บทที่ 917-918

จักรพรรดิเทพมังกร – บทที่ 917 : ตายเกลี้ยง! หลังจากที่ยืนนิ่งเป็นฝ่ายตั้งรับการโจมตีของมาร์ควิสแอนเดอร์สันถึงสองครั้งหลิงหยุนจึงเปลี่ยนมาเป็นฝ่ายบุกโจมตีบ้าง เขากระโดดขึ้นกลางอากาศ และเปลี่ยนมากำกระบี่โลหิตแดนใต้ไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วฟันเข้าใส่ร่างของมาร์ควิสแอนเดอร์สันที่อยู่ด้านล่างทันที! ด้วยระยะห่างไม่ถึงหนึ่งร้อยเมตรประกอบกับหลิงหยุนใช้วิชามังกรพรางร่างที่สามารถเคลื่อนที่ได้รวดเร็วปานสายฟ้า จึงยากที่มาร์ควิสแอนเดอร์สันจะสามารถหลบหนีได้ทัน.. “กำแพงโลหิต!” ในเมื่อไม่สามารถหลบหลีกได้ทันมาร์ควิสแอนเดอร์สันถึงกับร้องตะโกนออกมาเสียงดัง พร้อมกับพ่นละอองเลือดออกมาจำนวนมากอีกครั้ง ละอองเลือดเหล่านั้นได้กลายเป็นกำแพงสีแดงขวางหน้าหลิงหยุนไว้ จากนั้นมาร์ควิสแอนเดอร์สันจึงยกโล่โลหิตในมือขึ้นเพื่อรับการจู่โจมที่รุนแรงของหลิงหยุน! แต่กระบี่โลหิตแดนใต้ที่สามารถตัดของแข็งได้ราวกับเต้าหู้นั้นก็สามารถฟันกำแพงโลหิตของมาร์ควิสแอนเดอร์สันจนแตกกระจาย และพุ่งเป้าไปที่โล่โลหิตตรงหน้ามาร์ควิสแอนเดอร์สันต่อทันที ปัง! สิ้นเสียงดังสนั่นนั้น..โล่โลหิตของมาร์ควิสแอนเดอร์สัน ก็ปรากฏรอยร้าวมากมายขึ้นทันที และในที่สุดก็แตกออกเป็นเสียงๆ! และนี่คือพละกำลังที่แข็งแกร่งของหลิงหยุน! หลิงหยุนนั้นผ่านการต่อสู้มานับครั้งไม่ถ้วนเขาจึงเข้าใจหัวใจของการต่อสู้ได้ดี ในการต่อสู้แต่ละครั้งนั้น ไม่มีอะไรมากไปกว่าคำเพียงสองคำ.. ‘แข็งแกร่ง’และ ‘วิธีการ’ ‘วิธีการ’นับว่าเป็นเรื่องที่สำคัญ และครอบคลุมกว้างมาก มันหมายถึงวิชาบ่มเพาะพลัง วรยุทธ และศาสตร์ด้านอื่นๆ อย่างเช่นการสร้างค่ายกลชนิดต่างๆ ยิ่งมีวิธีการหลากหลายในการต่อสู้ ก็ยิ่งสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ง่ายขึ้น! ‘ความแข็งแกร่ง’นั้นเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ไม่ยาก มันคือพละกำลัง และความแข็งแกร่งของร่างกายที่ผู้ต่อสู้ควรต้องมี และหากร่างกายแข็งแกร่งมากพอ ก็จะสามารถที่จะใช้ ‘วิธีการ’ ต่างๆ ได้อย่างง่ายดายด้วย.. ในเมื่อหลิงหยุนใช้พละกำลังทั้งหมดที่มีและกำลังแขนที่สามารถรับน้ำหนักได้เป็นพันๆกิโลกรัม มีหรือที่กำแพงเลือด และโล่โลหิตซึ่งเกิดจากเวทย์มนต์คาถาจะสามารถต้านทานได้! หลังจากที่ได้ทดสอบพลังอำนาจของมาร์ควิสแอนเดอร์สันแล้วหลิงหยุนก็พบว่าเขาสามารถสังหารมันได้อย่างแน่นอน