บทที่ 648 : คนไข้รายแรก!

บทที่ 648 : คนไข้รายแรก! ปรากฏว่าผู้ป่วยที่ต้องการมารับการรักษาจากหลิงหยุนก็คือชายวัยกลางคนท่าทางร่ำรวยที่เพิ่งจะมาถามข้อมูลของคลินิกสามัญชนแล้วก็ขับรถกลับออกไปนั่นเอง! หลิงหยุนถือเช็คจำนวนสามแสนไว้ในเมือแล้วเงยหน้าขึ้นมองเขายิ้มๆ“คุณพูดเองนี่ว่าผมค้ากำไรเกินควร! แล้วทำไมยังยอมจ่ายล่ะ” ชายวัยกลางคนท่าทางร่ำรวยเอ่ยขอโทษหลิงหยุนครั้งแล้วครั้งเล่าจนหลิงหยุนต้องตัดบทด้วยการถามว่า “ป่วยเป็นอะไรมาครับ”หลิงหยุนถามยิ้มๆ ชายวัยกลางคนท่าทางร่ำรวยนั้นใบหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันทีและรีบจูงมือหลิงหยุนเข้าไปในที่ห้องตรวจพร้อมกับกระซิบว่า “เอ่อ..ผมมีปัญหาตรงนั้น..” -ตรงนี้ใช่มั๊ยครับ-หลิงหยุนใช้กระแสจิตพูดกับชายวัยกลางคนพร้อมกับชี้ไปที่จุดยุทธศาสตร์ของเขา แม้ว่าคนอื่นๆจะไม่ได้ยินแต่เสียงของหลิงหยุนนั้นก็ดังกังวาลชัดเจนในหูของชายวัยกลางคน จนเขาต้องรีบหันไปมองดูว่าพยาบาลสาวที่อยู่ข้างนอกทั้งสองคนนั้นได้ยินด้วยหรือไม่ -ไม่ต้องกังวล..ไม่มีใครได้ยินอย่างแน่นอน!-หลิงหยุนนึกขำท่าทางของชายวัยกลางคน จึงได้แต่พูดปลอบให้เขาสบายใจ ชายวัยกลางคนเห็นพยาบาลสาวทั้งสองคนยังคงทำงานของตนเองโดยไม่สนใจอะไรและไม่ได้มองมาทางเขาแม้แต่น้อย ก็นึกประหลาดใจอยู่ไม่น้อยแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจ จากนั้นจึงกระซิบกับหลิงหยุนต่อว่า “คุณรักษาให้ผมได้มั๊ยครับ” หลิงหยุนใช้เนตรหยิน-หยางสำรวจดูก่อนหน้านี้แล้วเขาจึงตอบกลับไปด้วยความมั่นใจ “ได้ครับ!และรับรองว่าหายขาด แต่ค่ารักษาสามแสนหยวนไม่พอ..” ทันทีที่ได้ยินว่าสามารถรักษาได้อย่างแน่นอนชายวัยกลางคนก็รีบตอบหลิงหยุนกลับไปอย่างตื่นเต้นดีใจว่า “ได้ๆจะเพิ่มค่ารักษาอีกนิดหน่อยก็ไม่เป็นไร ผมยินดีจ่าย!” หากความเป็นชายชาตรีไม่สามารถใช้งานได้จะยังเป็นชายอยู่ได้อย่างไร ต่อให้มีเงินมากมายเพียงใดก็คงไม่มีความหมายอะไร? หลิงหยุนยิ้มบางพร้อมกับตอบไปว่า“หนึ่งล้านหยวน! ต้องจ่ายเพิ่มอีกหนึ่งล้านหยวน แล้วผมจะรักษาโรคของคุณให้หายขาดเลยล่ะ!”ชายวัยกลางคนนิ่งไปครู่หนึ่งเขาคิดว่าเงินจำนวนหนึ่งล้านสามแสนหยวนแลกกับความเป็นชายชาตรีกลับมาเหมือนเดิม นับว่าเป็นเรื่องที่คุ้มค่าอย่างยิ่ง!