บทที่ 692 : เฉินเจี้ยนกุ่ย (2)

บทที่ 692 : เฉินเจี้ยนกุ่ย (2) นี่คือศัตรูที่แท้จริง!หลิงหยุนจึงไม่คิดที่จะออมมือ และจู่โจมเฉินเจี้ยนกุ่ยด้วยหมัดปีศาจเถียนกังเต็มกำลัง! ถึงแม้ว่าจะมาพบกันที่ตระกูลเกาโดยบังเอิญหลิงหยุนก็ไม่ได้รู้สึกเกรงกลัวที่จะต้องต่อสู้กับเฉินเจี้ยนกุ่ยเลยแม้แต่น้อย! ปัง..!ปัง..! เสียงต้นไม้ใบไม้กระทบกับกระแสลมปราณที่ซัดออกจากฝ่ามือและหมัดของคนทั้งคู่จนดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งบริเวณต้นไม้เล็กๆ และกิ่งไม้ใหญ่ถึงกับโค่นล้มระเนระนาด ปัง! เสียงปังดังสนั่นขึ้นอีกครั้ง..และมันคือเสียงกำปั้นของหลิงหยุนที่ปะทะเข้ากับฝ่ามือซีดเซียวของเฉินเจี้ยนกุ่ย เวลานี้..เพียงแค่พลังบริสุทธิ์อย่างเดียวหมัดของหลิงหยุนก็มีน้ำหนักถึงสี่พันกิโลกรัมแล้ว แต่เมื่อผนวกเข้ากับลมปราณในขั้นปรับร่างกาย-9 หมัดของเขาหนึ่งข้างก็จะมีน้ำหนักเพิ่มขึ้นเป็นหกพันกิโลกรัมเลยทีเดียว แต่เมื่อผนึกเข้ากับวิชาหมัดปีศาจเถียนกัง ก็ยิ่งทำให้หมัดของหลิงหยุนมีความรุนแรงเพิ่มขึ้นเป็นข้างละแปดพันกิโลกรัม และหลิงหยุนก็ชกหมัดปีศาจเถียนกังเข้าใส่เฉินเจี้ยนกุ่ยอย่างเต็มกำลัง! เมื่อเฉินเจี้ยนกุ่ยได้สัมผัสกับพละกำลังความแข็งแกร่งของหลิงหยุนเข้าจึงรู้ว่าอีกฝ่ายนั้นไม่ธรรมดาเลย และไม่กล้าที่จะประมาท เฉินเจี้ยนกุ่ยเองก็ใช้พละกำลังขั้นสูงสุดและใช้วิชาฝ่ามือโลหิตตอบโต้หลิงหยุนเช่นกัน! แทบไม่ต้องสงสัย..จากการปะทะกันเมื่อครู่นี้ เฉินเจี้ยนกุ่ยเป็นฝ่ายล่าถอย และไม่อาจต่อกรกับหลิงหยุนได้ ร่างของมันไถลไปกับพื้น และปีกใหญ่สีดำทั้งสองข้างก็ฟาดเข้ากับต้นไม้ใหญ่น้อยจนล้มระเนระนาดไปหลายต้น ร่างของเฉินเจี้ยนกุ่ยลื่นไถลไปไกลหลายสิบเมตรก็ยังไม่ยอมหยุด สีหน้าของเฉินเจี้ยนกุ่ยเปลี่ยนไปทันที..เขาอยู่ในขั้นเซียงเทียน-4 ซึ่งฝ่ามือหนึ่งข้างย่อมมีความรุนแรงเท่ากับน้ำหนักหนึ่งพันกิโลกรัม และเขาเป็นแวมไพร์ ความแข็งแกร่งของเขาจึงเพิ่มขึ้นเทียบเท่ากับยอดฝีระดับสูงสุดขั้นเซียงเทียน-5 และพลังความรุนแรงของฝ่ามือก็จะเพิ่มขึ้นจากเดิมเป็นสองพันกิโลกรัม เมื่อสองวันที่แล้วเขาเพิ่งจะขึ้นสู่ระดับไวส์เคานต์ ฝ่ามือของเขาข้างหนึ่งจึงมีพละกำลังมากกว่าสามพันกิโลกรัม ประกอบกับใช้วิชาฝ่ามือโลหิต น้ำหนักของฝ่ามือจึงมีความรุนแรงเพิ่มขึ้นถึงสี่พันกิโลกรัม แต่คิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะสามาถรับได้ อีกทั้งยังทำให้เขาเป็นฝ่ายล่าถอยได้อีกด้วย เป็นไปได้อย่างไรกัน! “เจ้ายังไม่กลายร่างอีกงั้นรึนี่ข้าออมมือให้เจ้าแล้วนะ..” หลิงหยุนไม่ตามร่างของเฉินเจี้ยนกุ่ยไปเขาได้ทดสอบพละกำลังของเฉินเจี้ยนกุ่ยดูแล้ว และเมื่อพบว่าอีกฝ่ายมีพละกำลังอยู่เพียงเท่านี้ จะต้องพ่ายแพ้ให้กับเขาอย่างแน่นอน! แต่ถึงกระนั้นหลิงหยุนเองก็ยังคงกังวล..เขารู้ดีว่าเฉินเจี้ยนกุ่ยยังไม่ได้กลายร่างขั้นสุด และหากมันกลายร่างขั้นสุดเมื่อใด พละกำลังและความแข็งแกร่งของมันก็จะเพิ่มขึ้นจากเดิมอีกหลายเท่าตัว.. แต่หากเฉินเจี้ยนกุ่ยกลายร่างจริงๆหลิงหยุนเองก็มีวิชาพลังมังกรที่ยังไม่ได้นำออกมาใช้ หากเขาใช้วิชานี้เมื่อไหร่ พละกำลังของเขาก็จะเพิ่มขึ้นจากเดิมถึงสิบเท่าเลยทีเดียว และเขามั่นใจว่าถึงเวลานั้นเฉินเจี้ยนกุ่ยจะไม่สามารถต้านทานได้อย่างแน่นอน! แต่พลังป้องกันของเฉินเจี้ยนกุ่ยก็ทำให้หลิงหยุนถึงกับตกใจไม่น้อยเช่นกัน!เพราะขนาดหมัดปีศาจเถียนกังที่ทรงพลังของเขา ก็ยังทำอันตรายเฉินเจี้ยนกุ่ยไม่ได้แม้แต่น้อย.. “เจ้าเป็นใครกันแน่!” แววตาเย็นชาดุร้ายของเฉินเจี้ยนกุ่ยจับจ้องอยู่ที่หลิงหยุนพร้อมกับร้องถามเสียงดัง “ข้าบอกเจ้าไปแล้ว..ข้าก็คือคนที่จะมาสังหารเจ้า!”หลิงหยุนหัวเราะเสียงดังก่อนจะพุ่งหมัดปีศาจเถียนกังเข้าจู่โจมเฉินเจี้ยนกุ่ยอีกครั้งเฉินเจี้ยนกุ่ยเพิ่งจะพ่ายแพ้ให้กับหลิงหยุนจึงไม่กล้าที่จะยืนนิ่งรับหมัดของเขาอีก มันเลือกที่จะใช้ความเร็วหลบหลีกกำปั้นของหลิงหยุน และปีกทั้งสองข้างก็กระพือออกพาร่างของมันบินขึ้นสู่ท้องฟ้า..แต่สิงที่ทำให้เฉินเจี้ยนกุ่ยตกใจสุดขีดนั้นกลับไม่ใช่พละกำลังที่แข็งแกร่งของหลิงหยุน แต่เป็นการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ และการป้องกันตัวที่ดีเยี่ยมของหลิงหยุนต่างหาก!เพราะไม่ว่าเฉินเจี้ยนกุ่ยจะบินหลบไปทางใหนหลิงหยุนก็สามารถตามไปดักไว้ได้อย่างแม่นยำ เพียงแค่เฉินเจี้ยนกุ่ยขยับปีก หลิงหยุนก็สามารถไปดักรอไว้ได้ก่อนทุกครั้ง ทำให้มันไม่สามารถหลีกเลี่ยงการปะทะกับหลิงหยุนได้!