และรู้สึกมั่นใจมากยิ่งขึ้น! หลังจากที่รับกระบี่ของหลิงหยุนไปร่างของมาร์ควิสแอนเดอร์สันก็ถึงกับกระเด็นไปกระแทกกับต้นไม้ใหญ่นับสิบ และกระอักออกมาเป็นเลือดกองโต! หลิงหยุนเดินตรงเข้าไปหามาร์ควิสแอนเดอร์สันที่กำลังโซเซและจัดการฟันเข้าไปที่ร่างของมันอีกหนึ่งดาบ! ครั้งนี้มาร์ควิสแอนเดอร์สันไม่กล้ารับกระบี่ของหลิงหยุนอีกมันรีบกระโดดหลบทันที แต่ถึงกระนั้นก็ถูกไอดำรอบกระบี่กระแทกเข้าจนต้องกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด! “ธนูกรด!” มาร์ควิสแอนเดอร์สันยกมือขึ้นพร้อมกับหักนิ้วทั้งสิบซัดใส่หลิงหยุนนิ้วทั้งสิบได้กลายเป็นลูกธนูสีดำขนาดเท่ายาวเท่าตะเกียบพุ่งเข้าใส่ร่างของหลิงหยุนอย่างรวดเร็ว และมันก็ได้อาศัยจังหวะนี้บินหนีขึ้นไปบนท้องฟ้าทันที! “อาวุธบ้าอะไรกัน” หลิงหยุนสามารถหลบได้ทันและรีบสะบัดข้อมือซัดเข็มเงินมากมายใส่ร่างของมาร์ควิสแอนเดอร์สันเช่นกัน! เกือบจะในเวลาเดียวกัน..ธนูกรดทั้งสิบของมาร์ควิสแอนเดอร์สันได้พุ่งเข้าปักต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ด้านหลังของหลิงหยุน และต้นไม้ทั้งต้นก็ถูกกัดกร่อนจนกลายเป็นสีเขียวคล้ำ และมีควันสีขาวพวยพุ่งออกมาจากลำต้น… เข็มเงินจำนวนมากที่หลิงหยุนซัดออกไปนั้นได้พุ่งเข้าใส่ปีกใหญ่ของมาร์ควิสแอนเดอร์สันราวสิบกว่าเล่ม จนเกิดเสียงดังคล้ายเสื้อผ้าฉีกขาด “คล้ายกับธนูโลหิตนี่เองแต่ดูเหมือนจะรุนแรงกว่า! แวมไพร์นี่มีลูกเล่นมากมายเหมือนกันนี่!” หลิงหยุนสำรวจดูด้วยจิตหยั่งรู้เมื่อทราบว่าธนูกรดที่เกิดจากเวทย์มนต์นี้มีคุณสมบัติเช่นใด ก็ได้แต่ทำเสียงขึ้นจมูกอย่างไม่พอใจ จากนั้นจึงเรียกคันธนูทองออกมาทันที และยิงไปที่ร่างของมาร์ควิสแอนเดอร์สันที่กำลังบินหนี! เมื่อมาร์ควิสแอนเดอร์สันเห็นเช่นนั้นมันจึงพ่นเลือดออกมาเสกเป็นโล่โลหิตอีกครั้งเพื่อใช้ป้องกันลูกธนูเงินของหลิงหยุน และรีบบินหนีขึ้นไปบนท้องฟ้าต่อไป! หลิงหยุนรู้ว่ามาร์ควิสแอนเดอร์สันเป็นแวมไพร์ที่มีเวทย์มนต์แข็งแกร่งตนหนึ่งและเจสเตอร์ก็เพิ่งบอกกับเขาว่า แวมไพร์ขั้นมาร์ควิสนั้นยิ่งอายุยืนยาวมากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งสามารถใช้เวทย์มนต์คาถาได้เชี่ยวชาญอย่างคาดไม่ถึง “ใหนเจ้าบอกว่าจะสู้กับข้าแบบยุติธรรมเหตุใดตอนนึ้จึงคิดจะหนีเล่า?” ในเมื่อสถานการณ์เปลี่ยนไปเช่นนี้หลิงหยุนจึงตัดสินใจที่จะใช้มังกรคำราม