บทที่ 726 : สอบปากคำเฉินไห่คุน!

บทที่ 726 : สอบปากคำเฉินไห่คุน! ทางเดินเข้าไปยังคุกใต้ดินนั้นไม่เพียงเงียบสงัดแต่ยังมืดสนิทจนไม่สามารถมองเห็นแม้แต่นิ้วมือของตนเอง.. แต่ความมืดเช่นนี้ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคหรือมีผลต่อหลิงหยุนผู้ฝึกเนตรหยิน-หยางเลยแม้แต่น้อย เขาสามารถมองเห็นทุกอย่างได้ชัดเจนไม่ต่างจากเวลากลางวัน คุกใต้ดินตระกูลหลิงนั้นมีทั้งหมดสี่ชั้นและบันไดหินที่ทอดลงไปยังแต่ละชั้นนั้นก็จะมีทั้งหมดยี่สสิบแปดขั้น และต้องเดินหมุนวนลงไปถึงสามรอบกว่าจะเข้าสู่คุกใต้ดินที่ลึกและมืดได้ บันไดแต่ละขั้นนั้นมีความยาวถึงสามเมตรเรียกได้ว่าสามารถเดินเรียงกันห้าถึงหกคนได้เลยทีเดียว คุกใต้ดินตระกูลหลิงนั้นไม่เพียงสะอาดสะอ้าน แต่ยังมีระบบหมุนเวียนอากาศ และระบบไฟที่ค่อนข้างดีเยี่ยม หลิงหยุนรู้ว่าต้องมีสวิทช์ไฟอยู่ที่ใหนสักแห่ง แต่เขาคร้านที่จะไปเปิดเท่านั้นเอง ภายในคุกใต้ดินนั้นไม่มีการตกแต่งใดๆเลยมันจึงมีลักษณะไม่ต่างจากสุสานโบราณเลยแม้แต่นิดเดียว หลิงหยุนก้าวเดินลงบันไดหินไปทีละขั้นๆ และแม้แต่หลิงหยุนซึ่งนับว่าเป็นชายหนุ่มร่างสูง ก็ยังสามารถเดินตัวตรงลงไปได้โดยไม่ต้องโน้มศรีษะลงเลย หลิงหยุนเดินลงบันไดชั้นที่สี่ไปอย่างรวดเร็วและในที่สุดก็ลงไปถึงชั้นล่างสุดของคุกใต้ดิน เขาเงยหน้าขึ้นมองเพดานก็พอจะเดาได้ว่า จากพื้นจรดเพดานนั้นอย่างน้อยก็ต้องสูงไม่ต่ำกว่าเก้าเมตร ภายในคุกใต้ดินนั้นมีพื้นที่กว้างใหญ่เกือบหนึ่งพันตารางเมตรเรียกได้ว่าครอบคลุมพื้นที่เกือบทั้งหมดของสวนชั้นที่แปดเลยทีเดียว จะเล็กกว่าก็เพียงนิดหน่อยเท่านั้น ภายในคุกใต้ดินแห่งนี้จึงสามารถจุคนได้เป็นพันๆคนเลยทีเดียว ด้านล่างมีห้องขังน้อยใหญ่มากกว่าสิบห้องขึ้นไปแต่ละห้องล้วนสร้างด้วยหินและอิฐแกร่ง จึงมั่นใจได้ถึงความแข็งแรงปลอดภัย บริเวณบันไดขั้นสุดท้ายที่หลิงหยุนหยุนยืนอยู่นั้นมีอ่างขนาดใหญ่อยู่สามอ่างเรียงรายติดกัน แต่ละอ่างนั้นมีขนาดใหญ่เกือบสองเมตร และด้านในมีน้ำใสสะอาด หลิงหยุนเปิดจิตหยั่งรู้ออกสำรวจดูก็พบว่าภายในห้องขับหลายๆห้อง ก็มีอ่างลักษณะเดียวกันนี้อยู่เช่นกัน เห็นได้ชัดว่า..สถานที่แห่งนี้ไม่เพียงเป็นคุกใต้ดินของตระกูลหลิงเท่านั้น แต่ยังเป็นหลุมหลบภัยในยามวิกฤตได้เป็นอย่างดีอีกด้วย นั่นเพราะหลิงหยุนได้สำรวจพบว่าแต่ละห้องล้วนมีเส้นทางลับซ่อนอยู่เพียงแต่ไม่รู้ว่าเส้นทางลับที่ค่อนข้างยาวนี้ทอดไปสู่ที่ใดบ้าง เพราะมันเกินขอบเขตรัศมีจิตหยั่งรู้ของเขา เส้นทางลับนี้ถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิดและดูราวเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับผนัง จึงยากที่ผู้คนจะสามารถค้นพบเส้นทางลับนี้ได้ คุกใต้ดินแห่งนี้ไม่เพียงสามารถใช้เป็นที่หลบซ่อนตัวหรือหลบหนี แต่ยังสามารถใช้ซ่อนกองกำลังขนาดใหญ่ได้เลยทีเดียว คุกใต้ดินที่ใหญ่โตกว้างขวางเช่นนี้ ไม่นับว่าเกินไปสำหรับตระกูลใหญ่อย่างนั้นหรือ! ‘ช่างออกแบบได้ยอดเยี่ยมนัก..