บทที่ 697 : คันธนูทองคำ และลูกธนูเงิน!

บทที่ 697 : คันธนูทองคำ และลูกธนูเงิน! รถสีเงินค่อยๆขับเคลื่อนไปบนท้องถนนในยามค่ำคืน.. จู่ๆหลิงหยุนก็ถามขึ้นว่า“ข้าจะครอบครองดาบศักดิ์สิทธิ์ที่เหลืออีกเล่มได้อย่างไร” แต่น่าเสียดายที่ทั้งพอลกับเจสเตอร์ต่างก็ไม่รู้คำตอบ.. ทั้งคู่นั้นไม่เคยพบเห็นเฉินเจี้ยนกุ่ยถือดาบพายุเล่มนี้มาก่อนด้วยซ้ำไปและแทบไม่อยากเชื่อว่าเฉินเจี้ยนกุ่ยจะมีดาบเล่มนี้อยู่ในครอบครอง จนถึงตอนนี้ทั้งคู่เองก็ยังงุนงงอยู่ไม่น้อย.. หลิงหยุนครุ่นคิดพร้อมกับพึมพำออกไปว่า“ถ้าเช่นนั้นก็แสดงว่าอิทธิพลของตระกูลเฉินในอเมริกาก็คงจะไม่ธรรมดาเช่นกัน..” หลิงหยุนไม่เชื่อว่าเฉินเจี้ยนกุ่ยเพียงแค่คนเดียวจะสามารถค้นพบดาบพายุที่ทรงอานุภาพเช่นนี้ได้ แต่จะได้มาอย่างไรก็คงไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว เพราะถึงอย่างไรดาบเล่มนี้ก็ตกอยู่ในมือของเขาเรียบร้อยแล้ว “เฉินเจี้ยนกุ่ย..ตอนนี้เจ้าคงจะเศร้าใจมากสินะ!” แทบไม่ต้องสงสัยว่าการสูญเสียดาบพายุเล่มนี้จะสร้างความเจ็บปวดใจให้กับเฉินเจี้ยนกุ่ยมากเพียงใดตอนนี้เฉินเจี้ยนกุ่ยคงจะเจ็บปวดใจยิ่งกว่าการสูญเสียชีวิตของตนเองเสียอีก แต่ถึงอย่างไรก็ตามหากไม่ใช่เพราะดาบวิเศษเล่มนี้ เฉินเจี้ยนกุ่ยก็คงถูกหลิงหยุนสังหารตายไปแล้ว ดังนั้นเฉินเจี้ยนกุ่ยจึงนับว่าเป็นหนี้บุญคุณดาบเล่มนี้มากทีเดียว “ในเมื่อเฉินเจี้ยนกุ่ยมันมีดาบวิเศษเล่มนี้อยู่ในมือเหตุใดมันจึงไม่ใช้ดาบเล่มนี้ทำให้พวกเจ้าทั้งสองเป็นบริวารของมันล่ะ” หลิงหยุนถามคำถามต่อ “ลูกพี่..หมอนั่นคงไม่กล้าหรอก! นอกจากท่านแล้ว คงไม่มีแวมไพร์ตนใหนกล้าทำเช่นนั้นแน่! เพราะนั่นย่อมหมายถึงจุดจบของชีวิตหากถูกดวงจิตของราชาไดนาสท์จู่โจมเข้า…” เจสเตอร์พึมพำเบาๆ พร้อมกับขนหัวลุก “แต่..เหตุใดข้าจึงไม่รู้สึกว่าถูกดวงจิตของราชาไดนาสท์จู่โจลมเลยล่ะ!” หลิงหยุนร้องถามอย่างประหลาดใจ “ลูกพี่..นั่นเพราะดวงจิตและสายเลือดของท่านแข็งแกร่งกว่าราชาไดนาสท์.. ท่านเปรียบเหมือนหายนะของเหล่าแวมไพร์เลยล่ะ..” พอลอธิบายยิ้มๆ หลิงหยุนได้ฟังถึงกับชี้หน้าพอลอย่างโมโหพร้อมกับตะโกนถามอย่างไม่พอใจ“นี่เจ้า.. ในเมื่อเจ้ารู้อยู่แล้วว่าหากข้าใช้ดาบนั่น ก็อาจต้องโดนพลังจากดวงจิตของราชาไดนาสท์จู่โจมได้ เหตุใดเจ้าจึงไม่ห้าม แต่กลับยอมให้ข้าทำเช่นนั้น!” เจสเตอร์รีบอธิบายขึ้นทันที“ลูกพี่.. มันไม่ใช่อย่างที่ท่านคิด! ท่านไม่ใช่แวมไพร์ ดาบเล่มนี้หากอยู่ในมือของมนุษย์ธรรมดา มันก็จะเป็นแค่ดาบธรรมดาๆเท่านั้นเอง แต่มันจะทำให้เหล่าแวมไพร์หวาดกลัวเท่านั้น..” พอลเองก็รีบเสริมต่อ“แต่หากสายเลือดของมนุษย์ธรรมดานั้นแข็งแกร่งพอ ก็จะสามารถใช้ดาบพายุเล่มนี้ทำให้แวมไพร์กลายเป็นบริวารของตนได้ แล้วพวกเราก็คิดไม่ถึงจริงๆว่าสายเลือดของท่านจะมีพลังอำนาจที่น่าเหลือเชื่อแบบนี้.. พวกเราคิดไม่ถึงจริงๆ” หลังจากได้ฟังคำอธิบายหลิงหยุนจึงถามต่ออย่างสบายใจ..