บทที่ 589 : เซียนหมออมตะ!

บทที่ 589 : เซียนหมออมตะ! ภายในคลินิกสามัญชน.. เวลานี้บุคลากรของหลิงหยุนทั้งชายและหญิงต่างก็ยืนอยู่ด้านในและกำลังรอคอยคำสั่งจากหลิงหยุน มีเพียงถังเทียนห่าวและลูกชายของเขาเท่านั้น ที่ยังคงยืนขวางอยู่ที่หน้าประตู เพื่อกันผู้คนที่พยายามจะเบียดเข้ามาดูการรักษาของหลิงหยุนด้านใน หลิงหยุนจึงสามารถเดินเข้าไปในคลินิกได้เพียงคนเดียว โดยที่คนอื่นๆไม่สามารถตามเข้าไปได้ เหล่ากุ่ยกำลังมองหลิงหยุนท่านหมอเสี่ยว ซ่งเจิ้งหยาง เหลียงเฟิงอี้ เหยาลู่ และพยาบาลทั้งสามคน ที่ทำความสะอาดแผลให้กับผู้ป่วยทั้งยี่สิบสองคนด้วยความรู้สึกังวลอย่างมาก จนต้องส่งกระแสจิตบอกกับหลิงหยุนว่า -พ่อหนุ่ม..ครั้งนี้คงจะหนักหนามากสินะ!- หลิงหยุนสัมผัสได้ถึงความห่วงใยของเหล่ากุ่ยดีเขาจึงยิ้มพร้อมกับปลอบกลับไปว่า -เหล่ากุ่ย..ท่านอย่าได้กังวลใจไป!- ที่คลินิกสามัญชนไม่มีทั้งน้ำยาฆ่าเชื้อไม่มียาชา และไม่มีแม้แต่น้ำเกลือ การทำความสะอาดแผลจึงต้องใช้เพียงแค่น้ำอุ่น หรือน้ำเย็นเท่านั้น! ความกลัวและความวิตกกังวลเข้าครอบคลุมจิตใจของทุกคนไม่เว้นแม้แต่ซ่งเจิ้งหยาง และเหลียงเฟิงอี้ แม้แต่พยาบาลทั้งสามคนรวมทั้งเหยาลู่ หลินเจิ้งกัง หลี่ยี่เฟิง และคนอื่นๆ ต่างก็ตกอกตกใจไม่น้อยเช่นกัน! และแทบไม่ต้องพูดถึงผู้คนที่อยู่ด้านนอก! ผู้ป่วยที่มีอาการบาดเจ็บสาหัสหลายคนเมื่อบาดแผลถูกน้ำเข้าก็ถึงกับดิ้นรน และกรีดร้องออกมาราวกับหมูถูกเชือด เสียงร้องของพวกเขาเจ็บปวดจนฟังแทบไม่เป็นผู้เป็นคน ทุกคนที่ได้ยินต่างก็หวาดเสียว และขนลุกไปทั่วทั้งร่างกาย ชายหนุ่มที่ถูกน้ำกรดสาดจนเหลือแต่ผิวเนื้อสีแดงนั้นสภาพของเขาดูน่าสยดสยองอย่างที่สุด ไม่มีใครสักคนที่กล้าแตะต้องตัวเขา และในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงอยู่นั้น หลิงหยุนก็เป็นคนแรกที่เดินเข้าไปหา “ดูสิ..หลิงหยุนเข้าไปรักษาคนที่โดนน้ำกรดก่อนเลย..” “ในมือของเขาไม่มีเครื่องมืออะไรสักอย่างแม้แต่เข็มที่ใช้ในการฝังเข็มแบบหมอแผนจีนก็ยังไม่มี แล้วจะรักษาคนไข้ได้ยังไง!” “นี่ถ้าหลิงหยุนรักษาได้จริงๆเขาก็คงไม่ใช่คนแล้วล่ะ! ไม่อย่างนั้นต่อไปใครที่ต้องการเปลี่ยนใบหน้า ก็คงไม่ต้องไปทำศัลยกรรมแล้ว แค่มาหาหลิงหยุนก็พอ!” ………..เสียงผู้คนวิพากษ์วิจารณ์กันไม่ขาดปากในระหว่างที่หลิงหยุนกค่อยๆย่อตัวลงตรงหน้าผู้ป่วยที่โดนน้ำกรด‘แม้ว่านางมารน้อยนั่นจะบ้าบิ่นมาก!แต่นางก็เลือกเจ้าแล้ว จึงนับว่าเป็นโชคดีของเจ้า..’หลิงหยุนได้แต่ถอนหายใจก่อนจะแอบเรียกยันต์บำบัดระดับสี่ออกมาไว้ในมือสองแผ่นความจริงแล้ว..ในการรักษาผิวหนังและเนื้อที่ถูกกรดกัดกร่อนจนเสียหายนั้น ใช้ยันต์บำบัดระดับสี่แค่แผ่นเดียวก็เพียงพอแล้ว แต่ในเมื่อหลิงหยุนตั้งใจจะรักษาแล้ว เขาก็ต้องรักษาให้กลับมาหายดียิ่งกว่าเดิม หลิงหยุนจึงเลือกที่จะใช้ยันต์ทั้งหมดสองแผ่นสำหรับการรักษาครั้งนี้ตอนนี้หลิงหยุนได้กลายเป็นจุดศูนย์กลางของสายตาทุกคู่และทุกคนต่างก็พุ่งความสนใจมาที่เขาเพียงคนเดียว!