ตอนที่ 347

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 347 บทที่ 347 : หัวเราะทีหลังดังกว่า (5) “นี่หลิงหยุนมันมีของขวัญวันเกิดจริงๆเหรอ?!” “ดูเหมือนจะมีมากด้วย.. ถุงใหญ่ขนาดนั้นคงจะหนักน่าดู!” “แต่ก็ไม่รู้ว่าของข้างในจะเป็นของมีค่าจริงรึเปล่าน่ะสิ?!” “นายเห็นอะไรไม๊..? คล้ายมีแสงสว่างอยู่ในถุงพลาสติกสีดำนั่นด้วย อย่าบอกนะว่าหลิงหยุนจะทำโรแมนติคจุดพลุไฟที่นี่ ฮ่า ฮ่า!” ทุกคนในห้องต่างก็เห็นหลิงหยุนกลับมาพร้อมกับถุงใบใหญ่ในมือ สีหน้าของเขาสงบนิ่ง และดูมั่นอกมั่นใจอย่างมาก ระหว่างเดินเข้ามาก็ร้องขอทางเสียงดัง! “ทุกคนกรุณาหลีกทางหน่อยครับ.. เพราะถ้าใครชนแตกหรือเสียหาย คงไม่สามารถชดใช้ได้แน่! และถึงตอนนั้นถ้าหนิงน้อยโกรธ ผมคงช่วยอะไรไม่ได้!” หลิงหยุนเดินเข้าไปในบ้าน แต่กลับไม่ตรงไปที่โต๊ะของตัวเอง เขาเดินไปยืนอยู่ตรงกลางห้องซึ่งมีโต๊ะรับประทานอาหารทั้งสี่โต๊ะล้อมรอบอยู่ เพราะเป็นบริเวณที่มีพื้นที่กว้างขวางที่สุด หลิงหยุนย่อตัวลง และค่อยๆวางถุงพลาสติกลงบนพื้นอย่างระมัดระวัง เขาสำรวจสายตาไปรอบๆตัว ก่อนจะร้องบอกเสี่ยวเม่ยหนิงที่ยืนอยู่ข้างๆ “หนิงน้อย.. ผมเตรียมของขวัญมาให้คุณถึงสามอย่าง อยากเห็นอะไรก่อนล่ะ?!” แม้เสี่ยวเม่ยหนิงจะไม่รู้ว่าหลิงหยุนกำลังจะทำอะไรกันแน่? แต่เมื่อเห็นว่าเขาตั้งใจเตรียมของขวัญวันเกิดมาให้เธอจริงๆ เพียงแค่นั้นใบหน้าของเธอก็เปี่ยมไปด้วยความสุขอย่างมากมาย และร้องออกมาอย่างดีใจ “พี่ให้อะไรฉันก็ชอบหมดล่ะ!” หลิงหยุนหัวเราะเสี่ยวเม่ยหนิงที่ดูร่าเริงอย่างออกหน้าออกตา พร้อมกับหยอกเย้าว่า “ไม่โลภมากเลยนะ..” หลงเทียนยู่ที่ทำท่าทางรังเกียจเดียดฉันท์หลิงหยุนตั้งแต่แรกนั้น เป็นคนแรกที่ไม่อาจอดรนทนได้จนต้องร้องตะโกนออกมาเสียงดัง “หลิงหยุน.. รีบๆหน่อย! หลายคนรอนายจนไม่ได้กินอะไรแล้ว!” หลิงหยุนพยักหน้าพร้อมกับเดินออกไปปิดไฟ แล้วกลับมาหยิบของในถุงพลาสติกยื่นให้กับหนิงน้อย! “โอ้โห..!! นั่นมันไข่มุกราตรีนี่! ทำไมถึงได้เม็ดใหญ่ขนาดนั้น?!”ทันทีที่หลิงหยุนหยิบไข่มุกราตรีออกมา เขาก็ได้ยินผู้หญิงคนหนึ่งร้องตะโกนเสียงดังออกมา“ใช่แล้ว..! เป็นไข่มุกราตรีจริงๆด้วย ขนาดของมั่นเท่ากับดวงตามังกรเลย!”“นี่เป็นไปได้ยังไงกัน?!”