บทที่ 604 : ต้นหลิวเทวะ!

บทที่ 604 : ต้นหลิวเทวะ! สีเหลืองทองเปล่งปลั่งกลางจุดตันเถียนของหลิงหยุนแพร่กระจายออกมาห่อหุ้มร่างของเขาไว้ในทันที แต่น่าแปลกที่ควันสีเหลืองทองนี้กลับกระจายอยู่เพียงแค่ภายในห้องเท่านั้นและไม่มีแนวโน้มว่าจะระเหยออกไปนอกห้องเลยแม้แต่น้อย “นี่มันเกิดอะไรขึ้น” เหล่ากุ่ยที่อยู่ด้านนอกเมื่อได้เห็นภาพที่เกิดขึ้นก็ถึงกับตกใจเขาไม่รู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เพราะสิ่งที่เขาเห็นนั้นเป็นเพียงภาพห้องที่ปกคลุมไปด้วย ‘ควันสีเหลืองทอง..’ และกลุ่มควันนั้นก็นิ่งแข็งปกคลุมร่างของหลิงหยุนไว้ แม้กระทั่งเหล่ากุ่ยที่เข้าสู่ขั้นเซียงเทียนได้เพียงเล็กน้อย ก็ยังไม่สามารถมองเห็นหลิงหยุนได้! ร่างของหลิงหยุนถูกปกคลุมไว้ด้วยสีเหลืองทองของพลังอมตะและเขาเองก็ไม่ได้รู้สึกกังวลอีกแล้ว เพราะรู้ดีว่าเมื่อสมุดจักรพรรดิปล่อยพลังอมตะออกมาเช่นนี้ เขาก็ไม่จำเป็นต้องสูญเสียพลังของตนเองอีก หลิงหยุนนึกถึงกล่องหยกที่ท่านหมอเสี่ยวมอบให้และเขาได้สลักหลุมพลังเล็กๆ จำนวนสี่สิบเก้าชั้นไว้ หลิงหยุนอาศัยโอกาสนี้นำกล่องหยกออกมาดูดซับพลังอมตะเพื่อเก็บไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน หลิงหยุน หลิงหยุนดูดซับเอาพลังอมตะเข้าไปในร่างกายบบ้าคลั่งในขณะเดียวกันก็จ้องมองซากไม้ในมือที่กำลังเปลี่ยนแปลงพร้อมกับพึมพำในใจว่า ‘นี่พู่กันจักรพรรดิจะนิ่งดูดายไม่ยอมออกมางั้นรึ’ ฟรึบ!! ระหว่างที่สมุดจักรพรรดิกำลังเคลื่อนไหวนั้นพู่กันจักรพรรดิก็พุ่งออกมาจากหว่างคิ้วของหลิงหยุนทันที และขยายตัวจนขนาดเท่าพู่กันจริง จากนั้นจึงเริ่มปลดปล่อยพลังอมตะออกมาเช่นกัน พู่กันจักรพรรดิหันปลายพู่กันเข้าหาท่อนไม้แห้งในมือของหลิงหยุนเขาได้แต่ภาวนาอยู่ในใจว่าขอให้พู่กันจักรพรรดิช่วยเหลือเขาสักครั้ง และรีบเอื้อมมือออกไปคว้าพู่กันจักรพรรดิไว้ทันที!นานๆพู่กันจักรพรรดิจะพุ่งออกจากหว่างคิ้วของเขาหลิงหยุนจึงคิดที่จะอาศัยโอกาสนี้ใช้มันให้คุ้มอีกครั้ง!ตอนนี้หลิงหยุนมีเรื่องสำคัญต้องทำมากมายเขาจึงไม่สนใจใยดีกับซากไม้แห้งนั่นอีก!หลิงหยุนยกมือซ้ายที่สวมแหวนพื้นที่ขึ้นมองและเกิดความคิดที่จะสร้างค่ายกลพื้นที่ในแหวนเพิ่มครั้งก่อนนั้นหลิงหยุนได้รับพลังอมตะจากพู่กันจักรพรรดิจนทำให้เขาเข้าสู่ขั้นพลังชี่-9ได้ชั่วคราว และได้ยึดแหวนของถังเมิ่งมาสร้างค่ายกลพื้นที่ไว้ด้านใน และเรียกมันว่าแหวนพื้นที่แม้ว่าตอนนี้หลิงหยุนจะอยู่ในขั้นปรับร่างกาย-8และไม่สามารถใช้พลังอมตะจากสมุดจักรพรรดิได้ เขาจึงเลือกที่จะใช้พลังในขั้นปรับร่างกาย-8 ควบคู่กับจิตหยั่งรู้ และเนตรหยินหยาง สร้างค่ายกลพื้นที่ภายในแหวนแทน และหากทำสำเร็จ.. แหวนพื้นที่ของเขาก็จะมีพื้นที่สำหรับเก็บของเพิ่มขึ้นอีกอย่างน้อยสองตารางเมตร และนั่นก็เพียงพอที่จะใส่ของได้อีกมากมายหลิงหยุนจดจ่ออยู่กับการสร้างค่ายกลพื้นที่ภายในแหวนจนลืมเวลาและในที่สุดเขาก็สามารถสร้างค่ายกลพื้นที่เพิ่มได้สำเร็จ ทำให้หลิงหยุนถึงกับถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก..หลิงหยุนรีบใส่แหวนพื้นที่กลับเข้าไปที่นิ้วตามเดิมจากนั้นจึงสำรวจดูด้านใน และพบว่าพื้นที่ภายในแหวนตอนนี้นั้นสูง และกว้างอย่างละสองเมตรครึ่งซึ่งมีขนาดเท่ากับบ้านเล็กๆหลังหนึ่งเลยทีเดียวหลิงหยุนดีใจอย่างมากเขาบรรจงจูบขนพู่กันสีขาวราวหิมะของพู่กันจักรพรรดิด้วยความรักใคร่“อย่าเพิ่งรีบบร้อน..ข้ายังต้องใช้งานเจ้าอีก!”จากนั้นหลิงหยุนก็จัดการคลี่ผ้าแพรไหมดำที่เหล่ากุ่ยมอบให้เป็นของขวัญออก..หลังจากที่ผ้าแพรไหมดำถูกคลี่ออกแล้วหลิงหยุนก็ใช้จิตหยั่งรู้คำนวณขนาดตัวของตนเอง และใช้พู่กันจักรพรรดิแทนกรรไกรค่อยๆตัดผ้าแพรไหมดำออกเป็นชิ้นๆและนี่เป็นการบ่งบอกว่าหลิงหยุนนั้นเฉลียวฉลาดมากเพียงใด!หลังจากที่ได้ปะทะกับธิดาพรรคมารในครั้งนั้นหลิงหยุนจึงรู้ว่าผ้าแพรไหมดำนั้นทนไฟ ทนน้ำ ทนมีด และทนกระสุนปืน แม้กระทั่งกระบี่โลหิตแดนใต้ และกระบี่มังกรขาวก็ยังไม่สามารถทำอะไรผ้าแพรผืนนั้นได้เลย