ตอนที่ 406

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 406 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 406 : เจ้าห้ามมอง! ร่างอ่อนช้อยบอบบางของเทพธิดาฉินตกลงไปในทะเลที่เย็นยะเยือก ก่อนจะค่อยๆจมลึกลงไปถึงเอวที่คอดเว้า โชคดีที่ชุดกระโปรงบานสีขาวพอตัวขึ้น ทำให้ร่างที่สวยราวเทพธิดานั้นจมลงไปเพียงแค่ครึ่งเดียว ร่างขาวกระเพื่อมขึ้นกระเพื่อมลงตามแรงคลื่น ดูคล้ายกับดอกบัวสีขาวสวยงามที่กำลังลอยอยู่กลางทะเล จากนั้นร่างของเทพธิดาฉินก็ถูกคลื่นซัดจมลงไปในน้ำ หลิงหยุนที่อยู่ห่างออกไปราวสิบเมตรได้แต่ตกตะลึงในความงดงาม และมัวแต่จ้องมองด้วยความชื่นชม ก่อนจะพบว่าฉินตงเฉี่วยมีอาการตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด! “อะไรกัน? นี่น้าหญิงว่ายน้ำไม่เป็นจริงรึ?!” ท้องทะเลในยามนี้ ลมและคลื่นค่อนข้างรุนแรง คลื่นลูกแล้วลูกเล่าซัดเข้าใส่ฉินตงเฉี่วยไม่หยุดหย่อน มือขวาของนางถือกระบี่ในมือชูขึ้น และกระโปรงที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำก็ค่อยๆจมหายไป นางเริ่มสูญเสียการทรงตัว และร่างก็ค่อยๆเอียงลงเรื่อย.. ในที่สุดร่างของฉินตงเฉี่วยก็จมลงในน้ำทะเลทันที.. “ช่วยข้าด้วยสิ! นี่…” ดูเหมือนฉินตงเฉี่วยจะว่ายน้ำไม่เป็นจริงๆ ทันทีที่จมลงไปในทะเล นางก็กรีดร้องพร้อมกับตะโกนของความช่วยเหลือ ระหว่างที่ร้องตะโกนนั้น คลื่นก็ยังคงซัดเข้าที่ใบหน้าไม่หยุดหย่อน และน้ำก็เริ่มเข้าไปในปากของนาง แต่หลังจากที่ได้ลิ้มรสเค็มของน้ำทะเล นางก็ไม่กล้าอ้าปากร้องตะโกนอีกเลย และร่างของนางก็ค่อยๆจมหายไปในที่สุด! ‘นี่นางว่ายน้ำไม่เป็นจริงๆงั้นรึ!’ หลิงหยุนได้แต่ครุ่นคิดเมื่อได้ยินเสียงร้องตะโกนขอความช่วยเหลือกจากนาง ทันทีที่ได้สติเขาก็รีบว่ายเข้าไปยังตำแหน่งที่ฉินตงเฉี่วยจมหายไป และดำดิ่งตามลงไปทันที หลิงหยุนดำลงไปในทะเลลึกพร้อมกับลืมตาเพื่อมองหาร่างของฉินตงเฉี่วย ใต้ท้องทะเลนั้นทั้งมืดและกระแสก็น้ำเชี่ยวกราก แต่ถึงกระนั้นก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการมองเห็นของหลิงหยุนแม้แต่น้อย เขามองเห็นร่างของฉินตงเฉี่วยที่กำลังจมดิ่งลงใต้ทะเลลึกอย่างรวดเร็วอยู่ด้าหน้า! “ฮ่า.. ฮ่า.. จะจมน้ำตายอยู่แล้วยังห่วงแต่กระบี่ในมือ น้าหญิงนี่จริงๆเลย!” หลิงหยุนเห็นฉินตงเฉี่วยที่กำลังดิ้นรนอยู่ใต้น้ำ แต่มือขวายังคงกำกระบี่ด้ามนั้นไว้แน่น เขาถึงกับระเบิดเสียงหัวเราะออกมา และรีบว่ายเข้าไปหาร่างของนางอย่างรวดเร็ว ภายใต้ท้องทะเลที่เต็มไปด้วยกระแสน้ำที่รุนแรง ประกอบกับฉินตงเฉี่วยที่ดิ้นรนด้วยความตระหนกตกใจ จึงทำให้นางจมลึกลงไปราวเจ็ดถึงแปดเมตรในเวลาอันรวดเร็ว กระโปรงสีขาวกระเพื่อมไปตามแรงน้ำ และผมยาวสีดำก็สยายออก ร่างสีขาวที่ลอยกระเพื่อมตามนั้นดูแล้วช่างสวยงามยิ่งนัก ยิ่งฉินตงเฉี่วยตระหนกตกใจมากเท่าไหร่ นางก็ยิ่งดิ้นรนมากเท่านั้น จึงยิ่งทำให้จมลงไปลึกและรวดเร็วมากขึ้น ภายในเวลาเพียงแค่ไม่กี่วินาที นางก็จมลงไปลึกถึงเจ็ดหรือแปดเมตรแล้ว โดยธรรมชาติของผู้ที่ว่ายน้ำไม่เป็นนั้น จะมีความหวาดกลัวการจมน้ำอยู่แล้ว ไม่เกี่ยวกับว่าจะเป็นยอดฝีมือขั้นใหน อีกทั้งตอนนี้พลังชี่ในร่างของนางก็หมดลงแล้ว และตอนนี้ร่างทั้งร่างก็จมอยู่ใต้ทะเล นางจึงไม่ต่างจากคนธรรมดาคนหนึ่ง!