ตอนที่ 314

บทที่ 314 : กระบี่มังกรดำ และกระบี่มังกรขาว ห้องหินแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยฝีมือมนุษย์ มันเป็นห้องสี่เหลี่ยมจตุรัสที่มีขนาดเก้าคูณเก้าเมตร รวมพื้นที่ทั้งหมดก็ราวแปดสิบเอ็ดตารางเมตร ทั้งเยือกเย็นและดูลึกลับ ภายในห้อง.. นอกจากโลงศพขนาดใหญ่แล้ว ก็ไม่มีสิ่งอื่นอยู่อีกเลย โลงศพขนาดใหญ่ใบนี้ทำจากทองแดงสัมฤทธิ์ ยาวหกเมตร กว้างสี่เมตร สูงสองเมตร และตั้งขวางตระหง่านอยู่กลางห้อง หัวท้ายชี้ไปทางตะวันออกและตะวันตก ‘เหตุใดกลิ่นไอหยินชั่วร้ายจึงรุนแรงเพียงนี้ อย่าบอกนะว่าในโลงศพสัมฤทธิ์นี่มีผีดิบอยู่ข้างใน?’ หลิงหยุนครุ่นคิดอยู่ในใจเงียบๆ และลังเลว่าจะเปิดดีหรือไม่เปิดดี?! ห้องหินลึกลับแห่งนี้ใกล้กับดวงตามังกรมาก จากที่หลิงหยุนสังเกตุรอบๆถ้ำหินก่อนหน้านี้ไม่กี่นาที นอกจากประตูหินบานนี้แล้ว ก็ไม่มีประตูหรือถ้ำอื่นอีกเลย หากหลิงหยุนจะหันหลังกลับเข้าไปในถ้ำนั่นอีกครั้ง ก็ต้องเผชิญกับการโจมตีจากค้างคาวดูดเลือดอย่างรุนแรงจนอาจถึงชีวิตได้ตลอดเวลา ดังนั้น หลิงหยุนจึงเลือกที่จะวิ่งเข้าไปในห้องแทน หลังจากที่ใช้ยันต์ขุมพลังเพิ่มพลังชีวิตที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดให้กับตัวเองจนเต็มแล้ว เขาก็เริ่มคิดวางแผนต่อ ในเมื่อเข้ามาพบโลงศพใหญ่มหึมาขนาดนี้ หลิงหยุนก็เริ่มอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันที และด้วยลักษณะนิสัยของเขา หากไม่เปิดโลงศพออกดู เขาคงต้องรู้สึกเสียดายอย่างมากแน่ ‘ในหุบเขาที่เต็มไปด้วยสมบัติมากมายเช่นนี้ จะให้ข้ากลับไปมือเปล่างั้นรึ? นั่นไม่ใช่นิสัยของข้า!’ หลิงหยุนยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเอื้อมมือออกไปเปิดฝาโลง! หลิงหยุนเคยพบเห็นคนตายและโครงกระดูกมาแล้วมากมายจนนับไม่ถ้วน อีกทั้งตอนนี้ในมือของเขาก็ถือพู่กันจักรพรรดิอยู่ ต่อให้มีผีดิบอยู่จริงเขาก็ไม่กลัว เพราะเขาสามารถใช้พู่กันจักรพรรดิด้ามนี้ฆ่ามันตายได้อย่างง่ายดาย และหากสู้กันตัวต่อตัวเขาก็ยิ่งไม่กลัวใหญ่.. หลิงหยุนเอื้อมมือออกไปข้างหนึ่งเพื่อทำการเปิดฝาโลง แต่กลับพบว่าฝาโลงที่ทำจากทองแดงสัมฤทธิ์นั้นหนักมาก และไม่สามารถเปิดออกได้ด้วยมือเพียงข้างเดียว เรียกว่าไม่ขยับเลยแม้แต่น้อยมากกว่า! “หนักมากจริงๆ!” หลิงหยุนขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นจึงเอื้อมมือสองข้างออกไปเปิดฝาโลงอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่สามารถทำให้ฝาโลงขยับเขยื้อนได้แม้แต่น้อย นั่นเพราะฝาโลงใบนี้มีขนาดใหญ่ถึงยี่สิบสี่ตารางเมตร และหนากว่าสิบเซ็นติเมตร อีกทั้งยังทำจากทองแดงสัมฤทธิ์ที่หนักหลายตัน จึงเป็นไปไม่ได้ที่หลิงหยุนจะเปิดมันออกได้อย่างง่ายดายแม้ว่าจะอยู่ในระดับสูงสุดของขั้นปรับร่างกาย-3ก็ตาม.. “หู้ว!!!