บทที่ 554 : ซื้อเรือยอร์ช – แก้ไขจุดฝังเข็ม

บทที่ 554 : ซื้อเรือยอร์ช – แก้ไขจุดฝังเข็ม หลิงหยุนขับรถไปส่งเสี่ยวเม่ยหนิงที่โรงเรียนมัธยมจิงฉู ระหว่างทางก็ได้กำชับให้เธอท่องจำเคล็ดวิชาที่เขาเขียนให้ขึ้นใจ และเขาจะเป็นผู้ฝึกสอนให้กับเธอเอง หลังจากที่ส่งเสี่ยวเม่ยหนิงเรียบร้อยแล้ว หลิงหยุนก็รีบกลับไปบ้านอยู่เป็นเพื่อนไป๋เซียนเอ๋อ และเขียนวิชาเก้าเข็มปลุกชีพต่อ หลังจากที่หลิงหยุนสอบเอนทรานซ์เสร็จ เขาจะต้องเดินทางออกจากเมืองจิงฉูไปสักระยะ แต่คลินิกสามัญชนของเขาจำเป็นต้องมีมีผู้ทำการรักษา และหลิงหยุนก็ได้เลือกเด็กสาวอย่างเสี่ยวเม่ยหนิงให้เป็นผู้ที่ทำหน้าที่นี้แทนเขาแล้ว.. เสี่ยวเม่ยหนิงเคยเรียนรู้เรื่องการแพทย์จากท่านเสี่ยวหมอเทวดามากว่าสิบปี และความรู้ด้านการแพทย์แผนจีนของเธอนั้น ก็นับว่าประสบความสำเร็จในขั้นเล็กๆ และหลังจากที่หลิงหยุนสอนวิชาเก้าเข็มปลุกชีพให้กับเธอไปแล้ว คลินิกสามัญชนของเขาก็จะเป็นสถานที่ฝึกหัดที่ดีที่สุดสำหรับเธอ เวลา 8.30 น. ถังเมิ่งได้โทรเข้ามาเช็คกับหลิงหยุนว่าเขาอยู่ที่ใหน เพื่อที่ถังเมิ่งจะได้ไปหา หลิงหยุนจึงสั่งใหถังเมิ่งซื้อแผ่นภาพที่แสดงจุดฝังเข็มบนร่างกายมนุษย์มาให้เขาใหม่ จากนั้นจึงลงมือเขียนต่อ ไป๋เซียนเอ๋อรู้สึกเบื่อจึงมานั่งเล่นในสวน และฝึกวิชาจิ้งจอกระเริงไฟอย่างขะมักเขม้น และรอคอยที่จะได้กลับไปแก้แค้นให้กับพ่อแม่ของนาง หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง ถังเมิ่งก็ขับรถ Porche มาที่บ้านหลิงหยุน ในเมื่อหลิงหยุนมีรถสปอร์ตหรูหราหลายคันที่ได้มาจากมือสังหารขององค์กรนักฆ่า เขาจึงเปลี่ยนรถขับแทบทุกวัน “ไว้วันใหนที่คนขององค์กรนักฆ่ามาถึงหน้าประตูบ้าน ฉันว่าคนแรกที่พวกมันจะฆ่าคงเป็นนาย!” หลิงหยุนต้องการหลอกให้ถังเมิ่งหวาดกลัว “คิดจะฆ่าฉันน่ะเหรอ! กลัวแต่ว่าถ้าพวกมันรู้ว่าฉันเป็นน้องใคร ก็จะไม่กล้าน่ะสิ!” ถังเมิ่งพูดอย่างไม่หวาดกลัว “นี่.. แผนผังจุดฝังเข็มที่พี่สั่งให้ฉันซื้อมา มีทั้งหมดสี่แผ่น!” ถังเมิ่งตอบพร้อมกับหยิบออกมาให้หลิงหยุน นี่เป็นแผนภาพที่แสดงจุดฝังเข็ม และเส้นลมปราณต่างๆบนร่างกายมนุษย์ ในแผนภาพนั้นบ่งบอกเส้นลมปราณหลักๆไว้ทั้งหมดสิบสองเส้น ซึ่งรวมเส้นลมปราณเยิ่น และเส้นลมปราณตูทั้งแปดเส้นไว้ด้วย อีกทั้งยังมีจุดฝังเข็มเด่นๆ ตามหลักการแพทย์แผนจีนระบุไว้ด้วย ภายในหนึ่งแผ่นนั้นมีภาพร่างกายมนุษย์อยู่ทั้งหมดสามภาพ – ภาพด้านหน้า ภาพด้านหลัง และภาพด้านข้าง ทุกอย่างเหมือนกับภาพที่ติดอยู่บนผนังห้องนอนของเสี่ยวเม่ยหนิง จะต่างกันก็เพียงแค่ขนาดเท่านั้น “แล้วนี่นายซื้อมาทำไมตั้งมากมาย?” “ตี้เสี่ยวอู๋ก็จะเอาด้วยหนึ่งแผ่น ฉันก็เลยซื้อมาเผื่อไว้อีกไง? ถ้าใครอยากได้เพิ่มฉันก็จะได้ไม่ต้องย้อนกลับไปซื้ออีก!” ถังเมิ่งตอบ “แล้วตี้เสี่ยวอู๋ล่ะ?” “นี่พี่หยุน.. เมื่อคืนนี้บ่อนใต้ดินที่เขตจิงฉีเล่นเสียไปตั้งสามสิบล้าน ไร้ฝีมือชะมัด!” ถังเมิ่งพูดเยาะเย้ยพร้อมกับหัวเราะเยาะ หลิงหยุนได้ยินถังเมิ่งหัวเราะเยาะตี้เสี่ยวอู๋ เขาก็ตำหนิถังเมิ่งอย่างโมโห “เสียเงินไปตั้งสามสิบล้าน.. นายยังจะกล้าหัวเราะเยาะอีกงั้นเหรอ?” ถังเมิ่งรีบยกมือขึ้นลูบศรีษะพร้อมกับเลียริมฝีปาก แต่ก็ไม่กล้าหัวเราะต่อ และได้แต่พูดกับหลิงหยุนด้วยใบหน้าเศร้าสร้อย “พี่หยุน.. ฝ่ายนั้นประกาศสงครามกับเรา.. พวกมันประกาศว่าจะนำเงินมาเล่นพนันเพิ่มอีกห้าร้อยล้าน แล้วก็จะเล่นทุกบ่อนในจิงฉูเลยด้วย!”