บทที่ 650 : ผงละลายศพ – วิชาหยางพิสุทธิ์!

บทที่ 650 : ผงละลายศพ – วิชาหยางพิสุทธิ์! หลิงหยุนจัดการขุดหญ้าทั้งสามชนิดเข้าไปเก็บไว้ในแหวนพื้นที่และพาเสี่ยวเม่ยหนิงกลับไปที่สวนหลังบ้านของเขาทันที ที่สวนหลังบ้านนั้นหลิงหยุนจัดการเรียกกระบี่โลหิตแดนใต้ออกมา และได้ทำการขุดหลุมทั้งหมดสามหลุมเพื่อปลูกหญ้าพลังชีวิตทั้งสามต้น แต่แน่นอนว่าเพียงแค่การเปลี่ยนสถานที่ปลูกอย่างเดียวนั้นยังไม่เพียงพอหลิงหยุนจึงต้องถ่ายเทพลังหยินและพลังหยางบริสุทธิ์ลงไปที่หลุมของหญ้าหยินกับหญ้าหยางด้วย จากนั้นจึงค่อยรินน้ำลายมังกรลงไปที่รากของหญ้าน้ำลายมังกร และมันก็เปล่งประกายสดใสขึ้นมาทันที จนแม้แต่ตาเปล่าก็สามารถมองเห็นการเปลี่ยนแปลงนี้ได้อย่างชัดเจน ช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก! เหมี่ยวเสี่ยวเหมาที่อยู่ในบ้านเห็นหลิงหยุนกำลังทำอะไรแปลกๆด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงได้เดินออกมาดูว่าหลิงหยุนกำลังทำอะไรอยู่กันแน่ เสี่ยวเม่ยหนิงกำลังจะอ้าปากบอกแต่หลิงหยุนกลับห้ามเอาไว้ก่อน เขายิ้มให้กับเหมี่ยวเสี่ยวเหมาพร้อมกับพูดขึ้นว่า “ผมอยากจะขอยืมอะไรจากคุณสักสองสามอย่างคุณต้องให้ผมยืมก่อน ผมถึงจะยอมบอก!” พูดจบก็หันไปขยิบตาให้กับเสี่ยวเม่ยหนิง.. “พี่ใหญ่คะ..ฉันไม่โกรธพี่หลิงหยุนแล้วนะ! ที่พี่หลิงหยุนทำไปเมื่อครู่ก็เพราะไม่อยากเห็นพวกเราต้องเหนื่อยรักษาคนไข้มากมายจนไม่มีเวลาให้กับเรื่องของตัวเอง พี่หลิงหยุนก็เลยต้องทำแบบนั้น..” “พี่ใหญ่คะ..พี่ก็ให้พี่หลิงหยุนยืมเถอะนะคะ!” เมื่อเหมี่ยวเสี่ยวเหมาเห็นท่าทางของเสี่ยวเม่ยหนิงเธอก็รู้ว่าน้องสาวคนเดิมของเธอได้กลับมาแล้ว จึงได้แต่แอบถอนใจด้วยความโล่งอกพร้อมกับตอบไปว่า “งั้นก็บอกมาว่านายอยากจะขอยืมอะไร” หลิงหยุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงได้บอกชื่อยาพิษที่ต้องการไปและเมื่อเหมี่ยวเสี่ยวเหมาได้ยินก็ถึงกับหน้าเปลี่ยนสีทันทีพร้อมกับร้องถามเสียงดัง “นั่นมันเป็นพิษที่ร้ายแรงที่สุดในโลกนายจะเอายาพิษพวกนี้ไปทำอะไร” แต่แล้วก็เหมือนกับคิดอะไรขึ้นมาได้เหมี่ยวเสี่ยวเหมาถึงกับร้องถามออกไปทันที “นี่นายจะเอาไปทำผงละลายศพใช่มั๊ย” หลิงหยุนเพียงแค่พยักหน้าพร้อมกับหัวเราะหึหึเท่านั้น.. เหมี่ยวเสี่ยวเหมาถึงกับตกตะลึงพร้อมกับพึมพำออกไปว่า“ว่าแต่นายจะทำผงทำลายศพไปทำไมกัน” หลิงหยุนยิ้มอย่างมีเสน่ห์พร้อมกับตอบไปว่า“นี่คนสวย.. คุณก็รู้ว่าผมมีศัตรูอยู่รอบตัว มีคนมากมายจ้องที่จะฆ่าผมอยู่..” เหมี่ยวเสี่ยวเหมาเดินไปหาหลิงหยุนพร้อมกับสำรวจสายตาไปที่พื้นแล้วจึงบอกกับหลิงหยุนว่า “ในเมื่อนายต้องการจะนำไปทำผงละลายศพก็ไม่จำเป็นต้องขอยืมยาพิษนั่น! เพราะฉันมีอยู่พอดี!”แม้ว่าเหมี่ยวเสี่ยวเหมาจะไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานกับหลิงหยุนบ่อยครั้งก็จริงแต่ไม่ว่าหลิงหยุนจะทำอะไร เธอก็ไม่เคยห้าม หรือรั้งไว้เลยแม้แต่น้อย!