บทที่ 1608 : โลกจะเปลี่ยนแปลงเพราะเจ้า

บทที่ 1608 : โลกจะเปลี่ยนแปลงเพราะเจ้า รากปราณที่ว่านี้แท้ที่จริงก็คือศิลาขนาดใหญ่ ที่มีความสูงกว่าหกเมตร รูปร่างคล้ายหน่อไม้เอียง หากดูผิวเผินก็จะคล้ายกับขุนเขาที่หดเล็กลง และกำลังลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ เพียงแต่เขาลูกเล็กนี้มีทั้งหมดห้าสีอีกทั้งยังเปล่งแสงสว่างเจิดจรัสงดงามยิ่งนัก หากผู้ใดได้พบเห็นเข้า คงจะต้องตกตะลึง และหลงไหลไปกับแสงสีที่งดงามนี้อย่างยากที่จะหลีกเลี่ยงได้ พลังชีวิตที่ถูกปลดปล่อยออกมานั้นก็เข้มข้นและหนานแน่นยิ่งนัก! หลิงหยุนใช้เนตรหยิน–หยางมองทะลุแสงสว่างเจิดจ้าสวยงามนั้นเข้าไปด้านในจึงพบว่า ที่พื้นผิวของรากปราณนี้ มีพลังชีวิตเข้มข้นจนเป็นของเหลวผุดขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง และค่อยๆไหลลงสู่ตีนเขาของรากปราณ จนกระทั่งกลายเป็นแอ่งน้ำพลังชีวิตที่ไหล่บ่าออกไปทั่วทุกสารทิศ และไม่รู้ว่าเป็นเช่นนี้มาเนิ่นนานหลายปีเพียงใดแล้ว และของเหลวพลังชีวิตนี้ก็คือน้ำอมฤตในตำนานปรัมปรานั่นเอง! หินและดินที่น้ำอมฤตนี้ไหลผ่านมาเนิ่นนานหลายปีจึงได้จะกลายเป็นหิน และดินพลังชีวิตไปด้วย และสิ่งสุดท้ายที่ไปปรากฏตามเหมืองให้คนได้ขุดกันนั้นก็คือหยกล้ำค่านั่นเอง! เวลานี้หลิงหยุนราวกับกำลังยืนอยู่ในวังแก้วหลากสี กำแพงทั้งสี่ด้านกอปรด้วยหินพลังชีวิตหลากสีสัน จึงแทบไม่ต้องพูดถึงกระแสพลังชีวิตว่าจะมีมากเพียงใด หยกจักรพรรดิที่ล้ำค่ามีให้เห็นไปทั่วทุกหนทุกแห่ง! ช่างเป็นธรรมชาติที่งดงามและอัศจรรย์ใจยิ่งนัก! “พลังชีวิตและสายน้ำพลังชีวิตที่ไหลไปตามเส้นเลือดมังกรนี้ เมื่อพบรูอากาศที่สามารถไหลมาบรรจบกันได้ ก็จะไหลไปบรรจบรวมตัวกันอยู่บนพื้นผิว เกิดเป็นหยกชนิดต่างๆ ที่มีสีสรรแตกต่างกันไป..” เมื่อมาถึงสถานที่แห่งนี้สมุดจักรพรรดิแห่งผืนพิภพ ก็ได้อธิบายให้หลิงหยุนฟังทันที “ไม่ว่าจะเป็นหยกจักรพรรดิ หรือหินห้าสีที่เจ้าได้ไปครอบครองนั้น ก็ล้วนแล้วแต่เกิดจากการรวมตัวเช่นนี้บนพื้นผิวนั่นเอง นับว่าหยกที่เจ้าได้ครอบครองอยู่เวลานี้ เป็นหยกที่ล้ำค่ายิ่งนัก..” หลิงหยุนที่กำลังตั้งใจฟังพยักหน้าอย่างเห็นด้วยพร้อมตอบกลับไปว่า “ข้าคิดไม่ถึงจริงๆว่า รากปราณนี้จะเป็นรากฐานของเขาปู้โจว ช่างเป็นสมบัติที่ล้ำค่ายิ่งนัก!” “นี่เป็นสมบัติล้ำค่ามากทีเดียว..”สมุดจักรพรรดิแห่งผืนพิภพเอ่ยย้ำ“แม้ว่านี่จะเป็นเพียงเศษซากปรักหักพังของรากเขาปู้โจว แต่หากเจ้าใช้รากปราณนี้ในการบ่มเพาะพลังเข้าสู่ขั้นก่อสร้างรากฐานแล้วล่ะก็ รับรองได้ว่ากายเนื้อของเจ้าจะราวกับถูกหล่อหลอมใหม่ และแม้ว่าจะไม่แข็งแกร่งเท่ากับเทพเจ้าแห่งปีศาจ แต่จะแข็งแกร่งกว่าที่เป็นอยู่นี้อย่างแน่นอน!”