บทที่ 672 : ได้เวลาออกเดินทาง!

บทที่ 672 : ได้เวลาออกเดินทาง! หลิงหยุนเงียบหายไปเป็นเวลาถึงสิบสองวันทันทีที่ออกจากการฝึกฝน โทรศัพท์จึงกระหน่ำเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย! และแน่นอนว่าผู้ที่ได้พบหลิงหยุนเป็นคนแรกก็คือถังเมิ่งและเหยาลู่ซึ่งมีหน้าที่มาส่งอาหารให้กับไป๋เซียนเอ๋อในทุกๆวันทันทีที่ถังเมิ่งเห็นหลิงหยุนปรากฏตัว เขาก็กระโดดเข้าไปกอดหลิงหยุนไว้อย่างตื่นเต้นดีใจราวกับเด็กน้อย! “ถังเมิ่ง..นายปล่อยฉันได้แล้ว! ถ้ายังไม่ปล่อย.. ฉันจะทุบนายเดี๋ยวนี้เลย!” หลิงหยุนร้องบอกถังเมิ่งในขณะที่มองดูเหยาลู่ที่กำลังยืนน้ำตาไหลพรากและได้แต่คิดในใจว่าแม้แต่ภรรยาของเขาเหยาลู่เขายังไม่มีโอกาสได้กอด เพราะถังเมิ่งเอาแต่กอดเขาแน่นแบบนี้ หลังจากจับร่างของถังเมิ่งโยนออกไปข้างๆแล้วหลิงหยุนก็เดินเข้าไปกอดเหยาลู่ไว้ทันที เหยาลู่เองก็รีบหอมแก้มหลิงหยุนทันทีเช่นกัน “อะไรกัน!” หลิงหยุนร้องอุทานออกมาอย่างตกใจเมื่อพบว่าในร่างกายของเหยาลู่นั้นมีปฐพีปราณที่เกิดจากการฝึกวิชาพลังปฐพีอยู่ด้วยอีกทั้งยังสามารถเข้าสู่ขั้นโฮ่วเทียน-9 ได้แล้ว! “เหยาลู่..นี่คุณ! ทำไมคุณถึงได้ก้าวหน้าเร็วแบบนี้!” หลิงหยุนแทบไม่อยากจะเชื่อเพราะด้วยพรสวรรค์ตามธรรมชาติของเหยาลู่นั้น ต่อให้ฝึกฝนอย่างหนักเพียงใด ภายในเวลาแค่สิบสองวันก็น่าจะเข้าสู่เพียงแค่ระดับสูงสุดของขั้นโฮว่เทียน-8 เท่านั้น เพียงแค่ผ่านเข้าสู่ระดับย่อยๆก็นับว่าไม่เลวแล้ว แต่นี่เธอสามารถเข้าสู่ขั้นใหญ่ได้เลยเชียวหรือ! เหยาลู่หน้าแดงขณะที่ตอบหลิงหยุน..“ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน! สิบวันที่คุณให้ทุกคนหยุดพักร้อน นอกจากทำอาหารให้น้องเซียนเอ๋อแล้ว เวลาที่เหลือฉันก็ฝึกวิชาพลังปฐพีที่คุณสอน แต่น่าแปลก.. ที่หลังจากนั้นกลับเกิดความรู้สึกแปลกประหลาดที่แม้แต่ฉันเองก็ไม่สามารถอธิบายได้ ฉันเองก็ไม่เข้าใจ..” หลิงหยุนย่อมรู้ดีว่า‘ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ไม่สามารถอธิบายได้’ของเหยาลู่นั้นคืออะไร นั่นเพราะหลังจากระดับขั้นของกำลังภายในก้าวหน้านั้น ทั้งร่างกายและจิตใจของเธอจะถูกชำระล้างไปด้วย จึงเกิดความรู้สึกที่สงบมั่นคงอย่างน่าประหลาดจนยากที่จะอธิบายออกมาได้ หลิงหยุนครุ่นคิดเรื่องนี้..เขาคิดว่าการที่เหยาลู่สามารถก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็วนั้น น่าจะเกิดจากความมุ่งมั่นและทุ่มเทของเธอเอง! เพราะโดยนิสัยของเหยาลู่นั้น เธอก็เป็นคนที่เมื่อต้องทำอะไรก็จะมุ่งมั่นมากกว่าคนธรรมดาทั่วไป ดังนั้นการฝึกฝนจึงสามารถก้าวหน้าได้รวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ! นับว่าความมุ่งมั่นทุ่มเทของเหยาลู่นั้นเป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก!ยากนักที่จะหาคนที่มุ่งมั่นทุ่มเทเช่นเธอได้ง่ายๆ “เอาล่ะ..