ตอนที่ 410

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 410 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 410: โดดเรียนอยู่กับหนิงหลิงยู่! “พี่หยุน.. เมื่อคืนพี่ฆ่าคนไปทั้งหมดกี่คน?” ตอนที่ถังเม่งโทรมานั้น เขาอยู่ที่หน้าโรงเรียนมัธยมจิงฉูแล้ว และด้วยความเร็วในการขับรถของเขา เพียงแค่สามนาทีถังเมิ่งก็มาถึงอพาร์ทเมนท์ของหลิงหยุน ทันทีที่ถังเมิ่งมาถึง เขาก็ตรงเข้าไปถามหลิงหยุนทันทีว่าเมื่อคืนนี้หลิงหยุนได้สังหารคนไปทั้งหมดกี่คน สีหน้าของถังเมิ่งเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น และต้องการมีส่วนร่วม หลิงหยุนกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า ครั้งนี้เขาเลือกใส่ชุดที่สาวสวยทั้งสองคนอย่างเฉิงเม่ยเฟิง และเสี่ยวเม่ยเม่ยเป็นผู้ซื้อให้ หลิงหยุนสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว และกางเกงยีนส์สีฟ้าอ่อน ดูสบายๆเหมาะกับกาลเทศะ และดูเป็นผู้ชายอ่อนโยน แต่คำพูดที่ออกจากปากของเขานั้นกลับไม่ได้อ่อนโยนหมือนกับภาพลักษณ์เลยแม้แต่น้อย หลิงหยุนมองหน้าถังเมิ่งพร้อมกับตอบไปว่า “ก็หลายสิบคน.. ทำไม? มีอะไรหรือเปล่า?” “ห๊ะ?! มากขนาดนั้นเลยเหรอ?!” ถังเมิ่งได้ฟังก็ถึงกับช็อค พร้อมกับอดคิดไม่ได้ว่าลูกพี่ของเขาน่าจะคุยโวเรื่องจำนวนเสียมากกว่า หลิงหยุนเดินไปขึ้นรถพร้อมกับยิ้มเล็กน้อย และไม่ต้องการเสียเวลาอธิบายอะไรกับถังเมิ่งมากนัก เมื่อเข้าไปนั่งในรถฮัมเมอร์แล้ว หลิงหยุนก็ถามขึ้นว่า “พรุ่งนี้นายจะเข้าเรียนหรือเปล่า?” ถังเมิ่งนิ่งอึ้งไปพร้อมกับเกาศรีษะ “พี่จะให้ฉันเข้าไปทำอะไรหรือเปล่า?” หลิงหยุนรู้ดีว่าเจ้าเด็กนี่คงจะไม่เข้าเรียนอีกตามเคย เขาจึงสั่งถังเมิ่งว่า “ถ้านายไม่เข้าเรียน นายก็ไปบริษัท ชิงหยุน โปรดักชั่นกับฉัน ฉันต้องไปจัดการกับใครบางคนที่นั่น!” ถังเมิ่งฟังด้วยความตื่นเต้น เขายิ้มให้หลิงหยุนพร้อมกับตอบเสียงดัง “ได้เลย.. ฉันพร้อมเสมอ!” จากนั้นหลิงหยุนก็ถามต่อว่า “แล้วลุงหลี่กับพ่อของนายเป็นยังไงบ้าง?” ถังเมิ่งหัวเราะเสียงดังแล้วจึงตอบกลับไป “พี่หยุน.. พี่ถามเรื่องนี้ขึ้นมาก็ดี! รับรองว่าหลัวจ้งต้องถูกจัดการเหมือนที่พวกเราโดนก่อนหน้านี้แน่ ถ้าพ่อกับลุงหลี่ไม่รู้จักคว้าโอกาสทองนี้ไว้ ก็อย่าทำงานต่อเลย! รับรองว่าอีกสามวันรู้ผลแน่!”“ตอนนี้แวดวงราชการสั่นสะเทือนไปหมด!” ถังเมิ่งเล่าอย่างมีความสุข พร้อมกับหยิบบุหรี่ออกมาจุด และดูดเข้าไปเต็มปอดหลิงหยุนเองก็อดหัวเราะไม่ได้ จากนั้นจึงพูดกับถังเมิ่งต่อว่า “ในเมื่อแวดวงราชการกำลังจะเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง พวกเราก็น่าจะไปแก๊งมังกรเขียวเยี่ยมเยียนลุงหลงสักครั้ง จะได้ไปนำตัวเจ้าสองคนนั่นกลับมาด้วย มีหลายเรื่องที่รอให้ฉันจัดการอยู่!”เถียนป๋อเตาและกู่เหลียนซันยังคงอยู่ในมือของแก๊งมังกรเขียว เพราะหลิงหยุนขอให้แก๊งมังกรเขียวช่วยคุมตัวพวกเขาไว้ชั่วคราว“ถังเมิ่ง.. ระหว่างที่ฉันกับแม่หายตัวไป ใครเป็นคนออกหน้าไปพบลุงหลง และขอให้เขาแอบมาช่วยพวกเราลับๆ?!”