ปัง!ปัง! ปัง!หมัดของหลิงหยุนปะทะเข้ากับฝ่ามือของเฉินเจี้ยนกุ่ยอีกหลายครั้งหลายคราและเฉินเจี้ยนกุ่ยเองก็ถึงกับตกใจ เพราะนึกไม่ถึงว่าจะมีใครที่แข็งแกร่งกว่าแวมไพร์อย่างเขาได้อีก!ไม่ว่าจะเป็นพละกำลังความเร็ว และความแข็งแกร่งของร่างกาย เฉินเจี้ยนกุ่ยไม่สามารถสู้หลิงหยุนได้เลย เขาถูกหลิงหยุนจู่โจมและไล่ต้อน จนต้องรีบสยายปีกใหญ่บินหนีไปรอบๆ“ไวส์เคานต์..มีความสามารถแค่นี้เองงั้นรึ” หลิงหยุนทำเสียงเย้ยหยันหลังจากส่งหมัดเข้าใส่ร่างของเฉินเจี้ยนกุ่ยแล้วหลิงหยุนก็ไม่รอช้า รีบใช้มังกรพรางร่างพุ่งเข้าใส่เฉินเจี้ยนกุ่ยทันทีหลิงหยุนใช้วิชาเงาลวงตาแยกออกเป็นสี่ร่าง..เป็นครั้งแรกที่เฉินเจี้ยนกุ่ยได้พบเห็นวิชาเงาลวงตาและสายตาของมันก็ไม่สามารถแยกแยะได้ว่าร่างใหนคือเงา และร่างใหนคือร่างจริง..“แย่แล้ว..!”เฉินเจี้ยนกุ่ยเริ่มรู้สึกไม่ดีนักจึงรีบสยายปีกใหญ่ของตนเองบินหนีขึ้นไปบนท้องฟ้า!เฉินเจี้ยนกุ่ยเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็วและเพียงแค่พริบตาเดียวร่างของมันก็บินขึ้นไปอยู่บนท้องนภาเรียบร้อยแล้ว แต่ถึงแม้หลิงหยุนจะไม่สามารถบินได้อย่างเฉินเจี้ยนกุ่ย เขาก็มีวิชาตัวเบาล้ำเลิศที่สามารถกระโดดได้สูงอย่างมาก!เวลานี้หลิงหยุนได้ใช้มังกรพรางร่างขั้นสุดจึงสามารถกระโดดได้สูงถึงแปดสิบเมตร และกระโดดได้ไกลถึงสี่ร้อยหรือห้าร้อยเมตรเลยทีเดียว ตราบใดที่เฉินเจี้ยนกุ่ยบินได้ไม่สูงกว่าแปดสิบเมตร ก็ยังอยู่ในรัศมีที่หลิงหยุนจะสามารถโจมตีได้และเวลานี้หลิงหยุนก็มีถึงสี่ร่าง..และร่างใหนคือร่างจริงกันแน่!แน่นอนว่า..ร่างของหลิงหยุนที่อยู่ด้านหลังเฉินเจี้ยนกุ่ยนั้นเป็นร่างจริง เขากระโดดตามเฉินเจี้ยนกุ่ยขึ้นมาพร้อมกับเรียกกระบี่โลหิตแดนใต้มาไว้ในมือ ร่างจริงของหลิงหยุนถือกระบี่โลหิตแดนใต้พุ่งเข้าใส่ปีกใหญ่ยักษ์สีดำของเฉินเจี้ยนกุ่ยทันที“ปีกของเจ้าใหญ่นักงั้นรึข้าจะตัดมันทิ้งซะ!” หลิงหยุนแสยะยิ้มพร้อมกับร้องบอกเฉินเจี้ยนกุ่ยหวาดกลัวอย่างมากมันรีบดึงดาบของตัวเองออกมา และฟาดไปด้านหลังเพื่อรับกระบี่ของหลิงหยุนที่กำลังพุ่งเข้ามา..