ตอนที่ 380

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 380 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 380 : ตีงูต้องตีให้ตาย! “อะไรนะ?! ไข่มุกราตรี?! นี่มัน..” “จิวยื่อนี่นะมีไข่มุกราตรีอยู่ที่บ้านสิบกว่าเม็ด? เป็นไปได้ยังไง..” “ถ้ามีไข่มุกราตรีอยู่ที่บ้านจริง ทำไมจิวยื่อถึงไม่เอาออกมาขาย? ทำไมต้องอยู่อย่างลำบากลำบนมาตั้งหลายปี?!” “เด็กคนนี้เริ่มจะพูดจาเกินตัวมากขึ้นทุกที อยากได้เงินมากถึงกับกุเรื่องขึ้นมาเลยเหรอ..?” คำพูดเพียงประโยคเดียวของหลิงหยุน ดูเหมือนจะสร้างความสั่นสะเทือนได้อย่างไม่คาดคิด ทุกคนต่างก็รู้สึกไม่ต่างกันว่า หลิงหยุนเปิดตัวยิ่งใหญ่น่าเกรงขาม แต่สุดท้ายก็กลับฉวยโอกาสขูดรีดคนอื่น! หลงคุนที่ยืนอยู่ด้านหลังหลิงหยุนนั้น แววตามีร่อยรอยของความผิดหวังอยู่เล็กน้อย แต่ก็ได้แต่นิ่งเงียบคล้ายกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ ส่วนถังเมิ่งที่นิ่งเงียบมาตลอดก็ถึงกับเป่าลมออกจากปาก พร้อมกับอดที่จะคิดไมได้ว่า ‘พี่หยุน.. นี่ถึงกับกล้ากุเรื่องไข่มุกราตรีขึ้นมาเลยเหรอ.. น่าอายชะมัด!’ เหลียงเฟิงอี้เมื่อได้ฟังว่าหลิงหยุนได้เตรียมไข่มุกราตรีไว้ให้ภรรยาของเขา ก็ถึงกับหน้าแดงขึ้นมาทันที ซูหลิงเฟยได้ยินผู้คนรอบๆตัวเธอ ต่างก็พากันวิพากษ์วิจารณ์หลิงหยุน เธอจึงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชาและเต็มไปด้วยความรังเกรียจ “หลิงหยุน.. สิ่งที่คุณพูดดูจะไม่เกินความจริงไปหน่อยเหรอ? พอบ้านของคุณถูกทุบทิ้ง คุณก็อ้างว่าในบ้านมีไข่มุกราตรีที่ประเมินค่าไม่ได้อยู่เป็นร้อยๆเม็ด คุณคิดว่าคนอื่นจะเชื่อคำพูดของคุณง่ายๆหรือยังไง?” แต่หลิงหยุนกลับบส่ายหน้าแล้วตอบกลับไปว่า “คุณอย่ากล่าวหาผมนะครับคุณนักข่าว! แม่ผมสอนเสมอว่าให้เป็นคนซื่อสัตย์ ไม่ให้เป็นคนโกหกหลอกลวง อีกอย่างผมบอกว่ามีไข่มุกราตรีแค่สิบกว่าเม็ด.. ไม่ใช่หลายร้อยเม็ดอย่างที่คุณพูด..” ซูหลิงเฟยถูกหลิงหยุนฉีกหน้าก็ถึงกับขุ่นเคือง และไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดเธอจึงต้องโกรธหลิงหยุนมากมายถึงเพียงนี้ อาจเป็นเพราะจู่ๆหลิงหยุนที่ดูเหมือนพระเอกที่กล้าหาญชาญชัย และกล้าต่อกรกับผู้มีอำนาจเมื่อครู่ กลับกลายเป็นคนโลภมากจ้องจะขูดรีดเอาเงินจากผู้อื่นราววกับปีศาจ ซูหลิงเฟยจึงรู้สึกผิดหวังและอึดอัดกับพฤติกรรมของหลิงหยุนอย่างมาก! จากนั้นหลิงหยุนก็พูดกับซูหลิงเฟยต่อว่า “นี่คุณนักข่าว.. ผมว่าคุณอย่าเพิ่งรีบสอดเท้าเข้ามายุ่งเรื่องของคนอื่นให้เร็วนักจะดีกว่า..” ซูหลิงเฟยได้ฟังก็โกรธมาก เธอถอนหายใจและร้องตะโกนใส่หลิงหยุน “หลิงหยุน.. คุณบอกว่าที่บ้านของคุณมีไข่มุกราตรีสิบกว่าเม็ด มีอะไรพิสูจน์ได้บ้างว่าคุณมีจริง? ถ้าคุณพิสูจน์ได้ พวกเราถึงจะยอมเชื่อ!” หลิงหยุนเพียงแค่ยิ้มและโต้กลับไปว่า “งั้นเหรอ? แล้วถ้าผมพิสูจน์ได้ว่ามีจริง คุณจะยอมขอโทษผม หรือจะยอมแต่งงานเป็นเมียผมไม๊ล่ะ?” “นี่คุณ..!” ซูหลิงเฟยหน้าแดงด้วยความโกรธ และจู่ๆก็หันไปมองเหลียงเฟิงอี้ที่ยืนอยู่ข้างหลิงหยุนด้วยแววตาที่ผิดหวังและขุ่นเคืองสายตาของซูหลิงเฟยนั้นเหลียงเฟิงอี้เข้าใจดี นั่นเพราะระหว่างทางที่เดินทางมาที่นี่ เธอได้เล่าเรื่องระหว่างฉางหลิงกับหลิงหยุนให้ซูหลิงเฟยฟัง