….” หลิงหยุนพ่นลมหายใจออกพร้อมกับสูดลมหายใจกลับเข้าไปอีกครั้ง ก่อนจะออกแรงดันฝาโลงศพไปด้านข้างอย่างสุดกำลัง! ฝาโลงศพที่หนาและหนักเคลื่อนออกเล็กน้อย และมีแสงสว่างเปล่งประกายออกมาจากช่องว่างนั้น ‘ข้างในมีสมบัติล้ำค่าจริงๆด้วย!’หลิงหยุนตื่นเต้นดีใจอย่างมาก แต่เพราะกำลังของเขามีจำกัด จึงสามารถขยับฝาโลงให้เลื่อนออกได้เพียงแค่ครึ่งเมตร แต่ช่องว่างเพียงแค่นั้น ก็ทำให้หลิงหยุนสามารถมองเห็นด้านในได้อย่างชัดเจน!“ฮ่า.. ฮ่า.. หรือว่าจะเป็นไข่มุราตรีในตำนาน!”ภายในโลงศพทองแดงสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่นี้ หลิงหยุนสังเกตุเห็นไข่มุกราตรีกว่าร้อยเม็ดที่มีขนาดเท่าเม็ดลำใยหรือใหญ่กว่านั้น เปล่งประกายแวววาวไปทั่วทั้งโลงศพ“ใช่แล้ว..! มันคือไข่มุกราตรีที่ผู้คนต่างต้องการ ช่างคุ้มค่าจริงๆ!” หลิงหยุนพึมพำยิ้มๆพร้อมกับกวาดสายตาสำรวจภายในโลงศพอย่างละเอียดตรงกลางของโลงศพใบใหญ่นี้ มีโลงศพทองแดงสัมฤทธิ์ยาวสองเมตร กว้างและสูงหนึ่งเมตรวางอยู่ ภายนอกถูกแกะสลักเป็นรูปนก รูปปลา และรูปดอกไม้ไว้อย่างวิจิตรตระการตา ท่ามกลางประกายไข่มุกราตรีระยิบระยับ ทำให้มันดูดราวกับมีชีวิต..ทางด้านซ้ายและขวาของโลงศพขนาดสองเมตรนี้ มีกล่องไม้สี่เหลี่ยมยาวกว่าหนึ่งเมตรวางอยู่ หลิงหยุนสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตนุ่มนวลที่แผ่กระจายออกมาจากกล่องไม้ทั้งสองทันทีที่สัมผัสได้ถึงพลังชีวิต หลิงหยุนรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก หลิงหยุนรีบกระโดดลงไปในโลงศพขนาดใหญ่ทันที..สายตาของหลิงหยุนจับจ้องอยู่ที่ไข่มุกราตรี จากนั้นจึงเอื้อมสัมผัสไปกล่องไม้ทั้งสองที่อยู่ตรงหน้า ก่อนจะใช้มือขวาเปิดกล่องไม้ที่อยู่ด้านขวาของโลงศพออก และพบว่าสิ่งที่อยู่ด้านในนั้นคือกระบี่!หลิงหยุนดีอกดีใจอย่างมาก เขารีบหยิบกระบี่เล่มนั้นขึ้นมา และพบว่าน้ำหนักของมันนั้นเกือบสี่สิบกิโลกรัมเลยทีเดียว!หลิงหยุนสำรวจกระบี่ในมืออย่างละเอียด จึงได้เห็นว่าฝักของกระบี่เล่มนี้ถูกสลักเป็นรูปมังกรสีดำที่ดูเหมือนมีชีวิตมาก และไม่ว่าใครที่ได้พบเห็นก็จะต้องรู้สึกประทับใจอย่างแน่นอนหลิงหยุนพยักหน้าอย่างพอใจก่อนจะดึงกระบี่ออกมาจากฝัก!กระบี่เล่มนี้ยาวหนึ่งเมตร และกว้างเท่าฝ่ามือผู้ใหญ่ ปลายดาบคมกริบ แม้รูปร่างของมันจะดูเรียบง่าย แต่ใบมีดของมันกลับเป็นสีดำสนิท!ด้ามกระบี่สลักเป็นลวดลายของเกล็ดมังกรอย่างสวยงาม ใบมีดเป็นสีดำเงานั้นยังคงมีคราบหยดเลือดติดอยู่ ให้ความรู้สึกที่เย็นยะเยือก และรังสีของนักฆ่าที่เลือดเย็นหลิงหยุนมองอย่างมีความสุขพร้อมกับอุทานออกมาว่า “ช่างเป็นดาบที่ยอดเยี่ยมยิ่งนัก!”หลิงหยุนไม่สนใจกล่องไม้ใส่ดาบ เขาถือดาบกระโจนเข้าสู่กำแพงพร้อมกับจ้วงแทงดาบลงไปบนผนังห้องที่เป็นหิน เสียงใบมีดของกระบี่กระทบเข้ากับก้อนหินดังสนั่น