บทที่ 683 : กำจัดตระกูลเฉิน!

บทที่ 683 : กำจัดตระกูลเฉิน! สวนภายในบ้านที่มีขนาดใหญ่เช่นนี้แน่นอนว่าต้องมีคนคอยเก็บกวาดทำความสะอาดอยู่อย่างสม่ำเสมอ ที่นี่จะมีคนเข้ามาทำความสะอาดอย่างน้อยทุกๆสองวัน และคนที่ดูแลก็อาศัยอยู่ในละแวกนี้ เหล่ากุ่ยโทรศัพท์ไปไม่นาน ก็มีหญิงวัยกลางคนเปิดประตูรั้วเข้ามา ดูเหมือนว่าหญิงวัยกลางคนผู้นี้จะได้รับการอบรมมาอย่างดีจึงรู้ว่าคนที่ยืนอยู่ภายในสวนนั้นล้วนแล้วแต่เป็นคนที่มีฐานะร่ำรวย นางจึงไม่แม้แต่จะเอ่ยปากถามใดๆ และไม่ว่าพบเห็นอะไรก็จะนิ่งเงียง เหล่ากุ่ยรับกุญแจบ้านทั้งชุดมาจากหญิงวัยกลางคนหลังจากสั่งนางว่าช่วงนี้ไม่ต้องเข้ามาทำความสะอาดบ้านแล้ว ก็สั่งให้นางกลับออกไป หลังจากที่หญิงวัยกลางคนกลับไปแล้วเหล่ากุ่ยจึงยื่นกุญแจพวงใหญ่ให้กับหลิงหยุนพร้อมกับพูดยิ้มๆ “ที่กุญแจทำเครื่องหมายของแต่ละห้องไว้แล้วนายน้อยท่านเลือกอยู่ได้ตามสบายเลย บ้านหลังนี้เป็นของท่านแล้ว..” เงินจำนวนห้าร้อยล้านเหรียญสหรัฐก็มอบให้หลิงหยุนมาแล้วเพียงแค่บ้านหลังเดียวจะเป็นอะไรไป นับว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก เหล่ากุ่ยนั้นรู้ได้โดยสัญชาติญาณว่าต่อไปหลิงหยุนจะต้องได้เป็นผู้นำตระกูลคนต่อไปอย่างแน่นอน! รถสองคันค่อยๆเคลื่อนเข้าไปภายในรั้วบ้านอย่างช้าๆเกาเทียนหลงเดินลงมาจากรถ ส่วนเหล่ากุ่ยก็จ้องมองแวมไพร์ทั้งสองตนที่อยู่ในรถ และส่งกระแสจิตถามหลิงหยุนว่า -นายน้อย..แวมไพร์ทั้งสองตนนั่นท่านจะจัดการกับพวกมันอย่างไร- หลิงหยุนขมวดคิ้วพร้อมกับตอบไปว่า-ข้าเองก็ยังไม่รู้เหมือนกัน.. ไม่แน่ว่าพวกมันอาจจะช่วยงานพวกเราคืนนี้ได้..- เหล่ากุ่ยได้แต่เตือนหลิงหยุนว่า-นายน้อย.. ถึงอย่างไรพวกมันก็เป็นแวมไพร์ด้วยกัน ข้าว่าแวมไพร์ทั้งสองตนนี้ ต่อไปคงต้องนำหายนะมาให้พวกเราแน่ ข้าว่าทางที่ดีรีบๆฆ่ามันทิ้งเสีย หรือไม่ก็ต้องจับตาดูพวกมันทุกฝีเก้าทั้งกลางวันและกลางคืน..- หลิงหยุนเอ่ยขอบคุณ“ขอบคุณเหล่ากุ่ยที่เป็นห่วง..” สำหรับคำเตือนของเหล่ากุ่ยนั้นหลิงหยุนไม่ได้ร้อนใจมาก เพราะเขาเองพบเห็นสิ่งแปลกประหลาดมามากในโลกบ่มเพาะที่ยิ่งใหญ่ อย่าว่าแต่แวมไพร์แค่นี้เลย แม้กระทั่งปีศาจที่แข็งแกร่งกว่านี้เขาก็เห็นหมดมาแล้ว หรือแม้แต่เหล่าอสูรที่บ่มเพาะพลัง หรือภูตผีที่มีพลังจิต หลิงหยุนล้วนแล้วแต่เคยพบเห็นมาหมดแล้ว! สำหรับหลิงหยุนนั้นไม่ว่าคู่ต่อสู้ของเขาจะเป็นอะไรก็ตาม เขาก็ไม่ต้องการฆ่าพวกมันอย่างไร้เหตุผล.. แวมไพร์ทั้งสองตนนี้แม้ว่าพวกมันจะเป็นบริวารของเฉินเจี้ยนกุ่ย และช่วยมันทำงานมากมาย แม้กระทั่งไล่ล่าเกาเทียนหลง แต่พวกมันก็เพียงแค่ทำตามคำสั่ง อีกทั้งพวกมันยังไม่ทำอันตรายคนธรรมดา หลิงหยุนจึงต้องการไว้ชีวิตพวกมันชั่วคราวก่อนหากเทียบกับตระกูลเฉินที่ถึงกับขายประเทศของตนเองให้กับคนอื่นเพื่อผลประโยชน์ของตนเองนั้นนับว่าเลวยิ่งกว่าแวมไพร์ทั้งสองตนนี้หลายเท่านัก และนั่นต่างหากที่นับว่าเป็นศัตรูที่แท้จริงของหลิงหยุนแน่นอนว่า..