ตอนที่ 353

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 353 บทที่ 353 : ล้างบางเมืองจิงฉู (2) หลิงหยุนยิ้มพร้อมกับหันหน้าไปทางห้องน้ำ.. ถังเมิ่งที่เพิ่งอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็เดินออกมาพอดี เมื่อความจริงปรากฏต่อหน้า หลิงหยุนจึงไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรอีก “ลูก..?!” นางชว่างเหวินฮุ่ยที่เพิ่งกลับเข้ามาในห้อง รีบเดินดิ่งเข้าไปหาลูกชาย และกอดเข้าไว้แน่น1 ถังเมิ่งเองก็กำลังตื่นเต้นอย่างมาก เขาซบศรีษะลงบนไหล่ของนางชว่างเหวินฮุ่ย พร้อมกับพูดขึ้นว่า “แม่ครับ.. ผมไม่เป็นไรแล้ว ผมหายดีแล้วครับ! ผมเคยบอกแม่หลายครั้งแล้วไง.. ถ้าพี่หลิงหยุนกลับมาเมื่อไหร่ เขาจะต้องรักษาอาการบาดเจ็บของผมได้!” ตั้งแต่ที่นางชว่างเหวินฮุ่ยมาเฝ้าถังเมิ่งที่โรงพยาบาลนั้น เธอก็ได้ยินถังเมิ่งพูดถึงหลิงหยุนนับครั้งไม่ถ้วน และคอยปลอบใจเธออยู่เสมอว่า อาการบาดเจ็บเล็กน้อยเพียงแค่นี้ ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตสำหรับหลิงหยุนเลย เธอเองก็ฟังลูกชายพูดจนรู้สึกสบายใจและมั่นใจไปด้วย.. แต่ถึงอย่างนั้น เธอเองก็รู้ดีว่าถังเมิ่งคงจะพูดปลอบใจเพื่อให้เธอสบายใจเท่านั้นเอง เพราะสภาพที่แขนขาเข้าเฝือกและอาการโคม่าแบบนี้ ต่อให้เป็นหมอที่เก่งกาจเพียงใหน ก็ไม่มีทางที่จะทำให้คนที่กระดูกหักสามารถหายและวิ่งได้ในทันที! แต่ตอนนี้.. ลูกชายของเธอกลับลุกขึ้นมาจากเตียง และกำลังเดินอยู่ต่อหน้าเธอ ชว่างเหวินฮุ่ยรู้สึกราวกับมีปาฏิหารย์เกิดขึ้น เธอได้แต่ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข! สำหรับหัวอกของคนเป็นแม่นั้น.. การที่ลูกชายได้รับการรักษาจนกระทั่งหายดีนั้น นับว่าเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด! ถังเมิ่งยังคงซบอยู่ที่ไหล่ของแม่เขาอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงลุกขึ้นยืดตัวตรง และพูดกับนางชว่างเหวินฮุ่ยว่า “แม่ครับ.. พี่หลิงหยุนกลับมาแล้ว มีธุระอีกหลายเรื่องที่พวกเราต้องรีบไปจัดการ..” เวลานี้.. ทั้งสามคนยังต้องไปช่วยคนอื่นต่อ พวกเขาจึงไม่สามารถชักช้าได้! ชว่างเหวินฮุ่ยช่างเป็นคนที่เข้าใจอะไรได้ง่าย! เธอเองก็เคยได้ยินความอัศจรรย์ของหลิงหยุนจากปากสามีและลูกชายของเธออยู่บ่อยครั้ง และตอนนี้หลิงหยุนก็กลับมาแล้วจริงๆ คงถึงเวลาที่ถังเมิ่งต้องกลับไปแก้แค้น เธอจึงพยักหน้าพร้อมกับยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดขึ้นว่า “ลูกไปเถอะ.. ไม่ต้องห่วงที่นี่หรอก เดี๋ยวแม่จะให้คนมาเก็บของเอง!” ชว่างเหวินฮุ่ยคิดว่า.. ในเมื่อหลิงหยุนสามารถรักษาอาการบาดเจ็บเข้าขั้นโคม่าของถังเมิ่งได้ภายในเวลาอันรวดเร็ว ยังจะมีอะไรที่เขาจะทำไม่ได้อีก! “ขอบคุณครับแม่!” ถังเมิ่งได้แต่ลูบหัวโล้นของตัวเองพร้อมกับยิ้มให้แม่ของเขา ชว่างเหวินฮุ่ยลูบไหล่ถังเมิ่งอย่างอ่อนโยน จากนั้นก็หันไปยิ้มให้หลิงหยุน และพูดกับเขาว่า“หลิงหยุน.. หลายวันมานี้ถังเมิ่งเอาแต่เล่าเรื่องของเธอให้ฉันฟัง ป้าได้แต่ฝากให้เธอช่วยดูแลเรื่องความปลอดภัยของถังเมิ่งแทนป้าด้วย หวังว่าเธอจะช่วยดูแลเขาแทนป้าด้วยนะ!”