“อย่าลืมว่านี่มิใช่ขุนเขาธรรมดาทั่วไป แต่มันคือเสาที่ค้ำยันสวรรค์ในอดีตกาลเลยทีเดียว!”หลิงหยุนยิ้มออกมาด้วยความดีใจพร้อมกับรีบเอ่ยถามออกไปว่า “อาวุโส ข้าจะนำรากปราณ และหินพลังชีวิตที่อยู่โดยรอบทั้งหมดกลับไปด้วยได้หรือไม่”หลิงหยุนเอ่ยถามออกมาด้วยความอยากรู้ในเมื่อเขามาถึงที่นี่แล้ว เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะนำเฉพาะรากปราณกลับไป และทิ้งหินพลังชีวิตที่ล้ำค่าไว้ที่นี่สมุดจักรพรรดิแห่งผืนพิภพเอ่ยตอบยิ้มๆ“ย่อมได้! หากเจ้าต้องการนำหินทั้งหมดกลับไปด้วย ก็หาได้มีปัญหาอันใดไม่ เพียงแต่..”จากนั้นสมุดจักรพรรดิแห่งผืนพิภพก็ได้ยกมือขึ้นชี้ไปทางรากปราณหลากสีนั้น พร้อมกับเอ่ยต่อทันที“เจ้าอย่ามัวแต่ดีอกดีใจจนเกินไปนักเจ้าไม่สังเกตเห็นความผิดปกติของรากปราณหรอกรึ!”“เอ่อ..รากปราณนี้มีทั้งหมดห้าสี แต่ดูเหมือนสีแดงจะส่องสว่างเจิดจ้ายิ่งกว่าสีใด อีกทั้งรัศมีของมันยังดุร้ายกว่าสีอื่นๆด้วย!”หลิงหยุนเอ่ยตอบหลังจากที่สังเกตเห็นว่าแสงสว่างสีแดงเจิดจ้าดูจะโชติช่วงกว่าสีใดๆ อีกทั้งไม่เพียงมีกลิ่นอายปีศาจโชยออกมา แต่ยังคล้ายมีรังสีอำมหิตดุร้ายพวยพุ่งออกมาด้วย และแทบไม่ต้องให้สมุดจักรพรรดิเอ่ยตอบ เขาก็พอที่จะคาดเดาได้ว่า รากปราณนี้ได้ถูกโลหิตของก้งกงปนเปื้อนนั่นเองสมุดจักรพรรดิแห่งผืนพิภพเฝ้าสังเกตดูสีหน้าท่าทางของหลิงหยุนและเมื่อพบว่าเขาไม่มีสีหน้าหวาดกลัวใดๆ จึงได้แต่หัวเราะออกมาอย่างพึงพอใจ พร้อมกับร้องตะโกนออกไปว่า“ไปจัดการ!” สิ้นเสียงร้องของสมุดจักรพรรดิแห่งผืนพิภพประคำโลหิตก็พุ่งออกไปหยุดอยู่ตรงหน้ารากปราณ จากนั้น แสงสว่างสีแดงก็พลันเปล่งประกายเจิดจ้ามากยิ่งขึ้น เส้นโลหิตสีแดงพลับปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของรากปราณ ดูประหนึ่งเส้นเลือดในร่างกายของมนุษย์หลิงหยุนสัมผัสได้ถึงรัศมีพลังชั่วร้ายที่พวยพุ่งขึ้นรอบตัว!สมุดจักรพรรดิแห่งผืนพิภพถึงกับแอบถอนหายใจเบาๆจากนั้นแสงสว่างสีแดงเจิดจ้าก็พวยพุ่งออกมาจากประคำโลหิต เส้นเลือดสีแดงที่อยู่ตามพื้นผิวของรากปราณ ค่อยๆกลายเป็นสายโลหิตที่ถูกดูดเข้าสู่ประคำโลหิตทันทีหลิงหยุนเฝ้าดูอยู่อย่างเงียบๆจนกระทั่งผ่านไปครู่ใหญ่ เขาจึงสังเกตเห็นว่า เส้นเลือดที่ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของรากปราณเมื่อครู่ ค่อยๆอันตรธานหายไป โลหิตของเทพปีศาจก้งกงได้ถูกประคำโลหิตดูดเข้าไป รากปราณจึงกลับคืนสู่ความบริสุทธิ์ดังเดิม แสงสว่างสีแดงแห่งไอปีศาจก็ค่อยๆจืดจางลงเช่นกัน