ตอนที่ 375

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 375 บทที่ 375 : วาทะศิลป์! “หลิงหยุน.. นี่เจ้า!” ท่ามกลางผู้คนมากมาย และใครๆต่างก็รู้ว่าเขาคือหัวหน้าสำนักงานรักษาความมั่นคง หลัวจ้งคิดไม่ถึงว่าหลิงหยุนจะกล้าพูดกับเขาอย่างไร้มารยาทต่อหน้าผู้คนเช่นนี้ เขาโกรธจนแทบกระอักออกมาเป็นเลือด! ผู้คนทั่วไปที่พากันมามุงดูนั้นยังไม่เท่าไหร่ แต่ที่สำคัญคือ.. ตอนนี้มีทั้งสื่อหนังสือพิมพ์ สื่อโทรทัศน์ และผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาอีกหลายนาย นั่นต่างหากที่สำคัญกับหลัวจ้ง! สำหรับหลัวจ้งผู้ที่ชอบสร้างภาพการเป็นฮีโร่ให้กับตัวเองนั้น การกระทำของหลิงหยุนในครั้งนี้ เจ็บปวดยิ่งกว่าการทำร้ายร่างกายของเขาเสียอีก แต่หลัวจ้งก็ไม่มีทางเลือกอื่น เพราะหลงหวู่ก็พูดในสิ่งที่ถูกต้องว่า หลัวจ้งควรจะทำทุกอย่างให้ถูกต้องตามขั้นตอนของกฏหมาย! หลัวจ้งจึงได้แต่เก็บงำความโกรธแค้นไว้ในใจ และยิ่งรู้สึกเกลียดชังในตัวหลิงหยุนมากยิ่งขึ้น แต่เมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาเองก็ไม่อาจถอยหลังกลับไปได้เช่นกัน จึงได้แต่ต้องอดทน! ตราบใดที่เขายังไม่สามารถจับกุมตัวหลิงหยุนกลับไปที่สำนางานรักษาความมั่นคงได้แล้วล่ะก็ เขาก็ทำได้แค่เพียงบากหน้าอยู่ต่อไป.. แล้วคนธรรมดาจะไม่กล้ากร่นด่าสาปแช่งหัวหน้าสำนักงานรักษาความมั่นคงงั้นหรือ? แน่นอนว่าพวกเขาต้องกล้าอยู่แล้ว เพียงแต่ไม่กล้ากร่นด่าต่อหน้าเหมือนที่หลิงหยุนทำอยู่ในตอนนี้เท่านั้นเอง หลิงหยุนยืนเผชิญหน้าอยู่กับหลัวจ้ง และใช้มังกรคำรามพูดกับเขา ดังนั้นแม้น้ำเสียงของหลิงหยุนจะดูเหมือนอยู่ในระดับปกติ แต่ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์กลับได้ยินทุกคำพูดได้อย่างชัดเจนเต็มสองรู้หู! ผู้คนต่างก็พากันวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆนานา! “วันนี้หลิงหยุนเป็นอะไรกันแน่? ครั้งแรกก็ไปทุบสำนักงานรื้อถอน ตามด้วยบ้านของมัจจุราชหวัง แล้วตอนนี้ยังเปิดศึกกับหัวหน้าสำนักงานรักษาความมั่นคงอีก..” “เขากล้าชี้หน้าหัวหน้าสำนักงานรักษาความมั่นคงแล้วเรียกว่า ‘ไอ้สารเลว’ เชียวเหรอ หลิงหยุนนี่ช่างกล้ามากจริงๆ!” “แต่ฉันว่าหลิงหยุนชักทำเกินไปแล้ว แรกๆก็ฟังดูมีเหตุผล แต่ตอนนี้เริ่มไร้เหตุผลแล้วล่ะ..” “ไม่เกินไปหรอก.. หลิงหยุนไม่ใช่คนไม่มีเหตุผล แต่หลัวจ้งต่างหากที่ยังไม่ทันจะได้สอบถามเรื่องราวอะไร ก็เอาแต่จะจับหลิงหยุนกลับไปท่าเดียว เป็นฉันฉันก็คงด่าสาปแช่งเหมือนกันนั่นล่ะ เขาไม่ฟังความจากอีกฝ่ายเลยด้วยซ้ำ..” “นั่นน่ะสิ.. ตอนที่เถียนป๋อเตาพาคนไปทุบบ้านของหลิงหยุน ทำไมหัวหน้าหลัวไม่เห็นส่งตำรวจไปจับพวกเขาบ้างเลย? ตอนนี้เกิดเรื่องกับพรรคพวกของตัวเอง ก็เป็นฟืนเป็นไฟแทน ไม่ยุติธรรมเลย!” “ใช่ๆ หลิงหยุนไม่ใช่คนที่จะเที่ยวไปด่าว่าคนอื่นแบบนี้ ฉันว่าต้องมีเหตุผลอื่นซ่อนอยู่แน่ๆ” “พวกเราคอยดูไปก่อนก็แล้วกัน ฉันว่าคนอย่างหลิงหยุนไม่ยอมให้ใครจับง่ายๆหรอก!” ……..