมฆสีดำนั้นเมื่อลอยมาถึงเรือทั้งสามลำของทหารอเมริกันแล้ว กลับไม่ลอยผ่านไปเลย แต่ค่อยๆเคลื่อนที่ตามเรือของพวกเขาไปอย่างช้าๆแต่พวกเขาหารู้ไม่ว่ากลุ่มเมฆสีดำนั้นเคลื่อนที่ตามร่างของหลิงหยุน ซึ่งเวลานี้เขาก็ได้ใช้วิชาล่องหนพลางตัว ทำให้ทหารอเมริกันที่อยู่บนเรือ ไม่สามารถมองเห็นเขาที่แฝงตัวอยู่ในเรือ“พระเจ้า!ในกลุ่มเมฆสีดำขนาดใหญ่นี้ มีสายฟ้าแปลกประหลาดอยู่มากมาย ดูท่าคงต้องเกิดพายุฝนขึ้นแน่! เร็วเข้า.. รีบไปบอกกัปตันเรือให้เร่งความเร็วมากขึ้น!”นายทหารที่วิ่งเข้ามารายงานภูมิอากาศที่ผิดปกติให้ผู้บังคับบัญชาทราบนั้นรีบวิ่งไปบอกกัปตันเรือให้เร่งความเร็ว เพื่อนำเรือออกไปจากรัศมีของเมฆดำนี้ทันที“ใครที่อยู่ดาดฟ้ารีบหาที่หลบเร็วเข้า ระวังอย่าให้ถูกฟ้าผ่าเข้าล่ะ!”