บทที่ 702 : เริ่มสังหารยอดฝีมือ!

บทที่ 702 : เริ่มสังหารยอดฝีมือ! หลิงหยุนรู้ดีว่าด้วยความเร็วของตนเองในเวลานี้หากต้องการจะพาหลิงเย่วหนีออกไปนั้น ย่อมไม่มีใครสามารถไล่ตามเขาได้ทันอย่างแน่นอน แต่ในเมื่อเวลานี้ยอดฝีมือทั้งยี่สิบคนก็ได้รับบาดเจ็บเพราะฝีมือของเขาไปแล้วเหตุใดจึงไม่ฉวยโอกาสนี้จัดการกับตระกูลเฉินไปเลยเล่า! เมื่อคิดได้เช่นนี้..สายตาคมกริบของหลิงหยุนก็จับจ้องอยู่ที่ยอดฝีมือหลายคนที่อยู่ตรงหน้าทันที พร้อมกับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ “ข้าไม่ได้อยากจะลงมือสังหารพวกเจ้าแต่เป็นพวกเจ้าที่บีบบังคบให้ข้าต้องทำเช่นนั้น! ข้าขอเตือนพวกเจ้าอีกครั้งก่อนที่ข้าจะเริ่มลงมือ.. หากใครต้องการหนีไปตอนนี้ก็เชิญได้เลย.. ข้าจะไม่ขัดขวาง! แต่หากข้าลงมือเมื่อใด ก็อย่าหาว่าข้าไม่ปราณีก็แล้วกัน!” ทันทีที่หลิงหยุนพูดจบ..ยอดฝีมือหลายคนก็หันไปมองหน้ากันด้วยความตื่นตระหนก แต่ละคนล้วนตัดสินใจไม่ได้ว่าจะหนี หรือว่าจะอยู่สู้ต่อดี.. นับว่าหลิงหยุนประสบความสำเร็จอย่างมากความอหังการของเขาเมื่อครู่ได้สร้างความหวาดกลัวให้กับยอดฝีมืออีกหลายคน หลิงหยุนไม่รีบร้อน เขาปล่อยให้ยอดฝีมือเหล่านั้นได้ปรึกษาหารือกัน แล้วจึงค่อยจัดการกับคนที่เหลือในคราวเดียว เฉินไห่คุนถึงกับสีหน้าเปลี่ยนไปทันทีเขาเดินตรงเข้าไปหาหลิงหยุนพร้อมกับยกมือขึ้นชี้หน้าและร้องตะโกนใส่หลิงหยุน “ทุกท่าน..อย่าไปฟังคำพูดของมัน! มันอาจจะแข็งแกร่งก็จริง แต่หากพวกเราบุกเข้าไปพร้อมกัน มันก็ไม่มีทางสู้ได้แน่ มันแค่ต้องการพูดให้ทุกท่านหวาดกลัวและสับสน แล้วล่าถอยกลับไปต่างหาก!” “ทุกท่านบุกเข้าไปพร้อมกับข้า!พวกเราจะจัดการกับมันพร้อมๆกัน!” เฉินไห่คุนนั้นอยู่ในระดับสูงสุดของขั้นเซียงเทียน-5และเมื่อเห็นว่าเหล่ายอดฝีมือทั้งหลายกำลังจะเริ่มถอดใจ จึงรีบสวมหัวใจเสือปลุกระดมทุกคนให้ลุกขึ้นสู้กับหลิงหยุนอีกครั้ง หลิงหยุนไม่ใส่ใจกับเฉินไห่คุนเขายังคงยืนนิ่งอยู่หน้าประตู และรอจนเฉินไห่คุนพูดจบ จากนั้นจึงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เจ้าคนแซ่เฉิน..เจ้ามั่นใจงั้นรึว่าจะมีชีวิตรอดถึงวันพรุ่งนี้!” “ถ้าเจ้ามั่นใจเช่นนั้นก็เข้ามาได้เลย!” พูดจบ..หลิงหยุนก็ยกกระบี่โลหิตแดนใต้ในมือขึ้น และรอดูว่าใครจะเป็นรายต่อไป! หลิงเย่วยืนอยู่ด้านหลังประตูกระท่อมด้วยความวิตกกังวลเขากำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้นและได้แต่นึกแปลกใจว่ายอดฝีมือผู้นี้เป็นใครมาจากใหนกันแน่ และเหตุใดจึงต้องมาช่วยตระกูลหลิงของเขาด้วย? “หรือว่าท่านพ่อจะคาดเดาการกระทำของตระกูลเฉินออกจึงได้ไปเชิญยอดฝีมือมาช่วยข้าด้วยตัวเอง! แต่ไม่น่าจะเป็นไปได้ ในเมื่อยอดฝีมือผู้นี้มีกระบี่โลหิตแดนใต้อยู่ในมือ ก็ย่อมหมายความว่า…” “หรือจะเป็นพี่น้องที่ร่วมต่อสู้กับตระกูลหลิงมาเมื่อได้ข่าวว่าตระกูลหลิงกำลังมีภัย จึงได้แอบส่งคนมาช่วย!”