ตอนที่ 355

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 355 บทที่ 355 : ล้างบางเมืองจิงฉู (4) “พี่หยุน.. นี่มันกลิ่นอะไรทำไมหอมจัง ฉันดมจนเคลิ้มไปหมดแล้ว..!” ถังเมิ่งที่อยู่ในห้องนั่งเล่น กำลังนั่งสูดกลิ่นหอมของน้ำลายมังกรอย่างบ้าคลั่ง เขาไม่เพียงสูดดมเข้าทางจมูกอย่างเดียว แต่กลับอ้าปากดูดเอาอากาศเข้าไปด้วย หลิงหยุนยิ้มบาง “มันเป็นกลิ่นหอมของน้ำลายมังกร ต่อไปฉันจะใช้มันเปลี่ยนร่างกายของนาย!” ถังเมิ่งได้ยินถึงกับนิ่งอึ้งไป “พี่หยุน.. พี่หายไปใหนมากันแน่? แล้วไปเอาของพวกนี้มาได้ยังไง?” หลิงหยุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และตัดสินใจว่าไม่เล่าน่าจะเป็นการดีกว่า เขาจึงเพียงแค่ยิ้มสบายๆ แล้วตอบถังเมิ่งกลับไปว่า “ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะมาพูดเรื่องนี้ นายคิดว่าจากนี้ไปเราควรทำยังไง?” หลิงหยุนได้รักษาถังเมิ่งกับเหยาลู่จนหายดีแล้ว ส่วนหนิงหลิงยู่นั้นมีเพียงเรื่องของสภาพจิตใจ แต่ร่างกายนั้นไม่มีอะไรที่น่าเป็นห่วง จากนี้ไป.. สิ่งที่เขาคิดไว้ก็คือ การบุกรังของยอดฝีมือเซียงซีในคืนนี้! แต่ตอนนี้ยังไม่ดึกมากพอ หลิงหยุนตั้งใจไว้ว่าหลังเที่ยงคืนเขาจะบุกเข้าไปสังหารพวกมัน เขาจึงอยากฟังความเห็นของถังเมิ่งก่อน ถังเมิ่งตอบกลับมาว่า “พี่หยุน.. พี่สะใภ้และตระกูลเฉิง ถูกตระกูลซันควบคุมไว้หมดแล้ว..” ถังเมิ่งที่เห็นเฉิงเม่ยเฟิงเป็นพี่สะใภ้ของเขามาตั้งแต่ต้น ดังนั้นคำว่าพี่สะใภ้ของเขาจะหมายถึงใครไปไม่ได้นอนจากเฉิงเม่ยเฟิง “ส่วนพี่เสี่ยว.. หลังจากออกไปตามหานายตั้งแต่คืนวันอังคาร จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้รับข่าวคราว หรือแม้แต่ข้อความจากเธอเลย..” หลิงหยุนมั่นใจเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ว่าเสี่ยวเม่ยเม่ยนั้นต้องกลับไปที่องค์กรนักฆ่าอย่างแน่นอน แต่ไม่รู้ว่าในตอนนี้เธอจะถูกองค์กรนักฆ่าจับตัวไว้ หรือว่าถูกสังหารไปแล้ว หรือเธออาจจะหนีรอดออกมาได้ แต่ที่ยังไม่ยอมปรากฏตัวเพราะยังไม่รู้ข่าวว่าเขาได้กลับมาแล้ว จึงต้องหลบซ่อนตัวอยู่ก่อน หลิงหยุนนึกถึงความเป็นไปได้เพียงเท่านี้ “ส่วนลุงหลี่กับพ่อของฉัน.. มันก็เป็นเกมการเมืองของข้าราชการด้วยกัน พวกเราคงยื่นมือเข้าไปยุ่งเกี่ยวมากไม่ได้ แต่ฉันว่าทั้งพ่อฉันกับลุงหลี่ก็คงกำลังคิดหาวิธีรับมือยู่ล่ะ” “ตอนนี้เหลือนายเพียงแค่คนเดียว.. คนอื่นๆคงยากที่จะรับมือกับอำนาจและอิทธิพลของตระกูลซันได้ แต่การที่นายจะบุกเดี่ยวไปเหมือนเมื่อครั้งที่แล้ว ก็ไม่น่าจะเป็นวิธีที่ดีนัก” เมื่อถังเมิ่งนึกถึงเหตุการณ์ที่หลิงหยุนลุยเดี่ยวเข้าไปจัดการกับตระกูลซันในคืนนั้น เขาก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาทันที เพราะครั้งนี้ซันเทียนเปียวเป็นได้นำยอดฝีมืออีกมากมายมาที่จิงฉูด้วยตัวเอง ดังนั้นครั้งนี้ถังเมิ่งจึงไม่ต้องการให้หลิงหยุนบุกเดี่ยวเข้าไปเหมือนเมื่อครั้งที่แล้วอีก แต่ถังเมิ่งกลับได้ยินหลิงหยุนหัวเราะและตอบกลับมาว่า “ใครบอกล่ะว่าฉันจะบุกเข้าไปคนเดียว?”หลิงหยุนยังมีตู้กู่โม่อีกคน อีกทั้งยังมีเจ้าขาวปุยที่ใกล้จะกลายร่างแล้ว ในตอนนี้นอกจากความเร็วที่น่าอัศจรรย์ของมัน เจ้าขาวปุยยังสามารถใช้วิชาล่องหนและพรางตาได้อีกด้วย และด้วยกำลังภายในของมันตอนนี้ มันสามารถรับมือกับยอดฝีมือขั้นโฮ่วเทียน-9ได้อย่างไม่ยากนักถังเมิ่งได้ยินถึงร้องออกมาอย่างตกใจ “อะไรนะ.. ครั้งนี้นายมีผู้ช่วยมาด้วยเหรอ?!”