บทที่ 656 : เหตุผล!

บทที่ 656 : เหตุผล! “เธอ..หรือว่าเธอรังเกียจที่ฉันผ่านการแต่งงานมาแล้ว” ซูปิงหยานลังเลใจอยู่นานและในที่สุดจึงตัดสินใจถามหลิงหยุนออกไปแบบนั้น เพราะดูเหมือนจะไม่มีเหตุผลอื่นอีกแล้วที่จะทำให้หลิงหยุนรังเกียจเธอได้ หลิงหยุนยิ้มพร้อมกับตอบไปว่า“เรื่องพวกนี้จะคุยกันให้จบในวันนี้เท่านั้น.. และวันหลังอย่าได้พูดอีก!” เพราะเสี่ยวเม่ยเม่ยเองก็ไม่ใช่หญิงสาวบริสุทธิ์เช่นกัน.. ในการฝึกตนของหลิงหยุนนั้นหากแม้แต่หญิงสาวบริสุทธิ์ หรือไม่บริสุทธิ์นั้น เขายังไม่สามารถก้าวข้ามได้แล้วล่ะก็ คงไม่ต้องคิดถึงเรื่องที่จะฝึกจนถึงขั้นกายทองคำ หรือแม้แต่ขั้นอมตะเลย หลิงหยุนย้ำประโยคสุดท้ายด้วยน้ำเสียงจริงจัง!เมื่อซูปิงหยานได้ฟังเธอเองก็ถึงกับสั่นเทิ้มขึ้นมาทันที และน้ำตาก็ไหลพรากออกมาอาบแก้ม มันคือน้ำตาแห่งความสุข! ซูปิงหยานพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“หลิงหยุน.. ฉันอายุสามสิบเอ็ดแล้ว ห่างกับเธอถึงสิบสามปี แล้วฉันก็เคยผ่านการแต่งงานมาแล้ว เธอไม่สนใจเรื่องพวกนี้จริงๆน่ะเหรอ เธอยอมรับได้จริงๆงั้นเหรอ?” หลิงหยุนพยักหน้าพร้อมกับฉีกยิ้มจนเห็นลักยิ้มแก้มซ้ายและรอยยิ้มที่แสนมีเสน่ห์ของเขาก็ทำให้ซูปิงหยานแทบอ่อนระทวย ตอนนี้เธอกำลังรู้สึกมีความสุขอย่างมาก.. “แต่อย่างที่บอก..หลังจากถูกรถชน ความทรงจำในอดีตบางส่วนของผมก็ได้สูญหายไปด้วย ถ้ายังไงคุณช่วยเล่าเรื่องต่างๆในอดีตให้ผมฟังจะได้มั๊ย” หลิงหยุนโอบร่างของซูปิงหยานไว้ พร้อมกับขอให้เธอเล่าเรื่องราวในอดีตให้ฟัง “เล่าก็ได้..แต่ไม่ต้องกอดฉันแน่นแบบนี้!” ซูปิงหยานร้องบอกหลิงหยุนพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาของเขาเธอเริ่มนึกถึงเรื่องราวในอดีตของหลิงหยุนพร้อมกับถามขึ้นว่า “แล้วจะให้เริ่มเล่าตั้งแต่ตรงใหนดีล่ะแต่ตอนนั้นเธออ้วนมากเลยนะ น้ำหนักเกือบสองร้อยกิโลกรัมได้ล่ะมั๊ง..” ซูปิงหยานต้องการสร้างบรรยากาศที่เป็นกันเองระหว่างเธอกับหลิงหยุนจึงเริ่มต้นด้วยการหยอกล้อรูปร่างของเขาในอดีต แต่หลิงหยุนไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะนั่นไม่ใช่ตัวเขา! จึงเพียงแค่ยิ้มเล็กน้อย.. “เมื่อก่อนนี้เธอดูโดดเดี่ยวแล้วก็ว้าเหว่มากเลยรู้มั๊ยเธอเป็นคนเงียบขรึมมาก ไม่ชอบพูดคุยกับคนอื่น วันๆก็ไม่ค่อยทำอะไรนอกจากเล่นเกมส์ออนไลน์ อ่อ.. แต่ก็ยังทำเรื่องอื่นอยู่บ้าง! ทุกวันเธอจะนั่งอ่านตำราทางการแพทย์แปลกๆ!” “ตอนนั้นเธอเป็นเด็กผู้ชายที่อ่อนแอแล้วก็ชอบคิดว่าตัวเองด้อยค่าอยู่ตลอดเวลา ทุกๆวันก็จะมีรอยฟกช้ำตามเนื้อตามตัวอยู่เต็มไปหมด ดูแล้วน่าสงสารมาก..” “ถึงเธอจะอ่อนแอแต่ก็เป็นคนหัวดื้อมาก.. แม้แต่ตัวฉันเองก็ไม่เคยพบเจอใครที่ดื้อเหมือนเธอมาก่อนเลย! เธออาจจะถูกคนอื่นข่มเหงรังแกอยู่ตลอดเวลาก็จริง แต่เธอก็จะไม่ยอมให้ใครแตะต้องในจุดที่เธอไม่ยินยอมโดยเด็ดขาด..” “ไม่ว่าคนคนนั้นจะเป็นใครหรือว่ามีพวกมากมายเท่าไหร่? ถ้าพวกมันกล้าแตะต้องในจุดที่เธอไม่ยินยอมแล้วล่ะก็ เธอเองก็จะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน และกล้าที่จะลุกขึ้นสู้สุดใจเลยทีเดียว!”