บทที่ 676 : สู้กับแวมไพร์.!

บทที่ 676 : สู้กับแวมไพร์.! หลิงหยุนกระโจนออกไปนอกรถแล้วร่างของเขาก็กลืนหายเข้าไปในป่าข้างถนนทันที เหล่ากุยและเกาเทียนหลงตามหลิงหยุนไปติดๆ และทั้งสามคนก็หายเข้าไปในป่าทึบ.. จิมพอล และเจสเตอร์ แวมไพร์ทั้งสามตัวต่างก็พุ่งออกมาจากรถสีเงินเช่นกัน แต่พวกมันไม่รีบร้อนที่จะวิ่งตามทั้งสามคนเข้าไปในป่าทึบ พวกมันยืนนิ่งสำรวจไปรอบๆบริเวณเสียก่อน จากนั้นใบหน้าซีดขาวของพวกมันก็ปรากฏรอยยิ้มที่เยือกเย็นจนน่าขนหัวลุก “ที่แท้เหยื่อของพวกเราไปจิงฉูก็เพื่อหาคนมาช่วยนี่เอง..”พอลพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา “พระเจ้า!นี่ข้าต้องขอบคุณเหยื่อของเราสินะ.. เจ้านายสั่งไม่ให้พวกเราดูดเลือดของเหยื่อ แต่ไม่ได้สั่งไม่ให้พวกเราดูดเลือดคนอื่นนี่ หมอนี่ทำดีมากทีเดียว ฉันชักจะชอบมันแล้วสิ!” เจสเตอร์ยักไหล่ขณะที่พูดกับแวนไพร์ตนอื่น “ฉันว่าเด็กหนุ่มที่เป็นคนขับรถคงจะไม่รู้จักสายเลือดแวมไพร์ที่แข็งแกร่งอย่างพวกเราน่ะสิ!มันถึงได้กล้าจงใจขับรถนำพวกเรามาที่นี่ ดูท่ามันจะยะโสโอหังมากเลยทีเดียว! ฉันคงจะต้องสั่งสอนมัน และทำให้มันมาเป็นทาสรับใช้ที่ซื่อสัตย์ซะแล้ว..” จิมพูดไปหัวเราะไปอย่างผยอง พอลมองจิมพร้อมกับร้องเตือนว่า“จิม.. ฉันยอมรับว่านายแก่กว่า แล้วก็แข็งแกร่งกว่าพวกเราสองคน แต่ฉันขอเตือนนายไว้ก่อนว่าคุณสมบัติของนายยังไม่พอที่จะเอามนุษย์มาเป็นทาสได้..” เมื่อจิมได้ฟัง..แววตาเย็นชาของมันถึงกับปรากฏอารมณ์ขุ่นเคืองทันที จึงตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นแต่แฝงไว้ด้วยความไม่พอใจ “แต่ก็คงอีกไม่ช้าหรอก..หลังจากได้ดื่มเลือดของเด็กหนุ่มที่ขับรถนั่น ก็คงอีกไม่นานนักหรอก..” เจสเตอร์อดรนทนไม่ได้“หยุดทะเลาะกันแล้วรีบตามพวกมันไปได้แล้ว! ฉันได้กลิ่นเลือดหอมหวานของมนุษย์ กลิ่นเลือดของเจ้านั่นหอมหวนกว่าเลือดของคนธรรมดาเสียอีก ดูท่าเลือดของมันคงจะหวานมากเลยทีเดียว! และเลือดของมันก็น่าจะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับพวกเราได้อย่างมากด้วย!” พูดจบ..เจสเตอร์ก็แลบลิ้นเลียริมฝีปากของตนเอง ร่างสูงผอมของมันพุ่งเข้าไปในป่าทึบทันที และความเร็วของมันนั้นก็ช่างน่าอัศจรรย์อย่างมาก พอลมองจิมที่ยังคงขุ่นเคืองใจยิ้มๆแล้วจึงพูดขึ้นว่า “มนุษย์ผู้ชายสองคนนั่นอุตส่าห์มาหาพวกเราถึงที่ เลือดของพวกมันสองคนคงจะเพียงพอสำหรับเป็นอาหารของพวกเราได้หนึ่งมือสินะ! รีบตามไปเร็วเข้า.. ขืนชักช้าเจสเตอร์มันคงขโมยดูดเลือดไปจนหมดแน่!” พูดจบ..พอลก็วิ่งตรงไปทางภูเข้าด้านหน้าทันที จิมเองก็ไม่รีรอที่จะวิ่งตามไป และเพียงไม่นานก็วิ่งนำหน้าพอลไป ในบรรดาแวมไพร์ทั้งสามตนนั้น..ดูเหมือนจิมจะเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด ตามมาด้วยแวมไพร์หนุ่มอย่างพอล และเจสเตอร์เป็นคนสุดท้าย หลิงหยุนและพรรคพวกต่างก็วิ่งเข้าป่าไปได้ไม่ลึกนักทั้งสามคนไปหยุดอยู่หลังป่าไม้ทึบซึ่งมีลานโล่งกว้าง และอยู่ห่างจากรถของพวกเขาไปราวแปดสิบเมตร และเป็นบริเวณที่อยู่ในขอบข่ายรัศมีจิตหยั่งรู้ของหลิงหยุน “อยากจะดื่มเลือดของข้างั้นรึน่าสนใจทีเดียว.. แต่ไม่รู้ว่าใครกันแน่ที่จะเป็นเหยื่อ?”การกระทำและบทสนทนาของแวมไพร์ทั้งสามตนนั้นอยู่ในการรับรู้ของหลิงหยุนทั้งหมดหลิงหยุนเริ่มรู้สึกสนอกสนใจมากขึ้น และแอบคิดอยู่ในใจว่าคืนนี้เขาต้องจับแวมไพร์เป็นๆสักหนึ่งตัวเพื่อเอามาไว้ศึกษาเรียนรู้..หลิงหยุนยืนรอแวมไพร์ทั้งสามตนอย่างใจจดใจจ่อในมือของเขาไม่มีอาวุธอะไรแม้แต่ชิ้นเดียว แต่เหล่ากุ่ยนั้นรีบดึงดาบยาวที่ตนเองถนัดออกมาถือไว้ เขาต้องทำหน้าที่คุ้มครองหลิงหยุนกับเกาเทียนหลง และการต้องคุ้มครองเด็กหนุ่มถึงสองคนพร้อมๆกันนั้น ก็ไม่ใช่เรื่องที่ง่ายดายสำหรับเหล่ากุ่ยนัก..พรึบ..พรึบ.. พรึบ.. เสียงแวมไพร์ทั้งสามตนกระโดดมายืนเผชิญหน้ากับคนทั้งสาม!“พวกมนุษย์จิ๊บจ๊อย..พวกแกยะโสโอหังมากนักนะ! ถึงกับกล้ายืนคอยพวกเราอยู่นิ่งๆเชียวรึ”เจสเตอร์ที่ตามมาถึงเป็นคนแรกนั้นจ้องมองมนุษย์ทั้งสามอย่างตื่นเต้น และดวงตาสีฟ้าของมันก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงจางๆ“สุภาพบุรุษทั้งสามท่าน..ข้าขอถามหน่อยว่าเจ้านายของพวกเจ้าเป็นใครกัน”หลิงหยุนร้องถามพร้อมกับยักไหล่อย่างไม่มีความเกรงกลัวอีกทั้งยังส่งยิ้มสวยงามจนเห็นลักยิ้มแก้มซ้ายให้กับเหล่าแวมไพร์ทั้งสามตน“เจ้ามนุษย์ตัวน้อย!พวกแกไม่มีคุณสมบัติพอที่จะรู้จักชื่อของท่านบารอน!” จิมตอบกลับมาด้วยเสียงเย็นชาพอลเองก็แสยะยิ้มก่อนจะพูดขึ้นว่า“เจ้าหนุ่มน้อย.. ฉันว่าแกคงจะยังไม่รู้ชะตากรรมของตัวเองดีสินะ! ฉันจะบอกอะไรให้.. ในสายตาของพวกเรา แกก็เป็นได้แค่อาหารอันโอชะเท่านั้นล่ะ! เลือดของแกก็จะเป็นเครื่องดื่มหอมหวานของพวกเราไม่ต่างจากน้ำอัดลม เพียงแค่พวกเราไม่จำเป็นต้องเปิดฝา! แกเข้าใจหรือยัง”หลิงหยุนแสร้งทำเป็นหวาดกลัว..และหลังจากครุ่นคิดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆในมือของเขาก็มีขวดน้ำอัดลมปรากฏออกมา เขาแกว่งขวดน้ำอัดลมไปมาต่อหน้าแวมไพร์ทั้งสามพร้อมกับร้องถามยิ้มๆ“น้ำอัดลมแบบนี้ใช่มั๊ย”ทั้งจิมพอล และเจสเตอร์ ต่างก็ได้แต่ยืนตะลึง!“พระเจ้า!นี่มันอะไรกัน! นี่มันเป็นซานตานหรือยังไง?!”“นี่แกเป็นนักมายากลงั้นรึ!”“น้ำอัดลมมาจากใหน”