ตอนที่ 319

บทที่ 319 : ข่าวเรื่องสมุดจักรพรรดิ เมื่อเห็นกำแพงสีดำเคลื่อนที่ได้เอง หลิงหยุนก็ถึงกับตกใจและเจ้าขาวปุยเองก็ถึงกับหวาดกลัวเช่นกัน มันกัดชายเสื้อของหลิงหยุนไว้แน่นไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้ ‘หากเป็นมังกรจริงๆ คงไม่มีทางหลบหนีได้?’ หลิงหยุนครุ่นคิดพร้อมกับสำรวจดูทางหนีทีไล่ เพราะหากเป็นมังกรจริงๆ ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าด้วยความสามารถในขั้นปรับร่างกาย-4 ของหลิงหยุนนั้น ไม่มีทางที่เขาจะต่อกรกับมันได้อย่างแน่นอน! ‘ไม่ต้องกลัว.. ข้าขอเข้าไปดูหน่อยเดียว..’ หลิงหยุนส่งกระแสจิตบอกกับเจ้าขาวปุย เขาไม่กล้าแม้แต่จะกระซิบออกมา ตอนนี้ไข่มุกราตรีทั้งหมดก็ถูกเก็บเข้าไปในแหวนพื้นที่แล้ว หลิงหยุนจึงค่อยๆขยับตัวเข้าไปใกล้กำแพงสีดำนั่นด้วยความตื่นเต้น และกระตือรือร้นอย่างมาก แต่เพียงแค่เห็นหลิงหยุนก็ถึงกับตกใจสุดขีด! มันไม่ใช่กำแพงสีดำ.. แต่เป็นลำตัวของงูที่มีขนาดใหญ่มโหฬาร ใหญ่กว่างูเหลือมยักษ์ที่เขาเพิ่งพบมาหลายเท่านัก แต่ก็ไม่ใช่มังกรแน่ๆเพราะมันไม่มีขา น่าจะเป็นงูเหลือมที่มีขนาดใหญ่มโหฬารมากกว่า ลำตัวของมันใหญ่และยาวมาก จนกระทั่งหลิงหยุนไม่สามารถมองเห็นหัวของมันได้ เพราะลำตัวของมันนั้นยาวสุดลูกหูลูกตา ยาวจนแม้แต่สายตาของเขาก็ไม่สามารถมองเห็นมองเห็นหัวของมันได้ ขนาดลำตัวของมันนั้นสูงเท่ากับร่างของหลิงหยุน และเกล็ดของมันหนึ่งเกล็ดก็มีขนาดเท่ากับอ่างล้างหน้า และมีสำดำแวววาว ไม่ว่าจะเป็นบนสวรรค์หรือโลกมนุษย์ หากสถานที่ใดมีของวิเศษหรือสมับติล้ำค่าอยู่ ก็ย่อมต้องมีผู้พิทักษ์เป็นธรรมดา เป็นเรื่องที่หลิงหยุนเข้าใจได้ดี เพียงแต่เขาคิดไม่ถึงว่าผู้พิทักษ์น้ำลายมังกรจะเป็นงูขนาดมโหฬารเช่นนี้ หลิงหยุนเรียกกระบี่มังกรดำขึ้นมาถือไว้ในมือในขณะที่ยืนอยู่ท่ามกลางถ้ำที่มืดมิด เขารู้สึกว่าครั้งนี้เป็นครั้งที่เขาตัดสินใจได้ลำบากที่สุด.. ‘เจ้ายังต้องการน้ำลายมังกรอยู่หรือไม่..หลิงหยุน? หากต้องการ.. เจ้าจะสามารถเอาชนะงูยักษ์นี้ได้งั้นรึ? หากไม่.. เจ้าก็ต้องรีบหนีออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด?’ การจะฆ่างูที่มีลำตัวใหญ่มโหฬารถึงเพียงนี้ หลิงหยุนรู้ดีว่ากำลังในขั้นปรับร่างกาย-4 ของเขานั้นยังไม่เพียงพอ ต่อให้ใช้พู่กันจักรพรรดิก็ตามที! พู่กันจักรพรรดิอาจสามารถแทงและกรีดเกล็ดที่ใหญ่ยักษ์ของมันได้ แต่แล้วยังไง? สำหรับงูที่มีลำตัวใหญ่ถึงเพียงนี้ การทำเช่นนั้นกับเจ้างูยักษ์คงจะทำให้มันรู้สึกไม่ต่างจากการถูกยุงกัด! หลิงหยุนกัดฟันและต้องการที่จะล้มเลิกความตั้งใจ และรอให้เข้าสู่ขั้นที่แข็งแกร่งกว่านี้ก่อน จึงค่อยกลับมาที่นี่อีกครั้ง! แต่ปัญหาก็คือ.. มันไม่ใช่เพียงแค่น้ำลายมังกรเท่านั้น! บริเวณนี้คือหัวใจของค่ายกลมังกรหยินหยาง แน่นอนว่าต้องมีสมบัติล้ำค่าอีกมากมาย หากจะบอกว่าหลิงหยุนไม่ต้องการ ก็คงจะเป็นการพูดโกหก..