หลิงหยุนยิ้มพร้อมกับพยักหน้า แต่ถังเมิ่งกลับพูดต่อว่า “แต่มีเพียงแค่ผู้ช่วยคงจะไม่พอ นายต้องศึกษาฝ่ายตรงข้ามให้ดีด้วย รู้เขารู้เรา.. ยิ่งรู้จักฝ่ายตรงข้ามดีมากเท่าไหร่ โอกาสที่เราจะชนะก็มีมากเท่านั้น!”หลิงหยุนอดชื่นชมถังเมิ่งไม่ได้ แต่ก็อดที่จะหัวเราะออกมาเสียงดังไม่ได้เช่นกัน พร้อมกับพูดแหย่ถังเมิ่งว่า“ทำเป็นพูดดี.. รู้เขารู้เรางั้นเหรอ? ฉันเคยบอกนายแล้วว่านายสู้เสียเจิ้นเหยินไม่ได้ ยังจะกล้าไปมีเรื่องกับมันอีก?!”ถังเมิ่งทำน้ำเสียงไม่พอใจ “เชอะ.. ฉันปล่อยมันไว้ไม่ได้หรอก นายไม่รู้อะไร เดี๋ยวนี้มันทำตัวกร่างมากตอนอยู่ที่โรงเรียน! มันกล้ามาวุ่นวายกับหลิงยู่ ฉันก็ต้องจัดการกับมันสิ!”“นายก็ไม่อยู่ ตี้เสี่ยวอู๋ก็ถูกจับอีก.. ถึงฉันจะได้รับบาดเจ็บปางตายก็เถอะ แต่อย่างน้อยฉันก็ได้ชกหน้ามันไปทีนึง!” ถังเมิ่งพูดพร้อมกับกัดฟันกรอดหลิงหยุนถึงกับหัวเราะเสียงดัง.. เสียเจิ้นเหยินเป็นแค่กังฟูนิดๆหน่อยๆ ยังไม่ได้ขั้นโฮ่วเทียน-1ด้วยซ้ำไป แต่ถังเมิ่งกลับไม่สามารถเอาชนะมันได้..“พี่หยุน.. ครั้งนี้เพื่อจัดการกับพวกเรา ตระกูลซันถึงกับใช้อิทธิพลปลดพ่อของฉัน แล้วตั้งหลัวจ้งขึ้นมาดูแลสำนักงานรักษาความมั่นคงแทน และการที่คนของพวกมันได้ขึ้นมามีอำนาจแบบนี้ พวกมันก็ได้เปรียบพวกเราอย่างมากเลยล่ะ..”“แต่ถ้าพวกเราสามารถทำให้หลัวจ้งยกเลิกคำสั่งต่างๆที่เป็นผลเสียกับฝั่งเราได้ ถึงตอนนั้นโอกาสก็จะกลับมาเป็นของพวกเราทันที!”หลิงหยุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงตอบกลับไปว่า “ได้.. ถ้างั้นก็เอาตามนั้น พวกเราจะจัดการกับหลัวจ้งก่อน ฉันมีวิธีที่จะทำให้มันยอมยกเลิกคำสั่งทั้งหมด และช่วยตี้เสี่ยวอู๋ได้!”พูดจบ.. หลิงหยุนก็ยิ้มเหยียดอย่างเย็นชา และรังสีอำมหิตก็ปรากฏขึ้นวูบหนึ่งในแววตาของเขาในเวลานั้นเอง เสี่ยวเม่ยหนิงกับเหยาลู่ก็แต่งตัวเสร็จและเดินออกมาจากห้องนอนพอดี หลิงหยุนจึงรีบเข้าไปหาหนิงน้อยพร้อมกับพูดขึ้นว่า“หนิงน้อย.. ถังเมิ่งจะตามผมไปสะสางปัญหาเอง ส่วนคุณไม่ต้องตามผมไป และถ้าหลิงยู่กับเหยาลู่ไปอยู่ที่บ้านของคุณ ผมก็จะได้หมดห่วง คุณช่วยดูแลทั้งสองคนแทนผมจะได้ไม๊?”แน่นอนว่า.. ตอนนี้หลิงหยุนไม่เห็นว่าจะมีที่ใหนปลอดภัยเท่ากับบ้านของท่านหมอเสี่ยว เขาจึงอยากจะฝากหญิงสาวทั้งสองคนให้อยู่ในความดูแลของหนิงน้อยหลายวันมานี้.. ทั้งหนิงหลิงยู่ เสี่ยวเม่ยหนิง และเหยาลู่ ต่างก็ต้องเป็นกังวลเกี่ยวกับเรื่องของเขามากจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน อีกทั้งเหยาลู่ก็เพิ่งฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บ หลิงหยุนรู้ดีว่าร่างกายของหญิงสาวทั้งสามคนต้องการการพักผ่อน และที่บ้านหมอเสี่ยวก็เป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดเสี่ยวเม่ยหนิงเองก็คิดเช่นเดียวกันกับหลิงหยุน เธอจึงพูดขึ้นมาอย่างขุ่นเคือง “ฉันก็คิดแบบนี้อยู่แล้ว และก็เพิ่งจะบอกพี่ลู่เหมือนกัน พี่ไม่ต้องมาสั่งฉันก็ได้!”หลิงหยุนรีบเข้าไปในห้องนอนของเสี่ยวเม่ยเม่ย จัดการอุ้มหนิงหลิงยู่ที่กำลังนอนสลบไสลอยู่บนเตียงขึ้นมา พร้อมกับตะโกนสั่งถังเมิ่ง