บทที่ 678 : กลายร่างขั้นสุด!

บทที่ 678 : กลายร่างขั้นสุด! “นายน้อย..ท่านต้องระมัดระวังให้มาก ผีดูดเลือดพวกนี้เมื่อแปลงร่างแล้วจะมีพละกำลังที่แข็งแกร่งกว่าเดิมมาก..” เหล่ากุ่ยเกรงว่าหลิงหยุนจะพลาดพลั้งและได้รับอันตรายจึงได้แต่ร้องเตือนด้วยความห่วงใย หลิงหยุนเองก็คาดเดาไว้ล่วงหน้าอยู่แล้วและคงไม่ต้องคาดเดาอะไรอีก เพราะเวลานี้พวกมันดูน่ากลัวกว่าเดิมอย่างมาก! ภาพที่หลิงหยุนเห็นในตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรจากการที่เหล่าอสูรกลายร่างหรือทำตัวเองให้ใหญ่โตเมื่อไม่สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ หรือเป็นฝ่ายเสียเปรียบ สิ่งเหล่านี้หลิงหยุนเห็นมานักต่อนักแล้ว! “ทั้งสองคนไม่ต้องเป็นห่วงข้า.. ไม่ต้องเข้ามาช่วยข้าด้วย ข้าเองก็อยากจะรู้นักว่าผีดูดเลือดพวกนี้จะมีพลังแค่ใหนกัน!” ท่าทางมั่นอกมั่นใจของหลิงหยุนนั้นได้สร้างความหวาดผวาให้กับผีดูดเลือดทั้งสามตนไม่น้อยเลยทีเดียวเหล่ากุ่ยกับเกาเทียนหลงเห็นเช่นนั้นจึงค่อยรู้สึกวางใจขึ้นมาได้บ้าง.. ฟิ้ว! เสียงเข็มที่หลิงหยุนซัดเข้าใส่ร่างของผีดูดเลือดทั้งสามตนดังขึ้นเข็มทั้งหมดพุ่งเข้าใส่ร่างของผีดูดเลือดทั้งสามตนทันที แต่เมื่อเข้าไปใกล้ร่างของพวกมัน เข็มทั้งหมดกลับไม่พุ่งเข้าใส่ร่างของพวกมัน แต่กลับแยกออกเป็นสองทาง ก่อนที่จะร่วงลงสู่พื้นดินทั้งหมด! “พลังป้องกันก็แข็งแกร่งขึ้นจากเดิมมากเลยทีเดียวนี่..” หลิงหยุนพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบไม่มีทีท่าตื่นตระหนกตกใจเลยแม้แต่นิดเดียวจากนั้นจึงหยุดการโจมตีไว้ก่อน และรีบกระโดดหลบจิมที่พุ่งตรงเข้ามา! “ลิ้มรสกำปั้นของข้าอีกสองสามหมัดก็แล้วกัน!” หลิงหยุนร้องบอกพร้อมกับรัวกำปั้นทั้งสองข้างและจัดการส่งหมัดปีศาจเถียนกังตรงเข้าใส่ร่างของจิมทันที! “ไอ้มนุษย์ต่ำต้อย..ดูสิว่าครั้งนี้แกยังจะยะโสโอหังได้อีกมั๊ย!” จิมจ้องมองหลิงหยุนที่พุ่งตรงเข้ามาเช่นกันและเมื่อร่างของหลิงหยุนเคลื่อนเข้ามาใกล้ เล็บแหลมยาวแหลมคมแข็งแรงของมันทั้งสองข้างก็พุ่งเข้าปะทะกับหมัดของหลิงหยุนทันที! ปัง!ปัง! สิ้นเสียงดังสนั่นหวั่นไหวทั้งสองครั้งร่างของจิมก็ถูกหมัดทั้งสองข้างของหลิงหยุนลอยละลิ่วออกไปไกลมากกว่าสิบเมตร และเสียงกรีดร้องโหยหวนราวกับสัตว์ร้ายก็ดังสนั่นไปทั่วทั้งป่า! และครั้งนี้..ฝ่ามือทั้งสองข้างของจิมก็ถูกหมัดปีศาจเถียนกังของหลิงหยุนชกเข้าจนกระเด็นขาดออกจากข้อมือ!และนี่คือการผสานดาราคุ้มกายปกป้องตนเองเข้ากับหมัดปีศาจเถียนกังที่ทรงพลังแรงปะทะที่รุนแรงผนวกกับดาราคุ้มกายที่แข็งแกร่ง ทำให้มือทั้งสองข้างของจิมถึงกับขาดและกระเด็นหลุดจากข้อมือในทันที!