และครั้งนี้ก็เหลือเพียงมาร์ควิสแอนเดอร์สันเพียงตัวเดียวเท่านั้น หลิงหยุนจึงสามารถใช้คลื่นเสียงจู่โจมไปยังเป้าหมายเดียวได้ ทำให้ไม่มีผลกระทบกับเจสเตอร์.. มาร์ควิสแอนเดอร์สันบินสูงขึ้นเรื่อยๆเจสเตอร์รีบตรงเข้าไปหาหลิงหยุนทันที และเมื่อกระโดดขึ้นไปยืนบนแผ่นหลังของเจสเตอร์แล้ว หลิงหยุนจึงร้องตะโกนสั่งว่า “บินให้เร็วที่สุดเต็มกำลังของเจ้าอย่าให้มันหนีไปได้1” ต่อให้เป็นมาร์ควิสแต่ก็คือแวมไพร์อยู่ดี! มาร์ควิสแอนเดอร์สันจึงมีใบหูสองข้างที่ใหญ่และยาว เสียงมังกรคำรามของหลิงหยุนทำให้มาร์ควิสแอนเดอร์สันถึงกับชะงักไป และรีบยกมือที่มีเล็บแหลมคมสองข้างขึ้นปิดใบหูไว้ทันที! ระหว่างที่มาร์ควิสแอนเดอร์สันเริ่มเหนื่อยล้าเจสเตอร์ก็เร่งความเร็วอย่างสุดกำลังเช่นกัน และในที่สุดก็สามารถบินเข้าไปใกล้มาร์ควิสแอนเดอร์สันในระยะกระชั้นชิดได้แล้ว หลิงหยุนจึงรีบซัดยันต์เตโชสามแผ่นออกไปด้านหน้าทันที.. ตูม!ตูม! ตูม! ยันต์เตโชระดับห้าทั้งสามแผ่นระเบิดขึ้นพร้อมกันอยู่ด้านหลังของมาร์ควิสแอนเดอร์สันมันถึงกับตาโตเมื่อเห็นลูกไฟขนาดใหญ่สามลูกกำลังลุกโชนอยู่ด้านหลัง และร่างกายก็เริ่มสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว! ในเมื่อไม่มีทางเลือก..มาร์ควิสแอนเดอร์สันจึงต้องพ่นเลือดออกมาจากปากอีกครั้ง และละอองเลือดเหล่านั้นก็ได้กลายเป็นโล่โลหิตที่ใช้สำหรับป้องกันอวัยวะสำคัญของตนเองไว้ แล้วรีบบินหนีไปบนยอดเขาเทียนเหมาเฟิง หลิงหยุนยังคงไล่ล่าตามหลังไปพร้อมกับหัวเราะเสียงดัง“คุณมาร์ควิส.. เจ้าคิดว่าเจ้าจะหนีข้าพ้นรึ” พูดจบ..หลิงหยุนก็จัดการเรียกลูกธนูเงินออกมาอีกสามดอก และจัดการยิงฝ่าลูกไฟทั้งสามลูกที่กำลังลุกโชน มาร์ควิสแอนเดอร์สันมัวแต่ใช้โล่ในมือปัดป้องลูกธนูและต้องคอยหลบซ้ายทีขวาที ความเร็วในการบินของมันจึงลดลงเรื่อยๆการใช้เวทย์มนต์ของเหล่าแวมไพร์นั้นล้วนต้องอาศัยเลือดเป็นสื่อนำ และใช้พลังจิตในการร่ายเวทย์มนต์สำหรับมาร์ควิสแอนเดอร์สันที่มีพลังจิตอยู่ในระดับกลางนั้นเพื่อสังหารหลิงหยุน.. มันได้ใช้เลือดและพลังจิตไปมาก และเวลานี้ก็เริ่มเหนื่อยล้ามากแล้ว!ไม่เพียงแค่ความเร็วของมาร์ควิสแอนเดอร์สันจะลดลงจนเจสเตอร์สามารถไล่ตามได้ทันแล้วแต่มันยังต้องคอยหลบหลีกลูกธนูเงินที่หลิงหยุนยิงใส่อีกด้วย!ฟิ้ว..หลังจากที่หลิงหยุนยิงลูกธนูเงินตามไปอีกในที่สุดโล่โลหิตจากเวทย์มนต์ของมาร์ควิสแอนเดอร์สัน ก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆอีกครั้ง!