หลิงหยุนเริ่มจดจ่ออยู่กับการรักษาผู้ป่วยคนที่อยู่ในคลินิกและไม่สามารถช่วยอะไรหลิงหยุนได้ ก็เริ่มเดินออกไปช่วยที่ด้านหน้าประตู เพราะตอนนี้ผู้คนกำลังพยายามที่จะเบียดเข้ามาภายในคลินิกเพื่อดูการรักษาของหลิงหยุนมือของหลิงหยุนนั้นรวดเร็วยิ่งกว่าอะไรระหว่างที่เขาปิดยันต์บำบัดระดับสี่ลงบนใบหน้าและคอของผู้ป่วยนั้นจึงไม่มีผู้ใดสังเกตุเห็นทัน จากนั้นเขาก็ร้องสั่งยันต์ให้ออกฤทธิ์ทันทีและแล้วทุกคนต่างก็ได้เห็นนาทีมหัศจรรย์!ท่ามกลางสายตาของทุกคน..ผู้ป่วยที่โดนน้ำกรดกัดกร่อนจนอาการสาหัสตั้งแต่ใบหน้า ศรีษะ ลำคอ และหน้าอกจนเป็นเนื้อสีแดงสดนั้น จู่ๆบาดแผลต่างๆ ก็หายวับไปอย่างไม่น่าเชื่อ และผิวหนังใหม่ก็ปรากฏขึ้นมาให้เห็นแทนทันที!ในเวลาเพียงแค่สิบวินาทีแผลที่เกิดจากน้ำกรดกัดกร่อนเหล่านั้น ก็ได้หายวับไปกับตา และทุกอย่างก็กลับคืนสู่สภาพปกติ ตอนนี้ผิวหน้าของชายผู้นั้นกลับมาสดใสนวลเนียนราวกับผิวของเด็กอ่อน!หลังจากที่ทุกคนเห็นได้ชัดเจนก็พบว่าที่แท้ชายหนุ่มผู้นี้ยังคงเป็นเด็กหนุ่มที่เพิ่งจะอายุราวยี่สิบปี และหน้าตาของเขาก็หล่อเหลาอย่างมากด้วยภายในคลินิกตอนนี้เข้าสู่ความเงียบสงัดแม้แต่เข็มตกสักเล่มก็คงได้ยินกันทั้งหมด! ทุกคนไม่ว่าจะอยู่ด้านในหรือด้านนอกคลินิก ต่างก็พากันตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก.. แต่หากผู้ใดที่ได้พบเห็นเหตุการณ์เช่นนี้ ก็คงมีอาการไม่ต่างไปจากนี้เช่นกันสิ่งที่เห็นอยู่นี้ไม่อาจเรียกว่าการรักษาด้วยการแพทย์ได้อีกเพราะนี่คือปาฏิหาริย์ และความมหัศจรรย์! หากจะนิยามการรักษาของหลิงหยุนในครั้งนี้ว่าเป็นการรักษาที่มหัศจรรย์ ก็ยังนับว่าเป็นคำพูดที่เบาเกินไป!ฉินตงเฉี่วยถึงกับนิ่งอึ้งไปท่านหมอเสี่ยวเองก็เช่นกัน หลี่ยี่เฟิง หลินเจิ้งกัง เหลียงเฟิงอี้ ซ่งเจิ้งหยาง ซูหลิงเฟย และคนอื่นๆ ต่างก็พากันตกตะลึงและนิ่งเงียบไปตามๆกัน ตอนนี้ทุกคนล้วนอยู่ในสภาพตาโตปากกว้าง!‘..สิ่งที่หลิงหยุนเคยบอกกับข้าไว้มันคือความจริงหรือนี่!’ก่อนที่หลิงหยุนจะออกเดินทางไปที่เกาะเตียวหยูนั้นเขาได้มอบยันต์หลายชนิดให้กับฉินตงเฉี่วย แม้สีหน้าของหลิงหยุนจะดูจริงจัง! แต่ฉินตงเฉี่วยก็ดูเหมือนจะไม่เชื่อนัก นางคิดว่าสิ่งที่หลิงหยุนพูดนั้นออกจะเป็นเรื่องที่ลึกลับ และดูน่าอัศจรรย์จนเกินไป! แต่ตอนนี้นางรู้แล้วว่ายันต์ที่หลิงหยุนมอบให้ในครั้งนั้น ความจริงแล้วเป็นสมบัติที่ล้ำค่ามาก!ท่านหมอเสี่ยวเองก็รู้ถึงประสิทธิภาพของเก้าเข็มปลุกชีพที่หลิงหยุนใช้รักษาเป็นอย่างดีดีและถึงแม้ว่าเขาจะเชื่อมั่นในทักษะทางการแพทย์ของหลิงหยุน แต่เขาก็คิดไม่ถึงจริงๆว่ามันจะน่าอัศจรรย์ถึงเพียงนี้ ทักษะทางการแพทย์ของหลิงหยุนไม่ได้มีเพียงแค่รักษาชีวิต แต่ยังสามารถสร้างเนื้อเยื่อ และกระดูกขึ้นใหม่ได้ในเวลาเพียงเสี้ยววินาทีอีกด้วย เขาได้เห็นทุกอย่างด้วยตาตัวเอง มันเป็นความจริงเสียยิ่งกว่าจริงอีก!