“ได้..ผมยินดีจ่ายเพิ่ม!”ชายวัยกลางคนกัดฟันตอบทันทีและหยิบเช็คขึ้นมาเขียนให้อีกหนึ่งล้าน และนำออกไปส่งให้เหยาลู่ที่จุดลงทะเบียน แล้วรีบกลับมาที่ห้องตรวจทันทีหลิงหยุนเอื้อมือไปจับมือของชายวัยกลางคนไว้โดยไม่พูดอะไรเขากำลังเดินวิชาพลังลับหยินหยางถ่ายเทพลังหยางบริสุทธิ์เข้าไปในร่างกายของชายวัยกลางคน จากนั้นจึงเอามือออกพร้อมกับพูดขึ้นว่า“เอาล่ะ..คุณหายดีแล้ว!”“ห๊ะ!”ชายวัยกลางคนถึงกับร้องอุทานออกมาอย่างตกใจสุดขีดนี่เขาหายดีแล้วงั้นรึ ชายวัยกลางคนคิดว่าหลิงหยุนจับมือของเขาเพื่อจะสอบถามอาการ หลิงหยุนจับมือของเขาไม่ถึงยี่สิบวินาทีด้วยซ้ำไป! หลังจากนั้นกลับบอกว่าเขาหายเป็นปกติดีแล้ว!“นี่..นี่มัน.. มิน่าล่ะ คลินิกของเธอถึงได้มีคนมารักษากันเยอะแยะเต็มไปหมด!”ชายวัยกลางคนผู้นี้ไปรักษามาหลายที่และครั้งนี้ก็ได้แต่แอบคิดว่าเขาคงจะต้องผิดหวังอีกครั้งอย่างแน่นอนหลิงหยุนเห็นหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยของชายวัยกลางคนก็ได้แต่ยกมือชี้ไปทางห้องน้ำแล้วพูดขึ้นว่า“ห้องน้ำอยู่ทางโน้นเชิญคุณไปพิสูจน์ได้เลย..”ชายวัยกลางคนนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่งแต่แล้วก็รีบเดินไปที่ห้องน้ำทันทีสองสามนาทีผ่านไปชายวัยกลางคนก็เดินกลับมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ“เหลือเชื่อ!ฉันหายแล้ว สามารถใช้งานได้แล้วจริงๆ!”“แต่ไม่ใช่ว่าจะดีแค่ตอนนี้นะแล้วพอกลับไปก็เป็นเหมือนเดิม..” ชายวัยกลางคนเอ่ยถามออกมาอย่างอายๆหลิงหยุนถึงกับหัวเราะพร้อมกับตอบไปว่า“ผมรับรองได้ว่าถ้าคุณไม่หักโหมมากจนเกินไป จากนี้ไปจนถึงอายุหกสิบห้าปี คุณจะไม่มีปัญหาเรื่องนี้อีกเลย! ถ้ามีปัญหา.. คุณกลับมาหาผมได้เลย ผมจะคืนเงินหนึ่งล้านสามแสนให้คุณทันที..”ชายวัยกลางคนได้ฟังก็ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก“ไม่ต้องนานถึงขนาดนั้นก็ได้ เพียงแค่หนึ่งเดือนก็รู้แล้ว ไม่สิอาทิตย์เดียวก็พอ! ถ้าหนึ่งอาทิตย์ไม่มีปัญหาอะไร ผมจะเพิ่มให้คุณอีกหนึ่งล้าน!”หลิงหยุนหัวเราะอย่างมีความสุขเขาตบบ่าชายวัยกลางคนพร้อมกับพูดยิ้มๆ “คุณเองก็ต้องหาเวลาพักผ่อนบ้าง อย่าได้หักโหมในเรื่องนี้มากนัก ไม่เช่นนั้นแม้แต่เซียนก็ช่วยคุณไม่ได้!”