“ห้าร้อยล้านเลยนะพี่หยุน! ขืนปล่อยให้พวกมันมาเล่นจนเราหมดตัวแล้วจากไป ถึงตอนนั้นพี่น้องของเราในจิงฉูจะเป็นยังไง? ไม่แย่กันไปหมดงั้นเหรอ?”หลิงหยุนได้แต่แสยะยิ้ม “ห้าร้อยล้าน? จำนวนเงินไม่น้อยเลย! ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายก็คงจะไม่ธรรมดา!”ด้วยจิตหยั่งรู้ และเนตรหยินหยางของหลิงหยุนในเวลานี้ เขากำลังตัดสินใจว่าจะเอาเงินห้าร้อยล้านนี้เข้ากระเป๋าตัวเอง“ว่าไงพี่หยุน? มีวิธีที่จะตบหน้าพวกมันคืนแล้วใช่มั๊ย?”ถังเมิ่งมองสีหน้าหลิงหยุนก็รู้ว่าเขาจะต้องคิดวิธีเอาคืนได้แล้วอย่างแน่นอน จึงได้แต่ร้องถามออกมาด้วยความตื่นเต้นและแววตาเป็นประกาย“ดูเหมือนนายจะตื่นเต้นกับเรื่องนี้มากสินะ?!”ในที่สุดหลิงหยุนก็เข้าใจแล้วว่า เหตุใดถังเมิ่งจึงหัวเราะออกมาเมื่อครู่ แต่ถึงกระนั้นสีหน้าของหลิงหยุนก็ยังคงเรียบเฉย ไม่แสดงออกว่าจะตัดสินใจเช่นใด?หลิงหยุนไม่เคยเล่นการพนันบนโลกใบนี้มาก่อน เขาจึงไม่เข้าใจกฏกติกาการเล่นพนันดีนัก และคิดว่าคงจะต้องมีการฝึกซ้อมกับถังเมิ่งก่อน“เอาล่ะ.. นายรอฟังคำตอบของฉันอีกที..”หลิงหยุนนิ่งไปครู่หนึ่งจึงพูดต่อว่า “แล้วเรื่องสปีดโบ๊ทที่เมืองเหวินโจวล่ะ นายไปจัดการเรื่องค่าเสียหายให้กับทางร้านหรือยัง?”เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ถังเมิ่งก็ตอบกลับด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย “ยังเลย.. นี่ขนาดไม่ใช่เรือลำใหม่เอี่ยม และได้ส่วนลดแล้ว ยังต้องเสียเงินตั้งสองล้านหก.. เศร้าชะมัด!”“นายจะเศร้าไปทำไม? ฉันก็เอารถหรูกลับมาให้นายแล้วตั้งหลายคัน มีคันใหนบ้างที่มูลค่าต่ำกว่าหนึ่งล้าน?”“ใครบ้างจะไม่รู้สึกเสียดายเงิน? เรือดีขนาดนั้น.. พี่กลับจมมันทิ้งเฉยเลย น่าเสียดายจริงๆ!”“แล้วไปจัดการเงียบๆล่ะ! อย่ากระโตกกระตาก..”หลิงหยุนรู้ดีว่ากลุ่มเทพอินทรีย์กำลังตามหาตัวยอดฝีมือบนเกาะเตียวหยูอยู่ เขาเองก็ไม่รู้ว่าคนพวกนั้นจะมาเยี่ยมเยียนเขาถึงที่บ้านเมื่อไหร่?แต่ไม่ช้าก็เร็ว.. พวกมันจะต้องมาอย่างแน่นอน!“นี่.. มีสองเรื่องที่นายต้องไปจัดการสองให้ฉันอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้!”“เรื่องแรก.. ไปหาซื้อเรือยอร์ชหรูหราให้ฉันสองลำ ยิ่งหรูหรามากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี ลำเล็กให้เอาไปจอดไว้ที่ทะเลสาบจิงฉู ส่วนลำใหญ่ให้เอาไปจอดไว้ที่อ่าวจิงฉู นายมีปัญหาอะไรมั๊ย?”“ต้องมีปัญหาอยู่แล้ว! เรือส่วนตัวไม่อนุญาตให้จอดในทะเลสาบจิงฉู และเราก็ไม่มีสถานที่สำหรับเก็บเรือด้วย!” ถังเมิ่งสามารถบอกถึงปัญหาที่จะต้องเกิดขึ้นได้ทันทีหลิงหยุนตอบกลับไปยิ้มๆ “นายก็ไปหาวิธีการแก้ปัญหามา หรือจะสร้างที่สำหรับจอดเรือไว้ข้างบ้านหลังนี้จะได้มั๊ย?”ถังเมิ่งตอบด้วยน้ำเสียงขมขื่น “ถ้าพี่ไม่ได้ใช้เงิน พี่จะกระอักเลือดหรือยังไง?”