หลิงหยุนคิดไม่ถึงว่าแม่ของถังเมิ่จะเป็นคนเปิดเผยเช่นนี้ เขาจึงพยักหน้ารับปากเพื่อให้นางชว่างเหวินฮุ่ยมั่นใจและสบายใจ..เมื่อทั้งสามคนหันหลังและกำลังจะเดินออกจากห้องไป พวกเขาก็ได้ยินเสียงของชว่างเหวินฮุ่ยร้องตามหลังมาว่า“ถ้าพวกเธอได้เจอกับเสียเจิ้นเหยิน จำไว้ว่าอย่าได้ทำอะไรรุนแรงเกินไป..”เมื่อทั้งสามคนได้ยิน ต่างก็หันมามองหน้ากัน ถังเมิ่งอดคิดไม่ได้ว่าแม่ของเขากลายเป็นคนใจดีแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ส่วนหลิงหยุนก็ได้แต่ขมวดคิ้วเช่นกัน.. จากนั้นเสียงของนางชว่างเหวินฮุ่ยก็ดังขึ้นอีกครั้ง“แค่หักแขนหักขาทั้งสองข้างก็พอ.. จะได้ไม่ไปสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นอีก..”ส่วนถังเมิ่งนั้น ทันทีที่เขาได้ยินคำพูดของแม่ เขาถึงกับหันไปพูดกับเธอว่า “แม่ครับ.. ผมว่าแม่ก็ทำปากดีไปแบบนั้นเองล่ะ คงไม่ได้อยากให้ทำอย่างนั้นจริงๆใช่ไม๊ล่ะ.. เห็นไหว้พระสวดมนต์ทุกวัน..”หลิงหยุนได้แต่หัวเราะเสียงดังพร้อมกับหันไปตอบนางชว่างเหวินฮุ่ยว่า “ป้าชว่างครับ.. ผมจะให้ถังเมิ่งเป็นคนตัดสินใจเองว่าจะลงโทษเสียเจิ้นเหยินยังไง?”หลิงหยุนคิดในใจว่า.. นางชว่างเหวินฮุ่ยเป็นคนแบบนี้นี่เอง ถึงได้อบรมเพลย์บอยอย่างถังเมิ่งได้อยู่หมัด แม่แบบนี้ต่างหากจึงสมควรที่จะมีลูกชาย!แม้แต่เด็กสาวตัวแสบเอาแต่ใจอย่างเสี่ยวเม่ยหนิงยังอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ เธอได้แต่ส่ายหน้าพร้อมกับขยิบตาให้ชว่างเหวินฮุ่ย..……..ทั้งสามคนรีบร้อนออกจากโรงพยาบาลทันที และครั้งนี้ถังเมิ่งทำหน้าที่เป็นคนขับรถ และกำลังมุ่งหน้าไปยังอพาร์ทเมนท์ของหลิงหยุนตอนนี้บ้านของหลิงหยุนทั้งสองหลังถูกสั่งปิดไปแล้ว ส่วนคลีนิคก็ถูกคนบุกรุกและทำลายจนพังเสียหาย แต่โชคดีที่อพาร์ทเมนท์เป็นห้องที่หลิงหยุนเช่าจากคนอื่นอีกที มิเช่นนั้นแล้ว.. ก็คงถูกทางราชการสั่งปิดเช่นกัน!“แล้วลุงถังเป็นไงบ้าง?” ทันทีที่ขึ้นไปบนรถ หลิงหยุนก็ถามเรื่องของถังเทียนห่าวจากถังเมิ่งทันทีใบหน้าของถังเมิ่งเต็มไปด้วยความโกรธแค้น “ตอนนี้ก็ถูกพักราชการชั่วคราว แล้วก็ถูกหลัวจ้งตรวจสอบ ครั้งนี้พวกเราถูกโจมตีโดยที่ไม่ทันตั้งตัวเลย พวกเราถูกโจมตีจากทุกทาง และพวกมันก็ใช้อำนาจทุกอย่างเข้ามาจัดการกับพวกเรา!”หลิงหยุนเชื่อว่าศัตรูของเขาเลือกที่จะจู่โจมคนรอบตัวเขาในช่วงที่เขาหายตัวไป พวกมันคงจะปะติดปะต่อเรื่องราวต่างๆได้ จึงได้ใช้ทุกวิถีทางควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดไว้!หากคุณสามารถมองเห็นความไม่มีเหตุผลในสิ่งที่มีเหตุผล คุณก็จะสามารถตรวจสอบหน่วยงานราชการได้ ภายในวันเดียวกัน ถังเทียนห่าวทั้งถูกปลดจากตำแหน่ง และถูกควบคุมตัวไว้เพื่อสอบปากคำ นอกจากตระกูลซันแล้ว คงจะไม่มีใครที่มีอำนาจอิทธิพลได้มากถึงเพียงนี้..หลิงหยุนและทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเขากำลังถูกอำนาจรัฐบีบบังคับ และนั่นเป็นผลมาจากการสั่งการของตระกูลซันอีกที!