หลิงหยุนไม่รอช้า..เขารีบยิงลูกธนูเงินตามไปอีกสามดอก มาร์ควิสแอนเดอร์สันพยายามบินหลบแล้ว แต่ในที่สุดก็ถูกลูกธนูเงินปักเข้าที่ก้นด้านขวาจนได้!มาร์ควิสแอนเดอร์สันสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกที่ก้นของตัวเอง!มันไม่ใช่เพียงแค่ความเย็น..แต่มันยังเสียดแทงเข้าไปถึงกระดูก มาร์ควิสแอนเดอร์สันสัมผัสได้ว่าความเย็นยะเยือกนี้ ได้ทำให้ร่างกายส่วนล่างของตนเองแข็งไปในทันที และปีกข้างขวานั้นก็แทบจะขยับไม่ได้อีก!มันคือพลังหยินบริสุทธิ์!“ห๊ะ!นี่มันอะไรกัน?”มาร์ควิสแอนเดอร์สันขยับปีกข้างขวาได้อย่างยากลำบากความเร็วในการบินก็ลดลงจนตอนนี้มันบินได้ช้ากว่าเจสเตอร์เสียอีก!หลิงหยุนยิ้มพร้อมกับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ“คุณมาร์ควิส.. เจ้าใช้เวทย์มนต์เป็นคนเดียวงั้นรึ เจ้าอย่าลืมว่าข้าเองก็เพิ่งจะเล่นมายากลในรายการทีวี แต่ตอนนี้ข้าจะให้เจ้าได้เห็นเวทย์มนต์ของข้าด้วยตาตัวเอง!”พูดจบ..หลิงหยุนก็กวัดแกว่งกระบี่สีดำในมืออย่างรวดเร็ว จนเกิดเป็นม่านสีดำที่ยาวกว่ายี่สิบเมตร พุ่งตรงเข้าใส่ร่างของมาร์ควิสแอนเดอร์สัน..หลิงหยุนได้ถ่ายเทพลังหยางบริสุทธิ์ลงไปที่ตัวกระบี่แม้กระทั่งไอดำรอบกระปี่ก็ยังเป็นไอร้อน!คลื่นความร้อนนั้นทำให้มาร์ควิสแอนเดอร์สันถึงกับหวาดกลัวจนต้องกรีดร้องออกมาและดิ้นรนหนีวุ่นวายไปหมด..และไม่รู้ว่าหลิงหยุนไปหยุดอยู่ด้านข้างของมาร์ควิสแอนเดอร์สันตั้งแต่เมื่อไหร่แต่เมื่อได้โอกาสหลิงหยุนก็ไม่รีรอ เขาฟันกระบี่โลหิตแดนใต้ใส่ร่างของมันอย่างไม่ลังเล และปีกซ้ายของมาร์ควิสแอนเดอร์สันก็ถูกหลิงหยุนฟันขาดในทันที!“อ๊าก!”มาร์ควิสแอนเดอร์สันกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเสียงของมันโหยหวนราวกับสัตว์ที่ถูกทำร้าย และในที่สุดดวงตาคู่นั้นก็กลายเป็นสีแดงเข้ม แล้วร่างทั้งร่างของมาร์ควิสแอนเดอร์สันก็ระเบิดกลายเป็นละอองเลือดมันได้กลายร่างเป็นค้างคาวสีดำตัวเล็กและเตรียมบินหนีไป!“กระแสนวนหยิน-หยาง!”หลังหยุนหัวเราะออกมาเสียงดังอย่างผู้กำชัยชนะพร้อมกับยกฝ่ามือทั้งสองข้างขึ้น กระแสวนหยิน-หยางที่หมุนกลับ ได้ดูดร่างค้างคาวของมาร์ควิสแอนเดอร์สันเข้ามา!แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเมื่อมาร์ควิสแอนเดอร์สันกลายร่างเป็นค้างคาวแล้วความเร็วของมันจะเพิ่มขึ้นกว่าเดิมถึงสองเท่า และได้บินหลุดออกจากกระแสลมปราณของหลิงหยุนไปแล้ว!