“แล้วแวมไพร์ระดับใหนจึงจะไม่เกรงกลัวพลังอาจของดาบพายุเล่มนี้”“อย่างน้อยก็ต้องอยู่ในขั้นแกรนด์ดยุค..แต่เจ้าคนชั่วเฉินเจี้ยนกุ่ยนั้นอาจจะไม่เกรงกลัวก็ได้ เพราะมันมีพลังลึกลับจากการฝึกฝนวรยุทธในแบบของชาวจีน เห็นได้จากที่มันอยู่ในขั้นไวส์เคานต์ แต่กล้าที่จะถือดาบวิเศษเล่มนี้ออกมา และสามารถใช้ดาบเล่มนี้ได้ราวกับเป็นดาบธรรมดาทั่วไป..”นับว่าพอลวิเคราะห์ได้อย่างถูกต้อง..“ถ้าเช่นนั้น..เวลานี้ดาบศักดิ์สิทธิ์อีกเล่มก็คงจะต้องอยู่ที่ใหนสักแห่ง”หลิงหยุนถามขึ้นและต้องการหาดาบวิเศษอีกหนึ่งเล่มให้พบ..………….หลังจากที่กลับเข้าบ้านหลิงหยุนก็เดินเข้าไปในค่ายกลเขาวงกต และเดินเข้าไปสำรวจที่ห้องใต้ดิน เมื่อพบกับเกาเทียนหลง และเห็นว่าสถานการณ์ปกติดี จึงออกจากห้องใต้ดินกลับไปยังห้องนอนของตนเองเรื่องอื่นอาจล่าช้าได้แต่การฝึกฝนของหลิงหยุนล่าช้าไม่ได้ เพราะเขาสามารถเข้าสู่ขั้นพลังชี่ได้ตลอดทุกวินาที..………….เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น..หลังจากที่ฝึกวิชาเสร็จแล้วหลิงหยุนก็ได้โทรหาเหล่ากุ่ยสอบถามเรื่องโรงฆ่าสัตว์ และได้สั่งให้เขานำเลือดสัตว์จำนวนแปดสิบกิโลกรัมมาด้วยจากนั้นหลิงหยุนก็ลองให้พอลกับเจสเตอร์เดินตากแดดครู่หนึ่งผลปรากฏว่าทั้งคู่สามารถรับแสงอาทิตย์ได้ ในใจหลิงหยุนจึงเริ่มรู้สึกโล่งอก และมีความสุขอย่างมาก จากนั้นจึงได้พาแวมไพร์ทั้งสองตนออกไปรับประทานอาหารฝรั่งที่ร้านอาหารข้างนอกสำหรับพอลกับเจสเตอร์นั้นหลิงหยุนไม่เพียงแค่เป็นเจ้านายของพวกเขา แต่ยังเปรียบเหมือนพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดชีวิตใหม่ด้วย ในสายตาของทั้งคู่ หลิงหยุนจึงเปรียบเหมือนทั้งพระเจ้าและพ่อแม่ผู้ให้กำเนิด!จากนั้นหลิงหยุนก็กลับไปที่สวนหลังบ้านเขาครุ่นคิดหาวิธีที่จะเปลี่ยนทองคำแท่งของเหมี่ยวเสี่ยวเหมาให้เป็นคันธนูทองโดยเร็วที่สุดธนูที่หลิงหยุนต้องการนั้นคันธนูต้องทำจากทองคำ สายธนูนั้นเขาจะใช้ผ้าแพรไหมดำ ส่วนลูกธนูสำหรับปราบเหล่าแวมไพร์จะต้องทำจากเงินเท่านั้น..คันธนูทองคำลูกธนูเงิน และสายธนูผ้าแพรไหมดำ นับว่าเป็นอาวุธที่สุดยอดชิ้นหนึ่งทีเดียว!“ทองคำมีแล้ว..ยังขาดเงินบริสุทธิ์ข้าจะไปหาเงินบริสุทธิ์ได้จากที่ใหน”