แวมไพร์ทั้งสองตนนี้ต่างก็ซื่อสัตย์และให้ความเคารพต่อหลิงหยุนอย่างมาก และนี่คือเหตุผลที่หลิงหยุนต้องการไว้ชีวิตพวกมันทั้งคู่ แต่หากพวกมันกล้าคิดหักหลังเขาแม้แต่นิดเดียว เขาเองก็ไม่ลังเลที่จะสังหารมันในทันทีเช่นกัน!หลังจากที่เหล่ากุ่ยเดินทางกลับไปที่ตระกูลหลิงแล้วก็ได้รายงานเรื่องราวทั้งหมดให้กับหลิงลี่ฟัง ภายในบ้านจึงมีเพียงหลิงหยุน เกาเทียนหลง และแวมไพร์ทั้งสองตนเท่านั้นระหว่างทางเข้ามาที่บ้านหลังนี้พวกเขาได้หาซื้ออาหารเที่ยงมาเตรียมไว้พร้อมแล้ว และเกาเทียนหลงกับหลิงหยุนก็กินกันจนอิ่มแปล้ หลังจากนั้นก็จัดการเปิดห้องพักให้เกาเทียนหลงได้นอนหลับพักผ่อนก่อน ส่วนเรื่องอื่นๆเก็บไว้คุยกันในคืนนี้เกาเทียนหลงวิ่งหนีการไล่ล่ามาถึงสองสามวันตอนนี้เมื่อเห็นว่าตนเองอยู่ในที่ที่ปลอดภัยแล้ว ในใจก็เริ่มรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น และเมื่อเข้าไปในห้องนอน เขาก็ถึงกับสลบไสลเลยทีเดียว“พวกเจ้าสองคนจะอยู่ในรถต่อไปหรือจะกลับไปอยู่ในที่ที่เจ้าเคยอยู่..” หลิงหยุนเดินเข้าไปถามพอลกับเจสเตอร์ที่ยังคงนั่งอยู่ในรถ..“มิสเตอร์หลิงที่เคารพ..พวกเราสองคนตกลงกันแล้วว่าจะอยู่ในรถ พวกเราตัดสินใจที่จะยอมเป็นบริวารของท่าน และเชื่อฟังคำสั่งของท่าน พวกเราจะทำงานตามที่ท่านสั่ง..”เจสเตอร์ที่นั่งสวมแว่นกันแดดอยู่ในตำแหน่งคนขับร้องบอกพร้อมกับแสดงสีหน้าท่าทางที่ไม่อาจทำให้ผู้ฟังสามารถปฏิเสธได้หลิงหยุนถึงกับหัวเราะเสียงดังและตอบกลับไปว่า “เสียใจด้วย.. ข้าไม่มีเลือดมนุษย์ให้พวกเจ้าดื่ม แล้วเจ้าเองก็จะต้องอดตาย.. ส่วนเลือดของข้า.. อย่าได้แม้แต่จะคิด!”หลิงหยุนจำเป็นต้องเตือนแวมไพร์ทั้งสองตนไว้ก่อน..ในเลือดของหลิงหยุนไม่เพียงมีพลังอมตะแต่ยังมีพลังหยางที่บริสุทธิ์อีก และทุกๆวันเขาเองก็ฝึกวิชาดาราคุ้มกาย จึงมีพลังสุริยะที่ดูดซับเข้าไปในเวลากลางวัน และพลังจันทราและดวงดาวที่ดูดซับเข้าไปในยามค่ำคืน หากเหล่าแวมไพร์ดูดเลือดเขาเข้าไปแล้วล่ะก็ ถ้าไม่ตาย.. ก็คงมีชีวิตเหลือเพียงแค่ครึ่งเดียว!“โอ้..ไม่ๆๆๆๆๆ พวกเราไม่กล้าคิดแบบนั้นแน่ๆ นายท่าน! พวกเราไม่จำเป็นต้องดื่มเลือดมนุษย์ก็ได้ พวกเราดื่มเลือดของสัตว์แทนได้..”เจสเตอร์รีบปฏิเสธเสียงหลงและเมื่อเห็นว่าหลิงหยุนไม่มีท่าทีปฏิเสธ พวกมันก็รีบเปลี่ยนสรรพนามหลิงหยุนเป็นนายท่านทันที!“ทำได้ด้วยรึ!”หลิงหยุนถึงกับตกใจเล็กน้อยและได้แต่คิดในใจว่าหากเลือดของสัตว์ใช้ได้ ก็ยิ่งง่ายขึ้น เพราะเลือดสัตว์หาได้ง่ายกว่าเลือดมนุษย์มาก!