ทั้งจิมพอล และเจสเตอร์นั้น ต่างก็เป็นเพียงแค่แวมไพร์หางแถว และเป็นเพียงบริวารรับใช้ของหัวหน้าแวมไพร์ตัวจริงเท่านั้น แต่หลังจากที่กลายร่างเพียงแค่ขั้นต้นเท่านั้น พลังของพวกมันก็ยังเพิ่มขึ้นจากเดิมสามหรือสี่เท่าทีเดียว..การที่หลิงหยุนใช้ดาราคุ้มกายผนวกเข้ากับหมัดปีศาจเถียนกังนั้นแน่นอนว่านั่นยังไม่ใช่กำลังภายในที่แท้จริงของหลิงหยุน มันเป็นเพียงแค่กลวิธีของการอาศัยแรงปะทะเท่านั้น!“ในเมื่อตอนนี้เจ้าแข็งแกร่งเทียบเท่ายอดฝีมือระดับสูงสุดของขั้นเซียงเทียน-5..เจ้าก็เตรียมตัวตายได้แล้ว!”ทันทีที่เท้าแตะพื้น..หลิงหยุนก็ไม่ลังเลที่จะใช้มังกรพรางร่างพุ่งเข้าใส่ร่างของพอลกับเจสเตอร์ต่อ และร่างสูงใหญ่ของแวมไพร์ทั้งสองตัวก็ถูกหลิงหยุนชกไม่ต่างจากกระสอบทรายจนลอยละลิ่วไปกลางอากาศ!ทั้งพอลและเจสเตอร์ต่างก็กรีดร้องออกมาอย่างหวาดกลัวและดูเหมือนว่าตอนนี้หลิงหยุนไม่เหลือความเมตตาปราณีใดๆให้กับเหล่าอสูรอีกแล้ว!แต่ยังไม่จบเพียงเท่านั้น..หลังจากที่หลิงหยุนชกเจสเตอร์จนลอยขึ้นไปกลางอากาศแล้ว ร่างที่แข็งแกร่งของเขาก็ได้เคลื่อนตามร่างที่ลอยละลิ่วของเจสเตอร์ไป และยกมือกำกำปั้นขึ้นชกเข้าที่ปากของเจสเตอร์ที่กำลังร่วงลงมาอีกหนึ่งหมัด จนเกิดเสียงดังปัง! ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งป่าอีกครั้ง!“เล็บกับเขี้ยวของพวกเจ้าแข็งแกร่งมากนักรึข้าจะจัดการถอนเขี้ยของพวกเจ้าก่อนก็แล้วกัน!”สิ้นเสียงพูดของหลิงหยุน..เขี้ยวยาวห้าถึงหกเซ็นติเมตรของเจสเตอร์ก็ร่วงลงกระทบกับก้อนหิน หลิงหยุนจัดการชกเจสเตอร์จนเขี้ยวหักภายในหมัดเดียว!“ชิบหาย..”เกาเทียนหลงร้องอุทานออกมาเสียงดังหลังจากที่ได้เห็นการต่อสู้ที่ดุเดือดและถึงกับตกตะลึงเมื่อเขี้ยวที่แหลมคมและแข็งแกร่งของแวมไพร์ถูกหลิงหยุนชกจนหัก!เกาเทียนหลงไม่เคยได้ยินและไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนจริงๆ! เขาแทบจินตนาการไม่ออกว่า หากคนธรรมดาโดนหมัดของหลิงหยุนเข้าไป จะมีสภาพเป็นอย่างไรบ้าง!ยิ่งไปกว่านั้น..เกาเทียนหลงเองซึ่งอยู่ในค่ายทหาร ก็ยังไม่เคยได้ยินหรือว่าพบเห็นการต่อสู้ที่ดุเดือดเช่นนี้มาก่อน และอีกฝ่ายก็เป็นถึงผีดูดเลือด..แต่ตอนนี้พวกมันกลับเป็นผีดูดเลือดที่น่าสงสารยิ่งนัก!“โอ้ย!!!”เจสเตอร์กรีดร้องพร้อมกับยกมือขึ้นกุมปากของตนเองทันทีที่ร่างของมันร่วงกระแทกกับพื้น มันก็ดิ้นรนหนีออกจากการต่อสู้ทันที สภาพของเจสเตอร์ในเวลานี้ไม่ต่างจากกระต่ายน้อยที่ต้องการหลบหนีภัยอันตราย..แม้ว่าเหล่าแวมไพร์จะมีความสามารถในการฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็วแต่สิ่งหนึ่งที่ยากจะฟื้นฟูก็คือเขี้ยวที่แหลมคมของพวกมัน แต่ถึงกระนั้นมันก็จะสามารถงอกขึ้นมาใหม่ได้ภายในเวลาสองสามวันหลิงหยุนยิ้มพร้อมกับร้องตะโกนอย่างไม่เกรงกลัว“คิดจะหนีรึ ข้าคิดว่าผีดูดเลือดอย่างพวกเจ้าจะกลัวอะไรไม่เป็นเสียอีก!”