เสียงผู้หญิงคนอื่นๆต่างก็ร้องตะโกนออกมาอย่างตื่นเต้นตกใจ ผู้หญิงทุกคนล้วนชื่นชอบเพชรพลอย จึงไม่ต้องพูดถึงไข่มุกราตรี!ผู้คนที่อยู่ในงานเวลานี้ ล้วนเป็นผู้มีอันจะกินที่รู้จักของล้ำค่าแบบนี้ดี ไม่มีใครในห้องที่ไม่รู้ว่าไข่มุกเป็นของมีค่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งไข่มุกราตรีที่สามารถส่องสว่างได้ในตัวเองเม็ดนี้ ที่ทุกคนต่างรู้ว่ามันเป็นของล้ำค่า อีกทั้งขนาดของมันนั้นยังใหญ่โตเท่ากับดวงตามังกร!ทันทีที่หลิงหยุนแบมือออก แสงของไข่มุกราตรีที่ส่องประกายสว่างไสวอยู่ท่ามกลางความมืด ก็ได้สร้างความตกตะลึงให้กับสายตาทุกคู่ ทุกคนในห้องต่างมีสีหน้าที่ตกใจสุดขีด และดวงตาเบิกโพลงราวกับไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็น!ณ วินาทีนั้น.. ภายในห้องที่เงียบกริบ ไม่มีเสียงอื่นใดนอกจากเสียงกรีดร้องของผู้หญิงทุกวัยและทุกคนที่อยู่ในนั้น ส่วนผู้ชายเพียงแค่มองดูด้วยความตื่นเต้นตกใจ!จางเม่ยหยิวนเองก็ชื่นชอบเพชรพลอยเป็นทุนอยู่แล้ว แต่เธอก็ยืนเพียงแค่อยู่ด้านหลังห้องอย่างไม่ใส่ใจนัก แต่เมื่อหลิงหยุนหยิบไข่มุกราตรีออกมา เธอถึงกับวิ่งขึ้นมาด้านหน้าทันที!เสี่ยวเม่ยหนิงมีความสุขอย่างมาก เธอวิ่งเข้ามาพร้อมกับทิ้งตัวลงไปในอ้อมแขนของหลิงหยุน ก่อนจะร้องเรียกชื่อของเขาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทา“พี่หลิงหยุน!!”“ผมมอบให้คุณ!”หลิงหยุนพูดพร้อมกับยื่นไข่มุกราตรีในมือให้กับเสี่ยวเม่ยหนิง เธอรีบยื่นสองมืออกไปรับไว้อย่างระมัดระวังและทะนุถนอม สายตาของเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความยอนดีและซาบซึ้งใจ!ไข่มุกราตรีอยู่ในมือที่สวยงามของเสี่ยวเม่ยหนิง แสงสว่างนวลของมันส่องกระทบใบหน้าที่สวยงามของเธอ ทำให้เธอดูราวกับเจ้าหญิงในเทพนิยาย!“นี่มันไข่มุกราตรีของจริง! โอ้.. คืนนี้เป็นค่ำคืนอะไรกันแน่ ฉันถึงมีโอกาสได้เห็นไข่มุกราตรีในตำนานแบบนี้!”ผู้หญิงในห้องต่างพากันร้องออกมาอย่างตื่นเต้น ส่วนผู้ชายนั้นต่างก็นั่งกันนิ่งเงียบไปหมด รวมทั้งฮู๋เซ่าป๋าย หลงเทียนยู่ และหลี่ยั่วหมิง แม้แต่โต๊ะของบรรดาผู้อาวุโสทั้งหลายต่างก็เงียบสนิทเช่นกัน รวมถึงท่านเสี่ยวหมอเทวดาด้วย!นี่เป็นไข่มุกราตรีของจริง! และเป็นของขวัญวันเกิดที่ทำให้หนิงน้อยตกใจมากกว่าของขวัญชิ้นใหนๆ!แต่เดี๋ยวก่อน.. นี่เพียงแค่เริ่มต้นเท่านั้น!!