หลังจากที่ได้ฟังผู้คนวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆนานา หลิงหยุนก็เดินยิ้มเข้าไปยืนเผชิญหน้ากับหลัวจ้งในระยะเดียวกับหลิงคุน เขาเดินขึ้นไปยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับหัวหน้าแก๊งมังกรเขียว พร้อมกับหันไปทักทายด้วยความเคารพ“ลุงหลง!”หลงคุนหันไปมองหลิงหยุนพร้อมกับพยักหน้าและยิ้มให้อย่างพอใจ แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ เพราะสถานที่แห่งนี้ไม่เหมาะสมกับการพูดคุยเรื่องส่วนตัวจากนั้นหลิงหยุนก็หันไปทางหลัวจ้งพร้อมกับยกมือขึ้นชี้หน้า “หลัวจ้ง.. ไอ้คนชั่ว ฉันจะเล่าความจริงให้แกฟัง!”“สำนักงานรื้อถอนนั่นเป็นเพียงแค่สำนักงานชั่วคราว โครงสร้างก็ไม่ค่อยแข็งแรง ฉันผ่านไปเห็นสำนักงานโอนเอนจะพังแหล่มิพังแหล่ ฉันก็รีบเข้าไปบอกพนักงานที่อยู่ในสำนักงานให้รีบหนีออกไป แกคิดว่าถ้าฉันไม่เข้าไปบอก ป่านนี้พนักงานพวกนั้นก็คงถูกสำนักงานถล่มทับตายไปแล้วก็ได้!”ทุกคนได้ฟังก็ถึงกับอึ้งไปทันที!นี่สิถึงจะเรียกว่ามวยถูกคู่! หลิงหยุนเป็นคนพังสำนักงานนั่นกับมือตัวเองแท้ๆ แต่ตอนนี้กลับพูดราวกับว่าตัวเขาเป็นพระเอกที่เข้าไปช่วยผู้อื่นให้รอดชีวิตจากเหตุการณ์สำนักงานถล่ม!หลิงหยุนยิ้มพร้อมกับชี้หน้าหลัวจ้งและตะโกนใส่หน้าว่า “ถ้าแกไม่เชื่อ.. ก็ลองถามพนักงานที่บริษัทรื้อถอนดูก็ได้ว่าฉันเข้าไปไล่พวกเขาออกจากสำนักงานจริงไม๊? แล้วพอพวกเขาวิ่งออกมา สำนักงานก็ถล่มลงมาทันทีจริงไม๊?”ความจริงแล้ว. หลังจากที่จับกู่เหลียนซันโยนออกมานอกออกฟิศแล้ว หลิงหยุนก็ไม่ได้พูดอะไรกับพนักงานอีกแต่ระหว่างที่หลิงหยุนอยู่ในสำนักงานคนเดียวนั้น คนที่อยู่ข้างนอกก็ไม่มีใครมองเห็นว่าเขาทำอะไรอยู่ด้านใน แต่เมื่อเขาเดินออกมา และใช้ฝ่ามือผลักเพียงเบาๆ สำนักงานก็ถล่มลงมาต่อหน้าต่อตา จากนั้นหลิงหยุนก็ใช้มังกรพรางร่างหนีออกมา ซึ่งยากที่สายตาคนธรรมดาจะสามารถจับความเร็วของเขาได้!และต่อให้ทุกคนรู้อยู่แก่ใจว่าหลิงหยุนเป็นคนทำให้สำนักงานถล่มลงมา แต่พวกเขาและแม้แต่พนักงานบริษัทเองต่างก็ไม่มีหลักฐานตรงกันข้าม.. คำพูดของหลิงหยุนกลับตรงกับความจริงที่เกิดขึ้นมากกว่า เพราะทันทีที่พนักงานวิ่งออกมาหมด สำนักงานก็ถล่มลงมาทันที!“ห๊ะ?! อะไรนะ..”คำพูดของหลิงหยุนทำให้หลัวจ้งถึงกับอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก เพราะเขาเองก็ไม่มีหลักฐานว่าหลิงหยุนเป็นคนทำ“ใช่.. หลิงหยุนพูดได้ถูกต้อง! พวกเราก็เห็นกับตาว่าหลิงหยุนช่วยให้พวกพนักงานไม่ต้องถูกสำนักงานถล่มทับตาย!”“นั่นสิ.. ถ้าไม่ใช่เพราะหลิงหยุน ป่านนี้พนักงานพวกนั้นคงจะอยู่ใต้ซากตึกไปแล้ว เป็นถึงบริษัทรับเหมาแท้ๆ แม้แต่สำนักงานตัวเองยังสร้างไม่แข็งแรง แล้วต่อไปจะไปไว้วางใจให้ไปสร้างตึกรามบ้านช่องให้คนอื่นได้ยังไงกัน?”“นี่แค่เจอลมพัดแรงๆเท่านั้นนะ.. ยังเกิดเรื่องน่าเศร้าแบบนี้ได้..”หลิงหยุนได้ยินเสียงผู้คนที่เริ่มวิพากษ์วิจารณ์ไปในทิศทางที่เข้าข้างเขาอีกครั้ง!ประชาชนที่ตามหลิงหยุนมานั้น ล้วนเป็นผู้คนที่อาศัยอยู่ในย่านนี้มานาน มีใครบ้างที่ไม่เคยไปรักษากับนางฉินจิวยื่อ? และมีใครบ้างที่ไม่รู้จักนางฉินจิวยื่อ?