ตอนที่ 424

Dragon Emperor Martial God จักรพรรดิ์เทพมังกร – ตอนที่ 424 [ติดตามข่าวสารได้ที่เพจ : จักรพรรดิ์เทพมังกร ] บทที่ 424: กล้าหรือไม่? และเพราะคำเตือนของฉางหลิง ทำให้หลิงหยุนสงบลงในทันที เธอพพูดได้ถูกต้อง.. หลิงหยุนเกือบจะต้องถูกทางโรงเรียนไล่ออก แต่ครูประจำชั้นของเขา – กงเสี่ยวลู่ กลับออกโรงโต้เถียงเพื่อปกป้องเขา สิ่งที่เธอทำนั้นเกินกว่าหน้าที่ความรับผิดชอบของครูคนหนึ่ง.. ตอนนี้เขากลับมาแล้ว การจะเดินเข้าไปหาผู้อำนวยการกับครูใหญ่เพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมให้กับกงเสี่ยวลู่นั้น เป็นเรื่องที่หลิงหยุนสามารถจัดการได้ไม่ยาก แต่นั่นไม่ได้ทำให้ข้อครหาเรื่องความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งคู่หายไปด้วย และยิ่งจะทำให้ข่าวลือที่ไม่จริง กลับกลายเป็นเรื่องจริงไปในทันที! กงเสี่ยวลู่อาจจะได้รับความยุติธรรมและตำแหน่งหน้าที่กลับคืน แต่ความบริสุทธิ์ของเธอจะถูกทำลายจนยับเยิน! หลิงหยุนได้ฟังคำพูดของฉางหลิง เขาจึงอดคิดไม่ได้ว่า หากเขาทำเช่นนั้น คงไม่ต่างจากคนโง่ที่กระโดดลงไปในแม่น้ำแยงซีเกียงเพื่อทำความสะอาดร่างกาย มีหรือที่จะสามารถมีชีวิตรอดกลับมาได้! หลิงหยุนได้แต่เกาศรีษะพร้อมกับมองฉางหลิงแล้วพูดขึ้นว่า “คุณกำลังจะบอกผมว่า.. เรื่องนี้ปล่อยให้ข่าวลือค่อยๆเลือนหายไปเองตามธรรมชาติใช่ไม๊?” หลิงหยุนไม่ใส่ใจกับข่าวลืออะไรพวกนี้ เขาไม่กระทบกระเทือนเลยแม้แต่น้อย แต่กงเสี่ยวลู่ที่ยังคงได้ขึ้นชื่อว่ามีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกับนักเรียนชายของตัวเองนั้น จะรู้สึกอย่างไร? ฉางหลิงไม่สามารถหาทางออกที่ดีได้กว่านั้น จึงได้แต่พูดขึ้นว่า “ฉันว่าเรื่องนี้นายควรปรึกษากับครูกงสองต่อสองดู ว่าครูมีความคิดเห็นกับเรื่องนี้ยังไง? แล้วค่อยตัดสินใจ..” หลิงหยุนได้แต่ยิ้ม.. พร้อมกับคิดในใจว่า ‘ปรึกษากันสองต่อสองงั้นรึ? นี่ข้าคงต้องหาที่ส่วนตัวคุยกับครูกงสองคนอีกแล้วสินะ..’ ไม่เพียงแค่ในโรงเรียนของประเทศจีนเท่านั้นที่ไม่ยอมรับสัมพันธ์ฉันชู้สาวระหว่างครูกับนักเรียน แม้แต่ในโลกบ่มเพาะที่ยิ่งใหญ่ของเขา หากศิษย์กับอาจารย์มีเรื่องชู้สาวทำนองนี้ขึ้นมา ก็จะถูกคนสำนักอื่นหัวเราะเยาะ เหยียดหยาม และไม่ยอมรับเช่นกัน แน่นอนว่าแต่ใหนแต่ไรหลิงหยุนก็เป็นคนที่ไม่เคยใส่ใจกับคำตำหนิติเตียนของผู้อื่นอยู่แล้ว แต่เขาก็จำเป็นต้องคิดถึงความรู้สึกของกงเสี่ยวลู่ “ยังมีเรื่องอื่นอีกไม๊?” หลิงหยุนถามฉางหลิงต่อ ฉางหลิงจ้องหลิงหยุนราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ เมื่อบอกไปว่ามีผู้หญิงสองคนมาถามหาหลิงหยุนที่โรงเรียนเหมือนกับบที่ฉางตงเพิ่งบอกก่อนหน้านี้ แต่หลังจากนั้นก็ยิ้มอายๆพร้อมกับบอกหลิงหยุนว่า “ยังมีอีกเรื่อง..” พูดออกไปแล้วฉางหลิงก็บิดไปบิดมาพร้อมกับหน้าแดงด้วยความอาย เธอสูดลมหายใจลึกแต่ก็ยังไม่ยอมพูดอะไร จนหลิงหยุนต้องถามออกไปอีกครั้ง“ตกลงมีเรื่องอะไรกันแน่?”