บทที่ 665 : ตราหยกจักรพรรดิ!

บทที่ 665 : ตราหยกจักรพรรดิ! “ยืนเฉยอยู่ทำไมล่ะเข้าบ้านสิ!” เพียงแค่เปิดประตูรั้วเข้าไปในบ้านมู่หลงเฟยจื่อก็ถึงกับใจเต้นแรง แต่เมื่อหันไปเห็นหลิงหยุนยังคงยืนนิ่งคล้ายกับกำลังใจลอยไปใหนต่อใหน เธอก็ถึงกับหน้าแดง เมื่อทั้งสองคนเดินเข้าไปในรั้วบ้านหลิงหยุนก็พบเห็นสระน้ำ และสวนดอกไม้ที่ปลูกอยู่ที่ลานหน้าบ้านอย่างสวยงาม และสวนที่ตกแต่งไว้อย่าเก๋ไก๋นี้ก็บ่งบอกว่ามู่หลงเวิ่นฉีเป็นคนที่มีรสนิยมที่ดีมากเลยทีเดียว เมื่อเข้าไปในบ้านมู่หลงเฟยจื่อก็บอกหลิงหยุนให้นั่งรอที่เก้าอี้ไม้ไผ่ จากนั้นเธอจึงเดินเข้าไปในห้องด้านในคนเดียว เธอเข้าไปในห้องลับภายในบ้าน ตรงไปที่กล่องเก่าๆใบหนึ่ง และหยิบบางสิ่งบางอย่างออกมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ถัดจากตู้ใบใหญ่ภายในห้องไปมีตู้เซฟขนาดใหญ่ที่แข็งแรงมากตั้งอยู่ และภายในมีเครื่องประดับล้ำค่า และเงินสดจำนวนมากมายอยู่ด้านใน แต่ความจริงแล้วมันมีไว้เพื่อเบนความสนใจของขโมยให้ไม่สนใจช่องว่างหลังตู้เก่าๆใบหนึ่งเท่านั้น มู่หลงเวิ่นฉีรู้ว่าจะสามารถซ่อนมรดกล้ำค่าของตระกูลไว้ให้ปลอดภัยได้อย่างไรเขารู้ดีว่าหากมีโจรขโมยเข้ามาในห้องลับนี้ได้ สิ่งแรกที่พวกมันจะให้ความสนใจคือตู้เซฟ และหากเปิดตู้เซฟพบเครื่องประดับล้ำค่า และเงินทองมากมายที่อยู่ด้านใน พวกมันก็จะพอใจ และไม่สนใจที่จะค้นหาของมีค่าอื่นๆอีก ถึงแม้ว่าสวนในบ้านจะดูไม่สะดุดตาอะไรมากนักแต่ก็มีกล้องวงจรปิดซ่อนอยู่หลายตัว และติดตั้งเครื่องป้องกันโจรขโมยไว้ และยากที่โจรกระจอกๆจะเข้ามาได้โดยง่าย มู่หลงเฟยจื่อเอื้อมมือเข้าไปหยิบกล่องไม้ที่อยู่ด้านในออกมามันเป็นกล่องไม้สี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดสิบเซ็นติเมตร หลังจากที่หยิบออกมาแล้วมู่หลงเฟยจื่อก็เดินถือกล่องไม้ออกไปอย่างระมัดระวัง สีหน้าของเธอดูเคร่งเครียดและจริงจังมากระหว่างที่วางกล่องไม้สี่เหลี่ยมลงบนโต๊ะที่อยู่ด้านหน้าหลิงหยุน และเธอก็ไม่ปล่อยให้หลิงหยุนต้องคอยนานมู่หลงเยจื่อจัดการเปิดกล่องไม้ขึ้นทันที เผยให้เห็นตราหยกจักรพรรดิที่อยู่ด้านใน! หลังจากสำรวจด้วยสายตาหลิงหยุนก็พบว่าตราหยกจักรพรรดินี้มีความยาวและความกว้างราวเก้าเซ็นติเมตร มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ที่จับเป็นรูปมังกรกำลังบิน มันถูกแกะสลักไว้อย่างงดงามและดูราวกับมีชีวิต ตราหยกจักรพรรดินี้ดูเหมือนจะถูกแกะสลักมาจากหยกชิ้นเดียว “ช่างเป็นหยกชั้นเยี่ยม!”หลิงหยุนร้องอุทานออกมาอย่างตกใจ แน่นอนว่ามันคือสมบัติล้ำค่าอีกหนึ่งชิ้น!