บทที่ 1602 : เส้นทางหยก

บทที่ 1602 : เส้นทางหยก “สมบัติล้ำค่างั้นรึเจ้านายที่เคารพ” พอลร้องอุทานออกมาพร้อมกับหันมองไปรอบตัว ก่อนจะยักไหล่เล็กน้อย และตอบหลิงหยุนกลับไปว่า “เจ้านายที่เคารพนอกจากป่าไม้หนาทึบแล้ว ข้าก็เห็นแต่สำนัก และเหมืองร้างที่ไร้ผู้คน..” แต่หลังจากที่เอ่ยตอบไปแล้วจู่ๆความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของพอล เขายกมือขึ้นชี้ไปทางเหมืองร้างที่อยู่ไกลออกไป พร้อมกับเอ่ยต่อในทันที “เหมืองร้าง..สมบัติล้ำค่าที่เจ้านายเอ่ยถึงเมื่อครู่คือเหมืองร้างงั้นรึ” “ไม่เลวนี่พอล!” หลิงหยุนตอบกลับยิ้มๆพร้อมกับยกมือขึ้นตบไหล่พอลเบาๆ ด้วยสีหน้าพึงพอใจ “เจ้ามาอยู่กับข้าได้ไม่นาน แต่กลับเฉลียวฉลาดขึ้นมากทีเดียว..” ที่ตั้งของสำนักภูติผีหมื่นพิษนั้นอยู่ในบริเวณภาคตะวันออกเฉียงหนือของประเทศพม่า และอยู่ห่างจากเขตชายแดนไปไม่ถึงสองร้อยกิโลเมตรเท่านั้น ทางตอนเหนือของประเทศพม่านั้นอุดมไปด้วยอัญมณีล้ำค่ามากมาย ไม่ว่าจะเป็นพลอยทับทิมแดง พลอยไพลินน้ำเงิน พลอยบุษราคัมเหลือง แต่อัญมณีที่ขึ้นชื่อที่สุดก็ดูเหมือนจะเป็น “หยก” ซึ่งมีมากเป็นภูเขาเลากาเลยทีเดียว! เมื่อครั้งที่หลิงหยุนบุกมาถึงสำนักภูติผีหมื่นพิษนี้เขามุ่งแต่ถล่มทำลายทุกอย่างให้ราบเป็นหน้ากอง และดูดซับเอาพลังหยินที่หนาแน่นเข้าไปในร่างเท่านั้น อีกทั้งพลังชั่วร้ายรุนแรงนี้ ก็ได้บดบังทรัพยากรล้ำค่าใต้ดินไว้ จนหลิงหยุนไม่อาจสัมผัสได้ แต่หลังจากที่ได้ดูดซับเอาพลังหยินที่หนาแน่นปกคลุมทั่วทั้งบริเวณเข้าไปจนหมดแล้ว บรรยากาศรอบๆสำนักวิญญาณหมื่นพิษก็เริ่มกระจ่างใสขึ้น ไม่ขมุกขมัวเหมือนก่อน ทำให้หลิงหยุนสามารถสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตจากหยกจำนวนมาก ที่กำลังแผ่ซ่านออกมา เขาไม่รอช้ารีบเปิดจิตหยั่งรู้ออกสำรวจรอบตัวทันที และในที่สุดก็พบว่า ทางด้านทิศเหนือของสำนักภูติผีหมื่นพิษแห่งนี้ มีเหมืองร้างตั้งอยู่ แต่เรื่องเช่นนี้หลิงหยุนไม่มีทางบอกกับไวยอย่างแน่นอน เขาจึงได้จัดการส่งไวยกลับไปยังสำนักหมื่นพุทธรูปเสียก่อน จากนั้นจึงได้เหาะไปหาพอล และพาบริวารที่ซื่อสัตย์เหาะกลับมาที่นี่อีกครั้ง “เป้าหมายที่แท้จริงของข้าหาใช่เหมืองเล็กๆแห่งนี้ไม่ แต่เป็น..” หลิงหยุนหยุดนิ่งอยู่เพียงเท่านั้นแววตาทั้งคู่เป็นประกายวูบขึ้นมา พร้อมกับเอ่ยบอกพอลด้วยน้ำเสียงมั่นอกมั่นใจ “ไปกันเลยดีกว่า!” ในเวลาไม่ถึงครึ่งนาทีทั้งหลิงหยุนและพอล ต่างก็เหาะไปถึงบริเวณเหมืองร้าง ทั้งคู่สัมผัสได้ถึงพลังชีวิตเข้มข้นโดยรอบ และดูเหมือนจะเพิ่มมากขึ้นในทันทีที่พวกเขาทั้งคู่ไปถึง “ตามข้ามา!” บูม! หลิงหยุนเปิดจิตหยั่งรู้ออกสำรวจโดยรอบและรัศมีของมันก็ครอบคลุมบริเวณเหมืองแห่งนี้ทั้งหมด จากนั้นจึงได้สำรวจหาบริเวณที่มีพลังชีวิตหนาแน่นที่สุด เมื่อพบแล้วจึงได้เดินเข้าไปในบริเวณนั้นทันที “ที่นี่ล่ะ!” หลังจากนั้นหลิงหยุนจึงได้เดินวิชาพลังลับหยิน–หยาง เปลี่ยนดวงตาทั้งสองข้างของตนให้เป็นเนตรหยิน–หยาง และเริ่มใช้เนตรหยิน–หยางสำรวจเข้าไปในโขดหิน และศิลารอบตัวทันที เมื่อพบว่าหินก้อนใดเป็นอัญมณีล้ำค่า ก็จัดการนำฝ่ามือไปทาบ พร้อมกับเรียกเข้าไปเก็บไว้ในแหวนจักรวาลอย่างรวดเร็ว เวลานี้หลิงหยุนได้เข้าสู่ระดับสูงสุดขั้นปาเฉิงชี่ (ขั้นพลังชี่-8) แล้ว จึงใช้เวลาไม่นานในการสำรวจหาหินพลังชีวิต ที่ภายในเป็นหยกเนื้อดีได้รวดเร็วมากขึ้น ต่างจากเมื่อครั้งที่ไปพนันหินในตลาดค้าของเก่าเมืองจิงฉู นอกเหนือจากขั้นพลังบ่มเพาะที่ก้าวหน้าจากเดิมแล้วเวลานี้หลิงหยุนยังมีทั้งเนตรหยิน–หยาง และดวงตาเทวะเทียนเอี๋ยนทง ทำให้สามารถมองเห็นเนื้อหินที่อยู่ภายในได้อย่างง่ายดาย เขาจึงสามารถนำหินหยกกลับไปได้ในจำนวนมาก และเพียงแค่เนตรหยิน–หยางอันทรงพลังก็ทำให้หลิงหยุนสามารถเลือกหินล้ำค่ากลับไปได้อย่างแม่ยำ และไม่ยากเย็นอะไร.. ทั้งดวงตาและฝ่ามือของหลิงหยุนทำงานประสานกันไม่หยุด หินหยกขนาดต่างๆกันจำนวนมากมาย ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ และหมุนวนอยู่รอบตัวเขา ก่อนจะค่อยๆหายเข้าไปในแหวนแม้แต่หินหยกกองใหญ่ที่ถูกขุดค้างไว้ก่อนหน้าที่เหมืองจะร้าง ก็ถูกหลิงหยุนเก็บกลับเข้าไปในแหวนด้วยจนหมดจากนั้นไม่กี่นาทีต่อมาหลิงหยุนก็ก้มลงมองที่ปลายเท้าของตนเอง และสุ่มเลือกหินสีเทารูปร่างบิดเบี้ยวมีขนาดเท่าลูกฟุตบอลขึ้นมาหนึ่งก้อน ทันทีที่หินก้อนนี้ลอยขึ้นกลางอากาศ กระบี่เหินเงาธนูก็พุ่งออกมาผิวด้านนอกของหินก้อนนั้นถูกคมกระบี่เฉือนออกเผยให้เห็นเนื้อในสีเขียวใสสว่างเจิดจ้า และแสงนั้นก็ค่อยๆสว่างมากขึ้นเรื่อยๆ หลิงหยุนทำการเปิดเนื้อหินชั้นนอกออกทั้งหมด แล้วหยกเนื้อดีขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าตนเองและนี่คือหยกสีเขียวเนื้อดีที่สุดเนื้อของมันนั้นนอกจากจะละเอียด และบริสุทธิ์ไร้รอยตำหนิแล้ว ยังเป็นสีเขียวใสเปล่งปลั่ง ซึ่งบ่งบอกว่าเป็นหยกน้ำดีมากอีกด้วย!“ฮ่าๆๆข้าได้หยกเนื้อดีกลับไปมากมายเช่นนี้ วันหน้า ทั้งเซียนหยกและซ่งเจิ้งหยาง คงจะไม่ต้องกังวลใจเรื่องหยกหมดสต๊อคอีกแล้วสินะ!”