“ห๊ะ!เร็วถึงเพียงนี้เชียวรึ?!”หลิงหยุนทำเสียงขึ้นจมูกอย่างไม่พอใจแต่ก็ไม่ตระหนกตกใจมากมายนัก เขาจัดการเรียกยันต์เทวะเหินอออกมา และปิดเข้าที่ร่างของเจสเตอร์ทันที..เมื่อมารค์วิสกลายร่างเป็นค้างคาวความเร็วของมันนั้นก็จะเพิ่มขึ้นจากเดิมอีกสองเท่า ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่หลิงหยุนกบเจสเตอร์จะสามารถไล่ตามได้ทัน แต่หากใช้ยันต์เทวะเหินเข้าช่วย ก็จะสามารถเพิ่มความเร็วให้กับเจสเตอร์ได้เช่นกัน..เวลานี้เจสเตอร์สามารถบินได้รวดเร็วกว่าเดิมถึงสามเท่าความเร็วของมันนั้นเทียบเท่าความเร็วของกระสุนปืนเลยก็ว่าได้ และเวลานี้เจสเตอร์ก็ได้พุ่งไปขวางหน้ามาร์ควิสแอนเดอร์สันไว้ได้แล้ว!“เจ้านาย..ท่านรีบทำให้มาร์ควิสตนนี้กลายเป็นบริวารของท่านสิ!”เจสเตอร์บินเร็วขึ้นเรื่อยๆระหว่างนั้นก็ไม่ลืมที่จะร้องเตือนหลิงหยุนให้จัดการทำให้มาร์ควิสแอนเดอร์สันมาเป็นบริวารของตนเองแต่หลิงหยุนกลับตอบไปว่า“ไม่ได้! มาร์ควิสตนนี้แตกต่างจากเอ็ดเวิร์ด และแข็งแกร่งกว่ามาก ข้าไม่ต้องการให้เลือดข้ากับมัน เพราะไม่รู้ว่าหลังจากนั้นจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง”การต่อสู้ยังไม่จบ..แต่เพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น เพราะยังมีดยุคแดร๊กคิวล่าซึ่งไม่รู้ว่าเวลานี้ได้มาถึงเมืองจิงฉูแล้วหรือยังหลิงหยุนเข้าใจความหมายของเจสเตอร์ดีแต่เขาไม่ต้องการที่จะเสี่ยง..“เจสเตอร์..หากเจ้าต้องการจะเรียนรู้เวทย์มนต์แวมไพร์แล้วล่ะก็ ไว้วันหลังข้าจะไปจับแวมไพร์ขั้นปริ๊นซ์มาสอนให้กับเจ้าเอง”“เอาล่ะ..รีบไปสังหารมันเร็วเข้า!”หลิงหยุนยืนอยู่บนแผ่นหลังของเจสเตอร์มือซ้ายฟาดฟันกระบี่โลหิตแดนใต้เข้าใส่ ในขณะที่มือขวาก็ปล่อยกระแสวนหยิน-หยางดูดร่างเล็กของมาร์ควิสแอนเดอร์สันเข้ามา“ไปเข้าเฝ้าเทพซาตานของเจ้าได้แล้ว!”หลิงหยุนร้องตะโกนพร้อมกับฟันกระบี่โลหิตแดนใต้ลงไปบนร่างของค้างคาวสีดำอย่างแม่นยำจากนั้นจึงสะบัดปลายกระบี่ในมืออย่างรวดเร็ว และสับร่างของค้างคาวจนเละกลายเป็นเนื้อค้างคาวบด..ตูม!ลูกไฟขนาดใหญ่จากยันต์เตโชระเบิดขึ้นมาร์ควิสแอนเดอร์สันผู้น่าสงสารสิ้นใจตายโดยไม่ทันได้ส่งเสียงร้องด้วยซ้ำไป และกลายเป็นเถ้าถ่านไปในที่สุด!แล้วฝูงแวมไพร์ทั้งหมดก็ตายเกลี้ยงไม่เหลือแม้แต่ตัวเดียว!