ซึ่งก็เป็นเรื่องแปลกแต่เหมี่ยวเสี่ยวเหมาเองก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดเธอจึงต้องทำเช่นนั้นเหมี่ยวเสี่ยวเหมาหยิบขวดเล็กๆออกมาหนึ่งขวดข้างในบรรจุผงสีขาว จากนั้นจึงโยนให้หลิงหยุนพร้อมกับร้องถามออกไป“นายใช้เป็นใช่มั๊ย”หลิงหยุนยิ้มเล็กน้อยพร้อมกับตอบไปว่า“ถ้าใช้ไม่เป็น ผมจะขอคุณทำไมเล่า”ผงละลายศพนี้เป็นพิษที่มีฤทธิรุนแรงอย่างมากมันประกอบไปด้วยพิษของงูและแมลงมีพิษมากกว่าสิบชนิด และมีการประกอบพิธีกรรมร่ายมนต์วิเศษ มีเลือดเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาอย่างดี เพียงแค่ใช้ในปริมาณเล็กน้อย ก็สามารถเปลี่ยนร่างของผู้ใหญ่คนหนึ่งให้กลายเป็นน้ำสีเหลืองได้ในทันที ผงละลายศพนี้จะทำการละลายกล้ามเนื้อและกระดูกต่างๆ และยิ่งใช้ไปมากเท่าไหร่ ก็จะสามารถนำกลับมาใช้ได้อีกมากยิ่งขึ้นศพที่ถูกหลอมละลายจนกลายเป็นน้ำไปแล้วนั้นน้ำสีเหลืองของศพก็จะสามารถนำกลับมาใช้เป็นผงละลายศพได้ใหม่เมื่อมันแห้งเป็นผง ดังนั้นเพียงแค่ขวดเดียวก็น่าจะเพียงพอ หากสามารถนำกลับมาทำให้แห้งได้ทันเวลาช่างเป็นยาพิษที่มีอานุภาพรุนแรงมากนักและเป็นพิษที่มีเพียงชนเผ่าเหมี่ยวเจียงเท่านั้นที่จะสามารถปรุงขึ้นมาได้ เพราะชนเผ่านี้ล้วนเชี่ยวชาญในเรื่องพิษชนิดต่างๆเหมี่ยวเสี่ยวเหมานั้นถึงกับอึ้งไปพร้อมกับลังเลเล็กน้อยก่อนจะพูดไปว่า“หลิงหยุน.. นายต้องระวังตัวให้มาก!”หลิงหยุนตอบกลับเสียงเบา“ขอบคุณจากใจ!”เหมี่ยวเสี่ยวเหมาไม่พูดต่อเสี่ยวเม่ยหนิงเห็นพี่สาวของเธอยอมให้ในสิ่งที่หลิงหยุนต้องการแล้ว จึงรีบเดินเข้าไปกอดแขนเหมี่ยวเสี่ยวเหมาพร้อมกับบอกเธอว่าหญ้าทั้งสามต้นนั้นคือหญ้าหยิน หญ้าหยาง และหญ้าน้ำลายมังกรเหมี่ยวเสี่ยวเหมาได้ฟังถึงกับหันไปมองหลิงหยุนราวกับเห็นปีศาจพร้อมกับร้องถามออกไปเสียงดัง“ไม่น่าเชื่อ!นี่ล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าสำหรับผู้ที่ฝึกวรยุทธทั้งนั้นเลย นี่นายไปเอาหญ้าพวกนี้มาจากใหนกัน แล้วยังได้มาพร้อมกันทั้งสามต้นด้วย!”หลิงหยุนหัวเราะอย่างมีความสุขเขาหันกลับไปมองหญ้าทั้งสามชนิดที่อยู่บนพื้น และเดินกลับเข้าไปในบ้านโดยไม่พูดอะไร“เฮ้อ..เหตุใดน้าหญิงจึงไม่อยู่ฝึกวิชาที่นี่นะ ที่นี่มีพลังชีวิตอยู่เต็มไปหมด นางจะกลับไปที่บ้านที่อ่าวจิงฉูทำไมกัน แล้วยังเอาเซียนเอ๋อคนดีของข้าไปด้วย.. เฮ้อ!”“แต่จะว่าไป..ตั้งแต่ข้าไปกว้านซื้อหินพลังชีวิตมาจากหออวี้ติงเซวียน พลังชีวิตที่ถูกดูดซับมาไว้ที่บ้านหลังนี้ก็ดูเหมือนจะลดลงไปมาก..”หลิงหยุนได้แต่บ่นพึมพำกับตัวเองแต่เมื่อเหลือบมองดูเวลาก็เห็นว่ายังเช้าอยู่ เขาจึงพาเสี่ยวเม่ยหนิงออกไปเดินเล่นข้างนอกและแน่นอนว่า..หลิงหยุนพาเธอไปเดินเล่นที่ตลาดค้าของเก่า เขาไปที่นั่นเพื่อกว้านซื้อหินพลังชีวิตอีกครั้ง และนี่ดูเหมือนจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะได้ทำเช่นนี้!หินพลังชีวิตภายในตลาดค้าของเก่าแห่งนี้ได้ถูกหลิงหยุนค้นพบมากมาย และแน่นอนว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยให้มันหลุดมือไปแม้แต่ก้อนเดียว เพราะนี่คือภารกิจของเขาในวันนี้ในการฝึกวิชาหยางพิสุทธิ์นี้จำเป็นต้องใช้พลังชีวิตจำนวนมหาศาลอย่างที่ใครก็ไม่อาจจินตนาการได้ แม้ว่าหลิงหยุนพลังชีวิตเข้มข้นจากสมุนไพรชีฉียู่ไว้ได้ถึงยี่สิบกล่องแล้ว อีกทั้งยังรวบรวมหินพลังชีวิตไว้ได้จำนวนมาก แต่ทั้งหมดนั้นก็ยังเพียงพอแค่ให้เขาสามารถฝึกฝนเข้าสู่ระดับหนึ่งของวิชาหยางพิสุทธิ์ได้เท่านั้นเอง