ตอนที่ 409

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 409 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 409 : ไม่อาจขัดขืนได้! กลางดึกคืนวันอาทิตย์ที่ฉินตงเฉี่วยมาส่งข่าวให้กับฉินจิวยื่อนั้น นางแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเมื่อได้เห็นพี่สาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า! พี่สาวของนางนั้นแก่กว่านางถึงเก้าปี แต่ตอนนี้กลับดูเหมือนว่าฉินจิวยื่อเด็กกว่านางถึงสามหรือสี่ปี เป็นไปได้อย่างไรกัน?! ฉินจิวยื่อนั้นอายุสามสิบหกปีแล้ว แต่ไม่ว่าใครที่ได้พบเห็น ต่างก็ต้องคิดว่านางเพิ่งจะอายุสามสิบ และนั่นเป็นผลพลอยได้จากการฝึกจนสามารถเข้าสู่ขั้นเซียงเทียนได้ แต่หลังจากที่หลิงหยุนได้ใช้พลังอมตะชำระล้างร่างกายภายในของฉินจิวยื่อจนราวกับได้ร่างที่เกิดใหม่แล้วนั้น ทำให้ตอนนี้นางดูราวกับเด็กสาวที่เพิ่งอายุสิบแปดหรือสิบเก้าปีเท่านั้น นางเองทั้งดีใจและเก้อเขินจนไม่กล้าออกมาพบหน้าผู้คน ฉินตงเฉี่วยเองก็เช่นเดียวกัน แม้ว่านางจะอายุยี่สิบเจ็ดแล้ว แต่กลับดูคล้ายหญิงสาวอายุยี่สิบสอง แต่หากไปเทียบกับพี่สาวของนางในตอนนี้ นางกลับดูแก่กว่านางฉินจิวยื่อราวสองหรือสามปีทีเดียว หลิงหยุนรับรู้ได้ว่าฉินตงเฉี่วยดูจะจริงจังกับเรื่องนี้มาก จนถึงกับต้องเอ่ยปากถาม เขาจึงอดที่จะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาไม่ได้ เมื่อฉินตงเฉี่วยเห็นหลิงหยุนหัวเราะอย่างสนุกสนาน จึงได้ยกขาเรียวยาวของนางขึ้นเตะหลิงหยุน พร้อมกับพูดอย่างโมโห “นี่เจ้ากล้าหัวเราะเยาะข้างั้นรึ?” ผู้หญิงยังไงก็ยังเป็นผู้หญิงอยู่วันยังค่ำ! ไม่มีผู้หญิงคนใหนที่จะไม่เป็นห่วงเรื่องอายุที่ร่วงโรย รูปลักษณ์ภายนอก โดยเฉพาะเรื่องของความสวยความงาม เมื่อวันเวลาล่วงเลยไป มีผู้หญิงคนใหนบ้างที่ไม่ใฝ่ฝันอยากกลับมามีผิวพรรณเต่งตึงดังเช่นสาวน้อยอีก?! หลิงหยุนพยายามกลั้นหัวเราะ และตอบไปว่า “นี่น้าหญิง.. ถ้าท่านอยากจะเด็กลงเหมือนกับแม่ข้า ท่านต้องอดทนรอข้าอีกสองเดือน ถึงตอนนั้น รับรองว่าข้าจะทำให้ท่านเด็กลงได้อีกเป็นสิบปีเชียว!” ตอนนี้การฝึกฝนของหลิงหยุนนับว่ารุดหน้าได้อย่างรวดเร็ว ภายในสองเดือนนี้ เขาจะต้องสามารถฝึกฝนจนเข้าสู่ขั้นพลังชี่ได้อย่างแน่นอน และไม่แน่ว่าอาจเข้าสู่ขั้นพลังชี่-2 เลยก็เป็นได้ ถึงตอนนั้นการปรุงยาเม็ดโฉมสะคราญ หรือยาเม็ดชะลอวัย ก็ไม่ใช่เรื่องที่ยากเย็นอะไรสำหรับเขา! “จริงหรือ?! เจ้าอย่าหลอกข้าก็แล้วกัน ไม่เช่นนั้น..?!” ฉินตงเฉี่วยได้ฟังหลิงหยุนพูดเช่นนั้น ก็ถึงกับตาโตอย่างมีความสุข แต่ก็ทำเป็นวางท่าและทำเสียงโวยวายใส่หลิงหยุน หลิงหยุนตบบ่าฉินตงเฉี่วยเบาๆ และรู้สึกว่ามือของเขาทั้งเย็นและสั่น แต่ก็แสร้งทำเป็นพูดติดตลกว่า “แม่นาง.. รออีกหน่อยท่านก็จะต้องเรียกข้าว่าท่านพี่แล้วล่ะ.. โอ๊ย!” หลิงหยุนถึงกับร้องเสียงหลง ครั้งนี้ฉินตงเฉี่วยเอาจริง นางหยิกเข้าที่เนื้อนุ่มของหลิงหยุนอย่างสุดแรงพร้อมกับดุเขาว่า..