ฉางหลิงกัดริมฝีปากก่อนจะตอบไปว่า “แม่ของฉันอยากจะพบนาย..”หลิงหยุนอดคิดไม่ได้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เขาจึงตอบกลับไปยิ้มๆ “นึกว่าเรื่องอะไร.. ที่แท้ก็แม่ยายอยากจะพบหน้าลูกเขย ได้เลยไม่มีปัญหา แต่สองสามวันนี้ผมมีธุระต้องไปจัดการให้เสร็จ รอให้ผมเสร็จธุระก่อนนะ”ฉางหลิงตอบกลับมาอย่างมีความสุข “จะบ้าเหรอ.. ใครบอกว่าจะเป็นภรรยาของนายกัน..?”หลิงหยุนได้กลิ่นหอมรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ หลงหวู่เดินกลับเข้ามาในห้องเรียน และเดินไปยืนตรงหน้าโต๊ะของเธอก่อนจะพูดเสียงเรียบว่า“อีกสองนาทีก็จะเริ่มเรียนแล้ว พวกนายยังคุยกันไม่เสร็จอีกหรือไง?”ฉางหลิงลุกขึ้นและรีบลุกขึ้นพร้อมกับกระซิบบอกหลิงหยุนว่า “สองคาบต่อไปเป็นวิชาของครูประจำชั้น นาย..”หลิงหยุนจำได้แม่นยำว่าสองคาบแรกในตอนเช้าของวันอังคารจะเป็นวิชาภาษาอังกฤษ เขาจึงพยักหน้ายิ้มๆอย่างเข้าใจฉางหลิงกลับไปที่โต๊ะของเธอ หลงหวู่จึงนั่งลง ส่วนหลิงหยุนก็หันไปยิ้มให้หลงหวู่พร้อมกับพูดขึ้นว่า “ขอบคุณมาก..!”หลงหวู่ดูสงบนิ่งผิดปกติ จนแม้แต่หลิงหยุนเองยังรู้สึกแปลกใจ!ก่อนจะเริ่มเรียนราวสองสามนาที ครูประจำชั้นห้องหก – กงเสี่ยวลู่ ก็เดินตรงเข้ามาในห้องเรียน วันนี้เธอปล่อยผมยาวปะบ่า สวมเสื้อเชิ้ตสีขาว และกระโปรงสีดำ พร้อมกับสวมถุงน่องสีเนื้อ เธอยังคงดูเซ็กซี่แต่หน้าตาจริงจังเหมือนเดิมแต่ครั้งนี้กงเสี่ยวลู่กลับดูแตกต่างไปจากที่หลิงหยุนพบครั้งแรก วันนี้สีหน้าของเธอดูเหนื่อยล้าและซีดเซียว อีกทั้งขอบตาก็แดงและบวมเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเธอได้รับผลกระทบจากข่าวลืออย่างมากกงเสี่ยวลู่เดินเข้าไปยืนอยู่หน้าโพเดี้ยมหน้าห้องเรียน จากนั้นจึงกวาดสายตาไปรอบๆห้อง ท่าทางของเธอยังคงนิ่งสงบ..สายตาของกงเสี่ยวลู่จับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของหลิงหยุน เธออึ้งไป และหน้าก็เริ่มแดงเล็กน้อย แต่ก็จางหายไปในเวลาอันรวดเร็ว กงเสี่ยวลู่ทำสีหน้าท่าทางเป็นปกติ และพยายามไม่แสดงความผิดปกติใดๆออกมาหลิงหยุนมั่นใจว่ากงเสี่ยวลู่ต้องเห็นเขาตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องแล้ว แต่เธอพยายามไม่มองไปทางเขา และพยายามที่จะหลบสายตาสถานการณ์เช่นนี้หลิงหยุนพูดได้เพียงแค่คำเดียวว่า.. อึดอัด!และสถานการณ์ที่อึดอัดและกระอักกระอ่วนเช่นนี้ ก็ยิ่งทำให้บรรยากาศภายในห้องเรียนเงียบ และตึงเครียดตามไปด้วยเพื่อนในห้องบางคนที่เริ่มรับรู้ได้ถึงความผิดปกติของคนทั้งคู่ พวกเขาก็แอบหันมองไปทางหลิงหยุน