เหยาลู่คนเก่ง ต่อไปเรื่องคลินิกสามัญชนคุณไม่ต้องสนใจอีกแล้ว! คุณตั้งใจฝึกฝนวิชาอย่างเดียวก็พอ!” หลิงหยุนหันไปมองถังเมิ่งพร้อมกับสั่งว่า“ถังเมิ่ง.. เรื่องของคลินิกสามัญชน นายจัดการมอบหมายให้.. ซันยู่วเจียวเป็นคนดูแลก็แล้วกัน! จากนี้ไปให้เธอรับผิดชอบทุกอย่างที่เกี่ยวกับคลินิก พยายามลดงานของเหยาลู่ลงให้เหลือน้อยที่สุด.. เข้าใจมั๊ย”ถังเมิ่งพยักหน้า“เข้าใจพี่หยุน!”แต่ถังเมิ่งก็แอบคิดในใจว่า..‘เพียงแค่วันเดียว.. พี่ก็ถึงกับไว้ใจซันยู่วเจียวขนาดนี้แล้วเหรอ!’ตี้เสี่ยวอู๋กับอาปิงเองก็ตามมาถึงในไม่ช้าทันทีที่หลิงหยุนเห็นตี้เสี่ยวอู๋ เขาก็รู้ได้ทันทีว่าตี้เสี่ยวอู๋ได้เข้าสู่ขั้นโฮ่วเทียน-6 แล้ว และได้แต่คิดในใจว่าเด็กนั่นมีพลังอมตะอยู่ในร่างกาย และด้วยวิชาคลื่นคงคาที่เขาสอนให้นั้น ทำให้เขาสามารถก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็วเช่นกันฉินตงเฉี่วยกับหนิงหลิงยู่ก็มาเช่นกันแม้แต่ป้าเหมยก็ติดสอยห้อยตามมาด้วย ทุกคนต่างก็ต้องการมาร่วมแสดงความยินดีกับหลิงหยุนเสี่ยวเม่ยหนิงกับเหมี่ยวเสี่ยวเหมาก็มาด้วยแม้กระทั่งหลินเมิ่งหาน หลงหวู่ ฉางหลิง…มู่หลงเฟยจื่อเองก็ตามมาเช่นกัน..จากนั้น..เหล่ากุ่ย ท่านเสี่ยวหมอเทวดา มู่หลงเวิ่นฉี ซ่งเจ้งหยาง และอวี้เฉิงจินก็ตามมาสมทบ..ผู้คนต่างก็พากันมาพบหลิงหยุนพร้อมๆกันในเวลาเดียวกันเวลานี้บ้านของหลิงหยุนจึงเนืองแน่นไปถนัดตา ทุกคนต่างก็ตั้งใจมาพบหลิงหยุน จนแม้แต่เขาเองก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดคุยกับใครดี!ในเมื่อมีผู้คนมาเยี่ยมเยียนมากมายพร้อมกันการทำอาหารรับประทานที่บ้านจึงเป็นไปไม่ได้ หลิงหยุนจึงสั่งให้ถังเมิ่งจัดการจองห้องส่วนตัวที่โรงแรงแชงกรีล่า และเตรียมตัวไปรับประทานอาหารที่นั่นแทนแต่คิดไม่ถึงว่าท่านหมอเสี่ยวจะพูดขึ้นมาอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส“ถ้ารอเธอโทรคงจะไม่ทันการแล้วล่ะ.. ฉันได้จัดการโทรไปจองห้องพิเศษที่โรงแรมแชงกรีล่าไว้ให้แล้ว พวกเราไปกันได้เลย..”ขิงยิ่งแก่ก็ยิ่งเผ็ดท่านหมอเสี่ยวได้คิดการล่วงหน้าแทนหลิงหยุนไว้เรียบร้อยจนหมดแล้ว!ในเวลาบ่ายทุกคนที่มาในวันนี้ต่างก็พูดคุยกันอย่างตื่นเต้น และสนุกสนาน..ในเมื่อทุกคนมาอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาหลิงหยุนจึงอาศัยช่วงเวลานี้ประกาศกับทุกคนว่า อีกสองวันเขาจะต้องออกเดินทางไปเมืองหลวงเพื่อปฏิบัติภารกิจบางอย่าง และขอให้ทุกคนไม่ต้องเป็นห่วงสำหรับภารกิจของหลิงหยุนที่เมืองหลวงนั้นมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ดีว่าหลิงหยุนจะไปทำอะไรที่นั่น ส่วนคนที่ไม่รู้ว่าเขาจะไปทำอะไรนั้น ก็ไม่ได้มีสีหน้าเคร่งเครียดอะไร? นั่นเพราะการเดินทางไปปักกิ่งนั้น ใครๆก็เคยไปกันทั้งนั้น นั่งเครื่องไปก็แสนสะดวกสบาย!แต่ทั้งเหล่ากุ่ยฉินตงเฉี่วย และมู่หลงเฟยจื่อ ต่างก็รู้ดีว่าหลิงหยุนกำลังจะไปทำอะไรที่นั่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งมู่หลงเฟยจื่อ สีหน้าของเธอนั้นบ่งบอกว่าวิตกกังวลอย่างมาก!ฉางหลิงเองก็คาดเดาว่าที่หลิงหยุนจะเดินทางไปปักกิ่งในครั้งนี้ก็เพราะเรื่องของเกาเฉินเฉิน แต่เธอไม่รู้ว่าความจริงว่าหลิงหยุนยังมีเรื่องสำคัญยิ่งกว่านั้นที่ต้องไปสะสาง