“เจ้าเด็กดื้อ.. นี่เจ้ากล้าลามปามไม่รู้จักเด็กไม่รู้จักผู้ใหญ่! ข้าต้องทำโทษเจ้า..”ระหว่างที่นางดุว่าหลิงหยุนด้วยความโมโหอยู่นั้น หน้าอกของนางก็กระเพื่อมขึ้นกระเพื่อมลงต่อหน้าหลิงหยุน เขาจึงได้แต่สวดมนต์ภาวนาอยู่ในใจหลังจากที่ฉินตงเฉี่วยปล่อยมือ และหยุดทำโทษหลิงหยุนแล้ว นางก็ถามขึ้นว่า “คืนนี้เจ้าค้างที่นี่ หรือว่า..”หลิงหยุนเกาหัวพร้อมกับตอบไปว่า “น้าหญิง.. คืนนี้ข้าคงต้องกลับไปที่อพาร์ทเมนท์ เพราะกลางวันไม่สะดวกใช้วิชาตัวเบา แล้วพรุ่งนี้เย็นข้าจะพาหลิงยู่มาพบท่าน..”ฉินตงเฉี่วยได้ยินว่าหลิงหยุนจะกลับเข้าตัวเมือง ภายในใจของนางเกิดความรู้สึกลังเลแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป และใบหน้าที่สวยงามก็เปลี่ยนเป็นสลดเล็กน้อยนี่เป็นความรู้สึกที่สับสนและอธิบายไม่ถูก และฉินตงเฉี่วยเองก็ไม่เคยรู้สึกเช่นนี้มาก่อน ในใจของเธอเกิดความกลัวที่ไม่สามารถอธิบายได้..หลิงหยุนรับรู้อารมณ์ความรู้สึกของฉินตงเฉี่วยได้ดี เพราะเขาเองก็ไม่อยากจะกลับไปเช่นกัน แต่แล้วเขาก็พูดขึ้นมาว่า..“น้าหญิง.. ท่านใส่ชุดนี้ของแม่แล้วสวยมากเลยทีเดียว แต่..”ฉินตงเฉี่วยได้ฟังก็อดคิดไม่ได้ว่าหลิงหยุนคงคิดอะไรไม่ดีอีกแน่ แต่ก็ถามออกไปด้วยใจที่สั่น “แต่อะไร?!”หลิงหยุนยิ้มอย่างมีเลศนัยพร้อมกับชี้ไปตรงก้นกลมกลึงที่แทบจะพุ่งออกมาชุดกระโปรงรัดรูปนั้น“ดูเหมือนกระโปรงเดรสนี่จะปิดก้นกลมงอนของท่านได้ไม่มิด..”“เจ้าเด็กนี่!”หลิงหยุนหัวเราะจนตัวงอ.. ฉินตงเฉี่วยได้ฟังก็ทั้งโกรธและทั้งอาย แต่ยังไม่ทันที่นางจะได้จัดการอะไรกับหลิงหยุน ร่างของเขาไปยืนอยู่บนกิ่งไม้นอกบ้านเรียบร้อยแล้ว พร้อมกับขยิบตาให้ฉินตงเฉี่วยและร้องบอกว่า“น้าหญิง.. ข้าไปก่อนนะ แล้วพบกับพรุ่งนี้!”“พรุ่งนี้รีบพาหลิงยู่กลับมาหาข้าล่ะ แล้วก็อย่าโดดเรียนด้วย!”“นี่.. อยู่ข้างนอก ก็อย่าให้ใครมารังแกเจ้าได้ล่ะ!”หลิงหยุนได้ยินคำพูดของฉินตงเฉี่วยอย่างชัดเจน และดูเหมือนว่าการอยู่ภายใต้ความดูแลของน้าหญิง เขาคงจะไม่สามารถโดดเรียนได้อีกแล้วหลิงหยุนแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ฉินตงเฉี่วยยังจะห่วงว่าเขาจะถูกรังแกอีก นางควรจะห่วงว่าเขาจะไปรังแกคนอื่นจะดีกว่า!