‘ขาวปุย.. หรือเราจะลองดู?!’ภายในถ้ำแห่งนี้ค่อนข้างใหญ่โตมาก และเจ้างูยักษ์นี้ก็ยังไม่ขยับตัว เขากับเจ้าขาวปุยอาจจะหาช่องว่างที่จะสามารถแอบเข้าไปข้างใน?หลิงหยุนตัดใจทิ้งสมบัติล้ำค่าตรงหน้านี้ไปไม่ได้ อย่างน้อยถ้านำกลับไปด้วยไม่ได้ ขอแค่เห็นก็ยังดี แล้วค่อยกลับมาเอาใหม่ครั้งหน้าเจ้าขาวปุยเห็นสายตาของหลิงหยุนที่มองเข้าไปด้านใน มันก็ได้แต่พยักหน้าด้วยความกลัวหลิงหยุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงพูดขึ้นว่า “หากเจ้าไม่อยากเข้าไป เจ้าก็ไปหาที่หลบซ่อนคอยข้า ข้าจะเข้าไปดูข้างใน ถ้าเอากลับไปได้ ข้าก็จะเอา แต่ถ้าเอากลับไปไม่ได้ ข้าก็ไม่เอา..”เมื่อเจ้าขาวปุยเห็นหลิงหยุนอนุญาตให้มันหลบไปซ่อนตัวได้ มันก็ส่ายหน้าปฏิเสธทันที มันมองหลิงหยุนด้วยแววตาเป็นประกาย“เอาล่ะ.. งั้นก็ไปกันได้แล้ว!” หลิงหยุนบอกเจ้าขาวปุยยิ้มๆแต่เพียงแค่เอ่ยปาก.. หลิงหยุนก็ได้ยินเสียงดังอยู่ทางด้านหน้า มีเสียงคนตะโกนคุยกันออกมาเสียงดังครั้งแล้วครั้งเล่า และเขาก็เริ่มเห็นร่างใหญ่มโหฬารของเจ้างูยักษ์เริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง!“แย่แล้ว.. เพราะเจ้าคนโง่พวกนั้นทีเดียว!” หลิงหยุนรีบอุ้มเจ้าขาวปุยหลบหนีทันทีหากไม่มีเสียงคนร้องตะโกน หลิงหยุนมั่นใจว่าเขากับเจ้าขาวปุยจะสามารถแอบเข้าไปสำหรวจบริเวณตำแหน่งหัวใจที่อยู่ด้านหลังของเจ้างูยักษ์นี้ได้อย่างแน่นอน อีกทั้งยังสามารถกลับออกมาได้อย่างสบายๆแต่ตอนนี้ เสียงคนตะโกนคุยกันกลับปลุกเจ้างูยักษ์เฝ้าสมบัตินี้ให้ตื่น!ในเมื่อเจ้างูยักษ์มันตื่นขึ้นมาแล้ว.. และตอนนี้หลิงหยุนเองก็ได้เข้าสู่ขั้นปรับร่างกาย-4 แล้ว และยังมีพลังชีวิตที่กระจายออกมาจากน้ำลายมังกรอีก หลิงหยุนจึงตัดสินใจที่จะลองดู..เนื่องจากบริเวณนี้เป็นตำแหน่งหัวใจมังกร จึงมีทางที่สามารถทะลุเข้าสู่ถ้ำแห่งนี้ได้หลายทาง และหยิงหยุนก็มั่นใจว่าคนพวกนั้นต้องเข้ามาอีกทางอย่างแน่นอนร่างของหลิงหยุนพุ่งไปข้างหน้า ในขณะเดียวกันเขาก็ได้ยินเสียงคล้ายเหล็กกระทบกัน แล้วก็มีเสียงคนร้องตะโกนออกมา “งูเหลือมนี้ตัวใหญ่มากเกินไป ไม่สามารถตัดมันขาดได้!”หลิงหยุนถอนหายใจพร้อมกับคิดในใจว่า งูยักษ์ตัวนี้ไม่สามารถใช้อาวุธธรรมดาจัดการได้ เพราะฉะนั้นกระบี่มังกรดำที่อยู่ในมือของเขา ก็อาจจะใช้ไม่ได้เช่นกัน!หลิงหยุนค่อนข้างมั่นใจว่า ผู้ที่สามารถเข้ามาจนถึงค่ายกลมังกรหยินหยางแห่งนี้ได้นั้น จะต้องไม่ใช่คนธรรมดาสามัญ อย่างน้อยๆก็ต้องเป็นผู้ที่ฝึกวิทยายุทธมา ไม่เช่นนั้นแล้ว คงจะไม่สามารถรักษาชีวิตจนเข้ามาถึงจุดนี้ได้แน่ดูเหมือนเจ้างูเหลือมยักษ์ตัวนี้ยังไม่โกรธ หลิงหยุนจึงค่อยๆหลบออกจากเส้นทางเลื้อยของมัน และรีบมุ่งหน้าไปยังบริเวณหัวใจมังกรทันที!