เพราะนาทีที่มู่หลงเฟยจื่อเปิดกล่องไม้ออกมานั้น หลิงหยุนสัมผัสได้ถึงอำนาจ และพลังชีวิตที่บริสุทธิ์ แม้จะเพียงแค่วูบเดียวก็ตาม มู่หลงเฟยจื่อยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นว่า“นี่เป็นมรดกตกทอดของตระกูลมู่หลง มันคือตราหยกจักรพรรดิ ไม่มีใครรู้ที่มาว่าเป็นมาอย่างไร แต่เป็นมรดกที่ตกทอดมาตั้งแต่บรรพบุรุษจากรุ่นสู่รุ่น เท่าที่ฉันรู้.. ตราหยกนี้มีอายุอย่างน้อยเจ็ดร้อยปี!” หลิงหยุนถึงกับตกตะลึงและร้องตะโกนออกมาอย่างตกใจ “เจ็ดร้อยปีเชียวเหรอ นี่เป็นมรดกที่ตกทอดมาถึงเจ็ดร้อยปีเชียวเหรอ?”มู่หลงเฟยจื่อจ้องมองหลิงหยุนเธอยิ้มพร้อมกับตอบไปว่า “นี่เธอตกใจอะไร ทำไมจะเป็นไปไม่ได้? อย่าว่าแต่เจ็ดร้อยปีเลย บางตระกูลสืบทอดกันมาเป็นพันปี หรือสองพันปีก็ยังมี!”หลิงหยุนพยักหน้าและชี้ไปที่ตราหยกจักรพรรดิในกล่องไม้“อย่าบอกนะว่าตราหยกจักรพรรดิอันนี้..”หากมันเป็นแค่หยกธรรมดาๆหลิงหยุนอาจจะปฏิเสธไม่ยอมรับ แต่ในเมื่อมันคือสมบัติล้ำค่าอย่างตราหยกจักรพรรดิ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ต้องรับไว้อย่างแน่นอน!“ยังจะต้องถามอีกเหรอนี่เป็นของตอบแทนน้ำใจที่ท่านปู่ต้องการมอบให้กับเธอ และเป็นของขวัญสำหรับวันเปิดคลินิกของเธอด้วย!”ซ่งเจิ้งหยางพูดไม่ผิดเพราะสิ่งที่มู่หลงเวิ่นฉีมอบให้กับเขานั้น ที่แท้ก็คือตราหยกจักรพรรดิซึ่งเป็นมรดกประจำตระกูลมู่หลงที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนาน!“แต่..นี่มันเป็นสมบัติที่มีมูลค่ามากเกินไป..” หลิงหยุนจ้องมองใบหน้าของมู่หลงเฟยจื่อที่แดงก่ำกว่าเดิมพร้อมกับเกาศรีษะไปด้วย“แน่นอน..นี่เป็นสมบัติล้ำค่า และคิดเป็นมูลค่าแทบไม่ได้ เพราะเดิมทีท่านปู่ตั้งใจจะเก็บไว้เป็นของรับหมั้นให้กับหลานสาวของท่าน แต่ตอนนี้ท่านปู่กลับยกให้เธอไปแล้ว!”มู่หลงเฟยจื่อตอบหลิงหยุนไปตามตรงและน้ำเสียงของเธอนั้นค่อยๆเบาลง และเบาลงเรื่องๆจนแทบไม่ได้ยินตอนนี้มู่หลงเฟยจื่อพาหลิงหยุนมาถึงที่บ้านหากเธอไม่ฉวยโอกาสนี้บอกให้หลิงหยุนรู้ ก็คงจะโง่เกินไปที่จะไม่สู้เพื่อตัวเองหลิงหยุนได้ฟังก็เข้าใจได้เป็นอย่างดีเขาจึงพูดขึ้นว่า “พี่มู่หลง.. คุณเป็นผู้หญิงที่ทั้งสวยและมีความสามารถ เรียกได้ว่าเป็นหญิงสาวที่เพียบพร้อมมากคนหนึ่ง!มู่หลงเฟยจื่อได้ฟังถึงกับหัวใจพองโตแล้วตอบกลับไปว่า “เธอไม่ต้องเยินยอฉันมากก็ได้!”“ผมพูดความจริง..”หลิงหยุนตอบ“ผู้หญิงอย่างคุณไม่เหมาะที่จะแต่งงานกับผู้ชายหน้าโง่อย่างจูหย่งหวังกับฮู๋เย่าจง! ผู้ชายที่เหมาะสมกับหญิงสาวที่เพียบพร้อมอย่างคุณนั้น อย่างน้อยก็ต้องเก่งกว่าหลิงหยุนตอนนี้สามหรือห้าเท่า!”มู่หลงเฟยจื่อได้ฟังก็ยิ่งตื่นเต้นกว่าเดิมเธอได้แต่ยิ้ม ดวงตาคู่งามนั้นจ้องมองหลิงหยุน “แต่.. ผู้ชายแบบเธอก็หายากมากแล้วในโลกใบนี้! แล้วฉันจะไปหาผู้ชายที่เก่งกว่าเธอได้จากที่ใหน”หลิงหยุนหัวเราะร่วนอย่างมีความสุขเขายกนิ้วโป้งชี้เข้าที่หน้าอกของตนเองพร้อมกับพูดขึ้นว่า“ถ้าตอนนี้ยังหาไม่ได้ก็เป็นแฟนของผมไปก่อน!แล้วเมื่อไหร่ที่คุณพบผู้ชายที่เก่งกว่าผมสามหรือห้าเท่า คุณก็ค่อยไปแต่งงานกับเขา ถึงเวลานั้นผมจะไม่ห้ามคุณเลย!”