ตอนที่ 404

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 404 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 404 : สังหารซันเทียนเปียว – กลุ่มเทพอินทรี ซันเทียนเปียวถูกกระบี่มังกรขาวแทงเข้าที่ซี่โครงด้านซ้ายและหน้าอกตั้งแต่เริ่มปะทะกับหลิงหยุน และหลังจากนั้นไหล่ซ้ายก็ถูกฟันด้วยกระบี่โลหิตแดนใต้ ตอนนี้เลือดกำลังไหลท่วมตัวของเขา.. เลือดจำนวนมากไหลออกจากร่างของยอดฝีมือขั้นเซียงเทียนไม่หยุด จนใบหน้าซีดเซียวไปหมด และหน้าผากก็มีเหงื่อเม็ดใหญ่ผุดขึ้นมามากมาย ซันเทียนเปียวใช้มือข้างขวาปิดบาดแผลที่ไหล่ไว้ ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด พร้อมกับจ้องมองหลิงหยุน และร้องถามขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็น “หลิงหยุน.. เมื่อสิบวันก่อนหน้านี้เจ้ายังไม่เข้าสู่ระดับสูงสุดของขั้นโฮ่วเทียน-8 ด้วยซ้ำไป แต่ทำไมตอนนี้เจ้าจึงสามารถสังหารยอดฝีมือขั้นเซียงเทียน-1 ถึงสองคนได้?” หลิงหยุนยิ้มบางก่อนจะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงดุดัน “พรสวรรค์.. เจ้ารู้จักไม๊? ข้าเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ คงไม่ต้องอธิบายมาก!” ตู้กู่โม่ได้ยินถึงกับกรอกตาไปมาพร้อมกับคิดในใจว่า ‘ข้าเองก็ได้ชื่อว่าเป็นยอดฝีมือที่มีพรสวรรค์อย่างหาได้ยากแห่งตระกูลตู้กู่เหมือนกัน แต่หากเทียบกับพรสวรรค์ดั่งปีศาจประทานของเจ้าแล้ว ความเก่งของข้าแทบไม่มีอะไรเลย..’ ซันเทียนเปียวได้แต่ยิ้มอย่างขมขื่น เพราะรู้ดีว่าตระกูลซันได้สะดุดตอต้นใหญ่มากเข้าแล้วจริงๆ แม้ฝีมือและความแข็งแกร่งของหลิงหยุนในเวลานี้ จะไม่สามารถถึงกับทำให้ตระกูลซันต้องสิ้นชื่อได้ในทันที แต่หากหลิงหยุนใช้วิธีแอบซุ่มโจมตี ก็อาจสามารถสังหารสมาชิกและยอดฝีมือขั้นเซียงเทียน-2 ของตระกูลซันได้ หรืออาจจะมากกว่านั้น! แต่นั่นยังไม่ใช่เรื่องที่น่าหวาดกลัวเท่ากับความก้าวหน้าที่รวดเร็วอย่างมากของหลิงหยุน! เมื่อสิบวันที่แล้ว ดูเหมือนหลิงหยุนจะยังอยู่เพียงแค่ขั้นโฮ่วเทียน-8 แต่หลังจากนั้นสิบวัน เขากลับสามารถสังหารยอดฝีมือขั้นเซียงเทียน-1 ได้! กำลังภายในของเขาช่างรุดหน้าได้อย่างก้าวกระโดด! หากกำลังภายในของหลิงหยุนจะก้าวหน้าได้รวดเร็วเช่นนี้ อีกสิบวันข้างหน้า.. หลิงหยุนคงจะสามารถทำลายล้างตระกูลซันจนสิ้นซากได้อย่างแน่นอน? “หลิงหยุน.. ทั้งหมดเป็นความผิดของลูกชายข้า – ซันจิ้ง! วันนี้หากเจ้าปล่อยข้าไป ไม่ว่าเจ้าต้องการสิ่งใด หรือมีเงื่อนไขอะไร ข้า-ซันเทียนเปียวยินดีที่จะปฏิบัติตามทุกอย่าง!” ซันเทียนเปียวเป็นฝ่ายเอ่ยของขมาหลิงหยุน และร้องขอให้เขายกโทษให้! ปัง! เท้าของหลิงหยุนกระแทกเข้าที่ท้องน้อยของซันเทียนเปียวอย่างแรง ซันเทียนเปียวที่ไม่กล้าแม้แต่จะหลบ ถึงกับลงไปนอนขดเป็นกุ้งอยู่ที่พื้นด้วยความเจ็บปวด.. “เจ้าไม่มีคุณสมบัติที่จะมาต่อรองกับข้า ถ้าวันนี้ข้าไม่ฆ่าเจ้า ข้าคงต้องเปลี่ยนไปใช้แซ่อื่นแล้ว!” หลิงหยุนตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา หากตอนนี้เฉิงเม่ยเฟิงปลอดภัยเช่นเดียวกับสมาชิกคนอื่นๆในตระกูลเฉิง หลิงหยุนอาจจะเมตตาไว้ชีวิตของซันเทียนเปียวเมื่อเขาร้องขอก็เป็นได้ แต่อย่างน้อยก็ต้องทำลายวรยุทธของเขาเสียก่อน แต่นี่เป็นเพราะถูกซันเทียนเปียวบีบบังคับ ผู้หญิงของเขาจึงต้องถูกนำตัวกลับไปที่สำนักจิ้งซิน และตอนนี้แม่ชีมี่ยื่อก็ได้พาเธอไปจนไกลแล้ว หากหลิงหยุนเมตตาปล่อยเขาไป ก็คงจะเป็นเรื่องที่แปลกประหลาดมาก! “ตอนนี้เจ้าอยากจะมีชีวิตอยู่ต่อ ก็เป็นไปไม่ได้แล้ว! แต่หากเจ้าต้องการจะส่งข่าวบอกครอบครัวของเจ้า ก็รีบตัดสินใจซะ ข้าไม่ได้มีความอดทนสูงนัก!”เมื่อได้ฟังเช่นนั้น ซันเทียนเปียวรู้ดีว่าตนหมดโอกาสที่จะมีชีวิตอยู่ต่อแน่แล้ว ความกลัวตายจึงเข้าปกคลุมจิตใจของเขาขึ้นมาทันที ร่างทั้งร่างของเขาอ่อนระทวย และสั่นเทาไปหมด!โดยปกติแล้ว ผู้ใดที่ฝึกตนจนสามารถเข้าสู่ขั้นเซียงเทียนได้ อย่างน้อยก็จะต้องมีอายุยืนยาวถึงร้อยปี แต่นี่เขากลับต้องมาจบชีวิตในวัยเพียงแค่ห้าสิบ!“หลิงหยุน.. ข้าจะไม่บอกเรื่องนี้กับครอบครัวของข้า ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วยเถิด..”ซันเทียนเปียวทั้งตกใจ และหวาดกลัวต่อความตาย จนต้องคุกเข่าลงขอร้องหลิงหยุนให้ปล่อยตนเองไปตอนนี้ใบหน้าของยอดฝีมือที่เก่งกาจแห่งตระกูลใหญ่ในปักกิ่ง กลับเต็มไปด้วยความหวาดผวาและกลัวตาย!ซันเทียนเปียวในเวลานี้ไม่ต่างจากสัตว์ร้ายที่กำลังดิ้นรนเอาชีวิตรอด หลิงหยุนเกรงว่าเขาจะหลบหนีไป จึงได้โคจรดารกะดายันทั่วร่าง พร้อมกับค่อยๆเงื้อกระบี่โลหิตแดนใต้ในมือขึ้นช้าๆ!“ปล่อยเขาไปซะ!”จู่ๆ เสียงดังก้องราวกับพายุก็ดังขึ้นห่างออกไปราวสองสามร้อยเมตร และร่างสูงก็ปรากฏตัวขึ้นกระโดดไปมาตามกิ่งไม้อย่างคล่องแคล่ว และตอนนี้ก็อยู่ห่างไปไม่ถึงหนึ่งร้อยเมตร!“ข้าเกลียดคำพูดแบบนี้ที่สุด!”หลิงหยุนพูดเสียงขึ้นจมูกอย่างไม่พอใจ พร้อมกับแทงกระบี่โลหิตแดนใต้เข้าไปที่ร่างของซันเทียนเปียวทันที“อ๊าก..”เสียงกรีดร้องโหยหวนอย่างน่าสังเวชของซันเทียนเปียวดังขึ้น พร้อมกับร่างที่คลานหนีคมกระบี่สีดำของหลิงหยุนอย่างรวดเร็ว!หลิงหยุนเตรียมพร้อมอยู่แล้ว แววตาของเขาเยือกเย็น และตะปูในมือสิบกว่าเล่มก็ถูกซัดออกไป พร้อมกับใช้มังกรพรางร่างไปโผล่ขวางหน้าซันเทียนเปียวที่กำลังเตรียมตัวกระโดดหนี!“โอ๊ย…”ซันเทียนเปียวคิดแต่จะหนีจนลืมที่จะเดินลมปราณป้องกันร่างกายของตนเองไว้ ตะปูหลายเล่มของหลิงหยุนจึงพุ่งเข้าใส่แผ่นหลังของเขาจนกรีดร้องเสียงดังออกมาด้วยความเจ็บปวด!กระบี่โลหิตแดนใต้ในมือหลิงหยุนฟันลงมาอีกครั้ง และครั้งนี้ความเร็วของกระบี่เร็วกว่าครั้งแรกเป็นเท่าตัว..ชัวะ!เลือดสีแดงพุ่งออกมาจากแขนข้างขวาของซันเทียนเปียวที่ถูกคมกระบี่ของหลิงหยุนตัดจนขาด!“และนี่เป็นการลงโทษที่เจ้าบังคับให้คนของข้าเปลี่ยนไปใช้แซ่ของเจ้า.. ข้าจะให้เจ้าลิ้มรสของการถูกสับเป็นชิ้นๆ!”ชัวะ.. ชัวะ.. ชัวะ..! หลิงหยุนร้องบอกพร้อมกับตรงเข้าฟันไปตามร่างของซันเทียนเปียวไม่เลือก ส่วนซันเทียนเปียวก็ถูกฟันจนแทบไม่เหลือร่างเดิม!“หลิงหยุน.. เจ้าบ้าไปแล้วหรือไง?”