ทำให้ซูหลิงเฟยค่อนข้างอยากจะรู้จักหลิงหยุน และคาดหวังในตัวของเขาสูงในตอนแรก ซูหลิงเฟยรู้สึกชื่นชมหลิงหยุนมากจนแอบยกนิ้วโป้งให้กับเหลียงเฟิงอี้ แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึผิดหวัง และรังเกียจหลิงหยุนหล่อแล้วยังไง? ความหล่อกินไม่ได้ ซูหลิงเฟยทำงานในวงการทีวี เธอเคยพบเจอชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลามามากมาย และแทบจะทุกวัน! อีกทั้งยังมีหนุ่มๆวิ่งตามซูหลิงเฟยไม่เว้นแต่ละวัน..ผู้คนที่พากันมุงดูอยู่นั้นต่างก็ไม่เชื่อว่าหลิงหยุนจะสามารถพิสูจน์ให้ทุกคนเชื่อได้ จึงพากันพูดขึ้นมาว่า“นั่นสิหลิงหยุน! ถ้าเธอสามารถพิสูจน์ได้ว่าครอบครัวของเธอมีไข่มุกราตรีอยู่จริงๆ พวกเราก็จะเชื่อเธอ แต่ถ้าพิสูจน์ไม่ได้ การที่เธอทุบบ้านของถังเทียนห่าวไปสองหลัง และยังได้บ้านไปฟรีๆอีกหนึ่งหลัง นั่นก็นับว่าเป็นการชดเชยที่ดีมากแล้ว..!”หลิงหยุนยิ้มพร้อมกับเดินตรงยังฝูงชนที่มุงดูอยู่มากมาย และพูดขึ้นว่า“พ่อแม่พี่น้อง วันนี้ผมจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นกับตาว่าผมไม่ใช่พวกสิบแปดมงกุฎอย่างที่ทุกคนคิด เอาล่ะ.. ดูกันให้เต็มตา..!”พูดจบหลิงหยุนก็ทำท่าล้วงลงไปในกระเป๋า และมื่อดึงมือออกมา ก็มีไข่มุกราตรีอยู่ในฝ่ามือของเขาถึงสองเม็ด!รอบตัวหลิงหยุนกลายเป็นแสงสีขาว แสงจากไข่มุกราตรีเปล่งประกายสว่างไสวราวกับคริสตัล และกลับสว่างไสวมากขึ้นเมื่อกระทบกับแสงแดดในยามบ่าย เป็นที่ดึงดูดสายตาและความสนใจของผู้คนจำนวนมาก!หลิงหยุนพูดด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็น “ทุกท่านเห็นรึยังว่าผมพูดความจริง! ดีนะว่าก่อนออกมาจากบ้าน ผมได้แอบหยิบไข่มุกราตรีติดตัวไปด้วยสองเม็ด ไม่อย่างนั้นคงถูกเจ้าสวะเถียนป๋อเตาทุบจนเสียหายยับเยินแน่!”“นี่น่ะเหรอไข่มุกราตรีที่เธอบอกว่าเป็นสมบัติล้ำค่าที่ประเมินค่าไม่ได้..?”ตอนนี้สายตาของทุกคนต่างก็จับจ้องอยู่ที่ไข่มุกขนาดใหญ่ในมือหลิงหยุน ทุกคนต่างก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก ไม่มีใครว่างพอที่จะถามอะไรหลิงหยุนอีกเลย“นี่.. นี่มันไข่มุกราตรีจริงๆด้วย ทำไมถึงได้ใหญ่โตแบบนี้?”“โอ้แม่เจ้า.. ดูจิวยื่อสิ เก็บงำเรื่องไข่มุกนี่มานนานหลายปี ที่แท้ครอบครัวของเธอก็มีสมบัติล้ำค่าอยู่นี่เอง..”“มิน่าล่ะ.. จู่ๆหลิงหยุนก็มีเงินมากมายมาซื้อบ้านถึงสองหลัง ที่แท้ครอบครัวของเขาก็มีไข่มุกราตรีนี่เอง..”“นั่นสิ.. ไม่แปลกเลยที่หลิงหยุนจะโกรธมากเมื่อมีคนมาทุบบ้านของเขา จนถึงกลับตามมาไล่ทุบคืนแบบนี้ จู่ๆสมบัติล้ำค่าแบบนี้ก็ต้องกลายเป็นผงไปในพริบตา ฉันเสียดายแทนเขาจริงๆ!”“ช่างโชคร้ายจริงๆ เหลืออยู่แค่สองเม็ด..นี่หัวหน้าหวัง บ้านทั้งสามหลังยังเทียบเท่าไข่มุกหนึ่งเม็ดไม่ได้เลย แล้วคุณจะรับผิดชอบยังไง..?”เมื่อชาวบ้านได้เห็นไข่มุกราตรีกับตา ทุกคนต่างก็ปักใจเชื่อคำพูดของหลิงหยุนทันที สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนเป็นตกใจสุดขีด ทั้งอยากได้ ทั้งทึ่ง ทั้งเสียดาย ทุกคนต่างก็ได้แต่ส่ายหน้าไปมา ผู้คนที่รุมล้อมอยู่ต่างก็ตีวงเข้ามาใกล้หลิงหยุนเพื่อดูไข่มุกราตรีในมือของเขา!แม้แต่เหลียงเฟิงอี้และหลงหวู่เองก็ตกตะลึงเมื่อได้เห็นไข่มุกราตรี ทั้งคู่ถึงกับเอามือปิดปากและวิ่งตรงไปหาหลิงหยุนทันที