หลิงหยุนนั้นว่ายน้ำเก่งมาก ร่างของเขาคล่องแคล่วไม่ต่างจากปลา และเพียงในเวลาไม่ถึงสองสามวินาที เขาก็สามารถคว้าร่างของฉินตงเฉี่วยที่กำลังจมลงไปขึ้นมาได้ แขนที่แข็งแรงของหลิงหยุนงอล็อคร่างของนางไว้ ก่อนจะพาทะยานขึ้นสู่ผิวน้ำในเวลานั้นเอง ผ้าคลุมสีขาวที่ฉินตงเฉี่วยใช้ปิดบังใบหน้าไว้นั้น ก็ถูกกระแสน้ำพัดพาไปแล้ว และนางเองก็หวาดกลัวจนต้องกอดแขนหลิงหยุนไว้แน่น!ระหว่างที่ทั้งสองคนทะยานพุ่งขึ้นสู่ผิวน้ำนั้น หลิงหยุนเองก็ถึงกับตกใจเมื่อได้เห็นใบหน้าที่สวยงามอย่างหาใครเปรียบไม่ได้ของฉินตงเฉี่วย และเห็นนางกำลังสำลักน้ำทะเลอย่างรุนแรง..หลิงหยุนได้แต่หวาดกลัวจนใจสั่นไปหมด เขาได้แต่ภาวนาว่าอย่าให้น้าหญิงของเขาเป็นอะไรไปเลย ไม่เช่นนั้นแล้วแม่คงต้องฆ่าเขาตายแน่?อีกทั้งหากยอดฝีมือระดับสูงสุดของขั้นเซียงเทียน-3 จมน้ำทะเลตาย คงจะเป็นข่าวลือที่แพร่สะพรัดและพูดกันอย่างสนุกปากแน่?หลิงหยุนจำเป็นต้องช่วยชีวิตคนอย่างเร่งด่วน! เขาจึงหมุนร่างของฉินตงเฉี่วยให้หันหน้ามาเผชิญกับหน้าของตัวเองหลิงหยุนมองใบหน้าสวยงามที่อยู่ในระยะกระชั้นชิดด้วยความหวาดกลัว แต่เมื่อเห็นฉินตงเฉี่วยที่กำลังสำลักน้ำทะเลอย่างรุนแรง เขาจึงตัดสินใจแนบริมฝีปากของตนเองลงบนริมฝีปากเล็กของฉินตงเฉี่วยไว้ และริมฝีปากของทั้งคู่ก็สัมผัสกัน!ในระหว่างนั้น หลิงหยุนยังคงพาร่างของทั้งเขาและฉินตงเฉี่วยทะยานขึ้นสู่พื้นน้ำ..“…!”ฉินตงเฉี่วยดิ้นรน และจู่ๆก็สัมผัสได้ถึงไออุ่นจากริมฝีปากของหลิงหยุน จากนั้นน้ำทะเลก็หยุดทะลักเข้าไปในปากของนางอีก และนางก็หยุดสำลักน้ำทันที! แต่ดวงตาของนางกลับเบิกโพลงแทน!ดวงตาสองข้างของเทพธิดาฉินจ้องมองหลิงหยุนด้วยความตกใจยิ่งกว่าตอนนที่ตกลงไปในน้ำทะเลเสียอีก อีกทั้งยังดิ้นรนหนักกว่าเดิม!มือซ้ายของหลิงหยุนโอบเอวของฉินตงเฉี่วยไว้แน่น ส่วนมือขวาก็ทำการแหวกว่ายอยู่ในน้ำ หลิงหยุนมองเห็นอากัปกิริยาทุกอย่างของนางได้อย่างชัดเจน – แววตาของนางนั้นเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว และดุร้ายราวกับปีศาจ!ระหว่างที่ริมฝีปากประกบกันอยู่นั้น หลิงหยุนก็ได้ถ่ายเทอากาศเข้าไปในช่องปากของนางเพื่อช่วยในการหายใจ ขณะเดียวกันก็รีบทะยานตัวขึ้นสู่ผิวน้ำให้เร็วที่สุด แม้ว่าหลิงหยุนจะใช้กำลังเต็มที่ แต่ก็ยังใช้เวลาไปเกือบสี่วินาที!และทันทีที่ทั้งคู่โผล่พ้นน้ำ หลิงหยุนก็รีบดึงริมฝีปากของตนเองออกจากริมฝีปากปากของฉินตงเฉี่วยทันที พร้อมกับรีบอธิบายอย่างไม่รีรอ..“น้าหญิง.. อย่างเพิ่งด่าข้า ข้าทำแบนนั้นเพื่อช่วยชีวิตท่าน!”ฉินตงเฉี่ยวที่หัวเพิ่งจะโผล่พ้นน้ำ จึงรีบตะกุยตะกายกอดหลิงหยุนไว้แน่น จนลืมไปว่าร่างของเธอกำลังแนบอยู่กับร่างของหลิงหยุน..หลิงหยุนรีบผละร่างของตนเองออกห่างจากร่างของฉินตงเฉี่วยเล็กน้อย และรีบเอ่ยปากขอโทษนางพร้อมกับบอกไปว่า“น้าหญิง ท่านไม่เป็นไรแล้ว ข้าจะพาท่านขึ้นฝั่งก่อน!”