หลิงหยุนยังคงไม่สามารถหาคำตอบในเรื่องนี้ได้ จึงได้แต่ลองถามถังเมิ่งถังเมิ่งทำหน้าเลิ่กลั่กแล้วตอบกลับมาทันที “พี่หยุน.. พี่ถามฉัน แล้วฉันจะไปถามใครล่ะ? เรื่องนี้ฉันว่าไว้พี่พบกับหัวหน้าแก๊งมังกรเขียว ก็ลองถามเขาดูเองไม่ดีกว่าเหรอ? แต่ว่า..”หลิงหยุนร้องถามทันที “แต่อะไร..?”ถังเมิ่งทำหน้าล้อเลียนใส่หลิงหยุนพร้อมกับพูดยิ้มๆ “ฉันได้ยินหลงหวู่พูดถึงพี่ด้วย.. เธอบอกว่าหัวหน้าแก๊งมังกรเขียว จะยกเธอให้พี่เป็นของขวัญ.. ฮ่า ฮ่า..”“นายไปลงนรกเลย!” หลิงหยุนยกมือขึ้นต่อยเข้าที่ไหล่ของถังเมิ่งถังเมิ่งร้องตะโกนด้วยความเจ็บปวดพร้อมกับโวยวาย “ทำร้ายร่างกายฉันอีกแล้ว? นี่ถ้าฉันบาดเจ็บสาหัสขึ้นมาจะว่ายังไง? ฉันใช้มันเป็นหลักฐานได้เลยนะ”หลิงหยุนทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้พร้อมกับถามขึ้นว่า “นายจะใช้เป็นหลักฐานอะไร?!”แล้วจู่ๆถังเมิ่งก็ทำเสียงให้ดูลึกลับ “พี่หยุน.. พี่ยังจำได้ไม๊ตอนที่พี่บอกกับทุกคนว่า ไข่มุกราตรีที่ถูกทุบทิ้งไปพร้อมกับบ้านนั้น พี่จะเก็บไว้ให้ว่าที่ภรรยาในอนาคต พี่รู้ไม๊ว่าหลงหวู่พูดอะไรออกมา? เธอบอกว่าไข่มุกราตรีนั่นเป็นของเธอ!”ใช่แล้ว.. ประโยคนี้หลิงหยุนก็จำได้แม่นยำ! ทันทีที่หลงหวู่รู้ว่าไข่มุกราตรีสิบกว่าเม็ดถูกทุบทิ้งไปแล้ว เธอก็ตรงเข้าเตะเถียนป๋อเตาอย่างโมโห ตอนนั้นเขายังได้ยินกับหู.. เธอด่าเถียนป๋อเตาว่าเป็นคนทำไข่มุกราตรีของเธอเสียหาย ตอนนั้นแม้แต่เขาเองก็แปลกใจหลิงหยุนถึงกับเงียบไป ถังเมิ่งเห็นอาการของหลิงหยุนก็ได้แต่หัวเราะ “ลุงหลี่กับพ่อของฉันไม่ค่อยลงรอยกับแก๊งมังกรเขียวมานานหลายปี คิดไม่ถึงจริงๆว่า พวกเขาจะร่วมมือกันกำจัดเสียเจิ้นติงกับหลัวจ้ง ตอนนี้ไม่เท่ากับว่าพวกเรากินรวบทั้งกระดานแล้วเหรอ ต่อไปฉันคงจะเดินในเมืองจิงฉูได้โดยไม่ต้องกลัวอะไรแล้วสินะ!”หลิงหยุนได้ฟังถังเมิ่งโม้แล้วจึงได้แต่บอกเขาไปว่า “ฉันว่าถ้านายว่างมาก ก็เอาเวลาไปคิดหาวิธีรีดเงินจากบริษัท ชิงหยุน โปรดักชั่นจะดีกว่า!”ถังเมิ่งได้ยินก็ถึงกับถามออกมาอย่างไม่เข้าใจ “พี่หยุน.. พวกเราก็ได้เงินจากบริษัทชิงหยุนมาแล้วนี่ ยังต้องไปเอาอะไรอีก?”หลิงหยุนพยักหน้าจริงจัง “ก็ใช่.. แต่นั่นมันเป็นเพียงแค่การเริ่มต้น! นายดูอย่างร้านเสื้อผ้าของคนเซียงฉีสิ ตอนนี้ร้านก็ตกเป็นของพวกเราแล้ว ต่อไปเราก็จะเปิดทั้งร้านขายเสื้อผ้า แล้วก็เปิดคลินิก ต่อไปก็ค่อยๆขยายกิจการ พวกเราจะร่ำรวยแล้วก็ยิ่งใหญ่ในอีกไม่ช้า..”ถังเมิ่งได้ฟังก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที พร้อมกับถามขึ้นอย่างตกใจ “พี่หยุน.. นี่พี่อยากทำธุรกิจจริงๆน่ะเหรอ?”หลิงหยุนยิ้มเล็กยิ้มน้อยพร้อมกับส่ายหน้า “ไม่ใช่ฉัน! แต่เป็นนาย! หลังจากที่ฉันหาเงินมาได้ ฉันก็จะเอาเงินให้นายไปลงทุนทำธุรกิจ แล้วถ้านายไม่สามารถทำกำไรได้แล้วล่ะก็ ระวังตัวไว้เลย.. ฉันต้องเตะก้นนายแน่!”