หลิงเย่วนั้นเปรียบได้กับขงเบ้งของตระกูลหลิงแม้ว่าวรยุทธของเขาจะด้อยที่สุด แต่ก็เป็นผู้ที่มีปัญญาล้ำเลิศนัก แต่ถึงกระนั้น.. ไม่ว่าจะเขาพยายามครุ่นคิดอย่างไร ก็ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าหลิงหยุนคือผู้ใดกันแน่จากนั้นหลิงหยุนจึงพูดกับหลิงเย่วด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“คุณชายหลิง.. ท่านรออยู่ในกระท่อมอีกสักพัก อย่าได้รีบออกมา! ไม่เช่นนั้นท่านอาจจะได้รับอันตรายจากกระบี่ของข้า..”หลังจากที่พูดประโยคนี้ออกไปแล้ว..ย่อมเท่ากับว่าหลิงหยุนได้ตัดสินใจที่จะสังหารทุกคนในที่นี้แล้ว!อีกฝ่ายยังมียอดฝีมือเหลืออยู่อีกราวแปดสิบคนแม้ว่าบางคนจะลังเล แต่ดูเหมือนจะไม่มีใครยอมหนี และนั่นทำให้หลิงหยุนรู้สึกผิดหวังขึ้นมาเล็กน้อย เพราะนั่นหมายความว่าตระกูลเฉินมีอิทธิพลกับยอดฝีมือเหล่านี้มาก..‘ในเมื่อพวกเจ้าต้องการเป็นหน่วยกล้าตายให้กับตระกูลเฉินข้าก็ไม่มีทางเลี่ยงนอกจากต้องสังหารพวกเจ้าให้หมดทุกคน!’เฉินไห่คุนนำยอดฝีมือที่เหลือเข้ามาล้อมหลิงหยุนไว้ในมือของมันกำกระบี่ไว้แน่น..“เจ้าคนแซ่เฉิน..นี่เจ้าจะไม่ให้ข้ามีเวลาได้พักสักครู่เลยหรือยังไง”หลิงหยุนหัวเราะพร้อมกับร้องบอกไปจากนั้นจึงแกว่งกระบี่ยาวในมือเข้าใส่ขาของเฉินไห่คุน และยอดฝีมือที่อยู่ด้านหลังของมัน!ในเวลาเดียวกันนั้นเอง..กระบี่คมกริบของเฉินไห่คุนก็พุ่งเข้าใส่ลำคอของหลิงหยุน แต่หลิงหยุนกลับยิ้ม และสะบัดศรีษะเพียงเล็กน้อย กระบี่ของเฉินไห่คุนก็แทงเข้ากับความว่างเปล่า!เฉินไห่คุนพลาด!แต่หลิงหยุนไม่พลาด! กระบี่ของหลิงหยุนฟันเข้าใส่ขาของเฉินไห่คุน มันจึงรีบกระโดดถอยหลังหนีทันที!แต่ถึงกระนั้นกระบี่ของหลิงหยุนก็ฟันเข้าที่ขาใต้หัวเข่าของเฉินไห่คุนจนเป็นแผลลึกไปถึงกระดูก!หากไม่ใช่เพราะเฉินไห่คุนเดินลมปราณระดับสูงสุดขั้นเซียงเทียน-5ป้องกันไว้แล้วล่ะก็ หลิงหยุนคงจะตัดขาของมันขาดทั้งสองข้างแล้วอย่างแน่นอน!เฉินไห่คุนได้รับบาดเจ็บไม่มากแต่ยอดฝีมือทั้งเจ็ดหรือแปดคนที่อยู่ด้านหลังของมันนั้น กำลังภายในของพวกเขาล้วนแล้วแต่อยู่ในขั้นที่ต่ำกว่าเฉินไห่คุนทั้งสิ้น จึงถูกพลังของกระบี่ที่รุนแรงเข้าอย่างจังจนได้รับบาดเจ็บไปตามๆกันพลังจากกระบี่มันคืออะไรกันพลังที่กระจายออกจากกระบี่ของหลิงหยุนนั้นก็คือพลังหยิน-หยางที่ถูกส่งออกมาจากร่างกายของเขาผ่านกระบี่โลหิตแดนใต้นั่นเอง มันมีลักษณะคล้ายๆกับกระแสน้ำที่เชี่ยวกรากและรุนแรง กระแสพลังของหลิงหยุนจึงมีความคมไม่ต่างจากกระบี่ และสามารถทำให้ผู้ที่อยู่ห่างออกไปได้รับบาดเจ็บราวกับถูกกระบี่ฟันได้เลยทีเดียว!เวลานี้หลิงหยุนสามารถถ่ายทอดพลังจากกร่างกายผ่านทางกระบี่ได้และเมื่อถึงขั้นพลังชี่ ต่อให้ไม่มีกระบี่ กระแสลมปราณที่พุ่งออกมาจากร่างกายของหลิงหยุนนั้น ก็จะมีความคมเช่นเดียวกับกระบี่ และสามารถทำร้ายคนได้ไม่ต่างกันเลยยิ่งไปกว่านั้น..เมื่อถึงเวลานั้นจิตหยั่งรู้ของหลิงหยุนก็มีพลังมากพอที่จะสามารถใช้ควบคุมกระบี่ให้เคลื่อนที่ไปยังทิศทางที่ต้องการได้ และสามารถใช้โจมตีศัตรูที่อยู่ไกลออกไปได้ถึงหนึ่งร้อยก้าวทีเดียว!