ยอดเยี่ยมจริงๆ!’หลิงหยุนรู้สึกทึ่งมากเพราะคิดไม่ถึงว่าคุกใต้ดินไม่เพียงใหญ่โตกว่าที่เขาคาดคิดไว้มาก แต่ยังมีเส้นทางลับซ่อนอยู่ด้วยเมืองหลวงแม้จะเป็นเมืองที่คึกคักแต่ก็ลึกลับอย่างยิ่ง สมกับที่เป็นดินแดนของเหล่าจักรพรรดิ และเทียบไม่ได้เลยกับเมืองจิงฉูเล็กๆที่เขาอยู่และหากเทียบห้องลับของท่านเสี่ยวหมอเทวดากับคุกใต้ดินตระกูลหลิงห้องลับของท่านหมอเสี่ยวแทบกลายเป็นของเด็กเล่นไปทันทีด้วยความปราชเปรื่องของหลิงหยุนเขาสามารถคาดเดาได้ทันทีว่า ไม่ใช่เพียงตระกูลหลิงเท่านั้นที่จะมีคุกใต้ดินใหญ่โตเช่นนี้ ตระกูลใหญ่อื่นๆก็ต้องมีด้วยเช่นกัน เหมือนอย่างโรงงานผลิตคลังแสงอาวุธตระกูลหลิง ซึ่งตระกูลใหญ่อีกหกตระกูลก็ต้องมีเช่นกัน“ไม่แน่ว่าเกาเฉินเฉินอาจจะถูกเฉินเจี้ยนกุ่ยจับไปขังไว้ที่คุกใต้ดินก็เป็นได้”หลิงหยุนได้แต่พึมพำกับตัวเองพร้อมกับถอนหายใจออกมาแต่เขาเองก็ไม่พบว่าที่คฤหาสน์ชานเมืองด้านใต้ และคฤหาสน์ชานเมืองด้านตะวันตกเฉียงใต้ของตระกูลเฉินจะมีคุกใต้ดินอยู่เลย หมายความว่าตระกูลเฉินจะต้องมีบ้านอยู่ที่อื่นอีกเป็นแน่ เพราะเขาเองก็ไม่พบเฉินไห่เผิง – ผู้นำตระกูลเฉินคนปัจจุบัน และเฉินจิงเทียน – ผู้นำตระกูลคนก่อนอยู่ในคฤหาสน์ทั้งสองหลังนี้เวลานี้เฉินไห่คุนอยู่ในระดับสูงสุดขั้นเซียงเทียน-5และแน่นอนว่าทั้งเฉินไห่เผิง และเฉินจิงเทียนจะต้องมีขั้นกำลังภายในที่สูงกว่านั้นแน่หลิงหยุนเดินตรงเข้าไปเปิดสวิทช์ไฟด้านล่างและภายในคุกใต้ดินก็สว่างขึ้นมาทันที หลิงหยุนเดินเอามือไขว้หลังตรงเข้าไปยังห้องขังของเฉินไห่คุน มิตซุย และยามาดะระหว่างที่เดินไปนั้นหลิงหยุนก็พยายามที่จะควบคุมจุดตันเถียนของตนเองให้หมุนกลับ เพื่อให้เกิดพลังวนหยิน-หยางที่จะสามารถสร้างแรงดูดขึ้นที่ฝ่ามือของตนเองได้ แต่ยิ่งเขาตั้งใจและพยายามมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งล้มเหลว!หลิงหยุนจึงต้องล้มเลิกความพยายามไปก่อน..ขณะนี้กระแสวนหยิน-หยางกำลังก่อตัวขึ้นและการจะทำให้เกิดกระแสหมุนกลับนั้นก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆหลิงหยุนเดินเข้าไปในห้องขังของเฉินไห่คุนก่อนคนแรกทันทีที่ผลักประตูเข้าไปก็เห็นเฉินไห่คุนนอนแน่นิ่งอยู่ที่พื้นเฉินไห่คุนถูกกระบี่ของหลิงหยุนฟันเข้าบาดแผลค่อนข้างใหญ่และลึก ทำให้สูญเสียเลือดมากทันทีที่หลิงหยุนเข้าไปในห้องขังเขาก็จัดการคลายจุดให้กับเฉินไห่คุนที่นอนกองอยู่กับพื้น“เอาล่ะ..ตอนนี้เจ้าสามารถกัดลิ้นตายได้แล้ว เจ้าจัดการได้เลย ข้าจะไม่ห้ามเจ้า..”