“เธออาจจะดูเหมือนไม่สู้คนและยอมคน แต่นั่นเพราะเธอกำลังปกป้องน้องสาวของเธออยู่..”“ครั้งแรกที่เธอมาร้านอินเทอร์เน็ตของฉันนั้นเธอมาเพื่อหาข้อมูลทางการแพทย์ แต่เมื่อเห็นว่าฉันประกาศหาพนักงานมาช่วยที่ร้าน เธอก็รีบมาสมัครทันที และบอกกับฉันว่าเธอต้องการเงินไปให้น้องสาวซื้ออุปกรณ์การเรียน แล้วก็เสื้อผ้าสวยๆ เธอดีกับน้องสาวมาก สำหรับฉัน.. ฉันคิดว่าเธอเป็นพี่ชายที่ดีที่สุดในโลกเท่าที่ฉันเคยพบเห็นมา..”“เธอทำงานหนักมาตลอดแต่ก็เต็มใจและยินดีที่จะทำงานหนัก..”“ทุกๆอาทิตย์จะมีสาวน้อยหน้าตาสวยงามคนหนึ่งมาหาเธอที่ร้านอยู่เสมอแต่เธอกลับไม่ค่อยยอมให้สาวน้อยคนนั้นได้พบ และครั้งใหนที่สาวน้อยคนนั้นได้พบกับเธอ สาวน้อยคนนั้นก็จะต้องร้องไห้กลับไปทุกครั้ง..”“จนกระทั่งในวันเปิดคลินิกสามัญชนของเธอฉันจึงได้รู้ว่าที่แท้สาวน้อยหน้าตาสวยงามคนนั้นก็คือน้องสาวของเธอที่ชื่อหนิงหลิงยู่..”เมื่อฟังซูปิงหยานเล่ามาถึงตรงนี้คิ้วของหลิงหยุนถึงกับขมวดพร้อมกับแอบคิดในใจว่า ‘ในใจของหลิงหยุนนั้นดูเหมือนจะมีเพียงหลิงยู่เท่านั้น..!’แล้วหลิงหยุนก็ถามขึ้นว่า“คุณซูครับ.. แล้วทำไมคุณถึงต้องดีกับผมมากมายขนาดนี้”เพราะเพียงแค่ต้องการนำเงินค่าจ้างไปให้หลิงหยุนซูปิงหยานถึงกับไปหาเขาที่โรงเรียนด้วยตัวเองหลายต่อหลายครั้ง และเวลานี้เขาเองก็เพิ่งจะรู้สึกว่าซูปิงหยานนั้นดีกับหลิงหยุนมากมายเหลือเกิน..ซูปิงหยานถึงกับหน้าแดงก่ำในขณะที่ตอบไปว่า“เพราะฉันรู้ว่าเธอรู้สึกโดดเดี่ยวแล้วก็ว้าเหว่มากน่ะสิ! เพราะฉันเองก็ตัวคนเดียวและรู้สึกว้าเหว่เช่นกัน จึงเข้าใจความรู้สึกของเธอดี..”แต่หลิงหยุนกลับถามยิ้มๆ“ไม่ใช่เพราะตกหลุมรักผมหรอกเหรอ”ซูปิงหยานยกกำปั้นขึ้นทุบหลิงหยุนสองสามครั้ง“นี่.. ถ้ากล้าพูดจาไร้สาระกับฉันอีก ฉันจะฉีกปากเธอให้ดู!”ผู้หญิงก็มักเป็นเช่นนี้..เมื่อครั้งที่หลิงหยุนยังอ้วนมากนั้น ซูปิงหยานกลับกล้าที่จะแสดงความรักต่อเขา และนี่ทำให้หลิงหยุนรู้สึกว่าซูปิงหยานเป็นคนที่พิเศษกว่าคนอื่น เพราะเธอไม่ได้ตัดสินคนเพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอก“เธอ..เธอเองก็เคยนอนบนเตียงนี้ด้วยนะ..” ซูปิงหยานเล่าเสียงเบา และใบหน้าก็เริ่มแดงก่ำ“……..”“แต่คิดไม่ถึงว่าพอเธอกลับมาครั้งนี้จะกลายเป็นชายหนุ่มรูปหล่อได้ขนาดนี้ แล้วครั้งนี้แทนที่จะถูกจ้าวเผิงเฟยซ้อมเหมือนครั้งก่อน แต่เธอกลับซ้อมมันจนน่วมไปเลย!”“สำหรับร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ของฉันน่ะไม่เท่าไหร่หรอก!เพราะฉันก็พบเจอเหตุการณ์แบบนี้มาตลอดสามปี แต่ได้เห็นเธอแก้แค้นจ้าวเผิงเฟยนั่นทำให้ฉันดีใจมากกว่าซะอีก หลิงหยุน.. ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะเปลี่ยนไปมากถึงขนาดนี้!”เมื่อพูดจบใบหน้างดงามของซูปิงหยานก็เปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมาทันที แววตาของเธอดุดันบ่งบอกว่าเต็มไปด้วยอารมณ์มากมายที่กำลังพลุ่งพล่าน