หลิงหยุนหัวเราะออกมาพร้อมรำพึงรำพันกับตัวเองก่อนจะเรียกหยกล้ำค่าก้อนนั้นกลับเข้าไปไว้ในแหวนจักรวาล แล้วจึงจัดการเรียกหินหยกจำนวนมากที่กองอยู่ เข้าไปไว้ในแหวนเช่นกันถึงแม้ว่าหยกทั้งหมดที่หลิงหยุนนำกลับไปนั้นจะไม่ใช่หยกเนื้อดีที่สุดทุกก้อน แต่ก็นับว่าเป็นประโยชน์กับเขาอย่างมากในวันข้างหน้า อย่างน้อย หากเขาต้องการที่จะทำขวดสำหรับบรรจุโอสถที่ตนเองหลอมกลั่น เขาก็จะได้ไม่ต้องใช้หยกจักรพรรดิให้เป็นการสิ้นเปลืองหาไม่แล้วการที่เขาจะต้องมอบโอสถ พร้อมขวดหยกที่ทำจากหยกจักรพรรดิให้ผู้อื่น แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังอดนึกเสียดายไม่ได้..“เจ้านายที่เคารพครั้งนี้เจ้านายได้ผลประโยชน์กลับไปมากมายไม่น้อยทีเดียว อย่างน้อยๆ ก็ได้หยกกลับไปเป็นจำนวนมาก!”พอลซึ่งยืนมองหลิงหยุนอยู่ตลอดด้วยความเพลิดเพลินนั้นอดที่จะเอ่ยขึ้นมาไม่ได้ “ไม่ทราบว่าหากเจ้าของเหมืองได้มาเห็นภาพนี้เข้า เขาจะรู้สึกเช่นใดกันนะ”“เขาจะคิดเช่นใดก็ไร้ประโยชน์!”หลิงหยุนหันไปมองพอลพร้อมกับยิ้มออกมาก่อนจะเอ่ยต่อว่า “เหมืองแห่งนี้อยู่ใกล้กับสำนักภูติผีหมื่นพิษมาก คาดว่าเจ้าของเหมืองคงจะถูกคนเหล่านี้ก่อกวน จนต้องยอมตัดใจทิ้งเหมืองไปเช่นนี้..”พอลพยักหน้ารับรู้ก่อนจะหันไปถามหลิงหยุนต่อว่า “หลังจากนี้.. พวกเรายังต้องทำอะไรที่นี่ต่ออีกหรือไม่เจ้านาย”หลิงหยุนหัวเราะร่วนพร้อมกับยกมือขึ้นชี้ไปด้านหน้า และบอกกับพอลว่า “ที่นี่ไม่มีอะไรน่าสนใจอีกแล้ว แต่ที่หลุมข้างหน้าโน้นต่างหาก ที่มีสมบัติล้ำค่าของจริงซ่อนอยู่ เอาล่ะ.. เจ้าตามข้ามา!”………..ทางเข้าหลุมนั้นค่อนข้างใหญ่โตและดูคล้ายกับปากทางเข้าถ้ำเสียมากกว่า ถึงแม้ภายในจะค่อนข้างมืดมิด แต่ก็หาใช่ปัญหาสำหรับหลิงหยุนกับพอลไม่ เพราะพวกเขาทั้งคู่สามารถมองเห็นได้ไม่ต่างจากเวลากลางวันทั้งสองคนเหาะลงไปในหลุมนั้นและเมื่อลงลึกไปราวสามร้อยเมตร ด้านในก็ค่อยๆขยายกว้างขึ้น และเพียงอีกไม่กี่ร้อยเมตร ทั้งสองคนก็เหยียบอยู่บนผืนดินเบื้องล่างแล้ว“เป็นเส้นทางหยกอย่างที่ข้าคาดไว้จริง!”หลิงหยุนเปิดใช้เนตรหยิน–หยางอีกครั้งและใช้ดวงตาวิเศษคู่นั้นมองเข้าไปภายในกำแพงหินเบื้องหน้า แม้ว่าด้านนอกจะเป็นกำแพงหินหนา แต่หลิงหยุนก็สามารถมองเห็นประกายสีเขียวเจิดจ้าที่อยู่ด้านในเต็มไปหมดได้อย่างชัดเจน จนอดที่จะร้องอุทานออกมาไม่ได้ฟิ้ว..จากนั้นกระบี่เหินเงาธนูก็พุ่งออกมาอีกครั้ง มันบินฉวัดเฉวียนกลับไปกลับมา ทำการเจาะและตัดกำแพงหินที่อยู่เหนือศรีษะของพวกเขาขึ้นไปราวหนึ่งร้อยเมตรครืน..ครืน..จากนั้นหินก้อนใหญ่ด้านบนที่ถูกตัดออก ก็พังครืนลงมา ทำการปิดปากหลุมด้านบนไว้อย่างแน่นหนา“ฮ่าๆๆๆพอล.. นับจากนี้ไป เส้นทางหยกทั้งหมดก็เป็นของพวกเราแต่เพียงผู้เดียวแล้ว!”“ยินดีด้วยเจ้านายที่เคารพ!”